بومِ آشپزی 🍛
#دخترِ_آخر #قسمت_صدونه بعدا برات مفصل تعریف می کنم ،من که دیگه طاقت گرسنگی ندارم، یه لقمه غذا بخوریم و تا دیر نشده حرکت کنیم چون راهمون خیلی طولانیه. خواستم در ماشین رو باز کنم که گفت تاج گل ؟ سرمو به طرفش چرخوندم و قبل از اینکه چیزی بگم ،گفت منو ببخش که نگرانت کردم ، ولی قول میدم دیگه تکرار نشه و هیچ وقت دیگه تنهات نذارم ، میدونم برات روزای سختی بود، ولی واقعا مجبور بودم بمونم .. لبخندی زدم و گفتم قول دادی .. سرشو تکون داد و با صدای آرومی گفت قول.. با هم از ماشین پیاده شدیم و بعد از خوردن نهار دوباره به سمت مقصدمون حرکت کردیم. توی کل مسیر منصور از خاطرات بچگی و دوران تحصیلش و از شیطنت هاش حرف زد و با هم بدون ترس از اینکه کسی صدامونو بشنوفه ، با صدای بلند خندیدیم ، یهو منصور گفت تاج گل ؟ با همون خنده نگاهش کردم و گفتم بله؟ گفت اگه یه روزی یکی تورو بیشتر از علیرضا دوست داشته باشه ،تو بهش چه جوابی میدی ؟ خنده روی لبم خشک شد و گفتم آخه اون کسی که بخواد یه زن مثل من با بچه ای که تو راهه و یک عالمه بدبختی رو دوست داشته باشه، حتما عقل درست و درمون نداره ، چون آدم عاقل حاضر نمیشه خودشو توی دردسر بندازه .. گفت من سوالم چیز دیگه ای بود، گیریم اون آدم عاقل باشه و به تو علاقمند شده شده باشه، تو چیکار می کنی و جوابشو چی میدی؟ گفتم صد درصد ردش می کنم ، چون در حال حاضر اونقدر غصه دارم که دیگه جایی برای کسی نمی مونه….. منصور سکوت کرد و به راهش ادامه داد، ولی طولی نکشید که دوباره سکوتشو شکست و گفت اگه کسی به تو علاقه داشته باشه حتما شرایطت رو قبول می کنه و بچه ات رو هم می خواد. خنده ی تلخی کردم و گفتم یادش بخیر خانجون یه بار یه حرفی بهم زد که تو ذهنم مونده، می گفت دختر وقتی یه بار شوهر کنه و جدا بشه ،هر چقدرم که سنش پایین باشه، بازم کسی جز پیرمردا و مردای زن دار سراغش نمیان، عقلمو که از دست ندادم برم زن یه پیرمرد بشم که فردا بیفته بمیره دوباره بیوه بشمو روز از نو روزی از نو ، مرد چند زنه هم که اصلا فکرشم نمیکنم.. منصور یه لحظه سکوت کرد و بعد با صدای بلند شروع کرد به قهقهه زدن. با تعجب سرمو به طرفش چرخوندم و گفتم کجاش خنده دار بود که اینجوری داری میخندی؟ با اخم به منصور که هر لحظه خنده اش اوج می‌گرفت نگاه کردمو سرمو به طرف شیشه ی برگردوندم، نگاهمو به جاده ای که هر از گاهی ماشینی از توش رد می شد دوختم و گفتم والا حرفم بیشتر گریه دار بود تا خنده دار، چرا تو داری می خندی رو نفهمیدم. منصور تا خواست حرفی بزنه خنده جلوی حرفشو می‌گرفتو خنده اشو ادامه می داد. دیگه واقعا عصبی شده بودم و با حرص گفتم خب کجای حرفم خنده داشت ؟ بگو منم بخندم. خنده اشو به سختی قورت داد و گفت خیلی دوست دارم تاج گل .... گفتم چی ؟ حالت خوبه جدی شد و گفت آره حالم خیلی خوبه.. گفتم پس این حرف یعنی چی ؟ اصلا خنده ات چه ربطی به این حرف داشت ؟ منصور گفت تاج گل من بهت علاقمند شدم، شاید الان بخوای جواب رد بدی، ولی فکر کنم خودتم خوب می دونی که من علیرضا یا ناصر نیستم که بخوام بهت آسیبی برسونم، الانم اگه بهم بگی نه، بازم برات همون منصور سابق می مونم و تا ابد پشتتم. از حرفاش شُک شده بودمو گوشام سوت می کشیدن ، با تته پته گفتم تو میفهمی داری چی میگی ؟ گفت آره خیلی هم خوب می فهمم.. این چند روز فکرام و کردم ، تصمیم گرفتم وقتی برگشت، هر جور شده بهت حرف دلمو بزنم، الانم نه سرم به جایی خورده نه عقل از سرم پریده، در کمال صحت عقل اونقدر از انتخابم مطمئنم که دارم ازت خواستگاری می کنم که تا آخر عمر همراه و همسرم بشی. گفتم از من؟ از کسی که زن ناصر بود و الان یه بچه دا ه ؟ تو می فهمی اینارو ؟ نه به خدا نمی فهمی. از همه ی اینا گذشته تو فکر کردی همین که خودت راضی باشی تمومه؟ فکر می کنی دایه که برات کلی آرزو داره اصلا یه همچین چیزی رو قبول می کنه که تو با من ازدواج کنی؟ می خوای دایه رو به جون من بندازی ؟ بهتره این فکر رو از سرت بیرون کنی منصور چون اصلا امکانش نیست و منم اصلا کشش یه شر دیگه که به زندگیم اضافه بشه رو ندارم. هوا رو به تاریکی بود و لامپهای شهر از دور چشمک میزدن ، منصور ماشین رو کنار جاده نگه داشت با سرعت از ماشین پیاده شد ،در ماشین باز کرد روبروم ایستاد و گفت تاج گل من می دونم که تو به یه آدم بد علاقمند شده بودی، می دونم تو زن ناصر بودی ، می دونم خیلی بدبختی کشیدی ،من همه ی اینا رو می دونم ،ولی تاج گل همه اینا برای قبلا بوده، الان من می خوام با هم یه زندگیه جدید بسازیم، فقط من و تو و اون بچه ، درست میگی دایه به همین سادگی به این وصلت رضایت نمیده، اینو خودمم می دونم، ولی من تو رو با علم به همه ی اینا انتخاب کردمو با تمام دشواری ها و ادامه دارد بومِ آشپزی 
#دخترِ_آخر#قسمت_صدوده
سختیهایی که می دونم پیش رومونه دوستت دارم و تا ابد پای دوست داشتنم هستم.اونقدر از حرفاش گیج شده بودم که نه می‌تونستم حرفی بزنمو نه اعتراضی کنم. صداشو آرومتر کرد و گفت شنیدی چی گفتم تاج گل.. به سختی گفتم:وای منصور بدجور منو تو منگنه گذاشتی... گفت یعنی داری خواستگاری منو رد میکنی؟ گفتم حرف من چه ربطی به رد کردن داره ، می دونم خیلی مدیونتم و تا حالا کاری جز خوبی در حقم نکردی ولی….تن صداشو آروم کرد و گفت ولی چی ؟ یعنی ارزش من حتی در حد ..... سکوت کرد و گفت اصلا ولش کن، اجباری نیست ،نمیشه به زور کسی رو وادار به دوست داشتن کرد. سوار ماشین شد و بدون اینکه بینمون حرفی بشه با سرعت ماشین رو به حرکت درآورد. احساسم به خاطر شکستن دل منصور بدجور جریحه دار شده بود ،ولی من لیاقت منصور رو نداشتم و نمی تونستم بذارم زندگیشو به خاطر من تباه کنه. سکوتو شکوندم و گفتم بهم قول بده که هر جا و