بومِ آشپزی 🍛
#دخترِ_اخر #قسمت_صدوبیستویک نفس عمیقی کشید و گفت مگه دایه یاد نداد ؟ اصلا دایه کجاس ؟ نرگس رو دیدم داشت توی حیاط رخت می شست، ولی از دایه خبری نبود. گفتم دایه پیش مش صابره ، آخه بعد چند روز برگشته ،اونم چه برگشتنی…منصور گفت یعنی چی ؟ گفتم منصور من دوست ندارم اینجا بمونم ، دلم می خواد یه کاری پیدا کنم و از این به بعد برای خودم مستقل زندگی کنم. منصور بچه رو که آروم تو بغلش خوابیده بود به سمتم گرفت و گفت چرا ؟ مگه اتفاقی افتاده ؟ کسی چیزی گفته؟ اولا اگه چیزی شده به من بگو ، بعدشم گیریم از اینجا رفتی ،اصلا فکر کردی با یه بچه ی کوچیک چطور میخوای کار کنی ؟ فکر اینو کردی که این بچه رو کی می خواد برات نگه داره ؟ گفتم من فکر هیچ چیو نکردم ،فقط دیگه دوست ندارم اینجا بمونم. گفت چی شده ؟ نمیخوای به من بگی ؟ دهنم باز شد که بگم ، اما همون موقع دایه درو باز کرد و با دیدن منصور ،اخماشو تو هم کرد و گفت به به چشم و دلم روشن ، به جای اینکه اول بیای سلامی به ننت و شوهرش کنی ، بدو بدو اومدی اینجا ؟ منصور گفت دایه این بچه گرسنشه ، تاج گل خودش هنوز بچه اس و هیچی بلد نیست ، به جای اینکه به این دختر یاد بدی چطور به بچه شیر بده، رفتی پیش مش صابر؟؟ دایه گفت بلد شدن نداره ... منصور گفت خب دیگه من میرم بیرون. گفتم منصور خان ؟ سرشو به طرفم برگردوند.. گفتم اسم بچه رو چی بزاریم؟ دایه گفت واخ واخ واخ ، به منصور چه ربطی داره ؟ با تو نسبتی داره یا با بچت که بخواد اسم بچه رو انتخاب کنه،والا از قدیم و ندیم رسم بوده بزرگ خونه از لای قرآن یه اسمی برای بچه در میاره و تو گوشش اذون می خونه، الانم تا مش صابر هست ،چرا منصور اسم بچه رو انتخاب کنه ؟ با شنیدن اسم مش صابر زود گفتم نه نه ممنون ، خودم انتخاب می کنم و خودمم اذون رو می خونم.. منصور ابرویی بالا داد و یه چند ثانیه نگاهی به من که حسابی دست و پامو گم کرده بودم انداخت و گفت دایه تو فعلا بهش یاد بده که بچه رو چطور سیر کنه ، من بعدا دوباره برمی گردم چون با تاج گل حرف دارم ... دایه رو به منصور کرد و گفت تو دیگه میتونی بری ،تاج گل هم خودش برای بچه اش اسم انتخاب می‌کنه. منصور که متوجه عکس العمل من نسبت به مش صابر شده بود، قبل از اینکه درو ببنده دوباره بهم نگاهی کرد و آروم درو بست. دایه که معلوم بود از حرفم خیلی دلخور شده ، گفت زود باش خیلی وقت ندارم. به دایه که با حسرت به بچه نگاه میکرد نگاهی کردمو گفتم دایه ؟ سرشو زود بالا گرفت و با نوک انگشتش اشکاشو پاک کرد و گفت بگو دختر ؟ گفتم خیلی مش صابر رو دوست داری ؟ چپ چپی بهم نگاهی کرد و گفت منظورت چیه ؟ نکنه .... زود حرفشو قطع کردمو گفتم منظوری نداشتم، فقط به خاطر اینکه خیلی به شوهرت بها میدی پرسیدم.. اون لحظه فقط دوست داشتم بگه نه ، تا همه چی رو بهش بگم، اما دایه آهی کشید و گفت اگه دوسش نداشتم که با این سن و سالم باهاش ازدواج نمی‌کردم ، چه سوالایی میکنی توااا، حالا دلیل نمیشه تو اون شوهرت رو دوست نداشتی ، همه مثل تو شوهراشون رو دوست نداشته باشن که. دستشو با حسرت روی سر بچه کشید و گفت بعد از اینکه سیر شد آروغش رو هم بگیر بچه اذیت نشه.. گفتم چه طوری ؟ گفت وووا یعنی اینم تا حالا ندیدی؟ حالا می گیم خودت بچه ی اولته ، یعنی دور و برت هم هیچ بچه ای رو تا حالا ندیدی که هیچی بلد نیستی ؟ خواهری ، مادری ، عمه ای، خاله ای؟ به فکر رفتم و گفتم چرا دیدم، ولی نمی دونم چطور آروغ می گیرن. دایه بچه رو که دیگه از شیر خوردن سیر شده بود ، تو بغلش گرفت ، سرشو روی شونه اش گذاشت و آروم به پشت کمرش زد و گفت آخه این کارا هم دیگه بلد شدن می خواد؟ دست دایه رو گرفتم و تند تند بوسیدم و گفتم محبتات جبران ناپذیره دایه، کارایی رو برام کردی که ننه ام باید برام می کرد ، ازت ممنونم که در حقم مادری می کنی، خدا پشت و پناه خودت و خوبیات باشه. دایه دستی روی سرم کشید و گفت درسته بعضی وقتا تند می شم ،ولی منم آدمم ، دلم میسوزه ، دلم می‌شکنه ، از حرفام ناراحت نشو.. سرمو تند تند تکون دادم و گفتم اصلا و ابدا .. گفت من دیگه برم غذا رو بکشم ، مش صابر خیلی گرسنه بود ، برای تو هم سوپ پختم که جون بگیری ،میدم نرگس برات بیاره ، کامل غذاتو بخور تا هم خودت جون بگیری و هم این بچه سیر بشه.. دوباره ازش تشکر کردم، دایه هم سرمو بوسید و از اتاق بیرون رفت. به صورت دخترم نگاه کردم و گفتم مثل ماه می درخشی اسمتو میزارم ماه گل ، چون تنها دختر و تنها بچه ی منی ، من تاج گل ، تو ماه گل ، آره ماه گل خوبه ،هم به صورت مثل ماهت میاد و هم به اسم مادرت . چند بار پشت سر هم تکرار کردم ماه گل ، ماه گل ، از اسمی که یهویی سر زبونم اومده بود لبخند به لبم اومد، بچه رو کنار خودم خوابوندم و تا چشامو بستم و زود به خواب رفتم ، ادامه دارد بومِ آشپزی 
#دخترِ_آخر #قسمت_صدوبیستودو
هنوز چشمام گرم خواب نشده بود که احساس کردم صدایی توی اتاق پیچید، سرمو چرخوندم و با دیدن ناصر و علیرضا شوکه شدم ، ناصر با خشمی که تو چهره اش بود ، داد زد و گفت تو آسمونها دنبالت بودم ، روی زمین پیدات کردم چطور جرات کردی از من طلاق بگیری هااا؟ دهنم قفل شده بود ، سرمو به طرف ماه گل چرخوندم و تا خواستم به طرفش برم ، ناصر با یه دست از زمین بلندش کرد و گفت این بچه مال منه ، پدرش منم ، باید پیش من باشه.. بغضم ترکید و گفتم نه نه این بچه مال منه ناصر ، همه زجر ا رو من کشیدم ، میفهمی؟ من .. به علیرضا نگاه کردم و گفتم علیرضا تو یه چیزی بهش بگو تا بچمو بهم پس بده ، آخه این بچه هنوز کوچیکه ، بدون من نمیتونه زنده بمونه. علیرضا خنده ی بدی کرد و گفت تاج گل از کی داری کمک می گیری از من که ازت متنفرم؟ توی همون حین چشمم به ناصر افتاد که دستشو بالا برد تا ماه گل رو پرت کنه روی زمین که ....با صدای منصور که پشت سر هم صدام می کرد چشمامو باز کردم و با وحشت گفتم ماه گل کجاس ؟ منصور اخماشو توی هم کشید و با تعجب گفت کی ء گفتم ماه گل دخترم ، چشمم به بچم که هنوز کنارم خواب بود افتاد ، زود بغلش کردمو گفتم ننه جان ، ننه فدات بشه ، دستای کوچولوش که از لای پتو بیرون آورده بود رو توی دستم گرفتم، گفتم بهت قول میدم نمی ذارم تا ابد کسی تو رو ازم جدا کنه، تو فقط دختر منی، مگه نه ؟ سرمو بالا گرفتم و به صورت منصور که به زور خنده اشو نگه داشته بود نگاه کردم و گفتم اسم دخترم قشنگه مگه نه؟ اسم ماه گل رو بروش انتخاب کردم که هم به تاج گل بخوره ،هم به صورت مثل ماهش بیاد. منصور گفت خیلی قشنگه ، حالا بگو ببینم چرا تو خواب داد می زدی؟ داشتی کابووس می دیدی ؟ چه خوابی دیدی؟ تازه یاد خوابی که دیده بودم افتادمو بدنم به رعشه افتاد، گفتم واااای خدا رو شکر کابوس بود، خواب دیدم علیرضا و ناصر اینجارو پیدا کردن و ناصر داشت ماه گلم رو ... حرفمو قطع کردم و چند بار آروم لبم زدم و گفتم زبونم لال زبونم لال اگه یه روزی بخواد اینکارو کنه من چیکار کنم منصور ؟ منصور کاسه سوپی که هنوز بخار ازش بیرون میزد رو روبروم گرفت و گفت بچه رو سر جاش بخوابون ، می خوام همه ی این سوپ رو بخوری. گفتم آره آره بده ، از گرسنگی شکمم به قار و قور افتاده. همینطور که تند تند قاشق رو پر می کردمو و توی دهنم می ذاشتم، گفتم راستی نرگس کجاس؟ نزار زیاد با اون مرده تنها بمونه...منصور دستی توی موهاش کشید و گفت از صابر چی دیدی تاج گل؟ حرفای امروزت خیلی مشکوکه؟ هر چی می‌دونی به من بگو ، اگه من بدونم مشکلی بوجود نمیاد، ولی اگه خدایی نکرده چیزی رو از من مخفی کنی و یه روزی خودم بفهمم بعدش اتفاقهای خوبی نمی افته. سرمو با هم زدن سوپی که توی بشقاب مونده بود گرم کردم که یهو یاد دایه زینت افتادم که چقدر مش صابر رو دوست داره و اگه این حرف به گوشش برسه چطور داغون میشه ، نمی تونستم در حقش اینکار رو کنم، آخه بهش قول داده بودم که محبتی که در حقم کرده رو جبران کنم، آره الان وقتش بود که با سکوتم کاراشو جبران کنمو نذارم نا امید بشه …گفتن هیچی چیزی نیست ،همینجوری گفتم ...منصور هر چند حرفهام و باور نکرد ،ولی ناچار پذیرفت و بعد چند دقیقه از اتاق رفت.. غذامو که خوردم،ماه گل و دیدم که زیرش کثیف شده بود و بوی بدی تو اتاق پیچیده بود که،تصمیم گرفتم برم حیاط و لباس‌های کثیف خودمو و کهنه ماه گل و بشورم،،نمیخواست بیشتر از این کارهام رو دوش کسی باشه و حرف سرم باشه..رفتم تو حیاط و مشغول لباس شستن شدم..یه دفعه صدای منصور از پشت سرم اومد..بمنصور با اخم گفت تو داری با خودت چیکار میکنی ؟ مگه من نگفتم از اتاق بیرون نیا ؟ تو حیاط چیکار می کنی؟ داری رخت و لباس میشوری ، آخه تو چه جور آدمی هستی ، که به خودتم رحم نمی کنی ؟ فقط چند ساعت از زایمانت گذشته اونوقت پاشدی اومدی رخت شستی ؟ منصور هنوز در حال سرزنش کردنم بود که احساس کردم سرم گیج میره و چشمام تار می بینه ، حالم هر لحظه بد و بدتر میشد ،اما برای اینکه بیشتر از اون مورد شماتتش قرار نگیرم ، هیچی نگفتم . همونطور سر جام ایستاده بودم و بدون اینکه حرفی بزنم به غرغرای منصور گوش می دادم که برای یه لحظه تعادلم بهم خورد و دیگه نفهمیدم چی شد. وقتی چشمامو باز کردم صدای جر و بحث منصور و دایه به گوشم خورد، صدای منصور هر لحظه بیشتر از پیش اوج می گرفت و خطاب به دایه می‌گفت :چرا حواست به این دختر نبود که بلند نشه تک و تنها بره توی حیاط لباس بشوره ؟ فکر کن دختر خودته ، اونوقت می‌تونستی اینجوری تنهاش بذاری؟چند ساعت بیشتر از زایمانش نگذشته، اما از ترس اینکه به خاطر کثیف شدن زیر بچش بهش چیزی بگی،
ادامه دارد....
بومِ آشپزی
هنوز چشمام گرم خواب نشده بود که احساس کردم صدایی توی اتاق پیچید، سرمو چرخوندم و با دیدن ناصر و علیرضا شوکه شدم ، ناصر با خشمی که تو چهره اش بود ، داد زد و گفت تو آسمونها دنبالت بودم ، روی زمین پیدات کردم چطور جرات کردی از من طلاق بگیری هااا؟ دهنم قفل شده بود ، سرمو به طرف ماه گل چرخوندم و تا خواستم به طرفش برم ، ناصر با یه دست از زمین بلندش کرد و گفت این بچه مال منه ، پدرش منم ، باید پیش من باشه.. بغضم ترکید و گفتم نه نه این بچه مال منه ناصر ، همه زجر ا رو من کشیدم ، میفهمی؟ من .. به علیرضا نگاه کردم و گفتم علیرضا تو یه چیزی بهش بگو تا بچمو بهم پس بده ، آخه این بچه هنوز کوچیکه ، بدون من نمیتونه زنده بمونه. علیرضا خنده ی بدی کرد و گفت تاج گل از کی داری کمک می گیری از من که ازت متنفرم؟ توی همون حین چشمم به ناصر افتاد که دستشو بالا برد تا ماه گل رو پرت کنه روی زمین که ....با صدای منصور که پشت سر هم صدام می کرد چشمامو باز کردم و با وحشت گفتم ماه گل کجاس ؟ منصور اخماشو توی هم کشید و با تعجب گفت کی ء گفتم ماه گل دخترم ، چشمم به بچم که هنوز کنارم خواب بود افتاد ، زود بغلش کردمو گفتم ننه جان ، ننه فدات بشه ، دستای کوچولوش که از لای پتو بیرون آورده بود رو توی دستم گرفتم، گفتم بهت قول میدم نمی ذارم تا ابد کسی تو رو ازم جدا کنه، تو فقط دختر منی، مگه نه ؟ سرمو بالا گرفتم و به صورت منصور که به زور خنده اشو نگه داشته بود نگاه کردم و گفتم اسم دخترم قشنگه مگه نه؟ اسم ماه گل رو بروش انتخاب کردم که هم به تاج گل بخوره ،هم به صورت مثل ماهش بیاد. منصور گفت خیلی قشنگه ، حالا بگو ببینم چرا تو خواب داد می زدی؟ داشتی کابووس می دیدی ؟ چه خوابی دیدی؟ تازه یاد خوابی که دیده بودم افتادمو بدنم به رعشه افتاد، گفتم واااای خدا رو شکر کابوس بود، خواب دیدم علیرضا و ناصر اینجارو پیدا کردن و ناصر داشت ماه گلم رو ... حرفمو قطع کردم و چند بار آروم لبم زدم و گفتم زبونم لال زبونم لال اگه یه روزی بخواد اینکارو کنه من چیکار کنم منصور ؟ منصور کاسه سوپی که هنوز بخار ازش بیرون میزد رو روبروم گرفت و گفت بچه رو سر جاش بخوابون ، می خوام همه ی این سوپ رو بخوری. گفتم آره آره بده ، از گرسنگی شکمم به قار و قور افتاده. همینطور که تند تند قاشق رو پر می کردمو و توی دهنم می ذاشتم، گفتم راستی نرگس کجاس؟ نزار زیاد با اون مرده تنها بمونه...منصور دستی توی موهاش کشید و گفت از صابر چی دیدی تاج گل؟ حرفای امروزت خیلی مشکوکه؟ هر چی می‌دونی به من بگو ، اگه من بدونم مشکلی بوجود نمیاد، ولی اگه خدایی نکرده چیزی رو از من مخفی کنی و یه روزی خودم بفهمم بعدش اتفاقهای خوبی نمی افته. سرمو با هم زدن سوپی که توی بشقاب مونده بود گرم کردم که یهو یاد دایه زینت افتادم که چقدر مش صابر رو دوست داره و اگه این حرف به گوشش برسه چطور داغون میشه ، نمی تونستم در حقش اینکار رو کنم، آخه بهش قول داده بودم که محبتی که در حقم کرده رو جبران کنم، آره الان وقتش بود که با سکوتم کاراشو جبران کنمو نذارم نا امید بشه …گفتن هیچی چیزی نیست ،همینجوری گفتم ...منصور هر چند حرفهام و باور نکرد ،ولی ناچار پذیرفت و بعد چند دقیقه از اتاق رفت.. غذامو که خوردم،ماه گل و دیدم که زیرش کثیف شده بود و بوی بدی تو اتاق پیچیده بود که،تصمیم گرفتم برم حیاط و لباس‌های کثیف خودمو و کهنه ماه گل و بشورم،،نمیخواست بیشتر از این کارهام رو دوش کسی باشه و حرف سرم باشه..رفتم تو حیاط و مشغول لباس شستن شدم..یه دفعه صدای منصور از پشت سرم اومد..بمنصور با اخم گفت تو داری با خودت چیکار میکنی ؟ مگه من نگفتم از اتاق بیرون نیا ؟ تو حیاط چیکار می کنی؟ داری رخت و لباس میشوری ، آخه تو چه جور آدمی هستی ، که به خودتم رحم نمی کنی ؟ فقط چند ساعت از زایمانت گذشته اونوقت پاشدی اومدی رخت شستی ؟ منصور هنوز در حال سرزنش کردنم بود که احساس کردم سرم گیج میره و چشمام تار می بینه ، حالم هر لحظه بد و بدتر میشد ،اما برای اینکه بیشتر از اون مورد شماتتش قرار نگیرم ، هیچی نگفتم . همونطور سر جام ایستاده بودم و بدون اینکه حرفی بزنم به غرغرای منصور گوش می دادم که برای یه لحظه تعادلم بهم خورد و دیگه نفهمیدم چی شد. وقتی چشمامو باز کردم صدای جر و بحث منصور و دایه به گوشم خورد، صدای منصور هر لحظه بیشتر از پیش اوج می گرفت و خطاب به دایه می‌گفت :چرا حواست به این دختر نبود که بلند نشه تک و تنها بره توی حیاط لباس بشوره ؟ فکر کن دختر خودته ، اونوقت می‌تونستی اینجوری تنهاش بذاری؟چند ساعت بیشتر از زایمانش نگذشته، اما از ترس اینکه به خاطر کثیف شدن زیر بچش بهش چیزی بگی،
ادامه دارد....
بومِ آشپزی
۱۴۱