۵۸ عضو
دیوان جان
«میانِ تمامِ رفتنها و آمدنها، چیزی.
هست که میماند؛ ردی که نگاهِ مهربانِ
تو بر گوشهای از جهان میگذارد. بگذار
کلامت، مرهم و حضورت، بهار باشد.»
هست که میماند؛ ردی که نگاهِ مهربانِ
تو بر گوشهای از جهان میگذارد. بگذار
کلامت، مرهم و حضورت، بهار باشد.»