هر وقت که احساس کردی دیگه نمی خوای یا نمی تونی ازم حمایت کنی، بدون رو دروایسی و خجالت بری، چون تا همین جاش هم خوبی رو در حقم تموم کردی. دهنشو پر از باد کرد و بعد از مکثی محکم بیرونش داد و گفت ، تمومش کن تاج گل ، هرچی باید می گفتیم و می شنفتیم، گفتیمو شنفتیم، الانم دیگه همه چیو فراموش کن، تو برای من همون تاج گل مظلوم و قوی میمونی و منم برات همون منصور گذشته. فقط لطفا حرفایی که بهت زدم مثل یه راز پیش خودت بمونه و دایه یا کس دیگه ای ازشون باخبر نشه. از این دقیقه و ثانیه به بعد هم دیگه دلم نمی‌خواد حرفی در موردش زده بشه ، اصلا تقصیر خودم بود نباید چیزی بهت می گفتم، البته به تو هم حق میدم جواب رد بدی، چون هنوز توی وجودت از گذشته ترس داری. خواستم حرفی بزنم اما سکوت رو ترجیح دادم، چون هر چی می گفتم جز شک سته شدن غرور منصور کار دیگه ای از پیش نمی برد. سرمو به شیشه ی ماشین چسبوندم و به مسیر رو به تاریکیمون چشم دوختم…..اینقدر غرق افکارم شده بودم که اصلا ایستادن ماشین رو متوجه نشدم ، با صدای منصور که گفت بالاخره رسیدیم، یهو به خودم اومدم. منصور ادامه داد و گفت به خونه ی خودت خوش اومدی تاج گل. اونقدر شرمنده اش بودم که دیگه حتی خجالت می‌کشیدم تو صورتش نگاه کنم. قبل از اینکه از ماشین پیاده بشم منصور سریع به سمت خونه رفت اول کلید رو توی قفل چرخوند در خونه رو باز کرد و بعد دوباره به سمت ماشین برگشت عصامو روبروم گرفت..سرمو بالا گرفتمو به چشمای خیسش نگاه کردم، بغضم ترکید و با صدای آرومی به گریه افتادم ..با صدای ارامی گفت چرا داری گریه میکنی ؟ گفتم منو ببخش. اما تا خواست حرفی بزنه ، صدای نرگس اومد که گفت آبجی جونم اومدی ؟ خوش اومدی ؟ چقدر دلم برات تنگ شده بود. منصور قبل از اینکه نرگس اشکاشو ببینه ، کنار رفت و جاشو به نرگس داد. نرگس با خوشحالی گفت کجا بودی تو دختر؟ بیا بریم تو که کلی برات حرف دارم ..به صورتم نگاه کرد و گفت ای باباااااا تو که هر وقت دیدمت داری گریه میکنی. گفتم نرگس هنوز دایه درستت نکرده؟ گفت اگه بدونی چی شد؟ با صدای منصور که گفت اول کمک کن تاج گل از ماشین پیاده بشه ، نرگس دستشو به طرفم گرفت و گفت آره آره راست میگی. دستشو گرفتمو از ماشین پیاده شدم، رو به نرگس گفتم دایه خونه نیست؟ تا نرگس خواست حرفی بزنه ، منصور گفت چرا خونه اس، حتما دستش بنده. لنگون لنگون داخل حیاطی شدیم که دور تا دورش خالی بود و وسطش چند تا مرغ و خروس در حال نوک زدن به برفایی که احتمال میدم دیشب باریده باشه بودن. ته حیاط چشمم به خونه ی نسبتا بزرگی با چندین اتاق افتاد که در تموم اتاقا توی حیاط باز می شد.صدای نرگس درومد گفت تاج گل نکنه میخوای تا فردا همین جا وایسی؟ راه بیافت زود بریم توی خونه تا یخ نزدیم،اما تا خواستم قدم بردارم دایه از یکی اتاقها بیرون اومد و با دیدنم مکثی کرد و گفت دوباره تشریفتو آوردی ؟