بومِ آشپزی 🍛
#دختر‌ِ_آخر #قسمت_چهلوهشت زود حرفو عوض کردم و گفتم ولی خان الان مشکل من ناصر نیست ، اگه ننش بذاره ما زندگیمون بد نیست و مشکلی نداریم. صدامو آرومتر کردم و گفتم درسته زندگیمون تا همین الانش پستی و بلندی های زیادی داشته، ولی چه میشه کرد ،سرنوشت و تقدیر من هم اینجوری رقم خورده و با قسمتی که خدا برام رقم زده نمیشه جنگید. خان با عربده گفت این اشتباهه نه تقدیر دختر جان ، کی میذاره بله رو یکی دیگه بگه ؟ این کار درست نیست... گفتم خان شما بد متوجه ی حرفام شدی ، من بعدش بله رو دادم ، منظورم اینه که من با خاله عصمت همزمان بله رو گفتم، منتها خیلی آروم. از ترس اینکه خان به آقام صدمه بزنه و یا حرف به گوش ، مجبور شدم به خان اون حرفها رو بزنم. ناصر که انگار تازه خیالش راحت شد،نفس عمیقی کشید. سرمو بالا گرفتم و از دیدن منصور که با نگاهش معلوم بود حرفامو باور نکرده دوباره سرمو پایین انداختم و با صدای لرزونی گفتم خان اگه اجازه بدی ما دیگه رفع زحمت کنیم. خان گفت نه دختر جان، تو تا شب اینجا میمونی تا من تکلیفتو روشن کنم. بعد رو به ناصر کرد و گفت و اما تو برو پیش ننتو ببین دخترشو آورده یا نه؟ ناصر سرشو تکان داد و گفت من هیچ جا نمیرم، من فقط وقتی از اینجا میرم که تاج گل هم همراهم بیاد. منصور ابرویی بالا انداخت و گفت والا این بهش نمیاد که فهم و شعور نداشته باشه. از منصور حر‌‌صم گرفته بود ، و باید حرفی میزدم که ساکتش کنم ... گفتم ناصر دیگه اونقدرا هم کم فهم نیست که تو هی داری تو سرش میکوبی….آروم گفت از طرز صحبت کردنش معلومه که خیلی کم فهم نیست ، ولی آخه شکل و شمائلی که از خودش درمیاره، اصلا با آدمای دیوونه مو نمی زنه. خان گفت منصور تو دیگه نمی‌خواد اینقدر آتیش بسوزونی ، حالا که خودش شوهرشو قبول داره ، ما که نمی‌خوایم بهش زور بگیم. بلند شد و گفت فعلا تا شب اینجا بمون و بعد از اینکه تکلیفت روشن شد می تونی به خونت برگردی. خان داشت از اتاق بیرون می‌رفت که یه لحظه انگار که چیزی یادش بیاد در جا ایستاد و رو کرد به ناصر و گفت از فردا می تونی بیای توی باغ من ، بیل و کلنگتو به کار بگیری و یه لقمه حلال سر سفره ی زنت ببری. با خوشحالی از جام بلند شدم و گفتم خدا خیرت بده خان ، که به فکر ما هستی ، اگه تو نبودی فقط خدا می دونه که چقدر دیگه باید عذاب می‌کشیدم . صاف ایستادم و سریع به طرف ناصر رفتم، با رفتن خان روی زمین ولو شدم. از ذوق رو به ناصر گفتم خیلی خوبه نه؟ دیگه دستت تو جیب خودت میره. سرشو تکون داد و گفت آره واقعا خدا خیرش بده ، عجب خان مهربونی داریم، ای کاش آقام اینجوری به فکرم بود. با آوردن اسم آقاش گفتم راستی ناصر چطور آقاتو متقاعد کردی که امشب بیاد اینجا؟ نفسی کشید و گفت متقاعد ؟ مگه آقامو میشه متقاعدش کرد ؟ گفتم پس نتونستی متقاعدش کنی ؟ حالا چه جوری می خوای جواب خانو بدی ؟ دستشو پشت گردنش گذاشت و گفت دروغ چرا ، چنان کاری با آقام کردم که خودش جلوتر از من راه افتاد. با تعجب گفتم چیکارش کردی؟ نگو که خودتو به دیونگی زده بودی ؟ خنده ای کرد و گفت اولش مثل مرد، همه چی رو براش تعریف کردم و گفتم خان تورو احضار کرده ، قبل از اینکه آقام حرف بزنه ،زنش با داد و بیداد گفت به شوهرم کاری نداشته باشید، دست از سرش بردارید و بذارید زندگی خودشو کنهمن هم دیدم با زبون خوش نمیشه باهاشون حرف زد ، اینقدر هر چی بود و نبود و هر چی دم دستم اومد رو به طرف زن آقام پرت کردم که آقام تسلیم شد و گفت باشه میام و سریع خودش راه افتاد... با تصور دوباره ی عصبانیت خان ، تو دلم خودمو ناسزا دادم که چرا پامو توی عمارت خان گذاشتم. با صدای کوبیدن در استرس تمام وجودمو گرفت.. گفتم ناصر منو اینجا تنها نذاریاااا.. با تعجب و گفت چرا میترسی؟ گفتم از تنهایی توی این عمارت احساس خوبی ندارم. آروم گفت فعلا ببین کیه پشت درمی‌دونی که من نمیتونم بگم کیه و چی میخواد، زود گفتم کیه ؟ صدای زن جوونی از پشت در اومد که میگفت خانم می تونم داخل اتاق شم ؟براتون نهار آوردم. بلند شدم ،درو باز کردم و گفتم چرا زحمت کشیدین ، ما که با یه نون خالی هم شکمون سیر می شد.. سینی رو وسط اتاق گذاشت و گفت مگه میشه ، آخه شما سفارش شده ی خان هستین ،مگه میشه به شما غذای خوب ندیم. گفتم ممنون از خان زیاد بهمون رسیده خودتون رو به زحمت نندازین. لبخندی زد و از گوشه چشمش به ناصر نگاهی کرد و آروم گفت ماشالله هزار ماشالله چقدر خوشگلی، ولی حیف شدی. منظورشو زود گرفتم و با خنده جوابش رو دادم.. با یه خداحافظی سرسری بدرقه اش کردمو از اتاق بیرون رفت. وقتی برگشتم ناصر که دقیقا پشت سرم ایستاده بود،گفت چی به همدیگه می گفتید که اینقدر پچ پچ راه انداخته بودین؟ گفتم هااا ؟ چی ؟ کی ؟ گفت چه خبرته؟ یه سوال پرسیدم با صدتا کلمه جواب دادی. ادامه دارد.... بومِ آشپزی 
#دختر‌ِ_آخر #قسمت_چهلونه
گفتم هیچی هیچی تا غذا از دهن نیافتاده و سرو کله ی کسی پیدا نشده بیا زود یه لقمه بخوریم و بعدش یه چرتی بزنیم. تازه یادم افتاد که چقدر گرسنمه، با بوی برنج ایرانی و قیمه ای که یه مَن روغن روش نشسته بود و کنارش سبزی و دوغ گذاشته بودن ،صدای قار و قور شکمم بلند شد. چون از بچگی عادت داشتم دستامو قبل غذا بشورم و همیشه خانجون بهم میگفت برکت غذا از بین میره اگه با دستهای کثیف پای سفره بشینی، به دستم نگاهی کردم و گفتم ناصر من اینجوری نمی تونم غذا بخورم. لقمه رو توی بشقاب انداخت و گفت دیگه چی شده ؟ گفتم آخه دستامو نشستم، تا تو بخوری من برم دستامو یه آب بزنم و سریع برگردم و از اتاق بیرون رفتم.