پسر ۱۴ سالهای دارم. نگرانم در گوشی با دختران غریبه رابطه نادرست برقرار کند. چه راهکاری پیشنهاد میکنید؟
۱. اول یک واقعیت مهم
در ۱۴ سالگی کنجکاوی عاطفی و جنسی طبیعی است. هدف ما «کنترل کامل» نیست، بلکه «آموزش و هدایت» است.
اگر فضا فقط محدودکننده باشد، نوجوان رابطه را پنهانیتر میکند.
۲. رابطه را جایگزین کنترل کنید
به جای چک کردن مخفیانه گوشی، گفتوگوی باز ایجاد کنید.
در زمان آرام بگویید:
«میدانم این سن، سن کنجکاوی و آشنایی با جنس مخالف است. دوست دارم هر سوال یا تجربهای داشتی بتوانی با ما حرف بزنی.»
وقتی احساس امنیت کند، کمتر به رابطه پنهانی کشیده میشود.
۳. آموزش مرزهای سالم
به طور مستقیم اما محترمانه درباره این موضوع صحبت کنید:
خطرات ارسال عکس و فیلم خصوصی
سوءاستفادههای عاطفی
آسیبهای آبرویی و قانونی
بدون تهدید، با توضیح منطقی و واقعی.
۴. قانون شفاف برای گوشی
قانون باید روشن، از قبل توافق شده و بدون تحقیر باشد.
مثلاً: ساعت مشخص استفاده
گوشی بیرون از اتاق خواب هنگام شب
شبکههای اجتماعی با نظارت کلی
قانون باید با گفتوگو تعیین شود، نه ناگهانی و خشمگینانه.
۵. جایگزین عاطفی ایجاد کنید
نوجوانی که در خانه احساس دیده شدن، احترام و گفتگو دارد، کمتر به دنبال تایید افراطی بیرون میرود.
رابطه پدر با پسر در این سن بسیار کلیدی است.
۶. اگر نشانههایی مثل پنهانکاری شدید، عصبانیت افراطی هنگام گرفتن گوشی، یا افت تحصیلی ناگهانی دیدید، لازم است با مشاور نوجوان صحبت شود.
#نوجوان_۱۴ساله #رابطه_عاطفی #مدیریت_گوشی #فرزندپروری_نوجوان #آموزش_جنسی_سالم
۶:۳۶
بهخاطر بیماری مشکل تکلم دارم و باید روزی ۱۵ دقیقه با دقت و محکم حروف را ادا کنم. آیا اگر این تمرین را در نماز انجام دهم اشکال دارد یا نه؟
در نماز، قرائت باید صحیح و مطابق توان انسان ادا شود؛ یعنی حروف و کلمات بهگونهای گفته شود که عرفاً قرائت درست محسوب شود.
اگر منظور شما این است که در هنگام خواندن حمد، سوره و اذکار نماز، حروف را با دقت و تمرکز بیشتری ادا کنید تا تمرین گفتار هم انجام شود، این کار اشکال ندارد؛ بلکه اگر برای اصلاح قرائت باشد، مطلوب نیز هست.
اما اگر بخواهید بیش از مقدار واجب، کلمات را غیرمتعارف بکشید، تکرار اضافی انجام دهید یا نماز را از حالت عادی خارج کنید فقط به قصد تمرین گفتار، بهگونهای که صورت نماز به هم بخورد، صحیح نیست.
معیار این است که هیئت و صورت معمول نماز حفظ شود و ذکرها از حالت طبیعی و متعارف خارج نشود.
#احکام #نماز #قرائت_صحیح #تکلم #اذکار_نماز #فقه_شیعه #مسائل_شرعی
۷:۵۵
پسر ۶ سالهام هنگام بازی با خواهر ۴ سالهاش دچار مشکل میشود و مدام از من میخواهد وارد دعوا شوم و حقش را بگیرم. معمولاً هم حق با پسرم است، اما دختر کوچکم بهراحتی قانع نمیشود و در نهایت ماجرا با ناراحتی یکی از بچهها تمام میشود. چگونه درست مدیریت کنم که هم حق رعایت شود و هم وابستگی پسرم به داوری من کمتر شود؟
اول یک نکته مهم:
در ۴ سالگی هنوز «درک مالکیت و نوبت» کامل شکل نگرفته، اما در ۶ سالگی حس عدالت قویتر است. پس طبیعی است که پسر شما احساس بیعدالتی کند و دخترتان مقاومت نشان دهد.
۱. از نقش «قاضی» به «مربی» تغییر موقعیت دهید
به جای اینکه مستقیم بگویید «حق با داداشه»، بگویید:
«بیایید خودتون راهحل پیدا کنید. سه دقیقه وقت دارید پیشنهاد بدید.»
اگر نتوانستند، شما گزینه بدهید:
نوبتی استفاده کنید.
تایمر بگذاریم.
اگر توافق نشد، وسیله موقتاً جمع میشود.
این روش یاد میدهد مسئول حل مسئله خودشان هستند.
۲. قانون ثابت برای وسایل شخصی بگذارید
یک قانون روشن در خانه تعریف کنید:
«وسایل شخصی هرکس بدون اجازه برداشته نمیشود.»
اگر دخترتان رعایت نکرد، وسیله را آرام پس بگیرید و بگویید:
«این مال داداشه. اگر میخوای استفاده کنی باید اجازه بگیری.»
قاطع ولی بدون بحث طولانی. تکرار آرام، اثرگذارتر از توضیح زیاد است.
۳. پسرتان را از وابستگی به داوری نجات دهید
به او آموزش جمله بدهید:
«این مال منه، لطفاً بده.»