زندگی خراب کن...سلام آرومی کردمو گفتم دایه با منی؟ گفت نه پس با زن همسایه ام .گفتم دایه من زندگی کی رو خراب کردم که اینجوری میگی بهم؟ منصور سرشو تکون داد و گفت ننه تمومش می کنی یا نه؟ مگه ما باهم حرفامونو نزده بودیم ؟ به تاج گل چه ربطی داره؟ دایه صداشو بلندتر کرد و گفت به این ربط نداره؟ والا از وقتی که پای این دختره تو خونمون باز شد یه روز خوش ندیدیم. اشکام دونه دونه رو صورتم چکید، با بغض گفتم نرگس برو وسایلات جمع کن و پشت سرم راه بیافت.نرگس گفت آبجی تاج گل من که وسایلی ندارم ،ولی توی شهر به این بزرگی کجا بریم آخه؟ یه ذره تحمل کن ، تا برای خودمون یه جا و مکانی پیدا کنیم بعد بریم . اشکامو که تند تند روی صورتم می چکیدن با پشت دستم پاک کردمو گفتم میااااای یا نننننه؟ اگه میای که یالا، اگه نمیای هم من تنها میرم . منصور جلوم ایستاد و گفت چی میگی تاج گل ؟
ادامه دارد....
بومِ آشپزی
سختیهایی که می دونم پیش رومونه دوستت دارم و تا ابد پای دوست داشتنم هستم.اونقدر از حرفاش گیج شده بودم که نه می‌تونستم حرفی بزنمو نه اعتراضی کنم. صداشو آرومتر کرد و گفت شنیدی چی گفتم تاج گل.. به سختی گفتم:وای منصور بدجور منو تو منگنه گذاشتی... گفت یعنی داری خواستگاری منو رد میکنی؟ گفتم حرف من چه ربطی به رد کردن داره ، می دونم خیلی مدیونتم و تا حالا کاری جز خوبی در حقم نکردی ولی….تن صداشو آروم کرد و گفت ولی چی ؟ یعنی ارزش من حتی در حد ..... سکوت کرد و گفت اصلا ولش کن، اجباری نیست ،نمیشه به زور کسی رو وادار به دوست داشتن کرد. سوار ماشین شد و بدون اینکه بینمون حرفی بشه با سرعت ماشین رو به حرکت درآورد. احساسم به خاطر شکستن دل منصور بدجور جریحه دار شده بود ،ولی من لیاقت منصور رو نداشتم و نمی تونستم بذارم زندگیشو به خاطر من تباه کنه. سکوتو شکوندم و گفتم بهم قول بده که هر جا و هر وقت که احساس کردی دیگه نمی خوای یا نمی تونی ازم حمایت کنی، بدون رو دروایسی و خجالت بری، چون تا همین جاش هم خوبی رو در حقم تموم کردی. دهنشو پر از باد کرد و بعد از مکثی محکم بیرونش داد و گفت ، تمومش کن تاج گل ، هرچی باید می گفتیم و می شنفتیم، گفتیمو شنفتیم، الانم دیگه همه چیو فراموش کن، تو برای من همون تاج گل مظلوم و قوی میمونی و منم برات همون منصور گذشته. فقط لطفا حرفایی که بهت زدم مثل یه راز پیش خودت بمونه و دایه یا کس دیگه ای ازشون باخبر نشه. از این دقیقه و ثانیه به بعد هم دیگه دلم نمی‌خواد حرفی در موردش زده بشه ، اصلا تقصیر خودم بود نباید چیزی بهت می گفتم، البته به تو هم حق میدم جواب رد بدی، چون هنوز توی وجودت از گذشته ترس داری. خواستم حرفی بزنم اما سکوت رو ترجیح دادم، چون هر چی می گفتم جز شک سته شدن غرور منصور کار دیگه ای از پیش نمی برد. سرمو به شیشه ی ماشین چسبوندم و به مسیر رو به تاریکیمون چشم دوختم…..