بومِ آشپزی 🍛
#دخترِ_آخر #قسمت_چهارم خانجون لبی تر کرد و گفت ما که از لباس شهری سر در نمیاریم پسرم، اگه برات زحمتی نیست میشه تو انتخاب لباس به این دختر کمک کنی ؟ راستشو بخوای من دیگه پاهام یاری نمی کنه راه برم، دور و برش چرخی زد، تکه کاغذی برداشت ،روی زمین پهن کرد و همونجا نشست و گفت تا این دختر لباسشو انتخاب کنه من همین جا می شینم ننه ..... با صدای آرومی گفتم خانجون ؟ خانجون ابروهای پرپشت و نیمه سفیدش را تابه تا ، بالا انداخت و گفت فقط پیشت باشه و تو انتخاب کن ، حالا تا وقت این بنده خدارو نگرفتی زود یه چیزی انتخاب کن. به اجبار با علیرضا پابه مغازه گذاشتم .با نگاه کردن به هر کدوم از پیراهنها، نوچی می کردم که، علیرضا کنارم اومد و گفت میخوای کمکت کنم یدونه رو انتخاب کنی ؟ سرمو به پایین انداختم و گفتم ممنون میشم ، البته اگه زحمتی برای شما نمیشه .. گفت پس دنبالم بیا . با هم بین لباسها قدم می زدیم و علیرضا هر از گاهی یکی از پیراهنها رو بیرون می آورد و بعد از نگاهی سرجاش میذاشت ، یهو پرسیدم نارینو دوست داری ؟ یه لحظه از حرفم شوکه شد،بریده بریده گفت چطور ؟ مگه چیزی شنیدی ؟ سرمو به طرفین تکون دادم و گفتم نه ، نه اصلا ، چون وقتی از شما پرسیدم شوهر نارین هستی ، در جواب گفتی متاسفانه ... یکی از پیراهن هارو روبروم گرفت و گفت اینو ببین، فکر کنم خوب باشه... گفتم جواب سوالمو ندادی ؟درست میگم یا من اشتباه شنیدم ؟ گفت دوسش ندارم و این ازدواج فقط به خاطر پدرم سر گرفت... بدون اینکه دلیلش را بپرسم ، با شنیدن این حرف انگار آب یخی رو سرم ریخته شد ، لباس را از دست علی رضا گرفتم و با خوشحالی داخل اتاق پرو شدم ، خودم هم از دست کارهایی که بدون فکر کردن میکنم تعجب کردم... پشت پرده به خودم تو آینه نگاهی انداختم،دستمو روی صورت رنگ پریدم گذاشتم و با صدای آرومی گفتم چت شده دختر ؟ داری با سرنوشت یکی دیگه بازی می‌کنی ؟ این هم چه سرنوشتیه میخوای برای نارین میخوای بسازی؟ تند تند لباس به قول معروف لباس شهری را تن کردم و هر چه خودمو به زیپ پیراهنم دست میکشیدم موفق به بستنش نمی‌شدم، سرم را از لای پرده بیرون کشیدم و گفتم ؛ میشه خانجونم را صدا بزنی ؟ علیرضا گفت خانجونت به خواب عمیقی توی این همه شلوغی و سرما به سر میبره .. صورتم را به حالت غمگین در آوردم و گفتم پس حالا من چطور میتونم زیپ این لباس را ببندم ؟ که یکی از فروشنده ها کمکم کرد، علیرصا من رو که دید گف چقدر تو قشنگی ... با صدای خانجون که می‌گفت معلوم هست چکار میکنید ؟ یه ساعت منو تو این سرما الاف خودت کردی دختر... با استرسی که خانجون حرف های علیرضارو شنیده باشه ، به پت و پت افتادم زود گفتم خانجون این بهم میاد ؟ دستشو روی ابروش گذاشت و گفت هااا والله خیلی بهت میاد ، فقط ببینیم قیمتش چنده ،انشالله گرون نگن،میدونی که ما زیاد با خودمون پول نیوردیم .. علیرضا زود سررشته ی حرف را دستش گرفت و گفت نه ننه نمی‌خواد نگران قیمت باشی ،البته این لباس هم زیاد گرون نیست و چون صاحب مغازه رفیقم و من ازش طلب دارم اینو به حساب طلبی که ازش دارم کم می‌کنه ... خانجون دور لبشو پاک کرد و گفت نه پسرم ، ما اینجوری معذب می شیم تا همین الان هم تو گیر و دار عروسیت کلی به زحمت افتادی. خانجون سرشو تکون داد و گفت نه اصلا همچین چیزی نمیشه ، اگه هم گرون بود یکی دیگه که قیمتش مناسبتره می‌خریم و اگه قیمت مناسب گیرمون نیومد مجبوره با همین لباس محلی خودمون امشب رو بگذرونه. اصلا ما اومدیم که ادای احترامی کرده باشیم ،نیومدیم که لباسامون رو به رخ دیگران بکشیم ، برو دختر برو این لباس رو از تنت بیرون بیار ... با شرمندگی داخل شدم و لباسی که این‌همه به من میومد رو با اکراه از تنم بیرون آوردم ،با اخم پیش خانجون و علیرضا که داشتن به هم تعارف میکردن رفتم ، با گفتن مبارکتون باشه فروشنده فهمیدم صاحب همون لباس شدم... وقتی که به خونه رسیدیم تقریبا نیمی از حیاط از جمعیت پر شده بود ، خاله بهجت با دیدن ما اخمهاش رو تو هم کشید و با صدای آرومی گفت خانجون آخه الان وقت این بود که با داماد بری خرید ؟ خب می گفتی یکی دیگه رو پیدا می کردم شما رو ببره ،چند ساعته همه منتظر داماد هستن ،ولی خبر نداشتن که داماد به خاطر این دختر تازه به دوران رسیده علاف شده .. بعد انگشتش رو به صورتم چسبوند و گفت نبینم اینجا منو خجالت زده کنی ، به اندازه ی کافی خودم درد دارم.. تا خانجون خواست حرفی بزنه خاله بهجت از ما فاصله گرفت و رفت... تمام خوشحالی که از خرید امروز داشتم تو ی یه لحظه با حرفهای خاله دود شد و به هوا رفت . خانجون که متوجه حالم شده بود گفت نمی‌خواد به حرفاش فکر کنی مادر، خالت هر چقدر زبونش تلخ و زننده اس ، اما قلب رئوف و مهربونی داره ، ادامه دارد.... بومِ آشپزی 
#دخترِ_آخر #قسمت_پنجم
بیا یه گوشه پیدا کنیم بشینیم،پاهام از درد دارن منفجر میشن .. همینکه خواستیم به طرف یکی از اتاقها بریم صدای همهمه همراه با کِل به پاشد ، سرم رو به عقب چرخوندم و با دیدن علیرضا وسط جمعیت ،ناراحت شدم،علیرضا در جا ایستاده بود و شبیه کسی که گمشده ای داشته باشه چشمش به چپ و راست می‌چرخید ، یه لحظه چشمش به منی که از دیدن این صحنه دوست داشتم زودتر به روستا برگردم افتاد ، نمی‌دونستم این علاقه چرا یهویی با دیدن این پسر به سراغم اومده بود .. یه لحظه به خودم اومدم وگفتم خانجون من زودتر تو اتاق میرم ، تو هم یواش یواش پشت سر من بیا ...خانجون که دست میزد گفت حالا کجا می خوای بری با این عجله؟ وایسا کمی شادی کنیم ، ما که نیومدیم تو اتاق خودمون رو حبس کنیم ، ناسلامتی اومدیم عروسی نارین. بعد دستاشو بالا برد و گفت خدا رو صدهزار مرتبه شکر،چه شوهری هم گیرش اومد ، انشالله یکی به همین خوبی هم قسمت تو بشه دختر . سریع خودمو به اتاق رسوندم، کنار پنجره ای که رو به حیاط باز میشد ایستادم ،آروم نفس عمیقی کشیدم و گفتم بس کن تاج گل ...