#مغز_نگران | قسمت ششم: چرا مغز، نگرانی را تکرار میکند؟ تا اینجا گفتیم که نگرانی همیشه به حل مسئله ختم نمیشود. گاهی فقط ما را وارد چرخهای از فکر کردن میکند که نه پاسخ تازهای میدهد و نه احساس بهتری. اما اگر اینطور است، یک سؤال مهم پیش میآید: «پس چرا مغز دوباره همان مسیر را انتخاب میکند؟»
چند بار برایتان پیش آمده که در عرض چند دقیقه، چندین بار اخبار یا شبکههای اجتماعی را چک کنید؟ شاید با خودتان گفته باشید: «فقط ببینم اتفاق جدیدی افتاده یا نه...»چند دقیقه بعد، احساس میکنید کمی از بلاتکلیفی کم شده است؛ اما این احساس دوام زیادی ندارد و کمی بعد، دوباره دستتان میرود سمت گوشی.
نگرانی هم اغلب از همین الگو پیروی میکند. ذهن میگوید: «فقط بگذار یک بار دیگر دربارهاش فکر کنم...»شاید این بار راهحلی پیدا شود.شاید این بار مطمئنتر شوم.شاید این بار بالاخره خیالم راحت شود. اما بیشتر وقتها، آینده هنوز همانقدر نامعلوم است که چند دقیقه قبل بود. شاید چون از نظر مغز، نگرانی همیشه هم بیفایده به نظر نمیرسد. هر بار که وارد این چرخه میشویم، ممکن است برای چند لحظه احساس کنیم داریم به حل مسئله نزدیک میشویم یا کنترل بیشتری روی اوضاع پیدا کردهایم. مغز از همین تجربههای کوتاه یاد میگیرد. اگر رفتاری حتی برای مدت کوتاهی احساس بلاتکلیفی یا ناآرامی را کمتر کند، احتمال اینکه دفعهی بعد دوباره همان رفتار را تکرار کنیم بیشتر میشود. به همین دلیل، نگرانی میتواند کمکم به یک عادت ذهنی تبدیل شود؛ فقط چون قبلاً توانسته برای چند دقیقه احساس بهتری ایجاد کند. گاهی بعضی باورهای مثبت ما درباره نگرانی هم این چرخه را قویتر میکنند:نگرانی مرا مسئولتر میکند.نگرانی باعث میشود آماده باشم.نگرانی از اتفاقات بد جلوگیری میکند.نگرانی کمک میکند بهتر مسئله را حل کنم.در حالی که مسئولیتپذیری و نگرانی، یکی نیستند. میشود مسئولانه عمل کرد، بدون اینکه ساعتها درگیر سناریوهای تکراری شد.
🩺 تمرین امروز:آخرین باری که ذهنتان درگیر یک نگرانی بود را به یاد بیاورید. از خودتان بپرسید: «اگر آن موقع نگران نمیشدم، احساس میکردم چه چیزی را از دست میدهم؟»لازم نیست جواب قطعی پیدا کنید. فقط سعی کنید ببینید ذهن شما، از نگرانی چه انتظاری دارد.
شاید انتخاب راهکار مناسب، از همین سؤال شروع شود.—————————————————— کاگنیپث در تلگرام | بله۵