اینقدر غرق افکارم شده بودم که اصلا ایستادن ماشین رو متوجه نشدم ، با صدای منصور که گفت بالاخره رسیدیم، یهو به خودم اومدم. منصور ادامه داد و گفت به خونه ی خودت خوش اومدی تاج گل. اونقدر شرمنده اش بودم که دیگه حتی خجالت می‌کشیدم تو صورتش نگاه کنم. قبل از اینکه از ماشین پیاده بشم منصور سریع به سمت خونه رفت اول کلید رو توی قفل چرخوند در خونه رو باز کرد و بعد دوباره به سمت ماشین برگشت عصامو روبروم گرفت..سرمو بالا گرفتمو به چشمای خیسش نگاه کردم، بغضم ترکید و با صدای آرومی به گریه افتادم ..با صدای ارامی گفت چرا داری گریه میکنی ؟ گفتم منو ببخش. اما تا خواست حرفی بزنه ، صدای نرگس اومد که گفت آبجی جونم اومدی ؟ خوش اومدی ؟ چقدر دلم برات تنگ شده بود. منصور قبل از اینکه نرگس اشکاشو ببینه ، کنار رفت و جاشو به نرگس داد. نرگس با خوشحالی گفت کجا بودی تو دختر؟ بیا بریم تو که کلی برات حرف دارم ..به صورتم نگاه کرد و گفت ای باباااااا تو که هر وقت دیدمت داری گریه میکنی. گفتم نرگس هنوز دایه درستت نکرده؟ گفت اگه بدونی چی شد؟ با صدای منصور که گفت اول کمک کن تاج گل از ماشین پیاده بشه ، نرگس دستشو به طرفم گرفت و گفت آره آره راست میگی. دستشو گرفتمو از ماشین پیاده شدم، رو به نرگس گفتم دایه خونه نیست؟ تا نرگس خواست حرفی بزنه ، منصور گفت چرا خونه اس، حتما دستش بنده. لنگون لنگون داخل حیاطی شدیم که دور تا دورش خالی بود و وسطش چند تا مرغ و خروس در حال نوک زدن به برفایی که احتمال میدم دیشب باریده باشه بودن. ته حیاط چشمم به خونه ی نسبتا بزرگی با چندین اتاق افتاد که در تموم اتاقا توی حیاط باز می شد.صدای نرگس درومد گفت تاج گل نکنه میخوای تا فردا همین جا وایسی؟ راه بیافت زود بریم توی خونه تا یخ نزدیم،اما تا خواستم قدم بردارم دایه از یکی اتاقها بیرون اومد و با دیدنم مکثی کرد و گفت دوباره تشریفتو آوردی ؟زندگی خراب کن...سلام آرومی کردمو گفتم دایه با منی؟ گفت نه پس با زن همسایه ام .گفتم دایه من زندگی کی رو خراب کردم که اینجوری میگی بهم؟ منصور سرشو تکون داد و گفت ننه تمومش می کنی یا نه؟ مگه ما باهم حرفامونو نزده بودیم ؟ به تاج گل چه ربطی داره؟ دایه صداشو بلندتر کرد و گفت به این ربط نداره؟ والا از وقتی که پای این دختره تو خونمون باز شد یه روز خوش ندیدیم. اشکام دونه دونه رو صورتم چکید، با بغض گفتم نرگس برو وسایلات جمع کن و پشت سرم راه بیافت.نرگس گفت آبجی تاج گل من که وسایلی ندارم ،ولی توی شهر به این بزرگی کجا بریم آخه؟ یه ذره تحمل کن ، تا برای خودمون یه جا و مکانی پیدا کنیم بعد بریم . اشکامو که تند تند روی صورتم می چکیدن با پشت دستم پاک کردمو گفتم میااااای یا نننننه؟ اگه میای که یالا، اگه نمیای هم من تنها میرم . منصور جلوم ایستاد و گفت چی میگی تاج گل ؟
ادامه دارد....
بومِ آشپزی
۱۵