۱۱:۰۱
۱۱:۰۱
۱۱:۰۱
بسیج جهانی و مبارزان جبهه مقاومت در سراسر جهان به اذن الله هر روز بر دشمنی با استکبار آمریکا و رژیم منفور صهیونیستی بیش از پیش پافشاری کرده و تا فتح قلههای جهانی از پای نخواهند نشست.نامه ۴ بسیج دانشجویی دانشگاه های تهران در حمایت از جنبشهای حامی مقاومت
️ بسیج دانشجویی دانشگاه تهرانبسیج دانشجویی دانشگاه علامه طباطباییبسیج دانشجویی دانشگاه امام صادق (ع)بسیج دانشجویی دانشگاه صنعتی شریف#محور_مقاومت#بسیج_دانشجویی
@bsjatu_int @bsjatu۱۱:۰۱
«از غزه تا سودان؛ سکوتی که بوی تبعیض میدهد.»
شش سال پیش، خیابانهای خارطوم پر از امید بود. مردم سودان، خسته از فساد و فقر، به خیابان آمدند تا تغییری واقعی رقم بزنند. در میان شعارها و پرچمها، چهرهی دختری جوان در لباس سفید سنتی، به نماد آن حرکت مردمی تبدیل شد؛ رسانههای غربی از او تصویری اسطورهای ساختند و انقلاب سودان را نماد «آزادی زن عرب» نامیدند. اما همان کسانی که روزی با شور و هیجان از «آزادی» در سودان سخن میگفتند، امروز در برابر ویرانهای که از آن کشور باقی مانده، خاموشاند.
سودانِ امروز دیگر سودانِ پرامید سال ۲۰۱۹ نیست. پایتختش ویران است، اقتصادش فروپاشیده و مردمانش در باتلاق جنگ داخلی غرق شدهاند. بیش از ۱۵۰ هزار نفر کشته شدهاند، میلیونها نفر خانه و کاشانهشان را از دست دادهاند، و دارفور بار دیگر صحنهی پاکسازی قومی و نسلکشی است. دو فرمانده نظامی ـ عبدالفتاح برهان، رئیس نیروهای مسلح سودان (SAF) و محمد حمدان داگالو، معروف به حمیدتی، رهبر شبهنظامیان پشتیبانی سریع (RSF) ـ کشور را میان خود تقسیم کردهاند. شمال و شرق زیر کنترل ارتش است، غرب و جنوب در دستان شبهنظامیان.
در این میان، نقش خارجیها در شعلهور شدن جنگ قابل انکار نیست. گزارشهای متعددی از حمایت مالی و تسلیحاتی امارات از نیروهای RSF منتشر شده؛ همان کشوری که همپیمان آمریکا و رژیم صهیونیستی است و در بسیاری از بحرانهای منطقهای رد پایش دیده میشود. سازمان ملل و نهادهای حقوق بشری نیز بارها دربارهی جنایات جنگی و تجاوزهای جمعی هشدار دادهاند. اما واکنش قدرتهای جهانی چه بوده؟ چند بیانیه مبهم و چند نشست بیثمر؛ همین و بس.
این فاجعه، تصادفی نیست. سودان قربانی نسخهای است که بارها در کشورهای مستقل و مخالف نظم سلطه تکرار شده است: ابتدا با شعار آزادی، چهرهای قهرمانگونه ساخته میشود؛ سپس با فشار بینالمللی، ارتش و ساختارهای دولتی تضعیف میگردند؛ در نهایت، اختلافات داخلی شعلهور میشود و جنگی نیابتی، وحدت ملی را از هم میپاشد. همان نسخهای که در لیبی و سوریه اجرا شد و حالا در سودان، یکی از بزرگترین کشورهای آفریقا، به ثمر نشسته است.
اما سکوت غرب در برابر این فاجعه، معنایی عمیقتر دارد. جهانِ مدعی حقوق بشر، تنها جایی به خشم میآید که منافعش در خطر باشد. همان رسانههایی که روزی برای «زن آزادیخواه سودانی» تیتر میزدند، امروز چشم بر نسلکشی در دارفور بستهاند. همان سیاستمدارانی که برای دفاع از «آزادی» در خارطوم اشک تمساح میریختند، حالا در برابر قتلعام زنان و کودکان در غزه حتی حاضر به قطع صادرات سلاح به رژیم صهیونیستی نیستند.
در حقیقت، سودان و غزه دو چهره از یک واقعیتاند: قربانیان سکوت انتخابی غرب. در هر دوجا، انسانیت قربانی سیاست شده است. در غزه، بمبهای آمریکایی خانهها را ویران میکند؛ در دارفور، گلولههای مزدوران تحت حمایت امارات مردم را میکشند. اما واکنش جامعه جهانی یکی است: چند جمله از سر تعارف، چند تصویر برای ژست انساندوستانه، و بعد فراموشی.
