#استراتژی_آمریکایی
بخش دوم: شوکِ جنگِ ششروزه!
اگرچه استراتژی Shock and Awe بهطور رسمی در دهه ۱۹۹۰ تدوین شد، بسیاری از پژوهشگران معتقدند که جنگ ششروزهی سال ۱۹۶۷ را میتوان یکی از نمونههای تاریخی دارای مؤلفههای این راهبرد دانست. در آغاز جنگ، اسرائیل با اجرای عملیات Operation Focus بخش عمدهای از نیروی هوایی مصر را در همان ساعات نخست از بین برد و به سرعت برتری هوایی را به دست آورد. این عملیات، با تمرکز بر استفاده از هواپیمای نظامی انجام شد و کمتر عوامل روانی در آن به کار گرفته شد.
🪖 همزمان، حملات سریع و هماهنگ علیه اهداف نظامی و مراکز فرماندهی موجب شد توان واکنش ارتشهای عربی بهشدت کاهش یابد.نوع حملهی پیشدستانه و ایجاد غافلگیری از لحظهی شروع جنگ، توان تصمیمگیری ارتش مصر، و متحدین آن (یعنی نیروهای سوریه، عراق و اردن) را بهشدت کاهش داد.
عامل دیگری که در موفقیت انتقال شوک به دستگاه رقیب مؤثر بود، اتمام جنگ در مدت کوتاه و تثبیت مناطق اشغال شده تا بعد از آن بود. طوری که اسرائیل موفق به اضافه کردن مناطقی چون بیتالمقدس شرقی، بلندیهای جولان، کرانهی باختری و نوار غزه به اراضی اشغالی شد.
هدف این عملیات تنها نابودی تجهیزات نظامی نبود، بلکه ایجاد شوک روانی و برهم زدن توان تصمیمگیری و فرماندهی طرف مقابل نیز بود. سرعت بالای عملیات و از دست رفتن بخش مهمی از توان هوایی کشورهای عربی، باعث شد موازنهی جنگ در همان روزهای نخست به سود اسرائیل تغییر کند.
به همین دلیل، هرچند جنگ ششروزه پیش از تدوین رسمی دکترین Shock and Awe رخ داده است، اما بسیاری از تحلیلگران آن را نمونهای تاریخی از مفاهیمی میدانند که بعدها در قالب دکترین Shobk And Awe صورتبندی شدند. یعنی استفاده از غافلگیری، برتری سریع و ایجاد شوک برای تغییر مسیر جنگ در کوتاهترین زمان ممکن.
ادامه دارد...
#پرونده_ویژه@faezoun_thinktank
بخش دوم: شوکِ جنگِ ششروزه! اگرچه استراتژی Shock and Awe بهطور رسمی در دهه ۱۹۹۰ تدوین شد، بسیاری از پژوهشگران معتقدند که جنگ ششروزهی سال ۱۹۶۷ را میتوان یکی از نمونههای تاریخی دارای مؤلفههای این راهبرد دانست. در آغاز جنگ، اسرائیل با اجرای عملیات Operation Focus بخش عمدهای از نیروی هوایی مصر را در همان ساعات نخست از بین برد و به سرعت برتری هوایی را به دست آورد. این عملیات، با تمرکز بر استفاده از هواپیمای نظامی انجام شد و کمتر عوامل روانی در آن به کار گرفته شد.🪖 همزمان، حملات سریع و هماهنگ علیه اهداف نظامی و مراکز فرماندهی موجب شد توان واکنش ارتشهای عربی بهشدت کاهش یابد.نوع حملهی پیشدستانه و ایجاد غافلگیری از لحظهی شروع جنگ، توان تصمیمگیری ارتش مصر، و متحدین آن (یعنی نیروهای سوریه، عراق و اردن) را بهشدت کاهش داد.
عامل دیگری که در موفقیت انتقال شوک به دستگاه رقیب مؤثر بود، اتمام جنگ در مدت کوتاه و تثبیت مناطق اشغال شده تا بعد از آن بود. طوری که اسرائیل موفق به اضافه کردن مناطقی چون بیتالمقدس شرقی، بلندیهای جولان، کرانهی باختری و نوار غزه به اراضی اشغالی شد. هدف این عملیات تنها نابودی تجهیزات نظامی نبود، بلکه ایجاد شوک روانی و برهم زدن توان تصمیمگیری و فرماندهی طرف مقابل نیز بود. سرعت بالای عملیات و از دست رفتن بخش مهمی از توان هوایی کشورهای عربی، باعث شد موازنهی جنگ در همان روزهای نخست به سود اسرائیل تغییر کند.
به همین دلیل، هرچند جنگ ششروزه پیش از تدوین رسمی دکترین Shock and Awe رخ داده است، اما بسیاری از تحلیلگران آن را نمونهای تاریخی از مفاهیمی میدانند که بعدها در قالب دکترین Shobk And Awe صورتبندی شدند. یعنی استفاده از غافلگیری، برتری سریع و ایجاد شوک برای تغییر مسیر جنگ در کوتاهترین زمان ممکن.
ادامه دارد...
#پرونده_ویژه
@faezoun_thinktank۸