بومِ آشپزی 🍛
#دخترِ_آخر #قسمت_چهل از شنیدن اسم اون خونه ابر غمی روی دلم نشست ، بدون اینکه اعتراضی کنم ، دنبالش به راه افتادم و هر از گاهی به پشت سرم برمیگشتم و یه نگاهی میکردم ، ولی انگار علیرضا آب شده رفته بود تو زمین، وقتی به خونه رسیدیم ، ناصر نگاهی بهم انداخت و گفت برو یه آبی سرو صورتت بریز ، تا حالت عوض بشه ... من هم هر چه ناصر میگفت بدون چون و چرا انجام میدادم ، اولین کاسه ایی که روی سرم ریختم مثل فلفل زیر پوستم ریخته می‌شد و می‌سوخت ، گفتم خیر نبینی که هیچ جا تو بدنم برام سالم نذاشتی ، مجبور شدم فقط سرمو و دست و پاهامو به خاطر خاکی که خودم را دم در مرده شور خونه تو سرم میریختم را بشورم.... ناصر گفت بسه برگرد تو مطبخ منم یه کم دیگه میام ... از ترس اینکه یه وقت بره به سمت انباری ، گفتم ناصر جان ؟ ناصر لبخند به لبش اومد و گفت چی شد ؟نکنه من خواب می بینم ؟ گفتم نه تو از اول برای من عزیز بودی، ولی منو هیچ وقت ندیدی، بیا کمکم کن باهم شامو آماده کنیم. بهم نگاه کرد، ابرو هاشو برام تابه تا کرد و گفت باشه منم همراهت میام ،ولی به یه شرط. گفتم شرط؟ چه شرطی ؟ برای ایستادن پیش زنت شرط میذاری؟ خنده ای کرد و گفت آره ... با هم به سمت مطبخ رفتیم ، وقتی زیر غذا رو روشن کردم و گفتم خب حالا بگو شرطت چیه ؟ گفت بعد از اینکه شاممو از دست زنگ نوش جان کردم دوست دارم کنار زنم بشینم تا صبح باش حرف بزنم... گفتم دیگه چی؟ ناصر تو رو خدا به حرمت خانجون ، به خدا من هنوز رفتن خانجونو باور نکردم ، هنوز جای خالیشو تو زندگیم باور ندارم چطور بهم میگی ؟ من الان دلم پرغصه س... گفت باشه بابا آدم و از گفتش پشیمون میکنی. غذارو کشیدم ، سفره رو دست ناصر دادم و ته قابلمه رو برای سیر کردن شکم آدمی که نمی‌دونستم آخر قصه اش قراره چی بشه کنار گذاشتمو با هم به طرف اتاق رفتیم. ناصر با دیدن سفره ی بدون نون اوفی کرد و گفت پس نونت کجاس تاج گل ؟ گفتم الان میرم ببینم تو مطبخ نون هست؟ تا خواستم بلند شم با صدای بلندی که گوشام سوت کشید گفت نمی خواد بری،بشین سرجات…. چاره ایی جز نشستن و به حرف ناصر گوش دادن نداشتم ، مطیع سر جام نشستم و با گوشه ی سفره که هر طرفش یه سوراخی از کهنه بودنش به خودش گرفته بود با انگشتم بازی دادم .. گفت تا حالا شده کاری را درست انجام داده باشی ؟ راستی بیا بگو ، تا اونجایی که هم یادم میاد گوشت تو خونه نداشتیم ، از کجا این همه گوشت آوردی وغذا بار گذاشتی ؟ سرمو بالا آوردم و گفتم خانجون امروز برام آورد .. گفت وقتی مرد این همه گوشت را برات آورد ؟ گفتم نه ناصر ، وایسا برات تعریف کنم... سفره را به طرفم تکوند و گفت تاج گل تو این خونه وقتی من نیستم چه میکنی ؟ خورشت نیمه داغ سرتا پامو پوشوند و همین جوری که خودم را تکون میدادم ، گفتم به خاک خودش که هنوز خشک نشده ،وقتی که تو بیرون رفتی بعدش خانجون اومد و این گوشت را با خودش آورده بود ، حتی این نشون به اون نشون وقتی زخمام رو دید رفت که برام روغن زیتون بیاره که رفت و دیگه برنگشت ، من چطور حالا بهت ثابت کنم که خانجون آورده ؟ یه استغرالله گفت و از اتاق بیرون رفت... با رفتنش نفس عمیقی کشیدم و گفتم خدا چیکارت کنه خاله عصمت که منو تو این زندگی پسرت انداختی ، قلب پسرت راهم مثل خودت سیا ه و کدر کردی که از وقتی وارد این زندگی شدم جز غم و غصه چیزی عایدم نشد... بعد از چند دقیقه صدای بسته شدن در حیاط را شنیدم ،فهمیدم که ناصر‌از خونه بیرون رفت من هم از فرصت استفاده کردم و تند تند سفره و آثاری آبگوشتی که اتاق را اشغال کرده بود را تمیز کردم و ظرف هارو شستم و داشتم رخت خواب را پهن میکردم که صدای پاییی توی حیاط را شنیدم ، از ترس اینکه علیرضا باشه گوشامو تیز کردم ، ولی حسم میگفت صدای پای اون نیست، این بار هم حسم به من دروغ نمی‌گفت و سریع صدای پا قطع شد ، با چشمهای پراز استرس به در خیره شدم ..یهو در باز شد،از دیدن ناصر که این همه مدت کجا بود تعجب کردم ... به روی خودم نیاوردم و ملافه ی سفیدی که تو دستم بود را روی رخت خواب پهن کردم ...گفت یاد نگرفتی وقتی شوهرت از در وارد میشه باید سلام بدی ؟ لبامو از حرص جمع کردم و بدون اینکه جوابش بدم و گفت تاج گل ؟می‌دونم اخلاقم کمی تنده ، ولی تحملم کن .. گفت اینقدر دوست داشتم با بچه های هم سن و سال های خودم تو زمین خاکی فوتبال بازی کنم ،یا اینکه مثل آدم عادی زندگی کنم ، ولی همیشه ننم منو از مردم میترسوند و میگفت ناصر اگه خودتو به دیونگی نزنی هیچکی ازت نمیترسه ، هیچکی ازت حساب نمیبره ... یادم نمیره همه خونه ی خانجون جمع شده بودیم، مادرم از ترس اینکه من واقعیت خودم را لو بدم دست و پامو با چادر بسته بود ، به بازی های بچه گونتون با حسرت نگاه میکردم ، وقتی تو با احسان خدابیامرز، ادامه دارد.... بومِ آشپزی 
#دخترِ_آخر #قسمت_چهلویک
پسر دایی مسلم بازی میکردی دوست داشتم یه بلایی سر احسان بیارم و بهش بگم به چه حقی طرف تاج گل رفتی ، آخه من دوسش دارم، ولی باز هم نتونستم از چیزی که دلم خواست بچگی کنم ، گذشت و من به این رفتارهای هر روزم که ننم تو گوشم زمزمه میکرد بزرگ شدم.. باورت میشه دیگه برای من عادت شده ، هر چقدر دوست ندارم تورو ناراحت کنم ،منتها دست خودم نیست ،تو هم خواهشا درکم کم ...چشامو بسته بودم و آروم با حرفاش اشک میریختم... بعد از اتمام حرف هاش سکوت کرد و گفت خوابیدی ؟سکوت کردم تا فکر کنه واقعا خواب هستم ،و بعد از چند دقیقه به خواب رفت ، من تازه فرصتی بود که برای فقدان خانجون و این زندگی که داشتم بالشت را سفت بغل گرفتم و تو خفای شبونه اشک ریختم ، اینقدر که چشام می‌سوخت ،گ و کم کم سنگین و به خواب رفتن... نمیدونم چقدر از خوابم گذشته بود که با صدای مهیبی از خواب پریدم ، ناصر گفت تاج گل ، تو هم شنیدی ؟ آب دهنمو قورت دادم و گفتم آره آره ولی این صدا از کجا بود ؟دوباره صدای شکستن چیزی و زد و برخورد ظرف از حیاط را شنیدیم ... ناصر بلند شد و گفت کی هست که داره اینکار و می‌کنه ؟ گفتم من نمیدونم ، نمیدونم ،ولی حتما گربه اس ..ناصر صداشو آرومتر کرد و گفت تو کی میخوای بفهمی ، صدایی که شنیدیم صدای شکسته شدن وسیله اس ،پس گربه نمیتونه اینکارو کنه و از اتاق بیرون رفت ..چشامو محکم بستم و گوشامو با دستم سفت گرفتم تا از زد و برخورد ناصر و علیرضا نه چیزی بببینم و نه چیزی بشنوم ، هر لحظه منتظر کتک خوردنم از دست ناصر بودم ، دستم از روی گوشم برداشته شد، وقتی مطمعن شدم صدای زد و برخورد نیست، آروم چشامو باز کردم و گفتم چی شد ؟ کی بود ؟ دیدیش ؟ ناصر گفت چرا ترسیدی؟نترس دزد نبود.. گفتم پس کی بود؟ چی بود ؟که این همه سروصدا راه انداخته بود ...سرشو بالا انداخت و گفت مردم آزاری دارن ، دارن کاری که میکنن که ما از اینجا بریم ..گفتم یعنی کسی رو تو حیاط ندیدی ؟ گفت نوچ ، فقط چنتا کلوخ و سنگ به ظرف هایی که شسته بودی زده بودن ، گفت بزار اینقدر بکوبن و بزنن ،ولی من دیگه تکون نمیخورم .. سریع گفتم ناصر ؟ با چشمائی که رمقی برای باز شدن نداشتن گفت بگو .. گفتم تو چقدر خوب شدی؟ چرا روزا اینجوری مهربون نیستی؟ گفت تو کاری کن که من همیشه مهربون باشم. گفتم مثلا چیکار کنم که تو همیشه همین جوری مهربون باشی؟ناصر با صدای بلندی گفت ، لعنت به تو ، لعنت به من ، لعنت به اون روزی که تو وارد زندگیم شدی. از شنیدن حرفهای ناصر جا خوردم، بدون ترسی که همیشه ازش داشتم گفتم چت شد دوباره، تو که الان خوب بودی ،چی شدی باز ؟ حالت خوبه ؟ خدا شکر تب هم که نداری، پس این حرفا چیه میزنی؟منو باز موهام بلند کرد و گفت تو نباید اینجا باشی، فهمیدی؟ گفتم چی میگی ناصر ؟ چرا اینجوری میکنی ؟ من به چه حرفت باشم؟ راست راستی انگار تو دیونه ای یاااا. زود حرفمو قورت دادم و تا خواستم حرفمو عوض کنم…گفت تکرار کن چی گفتی ؟جرات به خرج دادم ، گفتم مگه دروغ میگم؟ گفت میگی من دیونه ام ؟ گفتم دیونه نیستی، ولی انگار خوب دارن پُرت می کنن.صدامو آرومتر کردم و گفتم ناصر تو هم مهربونی و هم خوش قلبی ولی تحت تاثیر حرف زنی هستی که حوشحال بودنت کنار زنت رو هم داره ازت میگیره. گفت تاج گل منظورت از اون زن ننمه؟ عربده زد و گفت منظورت ننمه دیگه آرررره؟ گفتم آره آره منظورم ننته ، همون زنی که الان خدا می‌دونه کجا خودشو مخفی کرده و هر روز تو رو میکشه پیش خودش ،تا دلتو از نفرت پر کنه و درسهای انتقامشو دائما بهت گو‌شزد کنه که مبادا یه وقت یادت بره. ناصر بلند شد و گفت تو از کجا می‌دونی که ننم پرم می‌کنه هااا ؟ گفتم خب به جز اون کس دیگه ای نیست که اینجوری کمر به نابودیه زندگیمون بسته باشه. صداشو آرومتر کرد و گفت ولی تو داری اشتباه میکنی تاج گل ، خیلی هم اشتباه میکنی و از خونه بیرون رفت. از اینکه بعد از این همه حرفی که بهش زدم و چیزی بهم نگفت و زیر مشت و لگدم نگرفت دهنم باز مونده بود و همون جور مات و مبهوت به رفتنش نگاه کردم. بلند شدم و به طرف مطبخ رفتم تا یه لیوان آب بخورم... صدایی از پشت سرم گفت خوش میگذره تاج گل خانوم؟ از تر س یه متر از جام پریدمو از دیدن خاله عصمت دهنم قفل شد و به تته پته افتادم. قبل از اینکه حرفی بزنم گفت پشت سر من داشتی چی به ناصر میگفتی هاااا؟ هههه فکر نمی کردی من اینجا باشم و تمام حرفاتو بشنوم نه؟ گفتم تو اینجا چیکار می کنی؟ از کی اینجا بودی ؟ خنده ای زشتی کرد و گفت چیه فکر کردی خونه ای که یه عمر براش زحمت کشیدم و دو دستی تقدیم تو کردمو دیگه برنمی گردم اینجا، که اینجوری از اومدنم تعجب کردی ؟ تعجب نکن ، یکی دو ساعت پیش ،شوهرت جونت منو اینجا آورد.
ادامه دارد
بومِ آشپزی
پسر دایی مسلم بازی میکردی دوست داشتم یه بلایی سر احسان بیارم و بهش بگم به چه حقی طرف تاج گل رفتی ، آخه من دوسش دارم، ولی باز هم نتونستم از چیزی که دلم خواست بچگی کنم ، گذشت و من به این رفتارهای هر روزم که ننم تو گوشم زمزمه میکرد بزرگ شدم.. باورت میشه دیگه برای من عادت شده ، هر چقدر دوست ندارم تورو ناراحت کنم ،منتها دست خودم نیست ،تو هم خواهشا درکم کم ...چشامو بسته بودم و آروم با حرفاش اشک میریختم... بعد از اتمام حرف هاش سکوت کرد و گفت خوابیدی ؟سکوت کردم تا فکر کنه واقعا خواب هستم ،و بعد از چند دقیقه به خواب رفت ، من تازه فرصتی بود که برای فقدان خانجون و این زندگی که داشتم بالشت را سفت بغل گرفتم و تو خفای شبونه اشک ریختم ، اینقدر که چشام می‌سوخت ،گ و کم کم سنگین و به خواب رفتن... نمیدونم چقدر از خوابم گذشته بود که با صدای مهیبی از خواب پریدم ، ناصر گفت تاج گل ، تو هم شنیدی ؟ آب دهنمو قورت دادم و گفتم آره آره ولی این صدا از کجا بود ؟دوباره صدای شکستن چیزی و زد و برخورد ظرف از حیاط را شنیدیم ... ناصر بلند شد و گفت کی هست که داره اینکار و می‌کنه ؟ گفتم من نمیدونم ، نمیدونم ،ولی حتما گربه اس ..ناصر صداشو آرومتر کرد و گفت تو کی میخوای بفهمی ، صدایی که شنیدیم صدای شکسته شدن وسیله اس ،پس گربه نمیتونه اینکارو کنه و از اتاق بیرون رفت ..چشامو محکم بستم و گوشامو با دستم سفت گرفتم تا از زد و برخورد ناصر و علیرضا نه چیزی بببینم و نه چیزی بشنوم ، هر لحظه منتظر کتک خوردنم از دست ناصر بودم ، دستم از روی گوشم برداشته شد، وقتی مطمعن شدم صدای زد و برخورد نیست، آروم چشامو باز کردم و گفتم چی شد ؟ کی بود ؟ دیدیش ؟ ناصر گفت چرا ترسیدی؟نترس دزد نبود.. گفتم پس کی بود؟ چی بود ؟که این همه سروصدا راه انداخته بود ...