اگر نتیجه نداد، یکبار میتواند کمک بخواهد؛ نه هر بار.
به او بگویید:
«اول خودت تلاش کن حلش کنی، اگر نشد من کمک میکنم.»
۴. با دخترتان کوتاه نیایید
گاهی برای آرام شدن فضا، ناخودآگاه به کوچکتر امتیاز میدهیم.
این کار در بلندمدت به ضرر هر دو کودک است:
یکی احساس مظلومیت میکند، دیگری قانونگریز میشود.
۵. پایان دادن عادلانه به دعوا
اگر هیچ توافقی حاصل نشد:
وسیله موقتاً جمع شود و بگویید:
«وقتی نتونید با قانون بازی کنید، وسیله استراحت میره.»
بدون بحث، بدون خشم.
۶. زمان آموزش جداگانه
در زمان آرام، جداگانه با دختر ۴ ساله تمرین کنید:
نقشبازی «اجازه گرفتن»
تمرین جمله: «میتونم خودکارتو بگیرم؟»
#دعوا_خواهر_برادر #عدالت_کودک #قانون_خانه
#فرزندپروری_آگاهانه #مهارت_حل_مسئله
۱۴:۳۸
#رمضان_المبارک
#احکام#روزه_دختر_بچه_ها
اگر گرفتن روزه براش ضرر داره، يا تحملش براش زحمت و سختی زياد داره، روزه براش واجب نيست؛ ولی هر وقت تونست بايد قضاى اونها رو به جا بیاره و براى هر روز ۷۵۰ گرم طعام مثل گندم، آرد، نون، جو، خرما و ... پرداخت کنه.
با چیزهایی که در سوال گفته شده، روزه براش واجب نيست ولی بايد براى هر روز ۷۵۰ گرم طعام (گندم، آرد، نون، جو، خرما و ... ) پرداخت کنه و قضاى اين روزه ها هم براش واجب نيست.
#احکام #روزه #کفاره #قضای_روزه #ماه_رمضان #فقه_شیعه #مسائل_شرعی
۱۶:۳۸
#رمضان_الکریم
#احکام #مریضی_و_روزه_داری
در مورد قضاش هم، اگه تا ماه رمضان سال بعد خوب شد، باید این روزهها رو قضا کنه؛ اگه هم خوب نشد، دیگه قضا هم نداره و فقط برای هر روز، باید ۷۵۰ گرم از گندم یا برنج یا نون یا... که غذا هستن، به فقیر بدید.
#احکام #روزه #کفاره #قضای_روزه #ماه_رمضان #فقه_شیعه #مسائل_شرعی
۱۰:۵۸
#رمضان_الکریم #احکام #خلط
اگه پایین دادن خلط در غير زمان روزه کاری عادى باشه و به فضاى دهن هم نيومده باشه، اشكال نداره؛ ولى اگه به فضاى دهن برسه، احتياط واجب اینه که نباید فرو برده بشه.
اگه خلط به فضاى دهن نيومده باشه، فرو بردنش اشكال نداره؛ اگه هم به فضاى دهن برسه، باز اشکال نداره و فقط در این حالت، مستحبه فرو برده نشه.
#احکام #روزه #کفاره #قضای_روزه #ماه_رمضان #فقه_شیعه #مسائل_شرعی
۱۱:۰۲
#رمضان_المبارک
#احکام #معاف_از_روزه
۱. پيرمرد و پيرزنى كه گرفتن روزه براشون سخته.
۲. زن باردارى كه گرفتن روزه براى بچهش يا خودش ضرر داره.
۳. زن شيردهى كه گرفتن روزه براى بچهش يا خودش ضرر داره.
۴. مریضی كه گرفتن روزه براش ضرر داره.
۵. كسى كه مریضی «زياد تشنه شدن» داره و نمىتونه تشنگى رو تحمل كنه.
۶. كسى كه به سن بلوغ نرسيده.
۷. زنى كه خون حيض و نفاس مىبينه.
۸. كسى كه به مسافرت مىره، اما قصد موندن ده روز رو نداره.
۹. دخترى كه بهخاطر ضعیف بودن، گرفتن روزه براش سختیِ زیاد و ضرر داره.
۱۰. كسى كه بىهوشه يا توی كماست.
۱۱. ديوانهها
العروةالوثقى، ج2، كتاب الصوم،
#احکام #روزه #کفاره #قضای_روزه #ماه_رمضان #فقه_شیعه #مسائل_شرعی
۴:۵۰
مادر سه فرزند هستم و ۴۴ سال دارم. یک پسر ۲۱ ساله، یک پسر ۱۱ ساله و یک دختر ۶ ماهه دارم. فاصله سنی بچهها زیاد است اما خدا را شکر دو فرزند اول بسیار محترمانه با هم رفتار میکنند و مشکلی نداریم. الان هم چون دخترم نوزاد است همه دوستش دارند. فقط میخواهم بدانم چگونه دخترم را طوری تربیت کنم که در آینده مقتدر باشد و خودش را باارزش بداند، چون در این زمینه احساس میکنم ضعیف هستم.
خواهر ارجمند، اولین نکته امیدوارکننده این است که شما دغدغه «ارزشمندی دخترتان» را دارید. همین توجه و نیت آگاهانه، نیمی از مسیر تربیت درست است. عزت نفس دختران بیشتر از هر چیز در فضای خانه و نگاه مادر و پدر شکل میگیرد.
۱. ارزشمندی را از کودکی در کلام به او منتقل کنید
از همان سالهای اول، به جای تعریفهای ظاهری، بیشتر درباره شخصیتش صحبت کنید.
