بومِ آشپزی 🍛
#دخترِ_آخر #قسمت_سیوسه مردم ده اینقدر به جوش اومده که گفتن یا باید این دختره رو یه بلایی سرش بیارن یا همشون باید جمع کنن و از این روستا برن. خانجون که صداش به وضوح می‌لرزید گفت، واااای این حرف دیگه از کجا دراومده ؟والله من دارم این حرفا رو الان از تو می‌شنوم. من نمی دونم کی و با چه نیتی این حرفا رو درآورده . آخه پیش خودشون نگفتن این حرفا ممکنه بلوا به پا بشه ؟ ولی مطمئن باش، چنین چیزی امکان نداره. اصلا تو چطوری یه همچین حرفی رو باور کردی؟ قابله یه تکونی به خودش داد و گفت والا من هیچوقت تا با چشم خودم چیزیو نبینم باور نمی کنم.. خانجون گفت قابله تو که خدا رو شکر زن پخته و سرد و گرم چشیده ای هستی خودت میدونی که دهن مردم همیشه مثل دروازه بازه و فقط دنبال حرف و حدیث می گردن تا سر خودشونو گرم کنن. وسط حرفشون پریدم و گفتم ولی خانجون این دفعه نه دروغه و نه حرف و حدیث برای سرگرمی. دیشب شوهرش هم که آورده بودش اینجا ،جلوی هممون همین حرفا رو زد. خانجون گفت دختر تو مغزت معیوب شده عقلت که معیوب نشده ، چرا داری حرف بیخود میزنی ؟ بعد رو کرد به قابله و گفت این حرفها مال اون موقعس که دختر خونه بوده الان دیگه خدا رو شکر شوهر داره ... اصلا اگه یه همچین چیزی واقعیت داشت که الان شوهرش اینجا نبود. قابله لباشو جمع کرد و گفت الله و اعلم اصلا به من چه ربطی داره؟ من فقط اون چیزائی رو که شنیدم گفتم. با رفتن قابله خانجون که حسابی فکرش مشغول شده بود بلند شد رفت خونشون ، بلکه توی راه پرس و جویی کنه و از صحت و سقم ماجرا با خبر بشه، بلکه هم دلش آروم بگیره. بعد از رفتن خانجون خونه حسابی دلگیر و سوت و کور شد، می خواستم بخوابم، اما از گرسنگی خوابم نمی برد. با اینکه خیلی درد داشتم اما مجبور شدم به زور از جام بلند شم و به مطبخ برم. تو مطبخو گشتم بلکه چیزی برای خوردن پیدا کنم، اما هیچی نبود، خواستم برگردم تو اتاق که چشمم به چند تکه نون خشک که توی یه قابلمه کنار مطبخ بود، افتاد. با خوشحالی گفتم خدایا شکرت که بنده اتو گشنه نذاشتی .با هر گازی که از نون میزدم ، باید یه قولوپ هم آب می‌خوردم بلکه پائین یه دفعه یاد خاله عصمت و نارین افتادم که از صبح هیچ صدایی ازشون نشنیده بودم. با یه دستم نون خشک رو و با دست دیگم لیوان آبو برداشتم و به طرف اتاق خاله عصمت رفتم . گوشمو به در چسبوندم اما هیچ صدایی نشنیدم، آروم درو باز کردم و از دیدن .... اتاق خالی که درشم قفل نشده بود ،مغزم پر از علامت سوال شد آخه خاله حتی اگه برای یه لحظه هم جایی می رفت ، در اتاقشو قفل می کرد. تو همین فکرا بودم که حضور کسی رو پشت سرم حس کردم و از ترسم لیوان از دستم روی زمین افتاد . آروم به عقب برگشتم و از دیدن علیرضا هین بلندی کشیدم.. اخم کردمو گفتم خاله و نارین کجا رفتن که تو اینجا تنها موندی ؟