سرشو بالا انداخت و گفت مردم آزاری دارن ، دارن کاری که میکنن که ما از اینجا بریم ..گفتم یعنی کسی رو تو حیاط ندیدی ؟ گفت نوچ ، فقط چنتا کلوخ و سنگ به ظرف هایی که شسته بودی زده بودن ، گفت بزار اینقدر بکوبن و بزنن ،ولی من دیگه تکون نمیخورم .. سریع گفتم ناصر ؟ با چشمائی که رمقی برای باز شدن نداشتن گفت بگو .. گفتم تو چقدر خوب شدی؟ چرا روزا اینجوری مهربون نیستی؟ گفت تو کاری کن که من همیشه مهربون باشم. گفتم مثلا چیکار کنم که تو همیشه همین جوری مهربون باشی؟ناصر با صدای بلندی گفت ، لعنت به تو ، لعنت به من ، لعنت به اون روزی که تو وارد زندگیم شدی. از شنیدن حرفهای ناصر جا خوردم، بدون ترسی که همیشه ازش داشتم گفتم چت شد دوباره، تو که الان خوب بودی ،چی شدی باز ؟ حالت خوبه ؟ خدا شکر تب هم که نداری، پس این حرفا چیه میزنی؟منو باز موهام بلند کرد و گفت تو نباید اینجا باشی، فهمیدی؟ گفتم چی میگی ناصر ؟ چرا اینجوری میکنی ؟ من به چه حرفت باشم؟ راست راستی انگار تو دیونه ای یاااا. زود حرفمو قورت دادم و تا خواستم حرفمو عوض کنم…گفت تکرار کن چی گفتی ؟جرات به خرج دادم ، گفتم مگه دروغ میگم؟ گفت میگی من دیونه ام ؟ گفتم دیونه نیستی، ولی انگار خوب دارن پُرت می کنن.صدامو آرومتر کردم و گفتم ناصر تو هم مهربونی و هم خوش قلبی ولی تحت تاثیر حرف زنی هستی که حوشحال بودنت کنار زنت رو هم داره ازت میگیره. گفت تاج گل منظورت از اون زن ننمه؟ عربده زد و گفت منظورت ننمه دیگه آرررره؟ گفتم آره آره منظورم ننته ، همون زنی که الان خدا می‌دونه کجا خودشو مخفی کرده و هر روز تو رو میکشه پیش خودش ،تا دلتو از نفرت پر کنه و درسهای انتقامشو دائما بهت گو‌شزد کنه که مبادا یه وقت یادت بره. ناصر بلند شد و گفت تو از کجا می‌دونی که ننم پرم می‌کنه هااا ؟ گفتم خب به جز اون کس دیگه ای نیست که اینجوری کمر به نابودیه زندگیمون بسته باشه. صداشو آرومتر کرد و گفت ولی تو داری اشتباه میکنی تاج گل ، خیلی هم اشتباه میکنی و از خونه بیرون رفت. از اینکه بعد از این همه حرفی که بهش زدم و چیزی بهم نگفت و زیر مشت و لگدم نگرفت دهنم باز مونده بود و همون جور مات و مبهوت به رفتنش نگاه کردم. بلند شدم و به طرف مطبخ رفتم تا یه لیوان آب بخورم... صدایی از پشت سرم گفت خوش میگذره تاج گل خانوم؟ از تر س یه متر از جام پریدمو از دیدن خاله عصمت دهنم قفل شد و به تته پته افتادم. قبل از اینکه حرفی بزنم گفت پشت سر من داشتی چی به ناصر میگفتی هاااا؟ هههه فکر نمی کردی من اینجا باشم و تمام حرفاتو بشنوم نه؟ گفتم تو اینجا چیکار می کنی؟ از کی اینجا بودی ؟ خنده ای زشتی کرد و گفت چیه فکر کردی خونه ای که یه عمر براش زحمت کشیدم و دو دستی تقدیم تو کردمو دیگه برنمی گردم اینجا، که اینجوری از اومدنم تعجب کردی ؟ تعجب نکن ، یکی دو ساعت پیش ،شوهرت جونت منو اینجا آورد.
ادامه دارد
بومِ آشپزی
۷