بومِ آشپزی 🍛
#دختر‌ِ_آخر #قسمت_چهلونه گفتم هیچی هیچی تا غذا از دهن نیافتاده و سرو کله ی کسی پیدا نشده بیا زود یه لقمه بخوریم و بعدش یه چرتی بزنیم. تازه یادم افتاد که چقدر گرسنمه، با بوی برنج ایرانی و قیمه ای که یه مَن روغن روش نشسته بود و کنارش سبزی و دوغ گذاشته بودن ،صدای قار و قور شکمم بلند شد. چون از بچگی عادت داشتم دستامو قبل غذا بشورم و همیشه خانجون بهم میگفت برکت غذا از بین می‌ره اگه با دستهای کثیف پای سفره بشینی، به دستم نگاهی کردم و گفتم ناصر من اینجوری نمی تونم غذا بخورم. لقمه رو توی بشقاب انداخت و گفت دیگه چی شده ؟ گفتم آخه دستامو نشستم، تا تو بخوری من برم دستامو یه آب بزنم و سریع برگردم و از اتاق بیرون رفتم.… ناصر که در حال جوییدن لقمه بود با دهن پر گفت برو،ولی قول بده زود برمیگردی .. لبخندی زدم و از اتاق بیرون رفتم ، چند قدم به جلو راه رفتم، همه جای عمارت برام غریبگی میکرد ، هوا رو به سردی می‌رفت ،دستمو دور خودم قلاب کردم و بدون اینکه بدونم کجا دارم میرم و مسیرم به کجا خواهد شد به راهم از بین درخت ها ادامه دادم ، سکوت سنگینی جز خش خش برگ های درختان که از سرعت وزیدن باد روی زمین می افتادن ،و با پاهام له اش میکردم و صدای زوزه های سرمای زودرس که به صورتم شلاق میزد و سوزشی تو صورتم را احساس میکردم.. با چشمم به حوض بزرگی که در بَدو ورودم به چشمم خورده بود که گلدون های متنوع زیبایی چندین برابر بهش داده بود را نگاه کردم، راهم را به طرف حوض کج کردم و چند قدم بیشتر راه نیافتاده بودم ،صدایی از پشت سرم منو به ایستادن میخکوب کرد ، بدون اینکه به عقب برگردم گوشامو تیز کردم، ولی صدایی نبود ، صدامو بالاتر بردم و گفتم تاج گل اینقدر کتک خوردی و با ناصر هم خونه شدی کم کم داری دیونه میشی ،از حرفم خنده ام گرفت و ریز و ریز خندیدم.. هنوز خنده ام روی لبم بود که باصدایی که میگفت دنبال کسی میگردی ؟ خنده ام روی لبم محو شد و یه چرخی به صدا زدم... اون پسر جوون بود..با اخم بهش نگاه کردم و گفتم من اومدم دستامو بشورم ، تو اینجا چکار میکنی ؟ یهو مثل چی همه جا ظاهر میشی، نمیگی آدم از ترس سکته میکنه ؟ خندید و گفت جواب سوالمو چرا نمیدی ؟ گفتم سوال پرسیدی ؟ ولی چرا من چیزی نشنیدم ؟ گفت آره پرسیدم دنبال کسی میگردی ؟ سرم را به طرفین چرخوندم و گفتم نه نه، چرا باید دنبال کسی بگردم ، و با سرعت به طرف حوض رفتم و تند تند دستامو شستم و با همون سرعت بدون اینکه سرم را بچرخونم داخل اتاق شدم ، ناصر به دیوار تکیه داده و به در خیره شده بود ،با دیدنم گفت رفتی دستاتو بشوری ؟ کنار سینی نشستم و گفتم می‌دونی که من تو عمرم زندگی عماره ایی نکردم و از وقتی که رفتم در به در دنبال آب بودم که دستامو بشورم ، تا اینکه خدا خیرش بده یکی از خدمتکارا به دادم رسید و منو برد پیش حوض تا دستامو شستم و دوباره منو تا اینجا رسوند ، حالا چرا کنار کشیدی ؟ گفت خدا شکر من سیر شدم ، کی شب بشه و از این جا که هستیم نجات پیدا کنیم؟ گفتم داری با احترام ازت پذیرایی میکنن دیگه کجای ایم بده؟ یا به زندگی هر روزت عادت کردی که ننت تو گوشت بخونه، تو هم سر من خالی کنی، به این جور زندگی میگی بهشت ؟ ولمون کن ناصر تو باید از خدات باشه که یه روز بیشتر اینجا با افتخار جلوی اهالی روستا زندگی کنی .. صورتش از عصبانیت قرمز شد و گفت بله خیلی افتخار میکنم که زنم تو عمارته .. گفت تاج گل فکر نکن من هیچی نمیفهمم .. گفتم انگار یادت رفته ما کجا هستیم ؟ گفت نه یادم نرفته .. گفتم ولم کن ، دنبال چی هستی ؟ ای کاش طرفداری کردنم از خودت هم یادت بمونه ،والله کاش همین جا سیر تا پیاز و مو به مو به خان تعریف میکردم و میگفتم که دیونه نیستی .. موهامو تو مشتش گرفت،با صدای بلند گفتم چت شده ؟ چرا یهو عصبی شدی ؟ به خاک خانجون اگه میخوای ادامه بدی کاری میکنم که به امروزت هم پشیمون بشی .. هر چه صبوری کردم تا جیکم در نیاد ،ولی دد صبوری را از من گرفت و با صدای بلند جیغ کشیدم،انگار واقعا دیونه شده بود ، بی خیال کتک زدنم نمیشد.. از صدای جی‌غم هر کدوم از یه گوشه از عمارت بیرون میزد و با تعجب به ما نگاه میکرد و حتی جرات نمیکردن به سمتمون بیان ، یهو خان و ما قبلش پسر جوونش که اسمش منصور بود با سرعت به طرفمون اومدن و با صدای بلند داد زد چکار میکنی پسر دیونه ؟ ناصر چنان غرق خشم شده بود که حتی به فریادهای خان گوش نمی‌داد و از کاری که میکرد صرف نظر نمی‌کرد ، منصور عصبی شد و با مشت به جون ناصر افتاد ، وقتی از دستش آزاد شدم ، با صدای بلند، های و ها به گریه افتادم .. خان داد زد یکی بیاد اینو از عمارتم بیرون بندازه تا اینجا بلایی سرش نیاوردم ، به چه جراتی تو عمارتم جلوی چشمم با این دختر اینکارو میکنی ؟ ادامه دارد بومِ آشپزی 
#دختر‌ِ_آخر #قسمت_پنجاه
ولی تقصیر توی دیونه نیست، تقصیر اون آقاشه که به تو زن داده ..چند نفر از نوچه های خان ناصری که داد میزد و تهدیدم میکرد و بردند...با دور شدنش صداش هم شنیده نمیشد .. خان با صدای بلند داد زد لیلا کجایی؟ زود بیا این دخترو ببر تو عمارت ، دست و صورتشو بشور.. صدای دویدن پای یکی را از دور می‌شنیدم ، سرمو بالا گرفتم و گفتم خان نمی‌خواد کسی رو خبر بدی که صورتمو بشوره ، خودم میشورم، فقط یه لطفی در حقم کن ،خان گفت بله، بله ، هر چی دلت خواست بگو ،هر دستوری میدی ،سر یه چشم بهم زدن برات محیا میشه...اشکامو پاک کردم و گفتم منو میفرستی خونه ی آقام ؟ یعنی یکی با من بفرست تا خونه ی آقام ؟سرشو تکون داد و گفت باز اسم اقاتو داری میاری ؟ چقدر باید به تو بگم اون در حقت پدری نکرده چرا نمیخوای بفهمی ؟ گفتم میفهمم ،بخدا من همه چی رو میفهمم، ولی چکار کنم خان ؟ من یک زنم ... منصور با صدای آرومی گفت نمی‌خواد الان حرص بخوری پاشو کاری که خان گفته رو انجام بده یکی رو دنبال اقات میفرستم بیاد اینجا ،تا تکلیفتو روشن کنه .. لیلا که به دستور خان کنارم ایستاده بود دستمو گرفت و گفت پاشو خانم ، خدا خیرش نده چه به روز صورت خوشگلت آورده .. گفتم خودم بلند میشم نمی‌خواد زحمت بکشی ، به من نگو خانم ،لیلا جان ، اسمم تاج گله ..خان اوفی کرد و با عصبانیت از پیش ما به طرف اتاق مهمون خونه دور شد ،ولی همچنان منصور روبروم ایستاده و با قیافه ی در هم به من نگاه میکرد و هر از گاهی سرش را تکون میداد ..دستمو روی زمین چسبوندم و با ای بلندی که تمام بدنم درد میکرد خودم را از روی زمین بلند کردم، اشکم از گوشه ی چش. مم تند تند و بدون هیچ اِبایی روی صورتم می‌ریخت ، لب باز کردم و گفتم دستت درد نکنه که منو از دست ناصر نجات دادی ،و بدون اینکه منتظر جوابش بمونم پشت سر لیلا راه افتادم ...بعد از اینکه دست و صورتم را شستم، لیلا منو داخل یکی از اتاق های عمارت برد ،ایندفعه به تجملات اتاق توجه ام را جلب نکرد ... لیلا گفت خانم اگه با من کاری نداری من برم به کارهای مطبخ برسم .. سرم را به طرفین تکون دادم و با صدای پراز غم و بغضی که هر لحظه داشت منو بیشتر منو اذیت میکرد گفتم نه نه کاری ندارم، ولی لطفا قبل از رفتنت یه بالشتی به من میدی ؟لبخندی زد و گفت تو امر بفرما به جای یه متکا دوتا بهت میدم سر یه چشم به هم زدن یه بالشت و لحاف که روشون با پارچه ی ساتن قرمز و با حاشیه ی گلدوزی شده ست شده بودن را کنارم گذاشت و از اتاق بیرون رفت ، سرم را روی بالشت گذاشتم و بعد از کلی گریه چشام به خواب رفتن ، هنوز چشام گرم خواب نشده بودن با شنیدن باز شدن در اتاق سریع چشامو باز کردم،تمام بدنم کوفته شده بود ...تمام زورم را به کار گرفتم و به سختی سرپا شدم و با بغض گفتم آقا اومدی ؟ اومدی ببینی ناصر چه به روزم آورده ؟ دستم را روی صورتم کشیدم و گفتم ببین خودت ببین چه به روز صورتم آورده ؟ اومدی منو با خودت ببری آقا جون ؟من میدونستم منو اینجا تنها نمیزاری ...پدرم با لحن خیلی تندی گفت حقت بوده و بیشتر از این لایق این کتک بودی ... با چشمایی از تعجب و از حدقه بیرون ، گفتم چرا ؟ چرا این حرفارو میزنی آقا جون ؟ مگه چکار کرده بودم ؟ آقا با چشمانی که از عصبانیت قرمز شده بود گفت چی میخواستی بشه ؟چطور تونستی به اون پسره بگی که اینجور تهمتی سر زنش بزنه و نارینو طلاق بده و با تو ازدواج کنه ؟ چطور تونستی بگی که تو کنار ناصر هیچ بویی از خوشبختی نمیبری ؟ زبونت چطور سر این حرفا چرخید ؟ مگه من اینجوری تورو بزرگ کرده بودم ؟ حیف که من به خاطر تو ، هر روز و شبم غبطه می‌خوردم که چطور به خودم اجازه دادم که زن اون دیونه بشی ، ولی خیلی اشتباه کرده بودم.. گفتم من این حرفا رو زده بودم آقا ؟ گفت نه من،،معلومه که تو به علیرضا این حرفهاو زده بودی ..خنده ی تلخی و پراز حرصی زدم و گفتم کی این حرفارو بهت زده ؟حتما ناصر اینارو بهت گفته که کار امروزشو برات توجیه کنه .. گفت هنوز از حرفایی که زدی داری طفره میری ؟ گفتم معلومه ،چون ناصر به خاطر هیچ کار و دلیلی منو به اینروزا انداخته ، چون من این حرفارو نزدم . گفتم آقاجون به خاک خانجون ناصر بهت دروغ گفته .. گفت ناصر بهم این حرفارو نزده ..گفتم پس حتما خاله عصمت برای لاپوشی کارهاش این بهتون هارو بهم زده..گفت همه دروغ میگن جر خودت ؟ نه ناصر و نه عصمت این حرف هارو بهم نرسونده،همون پسره این حرفهارو زدهسرشو تکون داد و گفت نمی‌دونم اسمش چیه ، همون داماد عصمت بهم همه چی رو اعتراف کرد .. با تعجب گفتم علیرضا ؟دروغ میگی، اره دروغ میگی،همه ی حرفایی که زدی درغه ، نمیتونم حرفتو باور کنم ..
ادامه دارد....
بومِ آشپزی
ولی تقصیر توی دیونه نیست، تقصیر اون آقاشه که به تو زن داده ..چند نفر از نوچه های خان ناصری که داد میزد و تهدیدم میکرد و بردند...با دور شدنش صداش هم شنیده نمیشد .. خان با صدای بلند داد زد لیلا کجایی؟ زود بیا این دخترو ببر تو عمارت ، دست و صورتشو بشور.. صدای دویدن پای یکی را از دور می‌شنیدم ، سرمو بالا گرفتم و گفتم خان نمی‌خواد کسی رو خبر بدی که صورتمو بشوره ، خودم میشورم، فقط یه لطفی در حقم کن ،خان گفت بله، بله ، هر چی دلت خواست بگو ،هر دستوری میدی ،سر یه چشم بهم زدن برات محیا میشه...اشکامو پاک کردم و گفتم منو میفرستی خونه ی آقام ؟ یعنی یکی با من بفرست تا خونه ی آقام ؟سرشو تکون داد و گفت باز اسم اقاتو داری میاری ؟ چقدر باید به تو بگم اون در حقت پدری نکرده چرا نمیخوای بفهمی ؟ گفتم میفهمم ،بخدا من همه چی رو میفهمم، ولی چکار کنم خان ؟ من یک زنم ... منصور با صدای آرومی گفت نمی‌خواد الان حرص بخوری پاشو کاری که خان گفته رو انجام بده یکی رو دنبال اقات میفرستم بیاد اینجا ،تا تکلیفتو روشن کنه .. لیلا که به دستور خان کنارم ایستاده بود دستمو گرفت و گفت پاشو خانم ، خدا خیرش نده چه به روز صورت خوشگلت آورده .. گفتم خودم بلند میشم نمی‌خواد زحمت بکشی ، به من نگو خانم ،لیلا جان ، اسمم تاج گله ..خان اوفی کرد و با عصبانیت از پیش ما به طرف اتاق مهمون خونه دور شد ،ولی همچنان منصور روبروم ایستاده و با قیافه ی در هم به من نگاه میکرد و هر از گاهی سرش را تکون میداد ..دستمو روی زمین چسبوندم و با ای بلندی که تمام بدنم درد میکرد خودم را از روی زمین بلند کردم، اشکم از گوشه ی چش. مم تند تند و بدون هیچ اِبایی روی صورتم می‌ریخت ، لب باز کردم و گفتم دستت درد نکنه که منو از دست ناصر نجات دادی ،و بدون اینکه منتظر جوابش بمونم پشت سر لیلا راه افتادم ...