در آن نیامده ایام
پیوستی برای خطاب چهاردهم درباب تفرقه و جهالت «نامهٔ شش فروردین امام خمینی» هم پر از درس است برای همیشهٔ ما. آنجا امام چند نصیحت دارد به شاگرد خود آقای منتظری (که به اندازه خودش فردی دانشمند و زحمت کشیده برای انقلاب و اسلام بوده، سوای عاقبتش) که خوب است دستکم نصیحت شمارهٔ ۲ را همه خطاب به خودمان یکبار بخوانیم (ولو خودمان را عقل کل میدانیم) : «از آنجا که سادهلوح هستید و سریعاً تحریک می شوید، در هیچ کار سیاسی دخالت نکنید، شاید خدا از سر تقصیرات شما بگذرد». مخصوصاً اگر از کسانی هستیم که هم خود را خیلی «انقلابی» و «مسلمان» و «با فهم و بصیرت» میدانیم؛ هم در عینحال و در تناقضی بزرگ، دقیقا مخالف فکر و تدبیر و سخن رهبر انقلاب، فکر میکنیم و نظر میدهیم، تحریک میشویم و تحریک میکنیم و ذهن دیگران را هم به هم میریزیم؛ هم خیال میکنیم اصلنِ اصلا تحت تأثیر کسی و چیزی قرار نمیگیریم و همیشه خودمان به همهچیز پی بردهایم با عقل کامل خودمان! این نصیحت را تابلو کنیم و محکم بزنیم روی دیوار مقابلمان، یا لااقل به صورت بولد در یک پیام پینش کنیم رفقا! به این شکل: از آنجا که سادهلوح هستید، و سریعـــــــــاً تحریـــــک می شوید، در هیچ کار سیاسی دخالت نکنید، شاید خدا از سر تقصیرات شما بگذرد. نصیحت شمارهٔ ۴ هم البته خوب است! ولی چون خیلی سنگین است نقلش نمیکنم! @FihMaFih
هنوز یکسال نگذشته از این سخنرانی و یک ماه نگذشته بود از پایان جنگ دوازدهروزه، که رهبر شهید ایران این تذکر را به بیصبرها و پابهزمینکوبها دادند.دقیقا: ۲۵ تیر ۱۴۰۴.
شبیه به این تذکر را رهبری بارها پیش از شروع جنگ دوازده روزه هم داده بودند. مثل همان سخن مهم و معروف ایشان که گفته بودند در پاسخ به دشمن «نه شتابزده میشویم نه تعلل میکنیم». البته کسانی که سخنان رهبر شهید را از کانال و با تفسیر تحریفآمیز بعضی جریانهای خاص میخوانند، همواره از مواجهه با سخن واقعی رهبر شهید شگفتزده میشوند.
خطاب به آنها که بیفکر بعضی شعارهای دروغین و فریبنده را تکرار میکنند یادآوری میکنم، این همان سخنرانی است که رهبری در آن فرمود:
« چه دستگاههای مسئول در عرصهٔ نظامی، چه دستگاههای مسئول در عرصهٔ دیپلماسی هر دو، به شکل درست و با جهتگیری درست، هر دو لازم است، بایستی با قوّت کار خودشان را انجام بدهند.»
همان سخنرانی که رهبر راستگوی ایران گفتند:
«ما هم در میدان دیپلماسی، هم در میدان نظامی انشاءالله به توفیق الهی هر وقت وارد بشویم، با دست پُر وارد خواهیم شد.»
همان سخنرانی که رهبر دلسوز ایران گفتند:
«ممکن است کسی در یک قضیّهٔ مربوط به نظامی یا دیپلماسی یا غیره به یک مسئولی اعتراض داشته باشد، ما نمیگوییم اعتراض را نگویند؛ چرا، منتها اوّلاً لحنی که برای بیان اعتراض و بیان انتقاد انتخاب میشود لحن قابل قبولی باشد؛ ثانیاً بعد از تحقیق باشد، بعد از اطّلاعیابی باشد. گاهی اوقات در روزنامهها و بعضی جاهای دیگر، یک چیزهایی را من میبینم، بعضی یک حرفهایی میزنند، اعتراضهایی میکنند که ناشی از بیاطّلاعی است، نمیدانند چه کار انجام گرفته»
و خطاب به دلسوزانی که گاه شاید از شدت غیرت دینی، گاه شاید از سر بیدقتی و گاه متأسفانه از سر خودخواهی، تعصب و فقدان شعور دینی و اخلاقی، سعی میکنند میدانها و تجمعات میهنی را از هرکسی که به هر دلیلی شبیه خودشان نباشد (چه نوع حجاب چه نوع تفکر سیاسی) خالی کنند، یادآوری میکنم این همان سخنرانی است که رهبر شهید تقدیر کردند از همهٔ مردم وفادار به وطن و تأکید کردند در توصیفشان:
«با ظاهرهای گوناگون، چهرههای گوناگون، لباسهای گوناگون، که هیچ به نظر هم نمیآمد اینها حاضر باشند اینجور فداکارانه حرف بزنند... با جهتگیریهای سیاسی گوناگون، با جهتگیریهای سیاسیِ گاهی متقابل، با وزن مذهبی کاملاً متفاوت... »
و همان سخنرانی که رهبری «اتحاد عظیم ملی» مردم ایران را ستودند که البته هیچکدام از این نکات منحصر به این سخنرانی نبود.
هنوز یک سال از این سخنرانی، و هنوز مدت زیادی از روز آتشین ۹ اسفند نگذشته، که اهل شقاق و نفاق تا اینقدر توانستند تفکر رهبر شهید را با استفاده از تریبونهایی که همین نظام در اختیارشان گذاشت، در ذهن بخشی از مردم مذهبی تحریف کنند و میدان اتحاد ملت ایران در مبارزه با دشمن بیگانه را در بعضی مناطق تا آستانهٔ تبدیل شدن به میدان تفرقه و مبارزه با حاکمیت جمهوری اسلامی پیش ببرند.
انشاالله خداوند عاقبت همهٔ ما را ختم به خیر کند و کمکمان کند بفهمیم ما هیچکدام نه عقل کلیم، نه در برابر جنگهای روانی و شناختی دشمن، مصون و محفوظ از خطا و فریبخوردن.
@FihMaFih
۱۱.۳K
۰:۳۹