امروز سودان بیش از هر زمان دیگری به دو نیم شده؛ جغرافیایی تکهتکه، مردمی آواره، و آیندهای نامعلوم. و این همان چیزی است که طراحان پروژه «خاورمیانه جدید» میخواستند: ملتهای ضعیف، دولتهای متلاشی و مرزهایی شکننده. اگر ملتها از تجربه سودان درس نگیرند، شاید فردا نوبت کشور دیگری باشد.
سکوت در برابر جنایت، خود بزرگترین جنایت است. جهانی که در برابر خون مردم سودان و فلسطین بیتفاوت مانده، حق ندارد از صلح و انسانیت سخن بگوید. از خارطوم تا غزه، درد یکی است و پیام نیز یکی: تا وقتی جهان در انحصار قدرت و نفاق باشد، صدای مظلومان در هیاهوی دروغین آزادی گم خواهد شد.
محمدرضا قهرمانی
@bsjatu @bsjatu_int
شش سال پیش، خیابانهای خارطوم پر از امید بود. مردم سودان، خسته از فساد و فقر، به خیابان آمدند تا تغییری واقعی رقم بزنند. در میان شعارها و پرچمها، چهرهی دختری جوان در لباس سفید سنتی، به نماد آن حرکت مردمی تبدیل شد؛ رسانههای غربی از او تصویری اسطورهای ساختند و انقلاب سودان را نماد «آزادی زن عرب» نامیدند. اما همان کسانی که روزی با شور و هیجان از «آزادی» در سودان سخن میگفتند، امروز در برابر ویرانهای که از آن کشور باقی مانده، خاموشاند.سودانِ امروز دیگر سودانِ پرامید سال ۲۰۱۹ نیست. پایتختش ویران است، اقتصادش فروپاشیده و مردمانش در باتلاق جنگ داخلی غرق شدهاند. بیش از ۱۵۰ هزار نفر کشته شدهاند، میلیونها نفر خانه و کاشانهشان را از دست دادهاند، و دارفور بار دیگر صحنهی پاکسازی قومی و نسلکشی است. دو فرمانده نظامی ـ عبدالفتاح برهان، رئیس نیروهای مسلح سودان (SAF) و محمد حمدان داگالو، معروف به حمیدتی، رهبر شبهنظامیان پشتیبانی سریع (RSF) ـ کشور را میان خود تقسیم کردهاند. شمال و شرق زیر کنترل ارتش است، غرب و جنوب در دستان شبهنظامیان.در این میان، نقش خارجیها در شعلهور شدن جنگ قابل انکار نیست. گزارشهای متعددی از حمایت مالی و تسلیحاتی امارات از نیروهای RSF منتشر شده؛ همان کشوری که همپیمان آمریکا و رژیم صهیونیستی است و در بسیاری از بحرانهای منطقهای رد پایش دیده میشود. سازمان ملل و نهادهای حقوق بشری نیز بارها دربارهی جنایات جنگی و تجاوزهای جمعی هشدار دادهاند. اما واکنش قدرتهای جهانی چه بوده؟ چند بیانیه مبهم و چند نشست بیثمر؛ همین و بس.این فاجعه، تصادفی نیست. سودان قربانی نسخهای است که بارها در کشورهای مستقل و مخالف نظم سلطه تکرار شده است: ابتدا با شعار آزادی، چهرهای قهرمانگونه ساخته میشود؛ سپس با فشار بینالمللی، ارتش و ساختارهای دولتی تضعیف میگردند؛ در نهایت، اختلافات داخلی شعلهور میشود و جنگی نیابتی، وحدت ملی را از هم میپاشد. همان نسخهای که در لیبی و سوریه اجرا شد و حالا در سودان، یکی از بزرگترین کشورهای آفریقا، به ثمر نشسته است.اما سکوت غرب در برابر این فاجعه، معنایی عمیقتر دارد. جهانِ مدعی حقوق بشر، تنها جایی به خشم میآید که منافعش در خطر باشد. همان رسانههایی که روزی برای «زن آزادیخواه سودانی» تیتر میزدند، امروز چشم بر نسلکشی در دارفور بستهاند. همان سیاستمدارانی که برای دفاع از «آزادی» در خارطوم اشک تمساح میریختند، حالا در برابر قتلعام زنان و کودکان در غزه حتی حاضر به قطع صادرات سلاح به رژیم صهیونیستی نیستند.در حقیقت، سودان و غزه دو چهره از یک واقعیتاند: قربانیان سکوت انتخابی غرب. در هر دوجا، انسانیت قربانی سیاست شده است. در غزه، بمبهای آمریکایی خانهها را ویران میکند؛ در دارفور، گلولههای مزدوران تحت حمایت امارات مردم را میکشند. اما واکنش جامعه جهانی یکی است: چند جمله از سر تعارف، چند تصویر برای ژست انساندوستانه، و بعد فراموشی.امروز سودان بیش از هر زمان دیگری به دو نیم شده؛ جغرافیایی تکهتکه، مردمی آواره، و آیندهای نامعلوم. و این همان چیزی است که طراحان پروژه «خاورمیانه جدید» میخواستند: ملتهای ضعیف، دولتهای متلاشی و مرزهایی شکننده. اگر ملتها از تجربه سودان درس نگیرند، شاید فردا نوبت کشور دیگری باشد.سکوت در برابر جنایت، خود بزرگترین جنایت است. جهانی که در برابر خون مردم سودان و فلسطین بیتفاوت مانده، حق ندارد از صلح و انسانیت سخن بگوید. از خارطوم تا غزه، درد یکی است و پیام نیز یکی: تا وقتی جهان در انحصار قدرت و نفاق باشد، صدای مظلومان در هیاهوی دروغین آزادی گم خواهد شد.محمدرضا قهرمانی @bsjatu @bsjatu_int۱۹:۰۱
