بومِ آشپزی 🍛
#دخترِ_آخر #قسمت_صدوبیستودو هنوز چشمام گرم خواب نشده بود که احساس کردم صدایی توی اتاق پیچید، سرمو چرخوندم و با دیدن ناصر و علیرضا شوکه شدم ، ناصر با خشمی که تو چهره اش بود ، داد زد و گفت تو آسمونها دنبالت بودم ، روی زمین پیدات کردم چطور جرات کردی از من طلاق بگیری هااا؟ دهنم قفل شده بود ، سرمو به طرف ماه گل چرخوندم و تا خواستم به طرفش برم ، ناصر با یه دست از زمین بلندش کرد و گفت این بچه مال منه ، پدرش منم ، باید پیش من باشه.. بغضم ترکید و گفتم نه نه این بچه مال منه ناصر ، همه زجر ا رو من کشیدم ، میفهمی؟ من .. به علیرضا نگاه کردم و گفتم علیرضا تو یه چیزی بهش بگو تا بچمو بهم پس بده ، آخه این بچه هنوز کوچیکه ، بدون من نمیتونه زنده بمونه. علیرضا خنده ی بدی کرد و گفت تاج گل از کی داری کمک می گیری از من که ازت متنفرم؟ توی همون حین چشمم به ناصر افتاد که دستشو بالا برد تا ماه گل رو پرت کنه روی زمین که .... با صدای منصور که پشت سر هم صدام می کرد چشمامو باز کردم و با وحشت گفتم ماه گل کجاس ؟ منصور اخماشو توی هم کشید و با تعجب گفت کی ء گفتم ماه گل دخترم ، چشمم به بچم که هنوز کنارم خواب بود افتاد ، زود بغلش کردمو گفتم ننه جان ، ننه فدات بشه ، دستای کوچولوش که از لای پتو بیرون آورده بود رو توی دستم گرفتم، گفتم بهت قول میدم نمی ذارم تا ابد کسی تو رو ازم جدا کنه، تو فقط دختر منی، مگه نه ؟ سرمو بالا گرفتم و به صورت منصور که به زور خنده اشو نگه داشته بود نگاه کردم و گفتم اسم دخترم قشنگه مگه نه؟ اسم ماه گل رو بروش انتخاب کردم که هم به تاج گل بخوره ،هم به صورت مثل ماهش بیاد. منصور گفت خیلی قشنگه ، حالا بگو ببینم چرا تو خواب داد می زدی؟ داشتی کابووس می دیدی ؟ چه خوابی دیدی؟ تازه یاد خوابی که دیده بودم افتادمو بدنم به رعشه افتاد، گفتم واااای خدا رو شکر کابوس بود، خواب دیدم علیرضا و ناصر اینجارو پیدا کردن و ناصر داشت ماه گلم رو ... حرفمو قطع کردم و چند بار آروم لبم زدم و گفتم زبونم لال زبونم لال اگه یه روزی بخواد اینکارو کنه من چیکار کنم منصور ؟ منصور کاسه سوپی که هنوز بخار ازش بیرون میزد رو روبروم گرفت و گفت بچه رو سر جاش بخوابون ، می خوام همه ی این سوپ رو بخوری. گفتم آره آره بده ، از گرسنگی شکمم به قار و قور افتاده. همینطور که تند تند قاشق رو پر می کردمو و توی دهنم می ذاشتم، گفتم راستی نرگس کجاس؟ نزار زیاد با اون مرده تنها بمونه... منصور دستی توی موهاش کشید و گفت از صابر چی دیدی تاج گل؟ حرفای امروزت خیلی مشکوکه؟ هر چی می‌دونی به من بگو ، اگه من بدونم مشکلی بوجود نمیاد، ولی اگه خدایی نکرده چیزی رو از من مخفی کنی و یه روزی خودم بفهمم بعدش اتفاقهای خوبی نمی افته. سرمو با هم زدن سوپی که توی بشقاب مونده بود گرم کردم که یهو یاد دایه زینت افتادم که چقدر مش صابر رو دوست داره و اگه این حرف به گوشش برسه چطور داغون میشه ، نمی تونستم در حقش اینکار رو کنم، آخه بهش قول داده بودم که محبتی که در حقم کرده رو جبران کنم، آره الان وقتش بود که با سکوتم کاراشو جبران کنمو نذارم نا امید بشه … گفتن هیچی چیزی نیست ،همینجوری گفتم ... منصور هر چند حرفهام و باور نکرد ،ولی ناچار پذیرفت و بعد چند دقیقه از اتاق رفت.. غذامو که خوردم،ماه گل و دیدم که زیرش کثیف شده بود و بوی بدی تو اتاق پیچیده بود که،تصمیم گرفتم برم حیاط و لباس‌های کثیف خودمو و کهنه ماه گل و بشورم،،نمیخواست بیشتر از این کارهام رو دوش کسی باشه و حرف سرم باشه.. رفتم تو حیاط و مشغول لباس شستن شدم.. یه دفعه صدای منصور از پشت سرم اومد.. بمنصور با اخم گفت تو داری با خودت چیکار می‌کنی ؟ مگه من نگفتم از اتاق بیرون نیا ؟ تو حیاط چیکار می کنی؟ داری رخت و لباس میشوری ، آخه تو چه جور آدمی هستی ، که به خودتم رحم نمی کنی ؟ فقط چند ساعت از زایمانت گذشته اونوقت پاشدی اومدی رخت شستی ؟ منصور هنوز در حال سرزنش کردنم بود که احساس کردم سرم گیج میره و چشمام تار می بینه ، حالم هر لحظه بد و بدتر میشد ،اما برای اینکه بیشتر از اون مورد شماتتش قرار نگیرم ، هیچی نگفتم . همونطور سر جام ایستاده بودم و بدون اینکه حرفی بزنم به غرغرای منصور گوش می دادم که برای یه لحظه تعادلم بهم خورد و دیگه نفهمیدم چی شد. وقتی چشمامو باز کردم صدای جر و بحث منصور و دایه به گوشم خورد، صدای منصور هر لحظه بیشتر از پیش اوج می گرفت و خطاب به دایه می‌گفت :چرا حواست به این دختر نبود که بلند نشه تک و تنها بره توی حیاط لباس بشوره ؟ فکر کن دختر خودته ، اونوقت می‌تونستی اینجوری تنهاش بذاری؟ چند ساعت بیشتر از زایمانش نگذشته، اما از ترس اینکه به خاطر کثیف شدن زیر بچش بهش چیزی بگی، ادامه دارد.... بومِ آشپزی 
#دخترِ_اخر #قسمت_صدوبیستوسه
رفته تو حیاط و رخت و لباسا و ملافه ی زیر بچشو شسته. یعنی مش صابر از رسیدگی به یه زن زائو مهمتر بود؟ مگه تو از کی این مردو ندیدی ؟ مگه من بهت نگفتم حواست بهش باشه ؟ ولی کو گوش شنوا؟ البته شنیدن رو که شنیدی ،ولی ترجیح دادی پا روی حرف من بزاری ، تا یه وقت این مرد ازت ناراحت نشه. دایه گفت خوبه ، خوبه ، بس کن دیگه ،هر چی من هیچی نمی گم دور برمیداری، مگه من اینجا کلفت این خانومم که اینجوری داری بازخواستم می کنی ، البته به لطف تو کلفت تاج گل خانوم هم شدم ، من سنی ازم گذشته ، اونقدر توان ندارم که بتونم کلفت یه دختر ، که خدا می‌دونه چه مشکلی داره که حتی خانواده ی خودش هم حاضر نشدن قبولش کنن، بشم. والا خدا بده شانس دختری که معلوم نیست کیه و چیه، از گرد راه نرسیده اونقدر عزیز شده که پسر من به خاطرش تو روی من پیرزن وایمیسه و منو بازخواست می کنه که چرا خانوم آب تو دلش تکون