دست زنتو بگیر و از اینجا برو. موندی که مثلا چی بشه؟ صدای ناصر از پشت سرش ، لرزه به جونم انداخت. ناصر گفت اینجا چیکار داری آقا داماد؟ اصلا می خوای من به جای تاج گل جوابتو بدم ؟ فکر کنم خود تاج گل جوابتو بده بهتره. همینطور که ناصر با قدمهای آروم به سمتم میومد، استرسم بیشتر و بیشتر میشد. ناصر اومد روبروم ایستاد و گفت چرا ساکتی پس؟ تا اومد کلمات رو کنار هم بذارم، ناصر داد زد و گفت:چرا ساکت شدی ؟ بالکنت زبان لب باز کردم و گفتم چی بگم ناصر از درگیری بین ناصر و علیرضا ،ترس از بی خانمان بودن ، سرمو پایین انداختم و گفتم من ناصر را دوست دارم و حاضر نیستم زندگیمو به خاطر یکی دیگه خراب کنم... سرمو بالا آوردم و به صورت علیرضا نگاه کردم که از عصبانیت لباش میلرزیدن ... پاشو محکم به زمین کوبید و بدون اینکه حرفی بزنه از خونه بیرون رفت و محکم درو پشت سرش بست.. ناصر گفت تاج گل اندازه ی سر سوزن دیگه بهت اعتمادی ندارم ، فکر نکن ناصر دیونه روبروت ایستاده و از چیزی خبر نداشت ، نه اتفاقا خیلی راجب من اشتباه کرده بودی و من از همه چی خبر داشتم و همه چی رو میدونستم، ولی گفتم شاید بعد از ازدواج سر عقل بیای ، که نشد ، حتی از اول خود واقعیم رو بهت نشون دادم تا بهم دل ببندی... گفتم ناصر دیدی که من بهش گفتم که تورو دوست دارم ؟ قبل تو هم بهش گفته بودم ، نارین رو سر خونه و زندگیش ببره .. با حرص گفت ساکت شو ، خدودفه شو نمی‌خوام ازت یه کلمه ی دیگه بشنوم... تاج گل از این لحظه به جز سختی چیزی تو زندگی ازم نمی‌بینی ،این هم تو گوشِ خودت فرو کن فکر نکن میتونی جدا شی ،نه ، اتفاقا تو همین زندگی میمونی .... سرشو برای حرفش بالا و پایین به حالت تایید میکرد و گفت مجبوری بسازی تا موهات مثل دندونات سفید بشن ، و به طرف اتاق هولم داد ، و گفت برو نمی‌خوام ببینمت ... روی زانوهام افتادم ، ادامه دارد بومِ آشپزی 
#دخترِ_آخر#قسمت_سیوچهار
خودمو کشان کشان نشسته به اتاق رسوندم و زیر لحاف پناه بردم و با گریه هام قلبم را تسکین کردم ،هر چقدر گریه میکردم ، گریه هام تمومی نداشت و اشکام خشک نمیشدن.. نمی‌دونم چقدر و چه زمان از گریه هام گذشت که خود به خود چشام گرم خواب شدن ، هنوز به خواب عمیقی نرفته بودم که با لگد محکمی تو کمرم، چشامو تا انتها از درد باز کردم...چشام بازو بسته کردم بلکه شاید خواب میبینم ، لگد دوم به شکمم خورد ، با تعجب گفتم چرا داری میزنی ؟ نکنه شوخیت گرفته ؟ ناصر با صدای بلند سرم هوار کشید..گفت تاج گل اینجا نیومدی که بخوری و بخوابی ، پاشو یه چیزی برام درست کن، از صبح هیچی نخوردم...لحاف را کنار کشیدم و گفتم خب اینو با لحن بهتری می‌تونستی بهم بگی .. گفت واقعا ؟ مگه تو لحن خوب هم میفهمی؟ مگه احترام و ادب شامل تو میشه ؟ نه دختر لیاقت تو بدتر از ایناس ،تازه اولشه..