#استراتژی_آمریکایی
بخش سوم: #Brinkmanship و منطقهی ما
در اتفاقات غرب آسیا و رخداد های سال های اخیر، میتوان به طور واضح شاهد سطوح مختلفی از تشدید تنش در مواجهه با کشور های مختلف بود.
اما علاوه بر «تشدید تنش» و مراحل کنترل آن توسط آمریکا و در مقابل، کشور های منطقه، مؤلفهی دیگری نیز حائز اهمیت است که با مصداقهای تاریخی دیگر کمی تفاوت دارد. اینکه «موجودیتی بودن» جنگ در جنوب غرب آسیا، امری اجتنابناپذیر تلقی میشود.
میتوان گفت از طرف رژیم صهیونیستی و ایالات متحدهی آمریکا، هدف، تجزیهی کشورهای منطقه در نظر گرفته میشود و از طرف ایران نیز، از بین بردن رژیم غاصب، و آزادی فلسطین به عنوان آرمان مهم جبههی مقاومت دارای اهمیت است.
پس از این، سطوح افزایش میزان تنش در منطقه در مقیاس متفاوتی بالا میرود، چراکه دیگر دعوا بر سر منفعتطلبیهای دولتها نیست، بلکه اصل قضیه، جنگی وجودی، با پشتوانهی ملتها را در بر دارد.
در طول جنگ آمریکا و رژیم صهیونیستی با جمهوری اسلامی ایران، کنشهایی که در قالب این استراتژی شکل میگیرند، با سرعت زیادی انجام شدهاند. بهعنوان مثال، میتوان شکلگیری محاصرهی دریایی آمریکا، حمله به ایران در ۹ اسفندماه ۱۴۰۴ (۲۸ فوریه ۲۰۲۶)، تلاش برای براندازی حکومت جمهوری اسلامی، ترور رهبر انقلاب اسلامی و سران نظامی سپاه و ارتش، و در کل مجموعهی این اقدامات، میتواند مصادیق مهمی از سطوح بالای نردبان تشدید تنش باشد. 🪖
انتظار میرفت واکنش جمهوری اسلامی و تضعیف آن در چنین سطحی بتواند باعث بروز رفتاری شتابزده از سمت او شود که یا راه به سوی نابودی حکومت میبرد، و یا او را مجبور به پذیرش توافق با آمریکا میکرد. این دوگانه، در طول جنگ و حتی در میانهی مذاکرات، بخش مهمی از استراتژی brinkmanship را نشان میدهد.
پایان استراتژی چهارم
#پرونده_ویژه@faezoun_thinktank
بخش سوم: #Brinkmanship و منطقهی ما در اتفاقات غرب آسیا و رخداد های سال های اخیر، میتوان به طور واضح شاهد سطوح مختلفی از تشدید تنش در مواجهه با کشور های مختلف بود. اما علاوه بر «تشدید تنش» و مراحل کنترل آن توسط آمریکا و در مقابل، کشور های منطقه، مؤلفهی دیگری نیز حائز اهمیت است که با مصداقهای تاریخی دیگر کمی تفاوت دارد. اینکه «موجودیتی بودن» جنگ در جنوب غرب آسیا، امری اجتنابناپذیر تلقی میشود.
میتوان گفت از طرف رژیم صهیونیستی و ایالات متحدهی آمریکا، هدف، تجزیهی کشورهای منطقه در نظر گرفته میشود و از طرف ایران نیز، از بین بردن رژیم غاصب، و آزادی فلسطین به عنوان آرمان مهم جبههی مقاومت دارای اهمیت است. پس از این، سطوح افزایش میزان تنش در منطقه در مقیاس متفاوتی بالا میرود، چراکه دیگر دعوا بر سر منفعتطلبیهای دولتها نیست، بلکه اصل قضیه، جنگی وجودی، با پشتوانهی ملتها را در بر دارد.در طول جنگ آمریکا و رژیم صهیونیستی با جمهوری اسلامی ایران، کنشهایی که در قالب این استراتژی شکل میگیرند، با سرعت زیادی انجام شدهاند. بهعنوان مثال، میتوان شکلگیری محاصرهی دریایی آمریکا، حمله به ایران در ۹ اسفندماه ۱۴۰۴ (۲۸ فوریه ۲۰۲۶)، تلاش برای براندازی حکومت جمهوری اسلامی، ترور رهبر انقلاب اسلامی و سران نظامی سپاه و ارتش، و در کل مجموعهی این اقدامات، میتواند مصادیق مهمی از سطوح بالای نردبان تشدید تنش باشد. 🪖
انتظار میرفت واکنش جمهوری اسلامی و تضعیف آن در چنین سطحی بتواند باعث بروز رفتاری شتابزده از سمت او شود که یا راه به سوی نابودی حکومت میبرد، و یا او را مجبور به پذیرش توافق با آمریکا میکرد. این دوگانه، در طول جنگ و حتی در میانهی مذاکرات، بخش مهمی از استراتژی brinkmanship را نشان میدهد.پایان استراتژی چهارم
#پرونده_ویژه
@faezoun_thinktank۵