تنگه هرمز، میان دو لبه قیچی افراط و تفریط!
رویکرد اولبا تنگه هرمز باید تجارت دریا در منطقه را آنقدر پرهزینه کنیم که مسیر تجارت به ناچار تغییر کند. با گرفتن پول زیاد از هر شناور باید هزینههای تحریم و جنگ را از همه کشورهای جهان نقد کنیم. نیروی دریایی سپاه باید تفنگ و موشک به دست، در تنگه بایستد و از تک تک کشتیهای عبوری پول بگیرد. انتقام شهدای خود را با گرفتن پول از شناورهای عبوری بگیریم!
رویکرد اول با ظاهر خیرخواهانه توصیه به رفتاری میکند که موضع امنیت آفرین و نظمساز جمهوری اسلامی ایران را تضعیف مینماید! تکیه بر درآمدزایی از تنگه هرمز با هر شیوهای، مورد تاکید این رویکرد است. در این رویکرد تحمیل هزینه بر تجارت جهانی یک اتفاق مثبت محسوب میشود و نشانه قدرت جمهوری اسلامی ایران است و به طور غیرآگاهانه، دعوت به اعمال اراده از طریق زورگویی میکنند!
رویکرد دومگفته میشود طبق حقوق بین الملل، هرگونه اعمال مدیریت بر تنگه هرمز ممنوع است! هرکاری در تنگه هرمز انجام گیرد، منجر به اجماع بین المللی میشود. تنگه هرمز اهمیت سابق خودش را از دست خواهد داد. درآمدهای تنگه هرمز ناچیز و کم اهمیت است. حفظ مدیریت تنگه هرمز منجر به تداوم جنگ بر ایران خواهد شد.
رویکرد دوم که در دوران نظم قدیمی آمریکا محور همچنان زیست میکند، هرگونه قاعده گذاری توسط جمهوری اسلامی ایران را غیرواقعی و نشدنی میداند! این رویکرد سعی میکند عواید اقتصادی تنگه هرمز را ناچیز و کم اهمیت جلوه دهد تا انگیزه اقتصادی حفظ تنگه، کمرنگ شود! بهانه میآورند که بدون موافقت عمان امکان هیچ اقدامی وجود ندارد!
تلاقی این دو رویکرد همچون دو لبه قیچی، منجر به قطع دست جمهوری اسلامی ایران از مدیریت تنگه هرمز میشود. باید مراقبت نمود که هیچ یک از این دو رویکرد مبنای تصمیم و تحلیل قرار نگیرد.
@eqtesadman@eqtesadman
رویکرد اولبا تنگه هرمز باید تجارت دریا در منطقه را آنقدر پرهزینه کنیم که مسیر تجارت به ناچار تغییر کند. با گرفتن پول زیاد از هر شناور باید هزینههای تحریم و جنگ را از همه کشورهای جهان نقد کنیم. نیروی دریایی سپاه باید تفنگ و موشک به دست، در تنگه بایستد و از تک تک کشتیهای عبوری پول بگیرد. انتقام شهدای خود را با گرفتن پول از شناورهای عبوری بگیریم!رویکرد اول با ظاهر خیرخواهانه توصیه به رفتاری میکند که موضع امنیت آفرین و نظمساز جمهوری اسلامی ایران را تضعیف مینماید! تکیه بر درآمدزایی از تنگه هرمز با هر شیوهای، مورد تاکید این رویکرد است. در این رویکرد تحمیل هزینه بر تجارت جهانی یک اتفاق مثبت محسوب میشود و نشانه قدرت جمهوری اسلامی ایران است و به طور غیرآگاهانه، دعوت به اعمال اراده از طریق زورگویی میکنند! رویکرد دومگفته میشود طبق حقوق بین الملل، هرگونه اعمال مدیریت بر تنگه هرمز ممنوع است! هرکاری در تنگه هرمز انجام گیرد، منجر به اجماع بین المللی میشود. تنگه هرمز اهمیت سابق خودش را از دست خواهد داد. درآمدهای تنگه هرمز ناچیز و کم اهمیت است. حفظ مدیریت تنگه هرمز منجر به تداوم جنگ بر ایران خواهد شد.رویکرد دوم که در دوران نظم قدیمی آمریکا محور همچنان زیست میکند، هرگونه قاعده گذاری توسط جمهوری اسلامی ایران را غیرواقعی و نشدنی میداند! این رویکرد سعی میکند عواید اقتصادی تنگه هرمز را ناچیز و کم اهمیت جلوه دهد تا انگیزه اقتصادی حفظ تنگه، کمرنگ شود! بهانه میآورند که بدون موافقت عمان امکان هیچ اقدامی وجود ندارد!تلاقی این دو رویکرد همچون دو لبه قیچی، منجر به قطع دست جمهوری اسلامی ایران از مدیریت تنگه هرمز میشود. باید مراقبت نمود که هیچ یک از این دو رویکرد مبنای تصمیم و تحلیل قرار نگیرد.@eqtesadman@eqtesadman
۸