آیا درگیری ایران می‌تواند «جنگ ابدی» ترامپ شود؟ نویسنده: استفن ان. آر. — دبیر ارشد گلف نیوز تاریخ: ۲۵ تیرماه ۱۴۰۵#بخش_اول
دونالد ترامپ با وعده پایان دادن به «جنگ‌های ابدی» آمریکا — نه آغاز جنگ‌های جدید — به کاخ سفید بازگشت.اما تحلیلی که روزنامه نیویورک تایمز منتشر کرده، پرسشی را مطرح می‌کند که روز به روز سخت‌تر می‌توان از آن چشم‌پوشی کرد: آیا درگیری تازه با ایران می‌تواند به همان نوع تعامل نظامی طولانی‌مدتی تبدیل شود که او قسم خورده بود از آن پرهیز کند؟
نگرانی از این نیست که ایالات متحده در حال آماده‌سازی برای عراق یا افغانستانی دیگر — با هزاران سرباز در میدان — باشد. در عوض، تحلیلگران می‌گویند بزرگ‌ترین خطر در یک نبرد بی‌پایان بر سر تنگه هرمز نهفته است؛ جایی که واشنگتن مصمم است یکی از مهم‌ترین مسیرهای کشتیرانی جهان را باز نگه دارد، در حالی که تهران آن را «خط قرمز شکست‌ناپذیر» خود می‌داند.
با توقف دیپلماسی، از سرگیری حملات نظامی و تمرکز دوباره تنش‌ها بر هرمز، این درگیری بیشتر به یک رقابت استراتژیک بلندمدت شبیه شده تا یک عملیات کوتاه‌مدت.
چرا هرمز همه چیز را تغییر میدهدبرخلاف رویارویی‌های پیشین میان آمریکا و ایران، بحران اخیر از موضوع برنامه هسته‌ای فراتر رفته است.
تنگه هرمز — که حدود یک‌پنجم نفت دریابُرد جهان از آن می‌گذرد — به مرکز ثقل استراتژیک این درگیری تبدیل شده است.
ایالات متحده بارها تعهد داده که آزادی کشتیرانی در این آبراه را تضمین کند. اما ایران کنترل بر هرمز را یکی از قوی‌ترین دارایی‌های استراتژیک خود می‌داند و تمایل چندانی به کنار گذاشتن این اهرم فشار نشان نداده است.
ارتش ایران این هفته تنگه را «خط قرمز شکست‌ناپذیر» خواند و هشدار داد که اگر ترامپ تهدیدهایش برای حمله به زیرساخت‌های ایران را عملی کند، «تمام زیرساخت‌های منطقه» را نابود خواهد کرد.
این اهداف متضاد، خطر رویارویی‌های نظامی مکرر را ایجاد می‌کند، حتی اگر هیچ‌کدام از طرفین خواهان جنگ تمام‌عیار منطقه‌ای نباشند.
چرا هرمز اهمیت دارد-
حدود ۲۰٪ از تجارت دریایی نفت جهان از تنگه هرمز می‌گذرد-
این آبراه تولیدکنندگان انرژی خلیج فارس را به بازارهای آسیا، اروپا و فراتر از آن متصل می‌کند-
هرگونه اختلال به سرعت بر قیمت نفت، هزینه‌های حمل‌ونقل و حق بیمه تأثیر می‌گذارد-
آمریکا می‌گوید متعهد به باز نگه داشتن این مسیر است-
ایران تنگه را اهرم استراتژیک کلیدی می‌داند و آن را «خط قرمز شکست‌ناپذیر» نامیده است دام «جنگ ابدی»به گفته نیویورک تایمز، مورخان نظامی این پدیده را «مغالطه جنگ کوتاه» می‌نامند — این باور که قدرت نظامی فوق‌العاده می‌تواند به سرعت به اهداف سیاسی دست یابد.
لارنس فریدمن، استاد بازنشسته مطالعات جنگ در کینگز کالج لندن، استدلال می‌کند که قدرت‌های بزرگ اغلب دست‌کم می‌گیرند که تبدیل موفقیت میدانی به نتایج سیاسی پایدار چقدر دشوار است.
تاریخ نمونه‌های متعددی ارائه می‌دهد. ایالات متحده در ویتنام، عراق و افغانستان به سرعت به اهداف نظامی اولیه‌اش دست یافت، اما پس از آنکه راه‌حل‌های سیاسی دست‌نیافتنی ماندند، سال‌ها درگیر این مناطق شد.
ایران چالشی متفاوت است. واشنگتن تمایل چندانی به استقرار نیروی زمینی نشان نداده و به جای آن به حملات هوایی، قدرت دریایی و فشار اقتصادی متکی است. اما تحلیلگران می‌گویند این ابزارها به تنهایی ممکن است برای وادار کردن تهران به تغییر مسیر کافی نباشند.
چرا ایران اهرم فشار داردبرخلاف گروه‌های شورشی در عراق یا افغانستان، ایران یک دولت حاکمیتی است که توانایی تحمیل هزینه‌های اقتصادی بسیار فراتر از میدان نبرد را دارد.
با تهدید کشتیرانی تجاری یا ایجاد اختلال در ترافیک هرمز، تهران می‌تواند بدون رویارویی مستقیم با ایالات متحده، بازارهای انرژی جهانی را تحت تأثیر قرار دهد.
این به ایران نوعی اهرم فشار می‌دهد که برتری نظامی به تنهایی نمی‌تواند به آسانی آن را خنثی کند.
به گفته نیویورک تایمز، این عدم تقارن می‌تواند واشنگتن را مجبور کند صرفاً برای اطمینان‌بخشی به متحدان و حفاظت از کشتیرانی بین‌المللی، حضور نظامی و دریایی بالایی در خلیج فارس حفظ کند.
دیپلماسی متوقف شدهتفاهمنامهای که به طور موقت درگیری‌ها را متوقف کرده بود، عملاً فروپاشیده و هر دو طرف یکدیگر را به نقض شرایط آن متهم می‌کنند.
بدون توافقی جامع‌تر که برنامه هسته‌ای ایران، تحریم‌ها و امنیت دریایی را پوشش دهد، تحلیلگران می‌گویند چیزی مانع از آن نیست که درگیری در چرخه‌ای از اقدامات نظامی دوره‌ای و تلاش‌های دیپلماتیک ناموفق فرو رود.
@ecopolitic