این کارا چیه ؟ میدونی اگه خاله بهجت و نارین بفهمن که به علیرضا علاقمند شدی، چه بلوایی برات درست میکنن؟ یه لحظه از فکر کردن به اینکه خاله بهجت بفهمه لرزه به جونم افتاد ، از فکر علیرضا بیرون اومدم و به پیراهن جدیدم که تا به حال چه من و چه خواهرام و چه اکثر دخترای آبادیمون حتی شبیهش رو هم نپوشیده بودن نگاه کردم ، از کیسه بیرونش آوردم ، روبروی خودم گرفتم ،آخه تو دختر روستایی یان دوست داشتنت چیه دیگه ؟ اما غم از دستم برنمیداشت. گفتم خودتو جمع کن تاج گل ، پاشو دست و صورتتو یه آبی بزن ، و فکر کن همون تاج گل چند ساعت پیش هستی...تو حال و هوای خودم و کشمکش دل و عقلم بودم که یهو در باز شد. بدون اینکه به در نگاه کنم گفتم خانجون بیا اینجا ، می دونم خیلی امروز خسته شدی ..سرم رو انداختم پایین و به گلهای قرمز قالی خیره شدم تا خانجون غم رو توی چهرم نبینه که یک دفعه با صدای آروم علیرضا که می‌گفت ، چرا اینجا تنها نشستی ؟ یک متر از جام پریدم و گفتم ، هااا ؟تو اینجا چکار می‌کنی؟زود برو بیرون تا خانجون یا خاله بهجت تورو اینجا ندیدن ، زود برو که تو رو اینجا ببینن عروسی رو به عزا تبدیل می کنن . علیرضا ، اما خیلی خونسرد و بدون هیچ استرسی گفت اصلا برام مهم نیست ، تا زمانی هم که جواب سوالم رو درست ندی من از اینجا جم نمی خورم. با ترس مملو از استرسی که به جونم افتاده بود ، گفتم چه سوالی ؟ آب دهنشو قورت داد و گفت تو هم همون علاقه ای که من بهت دارم رو به من داری ؟خواستم از گفتن حقیقت طفره برم و گفتم من که منظورتو نمی فهم ، فکر نکن یه دختر دهاتی هیچی نمی‌فهمه هااا،ولی سوالت منو گیج کرده ..دوباره تکرار کرد و گفت تو هم بهم علاقه داری تاج گل ؟فقط یه کلمه جواب بده، آره ، یا نه ..... تورو خدا جوابمو بده و منو از این بلاتکلیفی دربیار... سرمو دوباره پایین انداختم و گفتم اگه هم علاقه ای باشه ،اشتباهه... گفت تو فقط یه کلمه بهم بگو تو هم به من فکر می‌کنی تاج گل ؟سرمو تکون دادم و گفتم آره ، ولی ای کاش همچین چیزی نبود ...نفس عمیقی کشید و گفت ، خدا شکر که امروز دیدمت ،بعد بلند شد از اتاق خارج شد . احساس بی وزنی بهم دست داده بود ، حس می کردم وسط زمین و آسمون معلق شدم ، نه راه پس داشتمو نه راه پیش ، با خودم گفتم پس اینکه میگن دوست داشتن ممکنه تو یه نگاه بوجود بیاد و از پیش خبر نمی کنه دروغ نگفتن. با خوشحالی از اتاق بیرون اومدم و چشمم به خانجون خورد که بین چندتا زن در حال گفتگو بود و هر از گاهی خنده ی بلندی می کرد. خودمو بهشون رسوندم و با سلام آرومی کنارشون نشستم ، یکی از زنها، که خودشو مادر علیرضا معرفی کرد گفت ، این دختر، کیه خانجون ؟