فاروق
#به_فرزندم فرزندم! 
من به اندازه همه پیشینیان عمر نکردهام، اما به آنچه کردند، دقت کردم؛ به حکایتهایی که از روز و روزگارشان مانده، فکر کردم؛ در نشانهها و یادگارهایشان گشتم؛ شدم مثل یکی از آنها، حتی بالاتر؛ من از سرگذشت همه آنها خبر داشتم، گویی با همه آنها، از اولین تا آخرین نفر، زندگی کردهام؛ زلالی و تیرگی، سود و زیان امور را فهمیدم. بعد، از هرچیزی، برای تو، زلال و زیبایش را انتخاب کردم و مبهم و شُبههناکش را کنار زدم؛ مثل هر پدر دلسوزی، نگران تو بودم؛ تصمیم گرفتم (بر اساس این تجربهها) تربیت تو را آغاز کنم؛ درست همین حالا که تو در اوج زندگی هستی و در آستانه رویارویی با جهان؛ همین حالا که نیتت سالم است و درونت صاف و پاک! تصمیم گرفتم تربیتت را با کتاب خدا و تفسیرش شروع کنم؛ با احکام اسلام و حلال و حرامها؛ خواستم چیزی غیر اینها نگویم؛ بعد ترسیدم مکتبها و شُبهاتی که برای مردم، به خاطر هواهای نفسانی و اندیشههای باطلشان پیش آمده، حقیقت را از چشم تو هم مثل همان مردم، بپوشاند. پس بر خلاف میل قلبیام، تو را از اندیشههای دیگر هم آگاه میکنم؛ چون به یقین رسیدنت را بیش از این دوست دارم که تسلیم امری شوی که در آن، از مهلکهها و شبههها در امان نیستی. به این امیدم که در مسیر این تجربهها، خدا تو را به رشد برساند و تا مسیر معتدل و راست، راه ببرد. به فرزندم فاطمه شهیدی ترجمه نامه امیرالمؤمنین (ع) به امام حسن (ع) فاروق؛ جایی برای شناختِ مردی که جهانِ خوب و بد را برای همیشه از هم جدا کرد. @Farough_110
من به اندازه همه پیشینیان عمر نکردهام، اما به آنچه کردند، دقت کردم؛ به حکایتهایی که از روز و روزگارشان مانده، فکر کردم؛ در نشانهها و یادگارهایشان گشتم؛ شدم مثل یکی از آنها، حتی بالاتر؛ من از سرگذشت همه آنها خبر داشتم، گویی با همه آنها، از اولین تا آخرین نفر، زندگی کردهام؛ زلالی و تیرگی، سود و زیان امور را فهمیدم. بعد، از هرچیزی، برای تو، زلال و زیبایش را انتخاب کردم و مبهم و شُبههناکش را کنار زدم؛ مثل هر پدر دلسوزی، نگران تو بودم؛ تصمیم گرفتم (بر اساس این تجربهها) تربیت تو را آغاز کنم؛ درست همین حالا که تو در اوج زندگی هستی و در آستانه رویارویی با جهان؛ همین حالا که نیتت سالم است و درونت صاف و پاک! تصمیم گرفتم تربیتت را با کتاب خدا و تفسیرش شروع کنم؛ با احکام اسلام و حلال و حرامها؛ خواستم چیزی غیر اینها نگویم؛ بعد ترسیدم مکتبها و شُبهاتی که برای مردم، به خاطر هواهای نفسانی و اندیشههای باطلشان پیش آمده، حقیقت را از چشم تو هم مثل همان مردم، بپوشاند. پس بر خلاف میل قلبیام، تو را از اندیشههای دیگر هم آگاه میکنم؛ چون به یقین رسیدنت را بیش از این دوست دارم که تسلیم امری شوی که در آن، از مهلکهها و شبههها در امان نیستی. به این امیدم که در مسیر این تجربهها، خدا تو را به رشد برساند و تا مسیر معتدل و راست، راه ببرد. به فرزندم فاطمه شهیدی ترجمه نامه امیرالمؤمنین (ع) به امام حسن (ع) فاروق؛ جایی برای شناختِ مردی که جهانِ خوب و بد را برای همیشه از هم جدا کرد. @Farough_110#به_فرزندم
اینک، این سفارشهای من! از تو میخواهم به آنها عمل کنی:فرزندم!بدان! خوشایندترین چیزی که دلم میخواهد از وصیت من بگیری، پروای خداست؛ اکتفا به هرچه مقرر اوست و راه افتادنت در همان مسیری که پدران و نیکویان خاندانت طی کردند؛ چون آنها مدام دل و روحشان را میپائیدند، همانجور که تو میپایی؛ به خود فکر میکردند، چون تو، که اهل فکر و مراقبهای.
