بومِ آشپزی 🍛
#دختر‌ِ_آخر #قسمت_بیستوسه خانجون دستمو گرفت و روبه ننه آقا گفت خجالت بکش، به جای این حرفا پشت دخترت باش، الانم دستشو بگیر ببر تو اتاق استراحت کنه نمی‌بینی چه به روزش آوردن ؟ ننه آقا گفت چی بگم خانجون ، نمیدونم حرف کدومو باور کنم، تا فردا آقاش سکته نکنه خوبه. با رفتنم به اتاق، خانجون کنارم نشست و گفت برام تعریف کن .... _چیو؟ خانجون نفسشو با حرص بیرون داد و گفت منظورم اینه که چیزی ندیدی ؟ سرمو تکون دادم گفتم نه خانجون هیچی ندیدم. خانجون روسریشو باز و بسته کرد و گفت حالا که تو ازخودت مطمئنی ،با سر و صدای عصمت هم همه ی اهالی روستا با خبر شدن ، تا دوسه ساعت دیگه میرم قابله خدیجه رو میارم به چند تا از زنهای معتمد روستا هم میگم بیان .... توکل کن به خدا همه چی درست میشه . خانجون بالشتی روی زمین انداخت و گفت سرتو بزار یه استراحتی کن ، تا من برم یه نونی برای صبحونه ی آقات بپزم. با ناراحتی گفت خیر سرم از دیشب صبحونه ای که قرار بود امروز برات بیارم اونجا رو آماده کرده بودم. بعد دستی رو سرم کشید و گفت غصه نخور مادر ،هر چی که شد و نشد حتما خیرتی توش بوده. گلوم از جیغ و گریه و سرمایی که کل دیشب تو بدنم رسوخ کرده بود ،می‌سوخت و دلم یه خواب راحت می خواست ،ولی قدر یه دنیا فکر و خیال تو سرم بود. همین که خانجون به طرف حیاط می‌رفت گفتم خانجون ؟ سرشو به طرفم چرخوند و قبل از اینکه چیزی بپرسه ، گفتم ناصر دیونه نیست خانجون،من باهاش نشستم و حرف زدم ، رفتارش خیلی عادی بود، مثل من و تو و بقیه. به طرفم برگشت و گفت حتما از ترس، توهم زدی تاج گل .آخه سالهاس که این بچه دیونه س ، از همون زمانی که پنج شش سالش بود و از ترس عقلشو از دست داد . حالا تو چطوری اونو عاقل دیدی ، الله و اعلم .. دستشو گرفتم و گفتم همش دروغ بوده خانجون، تمام این سالها به خاطر نقشه های خاله برای همه فیلم بازی کرده ،من خودم شنیدم که خاله داشت باهاش از انتقام حرف میزد و اونم می گفت دیگه از فیلم بازی کردن خسته شده . نمیدونم خاله از کی و از چی کینه به دل گرفته ، منتها من بدبخت این وسط بیاد تاوون بدم. خانجون دستشو ازدستم بیرون کشید و گفت نمیدونم ، نمیدونم به والله تاج گل، والا داری منم به شک میندازی که چرا عصمت داره این کارا رو میکنه ؟ منم توش موندم. حالا تو هم نمی‌خواد به چیزی فکر کنی ، یه کمی استراحت کن انشالله خدا خودش کمکت میکنه ... با صدای آرومی گفتم انشالله ، انشالله…. با رفتن خانجون سرمو روی بالشت گذاشتم ،ولی به هر طرف می چرخیدم یه جای بدنم درد میکرد. از خستگی تا چشامو بستم به خواب عمیقی فرو رفتم. انگار نه انگار که چه روزای بدی رو پشت سر گذاشتمو چه روزهای بدتری پیش رومه .