مثلاً بگویید:
«دخترم مهربانه»، «تو دختر بافکری هستی»، «میدانم میتوانی تصمیم درست بگیری».
این جملات به مرور در ذهن کودک تبدیل به باور میشود.
۲. اجازه تجربه و تصمیمگیری بدهید
دختر مقتدر دختری است که فرصت انتخاب دارد.
در سنین بالاتر اجازه دهید در کارهای ساده نظر بدهد؛ مثلاً انتخاب لباس، کمک در کار خانه یا تصمیمهای کوچک. این کار حس توانمندی را در او ایجاد میکند.
۳. مادر الگوی اصلی دختر است
دخترها بیش از هر چیز از مادر «الگو» میگیرند. اگر مادر برای خود احترام قائل باشد، نظرش را با آرامش بیان کند و در عین مهربانی قاطع باشد، دختر نیز همین الگو را یاد میگیرد.
۴. احترام در خانواده را حفظ کنید
وقتی دختر در خانه ببیند پدر به مادر احترام میگذارد و مادر نیز محترمانه با دیگران رفتار میکند، در ذهن او این باور شکل میگیرد که زن بودن با عزت و احترام همراه است.
۵. مسئولیت متناسب با سن بدهید
از کودکی کارهای کوچک به او بسپارید. وقتی کودک احساس مفید بودن کند، اعتماد به نفس او رشد میکند.
۶. محبت همراه با مرز
محبت زیاد بسیار ارزشمند است، اما اگر با قانون و مرز همراه باشد، کودک شخصیت محکمتری پیدا میکند. دختری که هم محبت دیده و هم قانون را شناخته، در آینده کمتر تحت تأثیر فشار دیگران قرار میگیرد.
۷. رابطه خوب با برادرها یک فرصت است
داشتن دو برادر بزرگتر میتواند یک فرصت تربیتی باشد. اگر فضای احترام و حمایت در خانه حفظ شود، دختر شما در محیطی رشد میکند که احساس امنیت و ارزشمندی دارد.
در نهایت بدانید:
دخترانی که در خانه شنیده میشوند، مورد احترام قرار میگیرند و فرصت تجربه دارند، معمولاً در آینده زنانی با عزت نفس و شخصیت مقتدر میشوند.
شما با همین دغدغه و توجهی که دارید، مسیر بسیار خوبی برای دخترتان آغاز کردهاید.
#عزت_نفس_دختر #تربیت_دختر #مادر_آگاه
#فرزندپروری
۴:۵۶
۲۰ سال است ازدواج کردهام و سه فرزند داریم. همسرم در حالت عادی مرد خوبی است، اما وقتی عصبی میشود حرفهای دلسردکننده میزند. مثلاً وقتی بچهها خطایی میکنند میگوید «مقصر تو هستی». بعد از آرام شدن هم زود عذرخواهی میکند. من از این حرفها خیلی ناراحت میشوم و گاهی گریه میکنم. نمیدانم در این شرایط چه رفتاری درست است.
۱. عصبانیت لحظهای را با شخصیت همسر یکی ندانید
از توضیح شما پیداست که همسرتان بعد از آرام شدن عذرخواهی میکند. این نشانه آن است که حرفها بیشتر از روی خشم لحظهای گفته میشود نه از روی باور قلبی. اگر این دو را از هم جدا کنید، فشار روحی کمتری احساس خواهید کرد.
۲. زمان مناسب برای گفتگو را انتخاب کنید
در لحظه عصبانیت معمولاً گفتوگو نتیجهای ندارد. زمانی که همسرتان آرام است و فضای خانه عادی است، با آرامش و بدون سرزنش بگویید:
«وقتی در عصبانیت میگویید مقصر تو هستی، من خیلی ناراحت میشوم. دوست دارم اگر مشکلی هست با هم حلش کنیم.»
بیان احساس بدون متهم کردن، اثر بیشتری دارد.
۳. مسئولیت فرزند فقط بر دوش یک نفر نیست
در تربیت فرزند، پدر و مادر هر دو نقش دارند. بهتر است در گفتوگو یادآوری کنید که موفقیتها و خطاهای فرزندان نتیجه تلاش مشترک شماست، نه مسئولیت یک نفر.
۴. در لحظه عصبانیت واکنش احساسی شدید نشان ندهید
گریه یا بحث در همان لحظه معمولاً تنش را بیشتر میکند. بهتر است سکوت کوتاه، فاصله گرفتن از بحث و موکول کردن صحبت به زمان آرامش را تمرین کنید.
۵. فضای احترام در خانه حفظ شود
اگر فرزندان ببینند پدر و مادر با وجود اختلاف، با احترام با هم صحبت میکنند، یاد میگیرند که خانواده جای سرزنش نیست بلکه جای حل مسئله است.
۶. نقاط مثبت رابطه را تقویت کنید
شما اشاره کردید که همسرتان مرد خوبی است. توجه به همین نکات مثبت و قدردانی از رفتارهای خوب او، به مرور فضای عاطفی خانه را آرامتر میکند و احتمال تکرار رفتارهای تند کمتر میشود.
#روابط_همسران #مدیریت_خشم
#آرامش_خانواده #تربیت_فرزند
۴:۵۹
پسر ۱۴ سالهام پنهانی و بدون اطلاع ما، در مسیر رفتن به مدرسه از دوستانش ویپ خریده است. نمیدانم چگونه با او برخورد کنم که هم متوجه اشتباه خود شود و هم لجبازی یا پنهانکاری بیشتر ایجاد نشود.