گفتم من میخوام زندگی کنم.. ناصر صورتش را در هم کرد و گفت این حرفارو به کسی بزن که چیزی نشنیده بود به کسی بگو که واقعا دیوونه اس ، نه من که با گوشم همه چی رو شنیدم..صدامو بلند کردم و گفتم چطور حرفایی که به نفع خودت بود را نشنیدی ؟ فقط حرفایی که علیه من بود را شنیدی ؟ با خشمی که هر لحظه بیشتر و بیشتر میشد گفت برو برای من غذا درست کن ، حتی از صدات هم حالم بد میشه ، وقتی برای شنیدن حرف های بیخود ندارم ... از جام بلند شدم و داشتم از اتاق بیرون میرفتم ، ناصر صدام زد و گفت تاج گل بشنو و بفهم برای اولین بار و آخرین بار حرفمو بهت میزنم ، بدون اینکه به عقب برگردم ، گوش به حرفش ایستادم...گفت از این ساعت و از این لحظه جز با اجازه ی من حقی نداری پاتو از این در بیرون بزاری ...حقی نداری بدون اجازه ی من آب بخوری ، حقی نداری مادر ، آقا ، خانجون ، خواهر و ...رو بدون رضایت من ببینیم از امروز و این ساعت ببینم اون مرد پاشو تو این خونه بزاره و تو از این اتاق پاتو بیرون بزاری ، چنان بلوایی سرت میارم که نفهمی شب کیه، روز چه ساعتیه ...بدون جواب از اتاق بیرون اومدم ،و راهی مطبخ شدم ، بادمجونی که توی سینی پهن شده بود را برداشتم و با گریه شروع کردم به پوست کندن ، یه لحظه ناصر بالای سرم ایستاده دیدم که از ترسم ایستادم ..ناصر گفت:تموم این چند روز داشتی بهم میخندیدی ؟ پاهام مثل بید از ترس میلرزیدن ، با مِن و مِن گفتم نه نه اصلا هم اینجوری نیست .. با همون لحن آرومی گفت پس چه جوریه؟ شاید من نمی‌فهمم شاید واقعا من دیونم و هیچی نمی‌فهمم و نمی‌دونم ...گفتم ناصر گذشته ها تموم شد، از الان بزار هر چه بوده فراموش کنیم و زندگیمون را از نو بسازیم ...خنده ی بلندی کرد که صداش تو مطبخ پیچید ، ازش ترسیده بودم ، نای ایستادن روی پاهام را از من گرفته بود ، صداشو آروم کرد و گفت توقع داری این حرفهاتو باور کنم ؟سرم را تند تند بالا و پایین تکون دادم و گفتم باور کن ، تورو خدا اینقدر منو عذاب ندین ..گفت عذاب ؟ هاا؟ هنوز عذابی ندیدی تاج گل ، هنوز چیزی از من ندیدی ، دوباره صداش اوج گرفت و گفت میدونی من الان چی دارم میکشم ؟ میدونی ؟..بهش نگاه کردم و گفتم پس طلاقم بده .. نیشخندی زد و گفت نمیخوای ساکت بشی ؟ گفتم نه ، نه، ساکت نمیشم ، آره میرم به همه میگم تو دیونه نبودی و نیستی ، به همه میگم که نارین و ننت چه کارایی کردن ، آره به همه میگم... گفت تو هنوز اینقدر جسوری ؟ این سر بی عقلت ، راجب من چه فکرایی کردی ؟ فک کردی من خیلی نادونم؟ نه تاج گل،درسته تورو از همون بچگیم دوست داشتم، ولی اینقدر بد نشدم نشدم که زنم هز کاری خواست بکنه و سکوت کنم... گفتم ناصر تو منو دوست داشتی؟ ابروهاشو بهم چسبوند و گفت ، برات مهمه بدونی ؟زود گفتم آره مهمه...