…ناصر که در حال جوییدن لقمه بود با دهن پر گفت برو،ولی قول بده زود برمیگردی .. لبخندی زدم و از اتاق بیرون رفتم ، چند قدم به جلو راه رفتم، همه جای عمارت برام غریبگی میکرد ، هوا رو به سردی می‌رفت ،دستمو دور خودم قلاب کردم و بدون اینکه بدونم کجا دارم میرم و مسیرم به کجا خواهد شد به راهم از بین درخت ها ادامه دادم ، سکوت سنگینی جز خش خش برگ های درختان که از سرعت وزیدن باد روی زمین می افتادن ،و با پاهام له اش میکردم و صدای زوزه های سرمای زودرس که به صورتم شلاق میزد و سوزشی تو صورتم را احساس میکردم.. با چشمم به حوض بزرگی که در بَدو ورودم به چشمم خورده بود که گلدون های متنوع زیبایی چندین برابر بهش داده بود را نگاه کردم، راهم را به طرف حوض کج کردم و چند قدم بیشتر راه نیافتاده بودم ،صدایی از پشت سرم منو به ایستادن میخکوب کرد ، بدون اینکه به عقب برگردم گوشامو تیز کردم، ولی صدایی نبود ، صدامو بالاتر بردم و گفتم تاج گل اینقدر کتک خوردی و با ناصر هم خونه شدی کم کم داری دیونه میشی ،از حرفم خنده ام گرفت و ریز و ریز خندیدم.. هنوز خنده ام روی لبم بود که باصدایی که میگفت دنبال کسی میگردی ؟ خنده ام روی لبم محو شد و یه چرخی به صدا زدم...اون پسر جوون بود..با اخم بهش نگاه کردم و گفتم من اومدم دستامو بشورم ، تو اینجا چکار میکنی ؟ یهو مثل چی همه جا ظاهر میشی، نمیگی آدم از ترس سکته میکنه ؟ خندید و گفت جواب سوالمو چرا نمیدی ؟ گفتم سوال پرسیدی ؟ ولی چرا من چیزی نشنیدم ؟ گفت آره پرسیدم دنبال کسی میگردی ؟ سرم را به طرفین چرخوندم و گفتم نه نه، چرا باید دنبال کسی بگردم ، و با سرعت به طرف حوض رفتم و تند تند دستامو شستم و با همون سرعت بدون اینکه سرم را بچرخونم داخل اتاق شدم ، ناصر به دیوار تکیه داده و به در خیره شده بود ،با دیدنم گفت رفتی دستاتو بشوری ؟ کنار سینی نشستم و گفتم می‌دونی که من تو عمرم زندگی عماره ایی نکردم و از وقتی که رفتم در به در دنبال آب بودم که دستامو بشورم ، تا اینکه خدا خیرش بده یکی از خدمتکارا به دادم رسید و منو برد پیش حوض تا دستامو شستم و دوباره منو تا اینجا رسوند ، حالا چرا کنار کشیدی ؟ گفت خدا شکر من سیر شدم ، کی شب بشه و از این جا که هستیم نجات پیدا کنیم؟گفتم داری با احترام ازت پذیرایی میکنن دیگه کجای ایم بده؟ یا به زندگی هر روزت عادت کردی که ننت تو گوشت بخونه، تو هم سر من خالی کنی، به این جور زندگی میگی بهشت ؟ ولمون کن ناصر تو باید از خدات باشه که یه روز بیشتر اینجا با افتخار جلوی اهالی روستا زندگی کنی .. صورتش از عصبانیت قرمز شد و گفت بله خیلی افتخار میکنم که زنم تو عمارته .. گفت تاج گل فکر نکن من هیچی نمیفهمم ..گفتم انگار یادت رفته ما کجا هستیم ؟ گفت نه یادم نرفته .. گفتم ولم کن ، دنبال چی هستی ؟ ای کاش طرفداری کردنم از خودت هم یادت بمونه ،والله کاش همین جا سیر تا پیاز و مو به مو به خان تعریف میکردم و میگفتم که دیونه نیستی .. موهامو تو مشتش گرفت،با صدای بلند گفتم چت شده ؟ چرا یهو عصبی شدی ؟ به خاک خانجون اگه میخوای ادامه بدی کاری میکنم که به امروزت هم پشیمون بشی ..هر چه صبوری کردم تا جیکم در نیاد ،ولی دد صبوری را از من گرفت و با صدای بلند جیغ کشیدم،انگار واقعا دیونه شده بود ، بی خیال کتک زدنم نمیشد.. از صدای جی‌غم هر کدوم از یه گوشه از عمارت بیرون میزد و با تعجب به ما نگاه میکرد و حتی جرات نمیکردن به سمتمون بیان ، یهو خان و ما قبلش پسر جوونش که اسمش منصور بود با سرعت به طرفمون اومدن و با صدای بلند داد زد چکار میکنی پسر دیونه ؟ناصر چنان غرق خشم شده بود که حتی به فریادهای خان گوش نمی‌داد و از کاری که میکرد صرف نظر نمی‌کرد ، منصور عصبی شد و با مشت به جون ناصر افتاد ، وقتی از دستش آزاد شدم ، با صدای بلند، های و ها به گریه افتادم ..خان داد زد یکی بیاد اینو از عمارتم بیرون بندازه تا اینجا بلایی سرش نیاوردم ، به چه جراتی تو عمارتم جلوی چشمم با ایندختر اینکارو میکنی ؟
ادامه دارد
بومِ آشپزی
گفتم هیچی هیچی تا غذا از دهن نیافتاده و سرو کله ی کسی پیدا نشده بیا زود یه لقمه بخوریم و بعدش یه چرتی بزنیم. تازه یادم افتاد که چقدر گرسنمه، با بوی برنج ایرانی و قیمه ای که یه مَن روغن روش نشسته بود و کنارش سبزی و دوغ گذاشته بودن ،صدای قار و قور شکمم بلند شد. چون از بچگی عادت داشتم دستامو قبل غذا بشورم و همیشه خانجون بهم میگفت برکت غذا از بین میره اگه با دستهای کثیف پای سفره بشینی، به دستم نگاهی کردم و گفتم ناصر من اینجوری نمی تونم غذا بخورم. لقمه رو توی بشقاب انداخت و گفت دیگه چی شده ؟ گفتم آخه دستامو نشستم، تا تو بخوری من برم دستامو یه آب بزنم و سریع برگردم و از اتاق بیرون رفتم.…ناصر که در حال جوییدن لقمه بود با دهن پر گفت برو،ولی قول بده زود برمیگردی .. لبخندی زدم و از اتاق بیرون رفتم ، چند قدم به جلو راه رفتم، همه جای عمارت برام غریبگی میکرد ، هوا رو به سردی می‌رفت ،دستمو دور خودم قلاب کردم و بدون اینکه بدونم کجا دارم میرم و مسیرم به کجا خواهد شد به راهم از بین درخت ها ادامه دادم ، سکوت سنگینی جز خش خش برگ های درختان که از سرعت وزیدن باد روی زمین می افتادن ،و با پاهام له اش میکردم و صدای زوزه های سرمای زودرس که به صورتم شلاق میزد و سوزشی تو صورتم را احساس میکردم.. با چشمم به حوض بزرگی که در بَدو ورودم به چشمم خورده بود که گلدون های متنوع زیبایی چندین برابر بهش داده بود را نگاه کردم، راهم را به طرف حوض کج کردم و چند قدم بیشتر راه نیافتاده بودم ،صدایی از پشت سرم منو به ایستادن میخکوب کرد ، بدون اینکه به عقب برگردم گوشامو تیز کردم، ولی صدایی نبود ، صدامو بالاتر بردم و گفتم تاج گل اینقدر کتک خوردی و با ناصر هم خونه شدی کم کم داری دیونه میشی ،از حرفم خنده ام گرفت و ریز و ریز خندیدم.. هنوز خنده ام روی لبم بود که باصدایی که میگفت دنبال کسی میگردی ؟ خنده ام روی لبم محو شد و یه چرخی به صدا زدم...اون پسر جوون بود..با اخم بهش نگاه کردم و گفتم من اومدم دستامو بشورم ، تو اینجا چکار میکنی ؟ یهو مثل چی همه جا ظاهر میشی، نمیگی آدم از ترس سکته میکنه ؟ خندید و گفت جواب سوالمو چرا نمیدی ؟ گفتم سوال پرسیدی ؟ ولی چرا من چیزی نشنیدم ؟ گفت آره پرسیدم دنبال کسی میگردی ؟ سرم را به طرفین چرخوندم و گفتم نه نه، چرا باید دنبال کسی بگردم ، و با سرعت به طرف حوض رفتم و تند تند دستامو شستم و با همون سرعت بدون اینکه سرم را بچرخونم داخل اتاق شدم ، ناصر به دیوار تکیه داده و به در خیره شده بود ،با دیدنم گفت رفتی دستاتو بشوری ؟ کنار سینی نشستم و گفتم می‌دونی که من تو عمرم زندگی عماره ایی نکردم و از وقتی که رفتم در به در دنبال آب بودم که دستامو بشورم ، تا اینکه خدا خیرش بده یکی از خدمتکارا به دادم رسید و منو برد پیش حوض تا دستامو شستم و دوباره منو تا اینجا رسوند ، حالا چرا کنار کشیدی ؟ گفت خدا شکر من سیر شدم ، کی شب بشه و از این جا که هستیم نجات پیدا کنیم؟گفتم داری با احترام ازت پذیرایی میکنن دیگه کجای ایم بده؟ یا به زندگی هر روزت عادت کردی که ننت تو گوشت بخونه، تو هم سر من خالی کنی، به این جور زندگی میگی بهشت ؟ ولمون کن ناصر تو باید از خدات باشه که یه روز بیشتر اینجا با افتخار جلوی اهالی روستا زندگی کنی .. صورتش از عصبانیت قرمز شد و گفت بله خیلی افتخار میکنم که زنم تو عمارته .. گفت تاج گل فکر نکن من هیچی نمیفهمم ..گفتم انگار یادت رفته ما کجا هستیم ؟ گفت نه یادم نرفته .. گفتم ولم کن ، دنبال چی هستی ؟ ای کاش طرفداری کردنم از خودت هم یادت بمونه ،والله کاش همین جا سیر تا پیاز و مو به مو به خان تعریف میکردم و میگفتم که دیونه نیستی .. موهامو تو مشتش گرفت،با صدای بلند گفتم چت شده ؟ چرا یهو عصبی شدی ؟ به خاک خانجون اگه میخوای ادامه بدی کاری میکنم که به امروزت هم پشیمون بشی ..هر چه صبوری کردم تا جیکم در نیاد ،ولی دد صبوری را از من گرفت و با صدای بلند جیغ کشیدم،انگار واقعا دیونه شده بود ، بی خیال کتک زدنم نمیشد.. از صدای جی‌غم هر کدوم از یه گوشه از عمارت بیرون میزد و با تعجب به ما نگاه میکرد و حتی جرات نمیکردن به سمتمون بیان ، یهو خان و ما قبلش پسر جوونش که اسمش منصور بود با سرعت به طرفمون اومدن و با صدای بلند داد زد چکار میکنی پسر دیونه ؟ناصر چنان غرق خشم شده بود که حتی به فریادهای خان گوش نمی‌داد و از کاری که میکرد صرف نظر نمی‌کرد ، منصور عصبی شد و با مشت به جون ناصر افتاد ، وقتی از دستش آزاد شدم ، با صدای بلند، های و ها به گریه افتادم ..خان داد زد یکی بیاد اینو از عمارتم بیرون بندازه تا اینجا بلایی سرش نیاوردم ، به چه جراتی تو عمارتم جلوی چشمم با ایندختر اینکارو میکنی ؟
ادامه دارد
بومِ آشپزی
۱۱۱