۱. ابتدا آرامش خود را حفظ کنید
واکنش تند، دعوا یا تحقیر در این سن معمولاً باعث پنهانکاری بیشتر میشود. نوجوان در این سن به شدت نسبت به سرزنش حساس است و اگر احساس کند مورد حمله قرار گرفته، به جای پذیرش اشتباه از خود دفاع میکند.
۲. گفتوگوی صمیمانه و بدون بازجویی داشته باشید
در یک زمان آرام با او صحبت کنید و بپرسید چه چیزی باعث شده سراغ ویپ برود. بسیاری از نوجوانان به دلیل کنجکاوی، فشار دوستان یا برای اینکه شبیه همسالان خود باشند این کار را انجام میدهند. هدف این گفتوگو باید فهمیدن علت باشد نه فقط بازخواست.
۳. درباره خطرات واقعی ویپ آگاهی بدهید
با زبان آرام توضیح دهید که ویپ هم نوعی ماده اعتیادآور دارد و میتواند به ریه و مغز نوجوان آسیب بزند. نوجوان وقتی دلیل منطقی بشنود بیشتر متقاعد میشود تا زمانی که فقط با «ممنوع است» مواجه شود.
۴. بر موضوع صداقت تأکید کنید
به او بگویید مسئله فقط ویپ نیست، بلکه پنهانکاری مهمتر است. توضیح دهید که در خانواده اعتماد ارزش بزرگی است و اگر مسئلهای پیش بیاید باید بتواند با شما در میان بگذارد.
۵. قوانین روشن و پیامد مشخص داشته باشید
در عین آرامش، باید مرز تربیتی هم مشخص باشد. مثلاً بگویید استفاده از ویپ در خانواده قابل قبول نیست و اگر دوباره تکرار شود محدودیتهایی برای برخی امتیازها یا استفاده از گوشی ایجاد میشود.
۶. ارتباط با دوستان و محیط رفتوآمد را بیشتر بشناسید
گاهی تأثیر دوستان بسیار زیاد است. بهتر است بدون کنترل افراطی، شناخت بیشتری از دوستان، مسیر مدرسه و فضای ارتباطی او داشته باشید.
۷. رابطه عاطفی را تقویت کنید
نوجوانی دورهای است که اگر ارتباط عاطفی با والدین قوی باشد، تأثیر گروه دوستان کمتر میشود. وقت گذراندن، صحبت کردن و اعتماد دادن نقش مهمی در پیشگیری از رفتارهای پرخطر دارد.
#نوجوان #سیگار_الکترونیکی
#تربیت_نوجوان #ارتباط_با_فرزند
۵:۰۶
مادری تحصیلکرده و شاغل هستم و چهار فرزند دارم (سه دختر و یک پسر). بچهها بیش از حد با هم ناسازگارند و مدام دعوا میکنند. این وضعیت واقعاً مرا خسته و درمانده کرده است. لطفاً راهنمایی بفرمایید چگونه این تنشها را مدیریت کنم.
۱. بدانید دعوای خواهر و برادر تا حدی طبیعی است
در خانوادههایی که چند فرزند وجود دارد، اختلاف و درگیری کاملاً طبیعی است. کودکان هنوز مهارت حل مسئله و مدیریت احساسات را کامل یاد نگرفتهاند. بنابراین هدف ما حذف کامل دعوا نیست، بلکه آموزش درست رفتار کردن در هنگام اختلاف است.
۲. در همه دعواها سریع دخالت نکنید
اگر دعوا شدید یا همراه با آسیب نیست، اجازه دهید خودشان کمی تلاش کنند مسئله را حل کنند. دخالت فوری والدین باعث میشود بچهها به جای یاد گرفتن حل اختلاف، همیشه داور بیرونی بخواهند.
۳. قانون خانوادگی برای دعوا بگذارید
در خانه چند قانون روشن داشته باشید؛ مثلاً
«زدن ممنوع»، «توهین ممنوع»، «هرکس ناراحت شد باید با کلمه بگوید».
وقتی قانون مشخص باشد، بچهها میدانند مرزها کجاست.
۴. مقایسه نکنید و طرف یکی را نگیرید
اگر کودکان احساس کنند یکی بیشتر مورد حمایت است، حس رقابت و حسادت بیشتر میشود. بهتر است به جای گفتن «تو همیشه مقصری»، روی رفتار تمرکز کنید؛ مثلاً بگویید «زدن کار درستی نیست».
۵. برای هر فرزند زمان اختصاصی بگذارید
گاهی دعواها به دلیل جلب توجه مادر اتفاق میافتد؛ مخصوصاً وقتی مادر شاغل است و زمان محدودتری دارد. حتی روزی ده تا پانزده دقیقه زمان اختصاصی با هر فرزند میتواند احساس دیده شدن را در آنها تقویت کند.
۶. مهارت گفتوگو را به آنها آموزش دهید
وقتی آرام هستند به آنها یاد بدهید چگونه بگویند:
«من ناراحت شدم چون اسباببازیام را برداشتی».
این کار به کودک کمک میکند احساسش را بیان کند به جای اینکه با دعوا واکنش نشان دهد.
۷. فضای همکاری ایجاد کنید
کارهای مشترک مثل بازی گروهی، مرتب کردن اتاق یا انجام یک کار خانوادگی باعث میشود بچهها بیشتر حس «تیم بودن» پیدا کنند نه رقابت با هم.
۸. از خودتان هم مراقبت کنید
وقتی مادر خسته و تحت فشار باشد، مدیریت این تعارضها سختتر میشود. کمی استراحت، کمک گرفتن از همسر یا تقسیم مسئولیتها میتواند به آرامش شما کمک کند.