لباشو کج کرد و گفت دوست داشتم، ولی الان نه،اینقدر دوست داشتم الان همونقدر ازت متنفرم .. از حرفش شکسته شدن غرورم را به وضوح می‌تونستم بشنوم ، نفس عمیقی ا کشیدم و گفتم پس چرا خودتو بهم نشون ندادی که من هم بهت علاقه مند بشم ؟ خنده ایی کرد و گفت علاقه مند بشی ؟ آخه دختر تو حتی منو آدم حساب نکردی ، حتی منو مثل گوسفند ننه اقات که اینقدر بهش نگاه میکردی منو ندیدی ، حالا از احساس میخواستی بهت بگم؟ تو کل عمرت منو دیونه خطاب میکردی ،با بچه ها دورم حلقه می‌زدی و تا ساعت ها منو مسخره میکردی ، البته راست هم میگفتی ،چون نه تنها تو ، بلکه همه منو مسخره و آدم حساب نکردن ..سعی کردم احساساتیش کنم،گفتم من هم از همون بچگی دوسِت داشتم ، ولی خب توکارایی میکردی که همه منو از اومدن به طرفت منع میکردن ، دیدی که بدون هیچ اعتراضی بله رو بهت دادم.. گفت تو دادی؟ نوچ تاج گل ،تو بله رو ندادی ،ننم به جای تو بله رو داد ،فکر نکن من صداتو، از صدای ننم نمیتونم تشخیص بدم،لبمو زیر دندون گرفتم و زود گفتم..
ادامه دارد...
بومِ آشپزی
خودمو کشان کشان نشسته به اتاق رسوندم و زیر لحاف پناه بردم و با گریه هام قلبم را تسکین کردم ،هر چقدر گریه میکردم ، گریه هام تمومی نداشت و اشکام خشک نمیشدن.. نمی‌دونم چقدر و چه زمان از گریه هام گذشت که خود به خود چشام گرم خواب شدن ، هنوز به خواب عمیقی نرفته بودم که با لگد محکمی تو کمرم، چشامو تا انتها از درد باز کردم...چشام بازو بسته کردم بلکه شاید خواب میبینم ، لگد دوم به شکمم خورد ، با تعجب گفتم چرا داری میزنی ؟ نکنه شوخیت گرفته ؟ ناصر با صدای بلند سرم هوار کشید..گفت تاج گل اینجا نیومدی که بخوری و بخوابی ، پاشو یه چیزی برام درست کن، از صبح هیچی نخوردم...لحاف را کنار کشیدم و گفتم خب اینو با لحن بهتری می‌تونستی بهم بگی .. گفت واقعا ؟ مگه تو لحن خوب هم میفهمی؟ مگه احترام و ادب شامل تو میشه ؟ نه دختر لیاقت تو بدتر از ایناس ،تازه اولشه..گفتم من میخوام زندگی کنم.. ناصر صورتش را در هم کرد و گفت این حرفارو به کسی بزن که چیزی نشنیده بود به کسی بگو که واقعا دیوونه اس ، نه من که با گوشم همه چی رو شنیدم..صدامو بلند کردم و گفتم چطور حرفایی که به نفع خودت بود را نشنیدی ؟ فقط حرفایی که علیه من بود را شنیدی ؟ با خشمی که هر لحظه بیشتر و بیشتر میشد گفت برو برای من غذا درست کن ، حتی از صدات هم حالم بد میشه ، وقتی برای شنیدن حرف های بیخود ندارم ... از جام بلند شدم و داشتم از اتاق بیرون میرفتم ، ناصر صدام زد و گفت تاج گل بشنو و بفهم برای اولین بار و آخرین بار حرفمو بهت میزنم ، بدون اینکه به عقب برگردم ، گوش به حرفش ایستادم...گفت از این ساعت و از این لحظه جز با اجازه ی من حقی نداری پاتو از این در بیرون بزاری ...حقی نداری بدون اجازه ی من آب بخوری ، حقی نداری مادر ، آقا ، خانجون ، خواهر و ...رو بدون رضایت من ببینیم از امروز و این ساعت ببینم اون مرد پاشو تو این خونه بزاره و تو از این اتاق پاتو بیرون بزاری ، چنان بلوایی سرت میارم که نفهمی شب کیه، روز چه ساعتیه ...