نمیدونم چقدر از خواب قشنگی که درش غرق رویاهای بچگیم بودم گذشته بود که با صدای بلند آقاجون از خواب پریدم . با ترسی که از صدای اقام به جونم افتاد، سعی کردم از زیر لحاف بیرون نیام، فقط سرمو بیرون آوردم و تا اونجایی که می تونستم گوشامو تیز کردم ، تا متوجه بشم که بحث راجع به چیه.. صدای خانجون و آقا جون درهم گره خورده بود و به سختی می شد از بین کلمات چیزی متوجه شد. خانجون گفت داماد ، الانه که قابله خدیجه به همراه چندتا زن بیان اینجا و تکلیف تو و این دختر روشن بشه. تا اون موقع با سرو صدا و تصمیمات الکی این گره ی کور رو کورتر نکن .. آقاجون گفت کدوم گره خانجون ؟مشکل عصمتو من میدونم،من میدونم از چی داره انتقام می گیره. خانجون گفت چی میگی ؟ از کدوم انتقام حرف میزنی؟ درست حرف بزن ما هم بفهمیم. با صدای تق تق در، حرف خانجون و آقام قطع شد، همه جا سکوت شد و جز صدای کوبیدن در، صدای دیگه ای به گوش نمی رسید. بعد از اندکی با صدای بفرما زدن خانجون در اتاق باز شد، به زور خواستم از جام بلند بشم ،اما قابله خدیجه با دستش به طرفم اشاره کرد و گفت نمی‌خواد بلند شی .. قابله خدیجه سرشو تو اتاق چرخوند و گفت، خانجون پس چرا عصمت اینجا نیست؟ خانجون با ناراحتی گفت خدا چیکارش کنه ، اون چرا باید اینجا باشه ؟هر چی می کشیم از دست بی عقلی اونه . قابله گفت اگه اینجا نباشه کار من چه فایده داره؟ بعدا هر چی هم بهش بگی اون باورت نمی کنه.. خانجون با اشاره گفت اینا رو پس برای چی آوردم اینجا؟ قابله به بالشت تکیه داد و گفت نه خانجون ، تا خود عصمتو اینجا نیاری من همینجا میشینم.. خانجون سرشو از اتاق بیرون برد و داد زد بتول ؟ زود برو اون خاله ی و چنتا از همسایه هاشو صدا بزن و با خودت بیار ، تا نیومد هم حق نداری برگردی فهمیدی چی گفتم؟ بتول با اخم گفت عجب گیری کردیم با این تاج گل و سرنوشتش.خانجون می‌دونی که خانواده ی شوهرم اجازه نمیدن من پامو از در این خونه بیرون بذارم، چه برسه بخوام دو سه تا کوچه اونور تر برم. خانجون گفت، آها ولش کن صنوبر جانم اومد، ادامه دارد بومِ آشپزی 
#دختر‌ِ_آخر #قسمت_بیستوچهار
تو نمی خواد بری فقط بچه هارو از صنوبر بگیر که تا بره اون عصمت و با خودش بیاره. صنوبر چشمی گفت و تا خواست راهی بشه خانجون داد زد صنوبر دو سه تا از زنای در و همسایه ی عصمت رو هم با خودت بیار.. تا اومدن خاله عصمت و دو سه تا از همسایه هاش که تا از اصل قضیه باخبر نمی شدن مثل اسپند رو آتیش آرومو قرار نداشتن و دست از پچ پچ بر نمی داشتن صبر کردیم ....خاله عصمت بدون سلام و با صورتی پر‌از اخم اومد تو اتاقو گفت من که دیشب قابله آورده بودم ،مگه آوردن قابله خدیجه چیزیو عوض می کنه؟ خانجون گفت آره تو قابله آوردی و حرف تورو تایید کرده ،اگه قابله ی معتمد ما هم جلوی این چند تا شاهد حرف تو رو تائید کنه ، اونوقت ما گردنمون از مو هم باریکتره و هر چه تو بگی همون کارو می کنیم. قابله خدیجه گفت بس کنید، انشالله حرفی که قابله زهره گفته نباشه.