سرانجام، این مراقبهها آنها را رساند به اینکه باید به حقایقی که میشناسند، عمل کنند و هرچه تکلیفشان نیست، واگذارند.
اگر قلب تو، این دستاورد نیاکانت را نمیپذیرد، اگر میخواهد خودش حقیقت را بداند همانطور که آنها دانستند، پس مراقب باش که خواستن و جستوجویت، برای دانستن و فهمیدن باشد؛ نه غوطه در شبههها و تشدید جدلها.
قبل از آغاز جستوجو، از خدا کمک بخواه؛ به او با شوق رو کن تا توفیقت دهد؛ هرچه تو را به شبهه و دودلی میاندازد، کنار بگذار! دلت که یکرنگ شد و سر فرود آورد، رأی و نظرت که از پریشانی درآمد و کامل شد، آنگاه، به حقایق این وصیت دقت کن.
اگر دلت یکرنگ نشد و فکر و خیالت آرام و آسوده نشد، پس بدان! چون شتری شبکور به بیراهه میروی، و در تاریکیها غوطهور میشوی.
آنکه در جستوجوی دین است، به بیراههها نمیرود و تاریکی و روشنی را به هم نمیآمیزد! در این آمیختگیها، ایستادن، بهتر از رفتن است.
به فرزندم
فاطمه شهیدی
ترجمه نامه امیرالمؤمنین (ع) به امام حسن (ع)
فاروق؛ جایی برای شناختِ مردی که جهانِ خوب و بد را برای همیشه از هم جدا کرد.@Farough_110
اینک، این سفارشهای من! از تو میخواهم به آنها عمل کنی:فرزندم!
بدان! خوشایندترین چیزی که دلم میخواهد از وصیت من بگیری، پروای خداست؛ اکتفا به هرچه مقرر اوست و راه افتادنت در همان مسیری که پدران و نیکویان خاندانت طی کردند؛ چون آنها مدام دل و روحشان را میپائیدند، همانجور که تو میپایی؛ به خود فکر میکردند، چون تو، که اهل فکر و مراقبهای.سرانجام، این مراقبهها آنها را رساند به اینکه باید به حقایقی که میشناسند، عمل کنند و هرچه تکلیفشان نیست، واگذارند.اگر قلب تو، این دستاورد نیاکانت را نمیپذیرد، اگر میخواهد خودش حقیقت را بداند همانطور که آنها دانستند، پس مراقب باش که خواستن و جستوجویت، برای دانستن و فهمیدن باشد؛ نه غوطه در شبههها و تشدید جدلها.قبل از آغاز جستوجو، از خدا کمک بخواه؛ به او با شوق رو کن تا توفیقت دهد؛ هرچه تو را به شبهه و دودلی میاندازد، کنار بگذار! دلت که یکرنگ شد و سر فرود آورد، رأی و نظرت که از پریشانی درآمد و کامل شد، آنگاه، به حقایق این وصیت دقت کن.اگر دلت یکرنگ نشد و فکر و خیالت آرام و آسوده نشد، پس بدان! چون شتری شبکور به بیراهه میروی، و در تاریکیها غوطهور میشوی.آنکه در جستوجوی دین است، به بیراههها نمیرود و تاریکی و روشنی را به هم نمیآمیزد! در این آمیختگیها، ایستادن، بهتر از رفتن است. به فرزندم فاطمه شهیدی ترجمه نامه امیرالمؤمنین (ع) به امام حسن (ع)فاروق؛ جایی برای شناختِ مردی که جهانِ خوب و بد را برای همیشه از هم جدا کرد.@Farough_110۴