#تربیت_فرزند #خواهر_و_برادر
#مدیریت_اختلاف #آرامش_خانواده
۵:۱۹
مادر دو فرزند هستم؛ پسرم هشت ساله و کلاس دوم است و یک دختر چهار ساله هم دارم. پسرم از نظر هوش و یادگیری بسیار خوب است و در درسها مشکلی ندارد، اما از نظر رفتاری زود عصبانی میشود، با دوستانش سخت کنار میآید و معمولاً بازیهایش به دعوا ختم میشود. گاهی دوستانش را میزند و اخیراً هم از دوستانش حرفهای رکیک یاد گرفته و در جمع بچهها استفاده میکند. در خانواده ما چنین ادبیاتی وجود ندارد و از نظر دینی هم مقید هستیم؛ پسرم حتی قرآن میخواند و در مسجد مکبر است. با این حال مدتی است حرف گوش نمیدهد، در انجام تکالیف و کارهای شخصی بیتوجه شده و در مدرسه هم معلم از رفتارهایش شکایت دارد و حتی از ما تعهد خواستهاند. برای اصلاح رفتار او چه کار کنیم؟
۱. سن هشت سالگی، سن شکلگیری مهارتهای اجتماعی است
در این سن کودکان تازه یاد میگیرند چگونه با دیگران تعامل کنند، نوبت را رعایت کنند و اختلاف را مدیریت کنند. بعضی کودکان که هوش بالایی دارند، ممکن است در کنترل هیجان ضعیفتر باشند و زودتر خشمگین شوند.
۲. رفتارهای جدید اغلب نتیجه تأثیر محیط همسالان است
در این سن دوستان و فضای مدرسه تأثیر زیادی دارند. یاد گرفتن الفاظ نامناسب معمولاً از همین فضا اتفاق میافتد. مهم است که بدون سرزنش شدید، به او توضیح دهید این کلمات شأن او و خانوادهاش را پایین میآورد.
۳. به جای تکرار تذکر، مهارت کنترل خشم را آموزش دهید
وقتی کودک عصبانی میشود معمولاً بلد نیست احساسش را مدیریت کند. به او روشهایی یاد دهید مانند
توقف کردن و چند نفس عمیق کشیدن
دور شدن از موقعیت دعوا
گفتن جملههایی مثل «من ناراحت شدم» به جای ضربه زدن
۴. قبل از بازی قوانین را با او مرور کنید
قبل از رفتن به بازی یا مدرسه، خیلی کوتاه یادآوری کنید:
زدن ممنوع است
حرف زشت ممنوع است
اگر ناراحت شدی باید با حرف گفت، نه با دست
۵. پیامد مشخص برای رفتار نادرست قرار دهید
اگر زد یا حرف رکیک زد، باید پیامد مشخص داشته باشد؛ مثلاً محروم شدن موقت از بازی یا یک امتیاز. مهم این است که پیامد آرام، ثابت و بدون عصبانیت اجرا شود.
۶. نقاط مثبت او را زیاد ببینید
پسر شما ویژگیهای خوبی دارد؛ باهوش است، اهل قرآن و مسجد است. وقتی رفتار خوبی نشان میدهد حتماً آن را تحسین کنید تا بداند راه درست دیده میشود.
۷. زمان گفتوگوی صمیمی با او داشته باشید
گاهی کودکانی که زود عصبانی میشوند در درون خود فشار یا ناراحتی دارند. زمانی آرام با او صحبت کنید و بپرسید چه چیزهایی در مدرسه ناراحتش میکند.
۸. همکاری با معلم بسیار مهم است
از معلم بخواهید وقتی رفتار خوبی نشان میدهد همانجا تشویق شود. هماهنگی خانه و مدرسه باعث میشود کودک پیام واحدی دریافت کند.
#تربیت_فرزند #کنترل_خشم
#مهارت_اجتماعی #ارتباط_با_کودک
۵:۳۸
پسر ۴ سال و نیمه من تا حالا هیچ مسئولیتی نداشته چون همیشه دوست داشتم کارها درست انجام بشه و خودم همه چیز را انجام میدادم. حالا کارهای خودش را انجام نمیدهد: بعد از سرویس لباسش را من باید تنش کنم، اسباب بازیها را من باید جمع کنم و… لطفاً راهنمایی کنید از این به بعد چگونه رفتار کنم تا مسئولیت کارهای خودش را به عهده بگیرد.
۱. شروع تدریجی مسئولیتها:
از کارهای کوچک و ساده شروع کنید، مثل جمع کردن اسباب بازیها، گذاشتن لیوان روی میز یا کمک در پوشیدن کفشها.
۲. توضیح و آموزش:
به کودک توضیح دهید که هر کس کارهای خودش را انجام میدهد و این باعث راحتتر شدن زندگی همه میشود. آموزش مرحله به مرحله اهمیت دارد.
۳. تشویق و توجه مثبت:
وقتی کودک کار کوچک را انجام میدهد، فوری تشویق کنید و توجه مثبت بدهید تا انگیزهاش تقویت شود.
۴. ثبات و تداوم:
هر روز همان مسئولیتها را با همان قوانین و انتظار تکرار کنید تا کودک به عادت تبدیل شود.
۵. الگو سازی:
خودتان هم مسئولیتهای خودتان را نشان دهید، مثلاً لباس خودتان را جمع کنید، وسایل خود را مرتب کنید. کودک از شما یاد میگیرد.
۶. اجازه دادن به خطا:
به کودک فرصت دهید کارها را خودش انجام دهد حتی اگر درست نباشد. با صبر و راهنمایی، مهارت و اعتماد به نفسش بالا میرود.
۷. محدود کردن دخالت:
کمکم دخالت خودتان را کم کنید و اجازه دهید خودش کارها را انجام دهد. فقط در صورت خطر یا نیاز واقعی، مداخله کنید.
