بله | کانال ✨🖤𝑩𝑻𝑺 𝒏𝒐𝒗𝒆𝒍

✨🖤𝑩𝑻𝑺 𝒏𝒐𝒗𝒆𝒍 | TB🖤✨

#اونی_که_ندیدم #part_45: قرار ملاقات چند روز از اون حرفای تهیونگ گذشته بود. ا/ت دیگه اشک نداشت. فقط توی اتاقش نشسته بود و به پنجره نگاه میکرد. به درختا. به آسمون. به هر چیزی که یادش میاورد که هنوز زنده‌ست. ولی تهیونگ اون روز صبح، با یه لبخند خاص اومد تو اتاق. تهیونگ: (با خوشحالی) امروز یه کار خاص داریم. ا/ت: (با نگاه سرد) چی؟ تهیونگ: (نزدیکتر شد) میخوام بریم یه ملاقات. ا/ت: (با تعجب) ملاقات؟ با کی؟ تهیونگ: (با لبخند) با جونگکوک. ا/ت با تعجب بهش نگاه کرد. دلش تند زد. ا/ت: (با ناراحتی) چی؟! تو... تو قراره منو ببری پیشش؟! تهیونگ: (با خونسردی) آره. ولی نه برای اینکه باهاش بری. برای اینکه بهش نشون بدم که چی رو از دست داده. ا/ت: (با ناراحتی) تو میخوای بهش آسیب بزنی؟ تهیونگ: (با لبخند) نه. فقط میخوام ببینه که تو با منی. و اگه میخواد تو رو زنده ببینه، باید بره فرانسه و اون مأموریت رو انجام بده. ا/ت: (با گریه) تهیونگ... لطفاً... بهش آسیبی نرسون... تهیونگ: (با نگاه بهش) بهش آسیب نمیرسونم. اگه تو همون کاری رو بکنی که میگم. نیم ساعت بعد، توی یه کافه‌ی خلوت. ا/ت کنار تهیونگ نشسته بود و به در نگاه میکرد. دلش تند تند میزد. چند دقیقه بعد، در باز شد و جونگکوک وارد شد. با هودی مشکی، صورتش خسته و ریش‌های چند روزه. وقتی ا/ت رو دید، یخ کرد. جونگکوک: (با ناراحتی) ا/ت... ا/ت با اشک بهش نگاه کرد. میخواست بلند بشه و بره سمتش، ولی تهیونگ دستش رو گرفت و نگه داشت. تهیونگ: (با خونسردی) سلام جونگکوک. خوش اومدی. جونگکوک: (با نگاه تیز) ا/ت رو ول کن. تهیونگ: (با خنده) ولش کنم؟ ولی اون خودش میخواد با من باشه. نه؟ به ا/ت نگاه کرد. ا/ت با ناراحتی به زمین نگاه کرد. نمیتونست حرف بزنه. جونگکوک: (با ناراحتی) ا/ت... به من نگاه کن. ا/ت با اشک بهش نگاه کرد. جونگکوک: (آروم) من میام دنبالت. قول میدم. تهیونگ: (با لبخند) نه، نمیای. چون اگه بیای، بهت آسیب میرسه. ولی اگه بری فرانسه و اون مأموریت رو انجام بدی، شاید بعدش بیای و ببینیش. جونگکوک: (با نگاه تیره) چی میخوای؟ تهیونگ: (با خونسردی) یه مأموریت ساده. باید بری فرانسه و یه محموله رو تحویل بدی. یکی دو ماه. بعدش میتونی برگردی و ا/ت رو ببینی. جونگکوک: (با نگاه به ا/ت) اگه برم، مطمئنم که بهش آسیب نمیرسونی؟ تهیونگ: (با لبخند) قول میدم. جونگکوک چند ثانیه به ا/ت نگاه کرد. بعد با ناراحتی گفت: جونگکوک: (آروم) باشه. میرم. ا/ت با اشک بهش نگاه کرد. ا/ت: (با صدای لرزان) جونگکوک... نرو... جونگکوک: (با نگاه بهش) میام. قول میدم. برگشت و رفت. در بسته شد. ا/ت با گریه به در نگاه کرد. تهیونگ کنارش نشست و دستش رو گرفت. تهیونگ: (آروم) دیدی؟ راحت شد. ا/ت: (با ناراحتی) ازت متنفرم... تهیونگ: (با لبخند) میدونم. ولی مهم نیست. همون شب، توی اتاقش. ا/ت به سقف خیره شده بود و به جونگکوک فکر میکرد. به اون نگاه آخرش. به قولش. ا/ت: (با خودش) جونگکوک... کجایی؟... بیا پیشم... ولی میدونست که هیچکس نمیاد. فقط تهیونگ بود. و اون قرار بود عروسش بشه. #Jeon