خورده. الانم که خودش کم بود ، یکی دیگه هم بهش اضافه شد. تا الانم کلی مراعاتشو کردم چون حامله بود، ولی از این به بعد از این خبرا نیست ، الانم اگه رفته لباس شسته مال خودش و بچش بوده ، مال من نبوده که منتشو سر من میزاری منصور خان. منصور که انگار از حرفای دایه شوکه شده بود بعد از چند لحظه سکوتشو شکوند و گفت دایه واقعا ازت انتظار نداشتم ، بهت اجازه نمیدم که در مورد تاج گل و بچش اینطوری صحبت کنی و بهشون بگی مفت خور ، چون اونیکه داره توخونه ی من مفت میخوره و راه میره، اون مرده شوهرته، نه تاج گل.....هرلحظه و با هر کلمه ای که راجع به خودم می شنیدم ، احساس حقارت تو وجودم بیشتر و بیشتر می شد. دایه کوتاه نیومد و در جواب حرف منصور گفت:چشمم و دلم روشن ،وای به من که پسرم به جای اینکه پشت ننه اشو بگیره ، توی روم درمیاد و پشت دختری رو می گیره که معلوم نیست از کجا اومده ، پسری رو که من چندین و چند سال روی تخم چش مم بزرگش کردمو تا به حال روی حرفم حرف نزده رو اینطوری پر نمی کرد و به جون من نمی انداخت که تو روم وایسه و این حرفا رو بهم بزنه. بغض دایه ترکید و رو به مش صابر که از سر و صدای دایه و منصور ، تازه از اتاقشون بیرون اومده بود گفت می بینی مش صابر؟ می بینی پسری که سالها به خاطرش به تو جواب رد دادم و فکر می کردم تو پیری عصای دستم میشه، چطور تو روی من وایساده و به خاطر یه دختر سر من داد میزنه؟ توام به جای اینکه سرتو پایین بندازی ، کمی از زنت طرفداری کن ، یه کم از منصور یاد بگیر، ببین چطوری ازش طرفداری می‌کنه . اصلا ولش کن تو هم نمی‌خواد حرفی بزنی ، چون هر چی بگی تف سر بالاس. از حرفهای دایه ، طاقتم طاق شده بود و نتونستم بیشتر از اون در مقابل توهین هاش سکوت کنم ماه گل رو بغل گرفتم و از اتاق بیرون رفتم، رو به دایه که با دیدنم صورتشو به طرف مش صابر کرد تا منو نبینه ، گفتم دایه من هیچ وقت بد نبودم و نیستم ، ولی حق داری اومدن من به اینجا از همون اولم اشتباه بود، البته اگه یک درصد هم فکر می کردم که قراره با آدمهای نادرستی روبرو بشم که تا این حد بهم توهین کنن و اینطور به ناحق در موردم قضاوت کنن، حتی اگه از بی کسی و بی جائی می مردم، هم پامو توی این خونه نمی ذاشتم.دایه و منصور همزمان به هم نگاه کردن و مش صابر با تکونی که به خودش داد،گفت….ای باباااااا، گویا دعوا کردن شماها تمومی نداره، والا تمام حرفاتونو روی هم بذارن یه کلمه درست درمون ازش درنمیاد ، این مسأله یه جورایی خانوادگیه و من ترجیح میدم به جای شنیدن این حرفای شماها، برم یه دستی به سر و روی ماشینم بکشم ، به نظرم شما هم بهتره دست از این حرفای خاله زنکی بردارید و بشینید با آرامش زندگیتونو کنید. منصور گفت مش صابر یه لحظه بشین سرجات بذار ببینم تاج گل چی میگه .. اخماشو بیشتر تو هم گره زد و گفت تاج گل منظور حرف آخرت با کی بود؟ جز الان که دایه از روی عصبانیت حرفایی زد که خودشم می دونه هیچ کدومش صحت نداره ، تا به حال کدوم ما رفتار نادرستی با تو داشتیم ؟مش صابر بلند شد و با دستپاچگی گفت نه پسرم، من میرم توی حیاط ،گفتم که این موضوع خانوادگیه و من نباشم بهتره، واقعا این جو داره اعصابمو بهم می ریزه. مش صابر با سرعت به طرف حیاط قدم برداشت و موقع رد شدن از کنارم ، با صدای خیلی آرومی که به سختی می‌شنیدم گفت به فکر بچه ات باش و دهنتو ببند و از اتاق بیرون رفت .از تهدیدش ترسیدم و به دور شدنش نگاه کردم که منصور ددد کشید و گفت با توام تاج گل ؟ میگم توی این خونه ، از کی رفتار نادرستی دیدی ؟ فقط بگو ، بعدش ببین من با اون آدم چیکار می کنم.چشامو بستم و صدای مش صابر پشت سر هم تو گوشم تکرار شد ، بدون اینکه چشممو باز کنم ، گفتم هیچکی هیچکی ، یه چیزی گفتم ، بی منظور بود و با شخص خاصی نبودم .
ادامه دارد
بومِ آشپزی
رفته تو حیاط و رخت و لباسا و ملافه ی زیر بچشو شسته. یعنی مش صابر از رسیدگی به یه زن زائو مهمتر بود؟ مگه تو از کی این مردو ندیدی ؟ مگه من بهت نگفتم حواست بهش باشه ؟ ولی کو گوش شنوا؟ البته شنیدن رو که شنیدی ،ولی ترجیح دادی پا روی حرف من بزاری ، تا یه وقت این مرد ازت ناراحت نشه. دایه گفت خوبه ، خوبه ، بس کن دیگه ،هر چی من هیچی نمی گم دور برمیداری، مگه من اینجا کلفت این خانومم که اینجوری داری بازخواستم می کنی ، البته به لطف تو کلفت تاج گل خانوم هم شدم ، من سنی ازم گذشته ، اونقدر توان ندارم که بتونم کلفت یه دختر ، که خدا می‌دونه چه مشکلی داره که حتی خانواده ی خودش هم حاضر نشدن قبولش کنن، بشم. والا خدا بده شانس دختری که معلوم نیست کیه و چیه، از گرد راه نرسیده اونقدر عزیز شده که پسر من به خاطرش تو روی من پیرزن وایمیسه و منو بازخواست می کنه که چرا خانوم آب تو دلش تکون خورده. الانم که خودش کم بود ، یکی دیگه هم بهش اضافه شد. تا الانم کلی مراعاتشو کردم چون حامله بود، ولی از این به بعد از این خبرا نیست ، الانم اگه رفته لباس شسته مال خودش و بچش بوده ، مال من نبوده که منتشو سر من میزاری منصور خان. منصور که انگار از حرفای دایه شوکه شده بود بعد از چند لحظه سکوتشو شکوند و گفت دایه واقعا ازت انتظار نداشتم ، بهت اجازه نمیدم که در مورد تاج گل و بچش اینطوری صحبت کنی و بهشون بگی مفت خور ، چون اونیکه داره توخونه ی من مفت میخوره و راه میره، اون مرده شوهرته، نه تاج گل.....هرلحظه و با هر کلمه ای که راجع به خودم می شنیدم ، احساس حقارت تو وجودم بیشتر و بیشتر می شد. دایه کوتاه نیومد و در جواب حرف منصور گفت:چشمم و دلم روشن ،وای به من که پسرم به جای اینکه پشت ننه اشو بگیره ، توی روم درمیاد و پشت دختری رو می گیره که معلوم نیست از کجا اومده ، پسری رو که من چندین و چند سال روی تخم چش مم بزرگش کردمو تا به حال روی حرفم حرف نزده رو اینطوری پر نمی کرد و به جون من نمی انداخت که تو روم وایسه و این حرفا رو بهم بزنه. بغض دایه ترکید و رو به مش صابر که از سر و صدای دایه و منصور ، تازه از اتاقشون بیرون اومده بود گفت می بینی مش صابر؟ می بینی پسری که سالها به خاطرش به تو جواب رد دادم و فکر می کردم تو پیری عصای دستم میشه، چطور تو روی من وایساده و به خاطر یه دختر سر من داد میزنه؟ توام به جای اینکه سرتو پایین بندازی ، کمی از زنت طرفداری کن ، یه کم از منصور یاد بگیر، ببین چطوری ازش طرفداری می‌کنه . اصلا ولش کن تو هم نمی‌خواد حرفی بزنی ، چون هر چی بگی تف سر بالاس. از حرفهای دایه ، طاقتم طاق شده بود و نتونستم بیشتر از اون در مقابل توهین هاش سکوت کنم ماه گل رو بغل گرفتم و از اتاق بیرون رفتم، رو به دایه که با دیدنم صورتشو به طرف مش صابر کرد تا منو نبینه ، گفتم دایه من هیچ وقت بد نبودم و نیستم ، ولی حق داری اومدن من به اینجا از همون اولم اشتباه بود، البته اگه یک درصد هم فکر می کردم که قراره با آدمهای نادرستی روبرو بشم که تا این حد بهم توهین کنن و اینطور به ناحق در موردم قضاوت کنن، حتی اگه از بی کسی و بی جائی می مردم، هم پامو توی این خونه نمی ذاشتم.دایه و منصور همزمان به هم نگاه کردن و مش صابر با تکونی که به خودش داد،گفت….ای باباااااا، گویا دعوا کردن شماها تمومی نداره، والا تمام حرفاتونو روی هم بذارن یه کلمه درست درمون ازش درنمیاد ، این مسأله یه جورایی خانوادگیه و من ترجیح میدم به جای شنیدن این حرفای شماها، برم یه دستی به سر و روی ماشینم بکشم ، به نظرم شما هم بهتره دست از این حرفای خاله زنکی بردارید و بشینید با آرامش زندگیتونو کنید. منصور گفت مش صابر یه لحظه بشین سرجات بذار ببینم تاج گل چی میگه .. اخماشو بیشتر تو هم گره زد و گفت تاج گل منظور حرف آخرت با کی بود؟ جز الان که دایه از روی عصبانیت حرفایی زد که خودشم می دونه هیچ کدومش صحت نداره ، تا به حال کدوم ما رفتار نادرستی با تو داشتیم ؟مش صابر بلند شد و با دستپاچگی گفت نه پسرم، من میرم توی حیاط ،گفتم که این موضوع خانوادگیه و من نباشم بهتره، واقعا این جو داره اعصابمو بهم می ریزه. مش صابر با سرعت به طرف حیاط قدم برداشت و موقع رد شدن از کنارم ، با صدای خیلی آرومی که به سختی می‌شنیدم گفت به فکر بچه ات باش و دهنتو ببند و از اتاق بیرون رفت .از تهدیدش ترسیدم و به دور شدنش نگاه کردم که منصور ددد کشید و گفت با توام تاج گل ؟ میگم توی این خونه ، از کی رفتار نادرستی دیدی ؟ فقط بگو ، بعدش ببین من با اون آدم چیکار می کنم.چشامو بستم و صدای مش صابر پشت سر هم تو گوشم تکرار شد ، بدون اینکه چشممو باز کنم ، گفتم هیچکی هیچکی ، یه چیزی گفتم ، بی منظور بود و با شخص خاصی نبودم .
ادامه دارد
بومِ آشپزی
۱۱