#مسئولیت_پذیری_کودک #تربیت_فرزند #کودک_۴_ساله #والدین_موثر #مهارت_زندگی #تشویق_مثبت
۶:۰۱
من مادر دو فرزند هستم، پسرم ۳ سال و ۸ ماه و دخترم ۲ ساله است. وقتی پسرم کار اشتباه انجام میدهد یا رفتار نادرست دارد، گاهی خشم خودم را کنترل نمیکنم و او را میزنم. عاشق فرزندانم هستم و نمیخواهم به آنها آسیب برسانم، ولی راهی برای مهار خشم پیدا نکردهام. چه کار کنم؟
۱. ابتدا به خودتان اجازه دهید آرام شوید
قبل از برخورد با کودک، چند نفس عمیق بکشید یا چند ثانیه صبر کنید. اگر احساس میکنید عصبانیتتان زیاد است، از اتاق خارج شوید یا کودک را در محیط امنی قرار دهید تا هر دو آرام شوید.
۲. به جای تنبیه بدنی، از پیامدهای طبیعی و منطقی استفاده کنید
مثلاً اگر وسیلهای را خراب کرد، اجازه دهید خودش وسیله را جمع کند یا برای مدتی از آن وسیله استفاده نکند. پیامدها باید کوتاه، واضح و بدون عصبانیت اجرا شوند.
۳. رفتار مناسب را پیش از رخ دادن تشویق کنید
کودکان کوچک اغلب رفتار درست را یاد نمیگیرند مگر آن را ببینند و تجربه کنند. وقتی پسر یا دخترتان رفتار خوبی نشان میدهند، با تحسین و محبت توجه کنید: «چه خوب خودت وسیلهات را گذاشتی سر جای خودش.»
۴. روشهای تخلیه انرژی را برای خودتان پیدا کنید
پیادهروی کوتاه، تنفس عمیق، ورزش سبک، گوش دادن به موسیقی آرامبخش یا حتی گفتوگویی کوتاه با یک دوست مورد اعتماد میتواند خشم را کاهش دهد.
۵. برای خودتان حد و مرز تعیین کنید
به خودتان یادآوری کنید که هرگز تنبیه بدنی راه حل نیست و هر بار که عصبانیت زیاد شد، قبل از واکنش به کودک، از تکنیکهای آرامسازی استفاده کنید.
۶. به کودک توضیح دهید بدون عصبانیت
بعد از اینکه هر دو آرام شدید، با کودک به آرامی صحبت کنید: «مامان ناراحت شد، اما نباید تو را بزنه. دفعه بعد یاد میگیرم آرام بمانم و با حرف زدن مشکلت را حل کنم.» این کار هم الگو بودن شما را نشان میدهد و هم باعث یادگیری مدیریت هیجان میشود.
۷. اگر خشم پایدار است، کمک گرفتن حرفهای
گاهی عصبانیت شدید یا کنترل نشدن خشم نیاز به مشاوره با روانشناس کودک و خانواده دارد. این کمک باعث میشود هم شما آرامش پیدا کنید و هم فرزندتان در محیط امن رشد کند.
#کنترل_خشم #تربیت_کودک
#فرزندپروری_محبتآمیز #مهارت_والدگری
۶:۰۵
دختر شش سالهای دارم که پیشدبستانی میرود. چند وقت پیش به دلیل کار نتوانستم او را از مهد بیاورم و از پدرش خواستم او را بیاورد. آن روز بارندگی و ترافیک بود و پدرش دیر رسید (۳:۳۰ تا ۳:۴۵)، و دخترم با مربی تنها بوده و گریه کرده است. از آن روز به بعد میلی به رفتن به مهد ندارد و مرتب میگوید: «میترسم دیر بیای دنبالم.» با اینکه توضیح میدهم آن روز شرایط خاص بوده، باز حرف خودش را میزند. نمیدانم چطور برخورد کنم تا دوباره مثل سابق به مهد برود.
۱. احساس کودک را تأیید کنید
به جای تکرار توضیحات، ابتدا به او بگویید: «حق داری ناراحت و نگران باشی. آن روز خیلی طول کشید تا من بیایم و میدانم که ترسیدی.» این حس امنیت را به او برمیگرداند و مقاومتش کاهش مییابد.
۲. بازسازی خاطره مثبت
قبل از رفتن به مهد، با او درباره چیزهای خوب و دوستداشتنی مهد صحبت کنید: دوستان، بازیها، معلم و فعالیتهای جذاب. هدف این است که ذهنش را از ترس به تجربههای خوشایند هدایت کنید.
۳. شروع تدریجی
اگر ممکن است، ابتدا مدت کوتاهی به مهد برود و بعد کمکم زمان حضور را افزایش دهید. مثلاً اول یک ساعت، سپس دو ساعت، تا اعتمادش بازسازی شود.
۴. اطمینان از زمانبندی مشخص
به او زمان دقیق رسیدن والدین را اعلام کنید و روی آن پایبند باشید: «مامان ساعت ۳:۳۰ میآید دنبالت.» پایبندی شما باعث ایجاد حس امنیت میشود.
۵. همراهی مربی
به مربی اطلاع دهید تا با محبت و اطمینان دادن، حضور در مهد را برای دخترتان مثبت کند و حس آرامش بیشتری داشته باشد.
۶. تشویق و توجه مثبت
وقتی به مهد میرود، او را تشویق کنید و بعد از برگشت، درباره تجربههای مثبتش صحبت کنید تا انگیزه او افزایش یابد.