این فاجعه، تصادفی نیست. سودان قربانی نسخهای است که بارها در کشورهای مستقل و مخالف نظم سلطه تکرار شده است: ابتدا با شعار آزادی، چهرهای قهرمانگونه ساخته میشود؛ سپس با فشار بینالمللی، ارتش و ساختارهای دولتی تضعیف میگردند؛ در نهایت، اختلافات داخلی شعلهور میشود و جنگی نیابتی، وحدت ملی را از هم میپاشد. همان نسخهای که در لیبی و سوریه اجرا شد و حالا در سودان، یکی از بزرگترین کشورهای آفریقا، به ثمر نشسته است.باحضور:شیخ احمد جحا شیخ محمد یوسفاز جامعة المصطفی العالمیهمکان: پردیس مرکزی دانشگاه علامه طباطبایی، تالا گفتگوها مسجد امام علی علیه السلام زمان: سهشنبه ۲۵ آذرماه ساعت ۱۳ @bsjatu @bsjatu_int۱۹:۰۳
#گزارش_تصویری
به مناسبت برنامه «سودان؛ درکشاکش سلطه و آزادی» منباب قضایای اخیر کشور سودان
نشست صمیمانه همراه با آقای شیخ احمد جحا و شیخ محمد یوسف از جامعة المصطفی العالمیة
@bsjatu_int
به مناسبت برنامه «سودان؛ درکشاکش سلطه و آزادی» منباب قضایای اخیر کشور سوداننشست صمیمانه همراه با آقای شیخ احمد جحا و شیخ محمد یوسف از جامعة المصطفی العالمیة@bsjatu_int۲۲:۱۷
۲۲:۱۷
۲۲:۱۷
۲۲:۱۷
۲۲:۱۷
The Zionist regime must understand that encouraging unrest in Iran will not distort the genuine demands of the Iranian people. People around the world will never forget the crimes of this regime despite its loud claims of democracy
Tweet link
بسیج دانشجویی دانشگاه علامه طباطبایی
@bsjatu @bsjatu_int
Tweet link
بسیج دانشجویی دانشگاه علامه طباطبایی @bsjatu @bsjatu_int۹:۵۱
فليعلم الكيان الصهيوني أنه لن يتمكن بتشجيع الناس على الفوضى من الوقوف أمام مطالب الشعب الإيراني وحدِّها عن مسارها. فإن شعوب العالم، رغم ادعاءات الديمقراطية التي يروج لها النظام الصهيوني، لن تنسى جرائم هذا الكيان.
رابط التغريدة
بسیج دانشجویی دانشگاه علامه طباطبایی
@bsjatu @bsjatu_int
رابط التغريدة
بسیج دانشجویی دانشگاه علامه طباطبایی @bsjatu @bsjatu_int۹:۵۱
رژیم صهیونسیتی بداند که با تشویق مردم به آشوب، نمیتواند مطالبات مردم ایران را به انحراف بکشاند. مردم دنیا با ادعای دموکراسی توسط رژیم صهیونسیتی، جنایات این رژیم را فراموش نخواهند کرد.
لینک توییت
بسیج دانشجویی دانشگاه علامه طباطبایی
@bsjatu @bsjatu_int
لینک توییت
بسیج دانشجویی دانشگاه علامه طباطبایی @bsjatu @bsjatu_int۹:۵۲
محکومیت قاطع اقدام تروریستی دولت آمریکا در ربایش رئیسجمهور ونزوئلا.این تجاوز آشکار به حاکمیت ملی، مصداق بارز و غیرقابل انکار «تروریسم دولتی» است که امنیت بینالمللی را به خطر میاندازد.متن عربیمتن انگلیسی
@bsjatu_int۶:۰۷
۶:۰۷
۶:۰۹
إدانة قاطعة للعمل الإرهابي الذي قامت به الحكومة الأمريكية في اختطاف رئيس فنزويلا.هذا التعدي السافر على السيادة الوطنية هو مثال واضح ولا يمكن إنكاره لـ ‘إرهاب الدولة’ الذي يعرّض الأمن الدولي للخطر. @bsjatu_int۶:۰۹
۶:۱۱
Fierce condemnation of the U.S. government’s terrorist act of abducting the President of Venezuela.This blatant violation of national sovereignty is a clear and undeniable instance of ‘state terrorism’ that jeopardizes international security. @bsjatu_int۶:۱۱