یک مرزی وجود دارد بین نترسیدن از جنگ و سانتیمانتالدیدن جنگ، بین جریانداشتن زندگی در دل جنگ و زندگیکردن با انکار ماهیت جنگ، بین بهرسمیتشناختن زنان در جنگ و جنسیتزدهکردن قابهای جنگ و …برخی نهادهای فرهنگی برای پاسداری از زندگی در میانهٔ جنگ و نمایش این که ایرانی از جنگ نمیترسد، به جای بازنمایی شجاعت و سلحشوری ایرانیها، نمادهای جنگ را سانتیمانتال میکنند و روح مقاومت را تخفیف میدهند. بله به خیابانآمدن خودجوش عروسیها یک کنش سیاسی و مبارزه در ساحت زندگی است؛ اما صورتیکردن جیپ جنگی و اسلحه، روبان و پاپیون بستن دور کلاش، اکلیلپاشی روی نمادهای جنگی و… نهتنها بازنماییکنندهٔ سلحشوری و شجاعت عاقلانه نیست بلکه فانتزیسازی دور از منطق و نشاننگر عدم درک حقیقت جنگ است. نه برای دشمن پیام قدرت میفرستد و نه کمکی به افزایش روح مقاومت در مخاطب میکند. حواسمان باشد برای خروج از عقلگرایی مادی محاسبهگر، دچار احساسگرایی افراطی و رفتارهای تقلیلگرایانه نشویم.
@edraakaat
@edraakaat
۹۷۸۶۲۵۸۷