۷. صبوری و استمرار
بازگشت اعتماد کودک زمان میبرد. به جای فشار و تکرار «باید بروی»، از روش تدریجی و محبتآمیز استفاده کنید. هر قدم کوچک موفقیت است.
#کودک_پیشدبستانی #ترس_از_جدایی #اعتماد_به_والدین #تربیت_کودک #مهارت_روانی
۶:۲۱
دختر ۸ سالهای دارم که امسال تازه وارد مدرسه شده و با هیچکدام از همکلاسیهایش دوست نیست. این باعث شده عصبی و کمتحمل شود و رفتار ناسازگار و مخالفتآمیز پیدا کند. سال گذشته آرام و حرفگوشکن بود، اما امسال رفتار او ۱۸۰ درجه تغییر کرده است. چگونه میتوانم او را راهنمایی کنم تا با محیط جدید و همکلاسیها سازگار شود؟
۱. تأیید احساسات و ایجاد اعتماد
ابتدا احساسات دخترتان را تأیید کنید: «میفهمم وقتی کسی دوستت نیست، ناراحت و عصبی میشوی.» این کار باعث میشود احساس کند شنیده میشود و حمایت میشود.
۲. تشویق به تعامل تدریجی
به جای فشار برای دوستی سریع، قدم به قدم او را با همکلاسیها آشنا کنید. مثلاً تمرکز روی یک دوست جدید یا یک فعالیت گروهی کوتاه در مدرسه یا بعد از مدرسه.
۳. تقویت مهارتهای اجتماعی
با بازیهای نقشآفرینی در خانه، نحوه معرفی خود، گفتن جملات محبتآمیز و پاسخ به دیگران را تمرین کنید تا اعتماد به نفسش افزایش یابد.
۴. ایجاد محیط مثبت در خانه
هنگام بازگشت از مدرسه، او را تشویق کنید که تجربههای مثبت روز را با شما به اشتراک بگذارد و روی موفقیتهای کوچک او تمرکز کنید.
۵. کاهش تنش و کنترل مخالفتها
با تمرین آرامش و مدیریت خشم، به او کمک کنید هنگام ناامیدی یا مخالفت، واکنش بهتری نشان دهد. میتوانید روشهای ساده مثل نفس عمیق یا شمارش تا ۱۰ را آموزش دهید.
۶. هماهنگی والدین
حتی اگر همسر شما مخالف مشاوره است، والدین میتوانند با همدیگر در خانه یک استراتژی مثبت و ثابت برای حمایت از دخترشان داشته باشند.
۷. صبوری و استمرار
سازگاری با محیط جدید و پیدا کردن دوستان زمان میبرد. هر پیشرفت کوچک او را تحسین کنید و صبور باشید.
#کودک_مدرسه_ای #مهارت_اجتماعی #دوستی_کودکان #اعتماد_به_نفس #تربیت_کودک
۶:۲۹
پسر ۷ سالهای دارم، تک فرزند، بسیار لجوج و زود عصبانی میشود و از من حرفشنوی ندارد. اغلب میگوید «بابا بهتره، بیشتر اسباببازی و خوراکی میخره». مسئولیت مدرسه، تکالیف و امور روزانه او بر دوش من است و وقتی چیزی را براش نمیخرم، با من لجبازی و گاهی فحاشی میکند. بیشتر حرفهای بدش از مدرسه یاد گرفته و در جمع فامیل یا با بچههای بزرگتر بازی میکند که بیشتر شیطنت و اذیت دارند. چگونه میتوانم باعث شوم از من حرفشنوی داشته باشد، لجبازی و عصبانیتش کمتر شود و قدرت «نه گفتن» او کنترل شده و سازنده شود؟
۱. تفکیک نقش والدین و ثبات قوانین
وقتی پدر در دادن خواستهها کوتاه میآید و مادر نه، کودک یاد میگیرد که با لجبازی میتواند به خواسته خود برسد.
لازم است شما و همسرتان در قوانین و پاسخها یکپارچه باشید: «اگر من چیزی را نمیخرم، دلیلش همان است و تغییر نمیکند، حتی اگر بابا بخواهد.»
قانونها را کوتاه، روشن و ساده بیان کنید و روی آنها ثابت بمانید.
۲. تقویت مهارتهای نه گفتن و خودکنترلی
با بازیهای نقشآفرینی در خانه، به پسر خود تمرین «نه گفتن مودبانه» و مدیریت خشم بدهید.
مثال: «اگر دوستت چیزی از تو خواست و نمیتوانی بدهی، چه میتوانی بگویی؟»
تشویق هر تلاش موفق او برای ابراز خواستهها و مخالفت با آرامش.
۳. مدیریت عصبانیت و پرخاشگری
به او یاد بدهید وقتی عصبی شد، نفس عمیق بکشد، شمارش تا ۱۰ یا راه رفتن کوتاه انجام دهد.
بعد از آرام شدن، احساسش را بیان کند و شما نیز بازخورد مثبت دهید.
۴. الگو بودن والدین
رفتار شما الگوی اوست. هنگام خشم و تنش، آرامش خود را حفظ کنید و در حل مشکل به جای تنبیه فیزیکی یا پرخاش، از گفتوگو استفاده کنید.
تشویق رفتارهای مثبت با توجه و محبت به جای تمرکز صرف روی تنبیه.
۵. کنترل دوستان و محیط
اگر دوستان مدرسه یا فامیل رفتار نادرست دارند، تعاملات او را محدود و هدایت کنید.
امکان بازی گروهی با همسالان مثبت و آرام ایجاد کنید.
