هدف کانال
امروز داشتم لیست اعضای کانال رو نگاه میکردم.جز چند نفر از دوستام و یکیدو نفری که از تلگرام اومدن، بقیه برام جدیدن.از اونجایی که خودم وقتی عضو کانالهای روزمرگی میشم معمولاً نمیفهمم طرف کیه و دقیقاً قراره درباره چی بنویسه، فکر کردم بهتره یه معرفی کوتاه داشته باشم که بدونید اینجا قراره چه خبر باشه.
----------------------------------------------------------------
۱. چرا مینویسم؟
از بچگی به نوشتن علاقه داشتم. با شعر شروع کردم ولی ادامه ندادم.
۱۶ سالگی وبلاگ داشتم و از ۱۸ سالگی چند رمان نیمهتمام دارم که همیشه منتظر بودم نوشتنم «به اندازه کافی خوب» بشه تا کاملشون کنم.مدرک ویراستاری هم گرفتم، اما هنوز خودم رو مسلط نمیدونم.نوشتن روزمرگی رو دوست دارم و داشتن این کانال باعث میشه حتی اگر یک جمله هم شده، آگاهانه بنویسم و تمرین کنم.کتاب خوندن، رمان و شعر هم همیشه بخش مهمی از زندگیم بودن.
----------------------------------------------------------------
۲. تغذیه، ورزش، سلامتی
از ۲۱ سالگی با تغذیه علمی و ورزش آشنا شدم.
دورههای مختلفی شرکت کردم، بیشترش زیر نظر آقای دامون اشتری بود.یک سال هم کوچینگ سلامتی رفتم که بیشتر برای اهداف شخصی خودم و یادگیری عمیقتر بود.به خاطر شرایط زندگیم همیشه تو خونه ورزش کردم و این مسیر هنوز برام ادامه داره.
----------------------------------------------------------------
۳. روانشناسی
۲۷ سالگی دوباره کنکور سراسری دادم و روانشناسی خوندم.الان هم با وجود اینکه به عنوان استعداد درخشان قبول شدم، دوباره داوطلب کنکور ارشد هستم؛ به دلایلی که خارج از حوصله این پسته ولی خب قرار نیست دانشگاه دیگه ای برم.کتابها و فیلمهای روانشناسی، اجتماعی، و گاهی فلسفی، برام جذابن.
----------------------------------------------------------------
اینم از هشتگ هاش:
#پادکست #کتاب #روانشناسی #رمان#فیلم #تغذیه #ورزش #شعر #نوشتن
----------------------------------------------------------------
جدای از همهی اینها…
من مدیون اینترنت و نوشتنم.فضای مجازی با همهی نقصهاش، خیلی به من کمک کرده؛ حتی قبل از اینکه کانالی داشته باشم.نوشتن برای من مقدسه.با نوشتن ذهنم ساختار پیدا میکنه، حالم بهتر میشه، و مهمتر از همه، باعث شد آدمهای خوبی رو تو این فضا پیدا کنم.(البته خیلیاشون رو الان از دست دادم).با آدم های مختلف، تفکرات مختلف آشنا شدم و ذهنم خیلی بازتر شد و از بینشون راه خودم رو پیدا کردم و گاهی نه فقط راه خودم، بلکه پذیرفتن آدم ها رو یاد گرفتم. برای همین ارتباط با آدمهای خارج از دایره زندگی خودم رو دوست دارم و چه چیزی بهتر از نوشتن؟
این کانال برای من فقط یک صفحهی مجازی نیست؛ جاییه برای تمرین بهتر دیدن، بهتر فکر کردن و بهتر نوشتن و یاد گرفتن و ارتباط
امروز داشتم لیست اعضای کانال رو نگاه میکردم.جز چند نفر از دوستام و یکیدو نفری که از تلگرام اومدن، بقیه برام جدیدن.از اونجایی که خودم وقتی عضو کانالهای روزمرگی میشم معمولاً نمیفهمم طرف کیه و دقیقاً قراره درباره چی بنویسه، فکر کردم بهتره یه معرفی کوتاه داشته باشم که بدونید اینجا قراره چه خبر باشه.
----------------------------------------------------------------
۱. چرا مینویسم؟
از بچگی به نوشتن علاقه داشتم. با شعر شروع کردم ولی ادامه ندادم.
۱۶ سالگی وبلاگ داشتم و از ۱۸ سالگی چند رمان نیمهتمام دارم که همیشه منتظر بودم نوشتنم «به اندازه کافی خوب» بشه تا کاملشون کنم.مدرک ویراستاری هم گرفتم، اما هنوز خودم رو مسلط نمیدونم.نوشتن روزمرگی رو دوست دارم و داشتن این کانال باعث میشه حتی اگر یک جمله هم شده، آگاهانه بنویسم و تمرین کنم.کتاب خوندن، رمان و شعر هم همیشه بخش مهمی از زندگیم بودن.
----------------------------------------------------------------
۲. تغذیه، ورزش، سلامتی
از ۲۱ سالگی با تغذیه علمی و ورزش آشنا شدم.
دورههای مختلفی شرکت کردم، بیشترش زیر نظر آقای دامون اشتری بود.یک سال هم کوچینگ سلامتی رفتم که بیشتر برای اهداف شخصی خودم و یادگیری عمیقتر بود.به خاطر شرایط زندگیم همیشه تو خونه ورزش کردم و این مسیر هنوز برام ادامه داره.
----------------------------------------------------------------
۳. روانشناسی
۲۷ سالگی دوباره کنکور سراسری دادم و روانشناسی خوندم.الان هم با وجود اینکه به عنوان استعداد درخشان قبول شدم، دوباره داوطلب کنکور ارشد هستم؛ به دلایلی که خارج از حوصله این پسته ولی خب قرار نیست دانشگاه دیگه ای برم.کتابها و فیلمهای روانشناسی، اجتماعی، و گاهی فلسفی، برام جذابن.
----------------------------------------------------------------
اینم از هشتگ هاش:
#پادکست #کتاب #روانشناسی #رمان#فیلم #تغذیه #ورزش #شعر #نوشتن
----------------------------------------------------------------
جدای از همهی اینها…
من مدیون اینترنت و نوشتنم.فضای مجازی با همهی نقصهاش، خیلی به من کمک کرده؛ حتی قبل از اینکه کانالی داشته باشم.نوشتن برای من مقدسه.با نوشتن ذهنم ساختار پیدا میکنه، حالم بهتر میشه، و مهمتر از همه، باعث شد آدمهای خوبی رو تو این فضا پیدا کنم.(البته خیلیاشون رو الان از دست دادم).با آدم های مختلف، تفکرات مختلف آشنا شدم و ذهنم خیلی بازتر شد و از بینشون راه خودم رو پیدا کردم و گاهی نه فقط راه خودم، بلکه پذیرفتن آدم ها رو یاد گرفتم. برای همین ارتباط با آدمهای خارج از دایره زندگی خودم رو دوست دارم و چه چیزی بهتر از نوشتن؟
این کانال برای من فقط یک صفحهی مجازی نیست؛ جاییه برای تمرین بهتر دیدن، بهتر فکر کردن و بهتر نوشتن و یاد گرفتن و ارتباط
۶🥳۱