خانجون دستی رو سرم کشید و گفت این هم نوه امه ، دخترِ اون یکی دخترم .مادر علیرضا گفت هزار ماشالله از زیبایی چیزی کم نداره ، ای کاش باز پسر داشتم و این نوه تون رو هم برای پسر دیگم می‌گرفتم ..تو دلم گفتم ای کاش منو زودتر دیده بود و منو بجای نارین، برای علیرضا می گرفت .خانجون زود گفت زهره خانم ، این نوه ام خیلی خواستگار داره،ولی باباش همش جواب رد به خواستگارا میده ، آخه میدونی چرا ؟هر سه تا زنی که اونجا بودن گفتن چرا ؟ خانجون بادی به غبغب انداخت و صداشو بعد از چندتا سرفه صاف کرد و گفت آخه تاج گل تو درساش خیلی موفقه ، واقعا باباش حیفش میاد از درس و مکتب دورش کنه ، ولی زهره خانم جون، من میگم دختر هر چقدر هم که درس بخونه اول و آخرش باید شوهر کنه و بره رخت ولباس بشوره ..... هی به دامادم میگم، اینقدر به بخت دخترت لگد نزن و در رو روی خواستگارا نبند ، اصلا خوبیت هم نداره ، ولی چه فایده، کو گوش شنوا..
ادامه دارد
بومِ آشپزی
بیا یه گوشه پیدا کنیم بشینیم،پاهام از درد دارن منفجر میشن .. همینکه خواستیم به طرف یکی از اتاقها بریم صدای همهمه همراه با کِل به پاشد ، سرم رو به عقب چرخوندم و با دیدن علیرضا وسط جمعیت ،ناراحت شدم،علیرضا در جا ایستاده بود و شبیه کسی که گمشده ای داشته باشه چشمش به چپ و راست می‌چرخید ، یه لحظه چشمش به منی که از دیدن این صحنه دوست داشتم زودتر به روستا برگردم افتاد ، نمی‌دونستم این علاقه چرا یهویی با دیدن این پسر به سراغم اومده بود .. یه لحظه به خودم اومدم وگفتم خانجون من زودتر تو اتاق میرم ، تو هم یواش یواش پشت سر من بیا ...خانجون که دست میزد گفت حالا کجا می خوای بری با این عجله؟ وایسا کمی شادی کنیم ، ما که نیومدیم تو اتاق خودمون رو حبس کنیم ، ناسلامتی اومدیم عروسی نارین. بعد دستاشو بالا برد و گفت خدا رو صدهزار مرتبه شکر،چه شوهری هم گیرش اومد ، انشالله یکی به همین خوبی هم قسمت تو بشه دختر . سریع خودمو به اتاق رسوندم، کنار پنجره ای که رو به حیاط باز میشد ایستادم ،آروم نفس عمیقی کشیدم و گفتم بس کن تاج گل ...این کارا چیه ؟ میدونی اگه خاله بهجت و نارین بفهمن که به علیرضا علاقمند شدی، چه بلوایی برات درست میکنن؟ یه لحظه از فکر کردن به اینکه خاله بهجت بفهمه لرزه به جونم افتاد ، از فکر علیرضا بیرون اومدم و به پیراهن جدیدم که تا به حال چه من و چه خواهرام و چه اکثر دخترای آبادیمون حتی شبیهش رو هم نپوشیده بودن نگاه کردم ، از کیسه بیرونش آوردم ، روبروی خودم گرفتم ،آخه تو دختر روستایی یان دوست داشتنت چیه دیگه ؟ اما غم از دستم برنمیداشت. گفتم خودتو جمع کن تاج گل ، پاشو دست و صورتتو یه آبی بزن ، و فکر کن همون تاج گل چند ساعت پیش هستی...تو حال و هوای خودم و کشمکش دل و عقلم بودم که یهو در باز شد. بدون اینکه به در نگاه کنم گفتم خانجون بیا اینجا ، می دونم خیلی امروز خسته شدی ..