بعد چند دقیقه رو به خانجون گفت دختر شما از برگ گل پاکتره...لبخند رو لب خانجون ننه آقا نشست...عصمت رو به زن ها گفت اینا به خدیجه پول دادن..ولی یکی از زنهای همسایه گفت ما به خدیجه مثل چشممون اعتماد داریم،و بعد این یکی یکی رفتن...آقام هم بعد فهمیدن ماجرا رو به عصمت گفت مثل اینکه نقشت نگرفت...با رفتن آقام ،خاله گفت پاشو پاشو پاشو با هم بریم خونه، هر چی باشه اول و آخرخونه ات اونجاس... از حرص قهقهه ای زدمو گفتم چی؟ با هم بریم خونه ؟ کدوم خونه اون وقت؟ همون خونه ای که نذاشتی شب عروسیم ، آب خوش از گلوم پایین بره؟ همون خونه ای که با اون حالم شب تا صبح توی سرما تو حیاطش موندم؟ اونوقت الان میخوای با تو برگردم اونجا ؟ من دیگه هیچوقت پامو تو اون خونه نمیذارم. خاله عصمت ، دستشو به پهلوش چسبوند و گفت برمی گردی، اونهم با پای خودت. با حرص نفسمو بیرون دادمو گفت می تونی برگردی پیش پسرت . گفت باشه تو برنگرد و ببین من چیکار می کنم تاج گل خانوم،و از اتاق بیرون رفت. با رفتنش انگار کوه بزرگی از روم‌برداشته شد و نفس عمیقی کشیدم ،لبخندی به لبم اومد و تو دلم گفتم حالا که دست خاله جلوی همه رو شد ،حتما آقاجونم طلاقمو از ناصر می گیره و راحت میشم. تو رویاهام خودمو تصور کردم که دوباره با لباس مدرسه و کتاب به دست به طرف مدرسه می رفتم، بعد از تموم شدن مدرسه برای ادامه تحصیلم پا به شهر گذاشتم و هم به دانشگاه می رفتم .. با باز شدن دراتاق و دیدن چهره ی خندون ننه آقا که سینی به دست داخل اتاق شد، اخمامو توی هم کردمو لحاف رو روی سرم کشیدم. با اینکه از بوی غذا شکمم به قارو قور افتاده بود ، ولی دوست نداشتم با ننه چشم تو چشم بشم. ننه آقا اومد کنارم نشست و گفت بلند شو یه لقمه غذا بخور یه کم جون بگیری ، این چند روز گوشت تنت حسابی آب شده. گفتم اشتها ندارم ننه . اما تو دلم خدا خدا می کردم ننم به حرفم گوش نده و غذا رو با خودش نبره. ننه آه بلندی کشید و گفت حق داری از دستم دلخور باشی ، ولی عصمت جوری حرف زد که حتی منم که بچه ی خودمو خوب می شناسمم بهت شک کردم، ولی هر چی باشه ما مادر و دهتریم.. تو تا همیشه همون دختر ته تغاری منی و من همون مادریم که چه شبهایی رو تا صبح کنار رختخوابت بیدار موندم ، همون مادری که، بچه اشو از جونشم بیشتر دوست داره.. حالا پاشو یه لقمه بخور که دل منم خوشحال بشه. سرمو آروم از زیر لحاف بیرون آوردم و بوی آب گوشت ننه و ریحونی که خانجون کاشته بود و دوغی که تو لیوان بود دلمو برد و آب از لب و لوچه ام راه افتاد. گفتم ننه من یه بار گفتم گرسنم نیست، ولی اگه میخوای من لب به غذا بزنم یه شرط دارم….ننه آقا چشاشو برام ریز کرد و گفت از کی تا حالا شرط و شروط بین ننه و دختر مد شده ؟ برای رسیدن به اهدافم ، دوباره سرمو زیر لحاف بردم و گفتم حالا که اینجوری شد ،من لب به غذا نمیخورم ، ننه آقا یه استغفراللهی گفت :خب شرطتو بگو ، چاره ایی ندارم جز شنیدن شرط تو یه الف بچه ،سرم با لبخند، ولی سعی میکردم مخفی نگه دارم بیرون آوردم و گفتم ، با آقا صحبت کن طلاقمو از ناصر بگیره و بتونم دوباره به مدرسه برم ... ننه آقا محکم تو صورتش زد و گفت این چه حرفی بود زدی ؟ با تعجب به حرکت ننه آقا سرم را به چپ و راست تکون دادم و جز ما دو نفر کسی اینجا نبود ، گفتم ننه آقا حرف بدی نزدم .. بغضم ترکید و گفتم دیدی دیشب خواهرت چه بلایی سر من آورد ؟ ننه آقا خاله عصمت دست از سر من برنمیداره ، من نمیتونم به اون خونه برگردم..ننه آقا دستشو روی دهنم چسبوند و گفت صداتو بیار پایین تا آقا صداتو نشنیده ،صداشو پایین آورد و گفت میخوای دهن اهالی روستا با این حرفات باز کنی ؟ خوبه والله ، نشنوم دیگه از این حرفا بزنی ؟ اشکام تند تند روی صورتم ریخته میشدن ، گفتم ننه آقا من به اون خونه برنمی‌گردم ، خاله و پسرش نمیدونم برای چی دارن انتقام میگیرن ..
ادامه دارد....
بومِ آشپزی
تو نمی خواد بری فقط بچه هارو از صنوبر بگیر که تا بره اون عصمت و با خودش بیاره. صنوبر چشمی گفت و تا خواست راهی بشه خانجون داد زد صنوبر دو سه تا از زنای در و همسایه ی عصمت رو هم با خودت بیار.. تا اومدن خاله عصمت و دو سه تا از همسایه هاش که تا از اصل قضیه باخبر نمی شدن مثل اسپند رو آتیش آرومو قرار نداشتن و دست از پچ پچ بر نمی داشتن صبر کردیم ....خاله عصمت بدون سلام و با صورتی پر‌از اخم اومد تو اتاقو گفت من که دیشب قابله آورده بودم ،مگه آوردن قابله خدیجه چیزیو عوض می کنه؟ خانجون گفت آره تو قابله آوردی و حرف تورو تایید کرده ،اگه قابله ی معتمد ما هم جلوی این چند تا شاهد حرف تو رو تائید کنه ، اونوقت ما گردنمون از مو هم باریکتره و هر چه تو بگی همون کارو می کنیم. قابله خدیجه گفت بس کنید، انشالله حرفی که قابله زهره گفته نباشه.بعد چند دقیقه رو به خانجون گفت دختر شما از برگ گل پاکتره...لبخند رو لب خانجون ننه آقا نشست...عصمت رو به زن ها گفت اینا به خدیجه پول دادن..ولی یکی از زنهای همسایه گفت ما به خدیجه مثل چشممون اعتماد داریم،و بعد این یکی یکی رفتن...آقام هم بعد فهمیدن ماجرا رو به عصمت گفت مثل اینکه نقشت نگرفت...با رفتن آقام ،خاله گفت پاشو پاشو پاشو با هم بریم خونه، هر چی باشه اول و آخرخونه ات اونجاس... از حرص قهقهه ای زدمو گفتم چی؟ با هم بریم خونه ؟ کدوم خونه اون وقت؟ همون خونه ای که نذاشتی شب عروسیم ، آب خوش از گلوم پایین بره؟ همون خونه ای که با اون حالم شب تا صبح توی سرما تو حیاطش موندم؟ اونوقت الان میخوای با تو برگردم اونجا ؟ من دیگه هیچوقت پامو تو اون خونه نمیذارم. خاله عصمت ، دستشو به پهلوش چسبوند و گفت برمی گردی، اونهم با پای خودت. با حرص نفسمو بیرون دادمو گفت می تونی برگردی پیش پسرت . گفت باشه تو برنگرد و ببین من چیکار می کنم تاج گل خانوم،و از اتاق بیرون رفت. با رفتنش انگار کوه بزرگی از روم‌برداشته شد و نفس عمیقی کشیدم ،لبخندی به لبم اومد و تو دلم گفتم حالا که دست خاله جلوی همه رو شد ،حتما آقاجونم طلاقمو از ناصر می گیره و راحت میشم. تو رویاهام خودمو تصور کردم که دوباره با لباس مدرسه و کتاب به دست به طرف مدرسه می رفتم، بعد از تموم شدن مدرسه برای ادامه تحصیلم پا به شهر گذاشتم و هم به دانشگاه می رفتم .. با باز شدن دراتاق و دیدن چهره ی خندون ننه آقا که سینی به دست داخل اتاق شد، اخمامو توی هم کردمو لحاف رو روی سرم کشیدم. با اینکه از بوی غذا شکمم به قارو قور افتاده بود ، ولی دوست نداشتم با ننه چشم تو چشم بشم. ننه آقا اومد کنارم نشست و گفت بلند شو یه لقمه غذا بخور یه کم جون بگیری ، این چند روز گوشت تنت حسابی آب شده. گفتم اشتها ندارم ننه . اما تو دلم خدا خدا می کردم ننم به حرفم گوش نده و غذا رو با خودش نبره. ننه آه بلندی کشید و گفت حق داری از دستم دلخور باشی ، ولی عصمت جوری حرف زد که حتی منم که بچه ی خودمو خوب می شناسمم بهت شک کردم، ولی هر چی باشه ما مادر و دهتریم.. تو تا همیشه همون دختر ته تغاری منی و من همون مادریم که چه شبهایی رو تا صبح کنار رختخوابت بیدار موندم ، همون مادری که، بچه اشو از جونشم بیشتر دوست داره.. حالا پاشو یه لقمه بخور که دل منم خوشحال بشه. سرمو آروم از زیر لحاف بیرون آوردم و بوی آب گوشت ننه و ریحونی که خانجون کاشته بود و دوغی که تو لیوان بود دلمو برد و آب از لب و لوچه ام راه افتاد. گفتم ننه من یه بار گفتم گرسنم نیست، ولی اگه میخوای من لب به غذا بزنم یه شرط دارم….ننه آقا چشاشو برام ریز کرد و گفت از کی تا حالا شرط و شروط بین ننه و دختر مد شده ؟ برای رسیدن به اهدافم ، دوباره سرمو زیر لحاف بردم و گفتم حالا که اینجوری شد ،من لب به غذا نمیخورم ، ننه آقا یه استغفراللهی گفت :خب شرطتو بگو ، چاره ایی ندارم جز شنیدن شرط تو یه الف بچه ،سرم با لبخند، ولی سعی میکردم مخفی نگه دارم بیرون آوردم و گفتم ، با آقا صحبت کن طلاقمو از ناصر بگیره و بتونم دوباره به مدرسه برم ... ننه آقا محکم تو صورتش زد و گفت این چه حرفی بود زدی ؟ با تعجب به حرکت ننه آقا سرم را به چپ و راست تکون دادم و جز ما دو نفر کسی اینجا نبود ، گفتم ننه آقا حرف بدی نزدم .. بغضم ترکید و گفتم دیدی دیشب خواهرت چه بلایی سر من آورد ؟ ننه آقا خاله عصمت دست از سر من برنمیداره ، من نمیتونم به اون خونه برگردم..ننه آقا دستشو روی دهنم چسبوند و گفت صداتو بیار پایین تا آقا صداتو نشنیده ،صداشو پایین آورد و گفت میخوای دهن اهالی روستا با این حرفات باز کنی ؟ خوبه والله ، نشنوم دیگه از این حرفا بزنی ؟ اشکام تند تند روی صورتم ریخته میشدن ، گفتم ننه آقا من به اون خونه برنمی‌گردم ، خاله و پسرش نمیدونم برای چی دارن انتقام میگیرن ..
ادامه دارد....
بومِ آشپزی
۱۴۱۱