۶. تقسیم مسئولیتها و مشارکت
به تدریج مسئولیتها را با او تقسیم کنید، مثلاً بخشی از تکالیف یا کارهای کوچک روزانه، به طوری که موفقیتهای کوچک باعث افزایش اعتماد به نفس و همکاری شود.
۷. تقویت ارتباط عاطفی
زمانهای کوتاه روزانه با او بازی کنید، گفتوگو داشته باشید و بدون شرط به او توجه نشان دهید تا حس محبت و امنیت داشته باشد و کمتر نیاز به لجبازی پیدا کند.
#فرزندپروری #کنترل_خشم_کودک #لجبازی_کودک #مهارت_اجتماعی #اعتماد_به_نفس
۶:۵۳
من نوجوان ۱۴ ساله هستم و مدتی است با غم از دست دادن پدربزرگم و اسبابکشی به خانه جدید دست و پنجه نرم میکنم. خاطرات زیادی از خانه قدیمی مادربزرگم در تهرانپارس دارم و هنوز هم دلم برای آن خانه و خاطرات آنجا تنگ میشود. حتی وقتی به خانه قدیمی رفتم، آرامش نگرفتم و با اینکه میدانم از نظر دینی دلبستن به دنیا درست نیست. چطور میتوانم این غم و دلبستگی را مدیریت کنم و آرامش پیدا کنم؟
۱. پسرم، اول بدان که غم و دلتنگی برای پدربزرگ و خانهای که خاطره داری کاملاً طبیعی است. این یعنی قلبت حساس و مهربان است و خاطرات برایت ارزشمندند.
به جای سرزنش خودت، بگو: «حق دارم دلتنگ باشم و خاطراتم را دوست داشته باشم.»
۲. گریه کردن، نوشتن یا صحبت با فردی که اعتماد داری (مثلاً مادر، پدر یا مشاور) کمک میکند که بار غم سبک شود.
خاطرات خوب را مرور کن، اما اجازه نده که این مرور تو را در گذشته نگه دارد و جلوی زندگی امروزت را بگیرد.
۳. نماز، قرآن، و یاد خدا آرامشبخش است و کمک میکند دل به یاد خدا گرم شود و دلبستگی به دنیا کنترل شود.
به جای فکر کردن به «چرا مال دنیا را دوست دارم؟»، تلاش کن روی چیزهایی که خدا به تو داده تمرکز کنی، مثل خانواده، سلامتی و فرصتهای رشد.
۴. عکس، دفترچه خاطرات یا ویدئوهای قدیمی را مرور کن و به خودت اجازه بده حس خوبی پیدا کنی، اما در همان لحظه نگهدار، نه اینکه دائم در گذشته زندگی کنی.
میتوانی خاطراتت را به یک دفتر خاطرات بنویسی و هر روز یا هفته یک بار مرور کنی تا حسرت به خاطرات به حس شکرگذاری تبدیل شود.
۵. برای اینکه آرامش بیشتری داشته باشی، برنامههای کوچک و قابل انجام برای امروز بساز، مثل ورزش، مطالعه، هنر یا وقت گذراندن با دوستان و خانواده.
وقتی ذهنات روی کارهای امروز و اهدافت باشد، دلبستگی به گذشته کمتر میشود.
۶. اگر غم و دلبستگی تو ادامه پیدا کند و باعث اضطراب، خواب بد یا افت تحصیلی شود، صحبت با مشاور نوجوان میتواند خیلی کمککننده باشد.
#سوگ_نوجوان #دلبستگی_به_دنیا #مدیریت_غم #خاطرات_خانوادگی #فرزندپروری_دینی #آرامش_روانی
۷:۱۲
بازارسال شده از پرسش و پاسخ
#رمضان_المبارک
#احکام #معاف_از_روزه
۱. پيرمرد و پيرزنى كه گرفتن روزه براشون سخته.
۲. زن باردارى كه گرفتن روزه براى بچهش يا خودش ضرر داره.
۳. زن شيردهى كه گرفتن روزه براى بچهش يا خودش ضرر داره.
۴. مریضی كه گرفتن روزه براش ضرر داره.
۵. كسى كه مریضی «زياد تشنه شدن» داره و نمىتونه تشنگى رو تحمل كنه.
۶. كسى كه به سن بلوغ نرسيده.
۷. زنى كه خون حيض و نفاس مىبينه.
۸. كسى كه به مسافرت مىره، اما قصد موندن ده روز رو نداره.
۹. دخترى كه بهخاطر ضعیف بودن، گرفتن روزه براش سختیِ زیاد و ضرر داره.
۱۰. كسى كه بىهوشه يا توی كماست.
۱۱. ديوانهها
العروةالوثقى، ج2، كتاب الصوم،
#احکام #روزه #کفاره #قضای_روزه #ماه_رمضان #فقه_شیعه #مسائل_شرعی
۷:۲۲
استفاده از قطره چشم در حالت روزه آیا روزه را باطل میکند؟
اگر قطره چشم فقط در چشم چکانده شود و وارد مری یا معده نشود، روزه باطل نمیشود.
ملاک باطل شدن روزه، وارد شدن چیزی از راه خوراک یا آشامیدنی به داخل بدن (دهان، حلق، معده) است.
نکته: اگر بهصورت قطره، مقداری از دارو به داخل حلق یا دهان وارد شود، در این صورت روزه باطل میشود و باید قضا گردد.
بنابراین، استفاده از قطره چشم معمولی و درست، روزه را باطل نمیکند.
#جمعبندی:
قطره چشم، در حالت معمول، روزه را نمیشکند مگر اینکه مقدار قابل توجهی وارد دهان یا حلق شود.
#احکام #روزه #قطره_چشم #دارو #فقه_شیعه #مسائل_شرعی
۱۰:۴۲