سرم رو انداختم پایین و به گلهای قرمز قالی خیره شدم تا خانجون غم رو توی چهرم نبینه که یک دفعه با صدای آروم علیرضا که می‌گفت ، چرا اینجا تنها نشستی ؟ یک متر از جام پریدم و گفتم ، هااا ؟تو اینجا چکار می‌کنی؟زود برو بیرون تا خانجون یا خاله بهجت تورو اینجا ندیدن ، زود برو که تو رو اینجا ببینن عروسی رو به عزا تبدیل می کنن . علیرضا ، اما خیلی خونسرد و بدون هیچ استرسی گفت اصلا برام مهم نیست ، تا زمانی هم که جواب سوالم رو درست ندی من از اینجا جم نمی خورم. با ترس مملو از استرسی که به جونم افتاده بود ، گفتم چه سوالی ؟ آب دهنشو قورت داد و گفت تو هم همون علاقه ای که من بهت دارم رو به من داری ؟خواستم از گفتن حقیقت طفره برم و گفتم من که منظورتو نمی فهم ، فکر نکن یه دختر دهاتی هیچی نمی‌فهمه هااا،ولی سوالت منو گیج کرده ..دوباره تکرار کرد و گفت تو هم بهم علاقه داری تاج گل ؟فقط یه کلمه جواب بده، آره ، یا نه ..... تورو خدا جوابمو بده و منو از این بلاتکلیفی دربیار... سرمو دوباره پایین انداختم و گفتم اگه هم علاقه ای باشه ،اشتباهه... گفت تو فقط یه کلمه بهم بگو تو هم به من فکر می‌کنی تاج گل ؟سرمو تکون دادم و گفتم آره ، ولی ای کاش همچین چیزی نبود ...نفس عمیقی کشید و گفت ، خدا شکر که امروز دیدمت ،بعد بلند شد از اتاق خارج شد . احساس بی وزنی بهم دست داده بود ، حس می کردم وسط زمین و آسمون معلق شدم ، نه راه پس داشتمو نه راه پیش ، با خودم گفتم پس اینکه میگن دوست داشتن ممکنه تو یه نگاه بوجود بیاد و از پیش خبر نمی کنه دروغ نگفتن. با خوشحالی از اتاق بیرون اومدم و چشمم به خانجون خورد که بین چندتا زن در حال گفتگو بود و هر از گاهی خنده ی بلندی می کرد. خودمو بهشون رسوندم و با سلام آرومی کنارشون نشستم ، یکی از زنها، که خودشو مادر علیرضا معرفی کرد گفت ، این دختر، کیه خانجون ؟خانجون دستی رو سرم کشید و گفت این هم نوه امه ، دخترِ اون یکی دخترم .مادر علیرضا گفت هزار ماشالله از زیبایی چیزی کم نداره ، ای کاش باز پسر داشتم و این نوه تون رو هم برای پسر دیگم می‌گرفتم ..تو دلم گفتم ای کاش منو زودتر دیده بود و منو بجای نارین، برای علیرضا می گرفت .خانجون زود گفت زهره خانم ، این نوه ام خیلی خواستگار داره،ولی باباش همش جواب رد به خواستگارا میده ، آخه میدونی چرا ؟هر سه تا زنی که اونجا بودن گفتن چرا ؟ خانجون بادی به غبغب انداخت و صداشو بعد از چندتا سرفه صاف کرد و گفت آخه تاج گل تو درساش خیلی موفقه ، واقعا باباش حیفش میاد از درس و مکتب دورش کنه ، ولی زهره خانم جون، من میگم دختر هر چقدر هم که درس بخونه اول و آخرش باید شوهر کنه و بره رخت ولباس بشوره ..... هی به دامادم میگم، اینقدر به بخت دخترت لگد نزن و در رو روی خواستگارا نبند ، اصلا خوبیت هم نداره ، ولی چه فایده، کو گوش شنوا..
ادامه دارد
بومِ آشپزی
۱۷