بعد از اینکه دست و صورتم را شستم، لیلا منو داخل یکی از اتاق های عمارت برد ،ایندفعه به تجملات اتاق توجه ام را جلب نکرد ... لیلا گفت خانم اگه با من کاری نداری من برم به کارهای مطبخ برسم .. سرم را به طرفین تکون دادم و با صدای پراز غم و بغضی که هر لحظه داشت منو بیشتر منو اذیت میکرد گفتم نه نه کاری ندارم، ولی لطفا قبل از رفتنت یه بالشتی به من میدی ؟لبخندی زد و گفت تو امر بفرما به جای یه متکا دوتا بهت میدم سر یه چشم به هم زدن یه بالشت و لحاف که روشون با پارچه ی ساتن قرمز و با حاشیه ی گلدوزی شده ست شده بودن را کنارم گذاشت و از اتاق بیرون رفت ، سرم را روی بالشت گذاشتم و بعد از کلی گریه چشام به خواب رفتن ، هنوز چشام گرم خواب نشده بودن با شنیدن باز شدن در اتاق سریع چشامو باز کردم،تمام بدنم کوفته شده بود ...تمام زورم را به کار گرفتم و به سختی سرپا شدم و با بغض گفتم آقا اومدی ؟ اومدی ببینی ناصر چه به روزم آورده ؟ دستم را روی صورتم کشیدم و گفتم ببین خودت ببین چه به روز صورتم آورده ؟ اومدی منو با خودت ببری آقا جون ؟من میدونستم منو اینجا تنها نمیزاری ...پدرم با لحن خیلی تندی گفت حقت بوده و بیشتر از این لایق این کتک بودی ... با چشمایی از تعجب و از حدقه بیرون ، گفتم چرا ؟ چرا این حرفارو میزنی آقا جون ؟ مگه چکار کرده بودم ؟ آقا با چشمانی که از عصبانیت قرمز شده بود گفت چی میخواستی بشه ؟چطور تونستی به اون پسره بگی که اینجور تهمتی سر زنش بزنه و نارینو طلاق بده و با تو ازدواج کنه ؟ چطور تونستی بگی که تو کنار ناصر هیچ بویی از خوشبختی نمیبری ؟ زبونت چطور سر این حرفا چرخید ؟ مگه من اینجوری تورو بزرگ کرده بودم ؟ حیف که من به خاطر تو ، هر روز و شبم غبطه می‌خوردم که چطور به خودم اجازه دادم که زن اون دیونه بشی ، ولی خیلی اشتباه کرده بودم.. گفتم من این حرفا رو زده بودم آقا ؟ گفت نه من،،معلومه که تو به علیرضا این حرفهاو زده بودی ..خنده ی تلخی و پراز حرصی زدم و گفتم کی این حرفارو بهت زده ؟حتما ناصر اینارو بهت گفته که کار امروزشو برات توجیه کنه .. گفت هنوز از حرفایی که زدی داری طفره میری ؟ گفتم معلومه ،چون ناصر به خاطر هیچ کار و دلیلی منو به اینروزا انداخته ، چون من این حرفارو نزدم . گفتم آقاجون به خاک خانجون ناصر بهت دروغ گفته .. گفت ناصر بهم این حرفارو نزده ..گفتم پس حتما خاله عصمت برای لاپوشی کارهاش این بهتون هارو بهم زده..گفت همه دروغ میگن جر خودت ؟ نه ناصر و نه عصمت این حرف هارو بهم نرسونده،همون پسره این حرفهارو زدهسرشو تکون داد و گفت نمی‌دونم اسمش چیه ، همون داماد عصمت بهم همه چی رو اعتراف کرد .. با تعجب گفتم علیرضا ؟دروغ میگی، اره دروغ میگی،همه ی حرفایی که زدی درغه ، نمیتونم حرفتو باور کنم ..
ادامه دارد....
بومِ آشپزی
۱۳۱