بدون جواب از اتاق بیرون اومدم ،و راهی مطبخ شدم ، بادمجونی که توی سینی پهن شده بود را برداشتم و با گریه شروع کردم به پوست کندن ، یه لحظه ناصر بالای سرم ایستاده دیدم که از ترسم ایستادم ..ناصر گفت:تموم این چند روز داشتی بهم میخندیدی ؟ پاهام مثل بید از ترس میلرزیدن ، با مِن و مِن گفتم نه نه اصلا هم اینجوری نیست .. با همون لحن آرومی گفت پس چه جوریه؟ شاید من نمی‌فهمم شاید واقعا من دیونم و هیچی نمی‌فهمم و نمی‌دونم ...گفتم ناصر گذشته ها تموم شد، از الان بزار هر چه بوده فراموش کنیم و زندگیمون را از نو بسازیم ...خنده ی بلندی کرد که صداش تو مطبخ پیچید ، ازش ترسیده بودم ، نای ایستادن روی پاهام را از من گرفته بود ، صداشو آروم کرد و گفت توقع داری این حرفهاتو باور کنم ؟سرم را تند تند بالا و پایین تکون دادم و گفتم باور کن ، تورو خدا اینقدر منو عذاب ندین ..گفت عذاب ؟ هاا؟ هنوز عذابی ندیدی تاج گل ، هنوز چیزی از من ندیدی ، دوباره صداش اوج گرفت و گفت میدونی من الان چی دارم میکشم ؟ میدونی ؟..بهش نگاه کردم و گفتم پس طلاقم بده .. نیشخندی زد و گفت نمیخوای ساکت بشی ؟ گفتم نه ، نه، ساکت نمیشم ، آره میرم به همه میگم تو دیونه نبودی و نیستی ، به همه میگم که نارین و ننت چه کارایی کردن ، آره به همه میگم... گفت تو هنوز اینقدر جسوری ؟ این سر بی عقلت ، راجب من چه فکرایی کردی ؟ فک کردی من خیلی نادونم؟ نه تاج گل،درسته تورو از همون بچگیم دوست داشتم، ولی اینقدر بد نشدم نشدم که زنم هز کاری خواست بکنه و سکوت کنم... گفتم ناصر تو منو دوست داشتی؟ ابروهاشو بهم چسبوند و گفت ، برات مهمه بدونی ؟زود گفتم آره مهمه...لباشو کج کرد و گفت دوست داشتم، ولی الان نه،اینقدر دوست داشتم الان همونقدر ازت متنفرم .. از حرفش شکسته شدن غرورم را به وضوح می‌تونستم بشنوم ، نفس عمیقی ا کشیدم و گفتم پس چرا خودتو بهم نشون ندادی که من هم بهت علاقه مند بشم ؟ خنده ایی کرد و گفت علاقه مند بشی ؟ آخه دختر تو حتی منو آدم حساب نکردی ، حتی منو مثل گوسفند ننه اقات که اینقدر بهش نگاه میکردی منو ندیدی ، حالا از احساس میخواستی بهت بگم؟ تو کل عمرت منو دیونه خطاب میکردی ،با بچه ها دورم حلقه می‌زدی و تا ساعت ها منو مسخره میکردی ، البته راست هم میگفتی ،چون نه تنها تو ، بلکه همه منو مسخره و آدم حساب نکردن ..سعی کردم احساساتیش کنم،گفتم من هم از همون بچگی دوسِت داشتم ، ولی خب توکارایی میکردی که همه منو از اومدن به طرفت منع میکردن ، دیدی که بدون هیچ اعتراضی بله رو بهت دادم.. گفت تو دادی؟ نوچ تاج گل ،تو بله رو ندادی ،ننم به جای تو بله رو داد ،فکر نکن من صداتو، از صدای ننم نمیتونم تشخیص بدم،لبمو زیر دندون گرفتم و زود گفتم..
ادامه دارد...
بومِ آشپزی
۱۴