بازارسال شده از
#گزارش | طالقانی؛ روشنفکر، مبارز، دردمند️ آیتالله طالقانی، یکی از نمادهای انقلاب اسلامی که روایتهای گوناگون از او، شاید موجب سردرگمی برخی شده باشد. آیتالله خامنهای، با سالها سابقه مؤانست، توصیهاش برای شناخت درست او چنین است: «آقای طالقانی را با همهی ابعاد معرفی کنید. صرفِ یک روشنفکر مذهبی نیست، همچنانی که صرفِ یک پیشنماز مسجد هدایت نیست، همچنانی که صرفِ یک مبارز نیست، یعنی مجموعهی این خصوصیات را در ایشان معرفی کنید.» بخش « درس و عبرت تاریخ» رسانه KHAMENEI.IR به مناسبت ایام سالگرد ارتحال آیتالله سیّدمحمود طالقانی و براساس این تأکید رهبر انقلاب، تلاش کرده است رابطه او با آیتالله خامنهای را از ابعاد گوناگون بازخوانی کند تا در کنار مرور تعاملات این دو چهره مؤثر در انقلاب اسلامی، نقاط حساسی از انقلاب اسلامی نیز بازخوانی شود.️ نخستین دیدار به فروردین ۱۳۴۳ بازمیگشت. زمانیکه آیتالله طالقانی در پادگان عشرتآباد تحت عنوان دادگاه تجدیدنظر محاکمه میشد و آیتالله خامنهای که به تازگی پا از زندان قزل قلعه بیرون گذاشته بود، در آن محاکمات حاضر میشد. آیتالله طالقانی از روحانیون مشهور در مبارزه بود و دیدن محاکمه او برای یک روحانی جوان که تازه از زندان آزاد شده بود، جذاب بود. ️ آقای طالقانی اهل فکر نو بر محور دین و با تمرکز بیشتر بر روی قرآن و نهجالبلاغه [بود]؛ یعنی ایشان اصلاً اینجوری بود. لکن همهی ابعاد شخصیت آقای طالقانی بُعد روشنفکری دینی نیست. یک بُعد مهم بُعد مبارزه است... لذا تبعات مبارزه را هم قبول کرد [و به] زندان افتاد...️ آیتالله طالقانی در سال ۱۳۴۶ آزاد شد و به مسجد هدایت رونق بخشید. با این که تفاوت سنی آیتالله خامنهای و آیتالله طالقانی به ۳۰ سال میرسید، اما ارتباط این دو محکم و عمیق بود. «ایشان جوانان فعال را دوست میداشت و به کسانی که برای تحقق اهداف عالی زندگی میکردند عشق میورزید. گاهی با ایشان جلسههایی داشتیم که علیرغم سن بالای ایشان دو ساعت به درازا میکشید.»️ تعاملات آیتالله خامنهای و آیتالله طالقانی در تهران، محدود به مسجد هدایت نبود. بهعنوان نمونه بیستوهشتم اسفند ۱۳۴۸ مصادف با یازدهم محرم، نشست پر جمعیتی در مسجد الجواد از طرف انجمن اسلامی مهندسین برپا شد که حدود یکهزار نفر شرکت داشتند و آیتالله طالقانی در شمار مستمعین، پای سخنرانی پرشور آیتالله خامنهای نشست...متن کامل را از اینجا بخوانیدfarsi.khamenei.ir/others-report?id=61299۱۵:۵۲
سیره فاطمیِ پاسداشت یاد شهدا هفته دفاع مقدس، آکنده از یاد شهدا است. چه شهدای دفاع مقدس و چه شهدایی که از سرداران دفاع مقدس بودند و در جنگ اخیر، به یاران خویش پیوستند.رهبر معظم انقلاب اسلامی بارها بر ضرورت زنده نگه داشتن یاد شهدا تأکید کردهاند و آن را «یکی از نیازهای اساسی کشور» دانستهاند. «باید یاد شهدا و تکرار نام شهدا و نکتهیابی و نکتهسنجی زندگی شهدا در جامعهی ما رواج پیدا کند و اگر این شد، آنوقت مسئلهی شهادت که به معنای مجاهدت تمامعیار در راه خدا است، در جامعه ماندگار خواهد شد. و اگر این شد، برای این جامعه دیگر شکست وجود نخواهد داشت و شکست معنا نخواهد داشت؛ پیش خواهد رفت.»زنده نگه داشتن یاد شهدا، سیره اهل بیت است. فارغ از آنکه بسیاری از ائمه برای جد خویش، سوگواری میکردند، که امری متفاوت از سایر شهدا است؛ حضرت فاطمه زهرا (علیه السلام) در تکریم شهدای احد سیرهای مشهور داشتهاند.در حدیثی از امام صادق(علیه السلام) نقل شده است که حضرت فاطمه(سلام الله علیها) هفته ای دوبار در روزهای دوشنبه و پنجشنبه به زیارت شهدای احد می رفت و آنها را زیارت می کرد و محل جنگ رسول خدا (صلیالله علیه و آله و سلم) با مشرکین را دقیقا نشان می داد.از روایات چنین به نظر میرسد که این رسم، هم پس از شهادت حضرت حمزه بوده است که بانوی دو عالم، از خاک مزار او تسبیح ساخت و هم پس از سوگ پدر، به زیارت قبور احد میرفتهاند و آن را یکی از احتجاجات ایشان بر حقانیت امیرالمومنین (علیه السلام) دانستهاند که ابن عباس نقل می کند در جنگ احد، تنها کسی که با رسول خدا(صلیالله علیه و آله و سلم) ماند و استقامت کرد، علی بن ابیطالب(علیه السلام) بود؛ دیگران جملگی پا به فرار گذاشتند.در احد، سختگیریها برای زیارت کمتر از بقیع بود. البته بودند کسانی که مانع از به دست گرفتن کتاب دعا میشدند و تذکراتی بر اساس مبانی فکری خود میدادند، اما تفاوت رویه آشکارا مشهود بود. شاید ریشه آن به تفاوت مزاج حاکمان مدینه و مکه بازگردد (که در برخی دیگر از امور نیز مشهود بود) و یا ممکن است به التفات بخشی از اهل سنت به زیارت شهدای احد بازگردد. چه آنکه برخی فرق اهل تسنن عزاداری حضرت صدیقه طاهره (علیها السلام) بر سر مزار شهدای احد را پذیرفتهاند و حاکی از جواز آن میدانند.به عنوان نمونه اِبْن مُلَقَّن فقیه، محدث و رجالی شافعی که شمار تألیفاتش را در حدود ۳۰۰ کتاب گفتهاند و از راویان حدیث اهل سنت است، در کتاب تحفه المحتاج نوشته است: « حضرت فاطمه (علیها السلام) هميشه قبر عمویش حمزه را در روزها زیارت میکرد و آنجا نماز میخواند و گریه میکرد.» سپس با استناد بر مستدرک صحیحین، از حاکم نیشابوری سند آن را صحیح و همه راویان را ثقه معرفی میکند. این بر خلاف ادعای وهابیت است که زیارت قبور و گریه بر میت را غیر مشروع می دانند. تصاویر: ۱- عکسی از قبور شهدای احد از پشت پنجرههایی که پیشتر شرح ساخت آن توسط وهابیت اینجا رفت .۲- راهنمای واقعه جنگ احد که مورد اقبال زائرین قرار گرفته بود.۳- مزار سرداران شهید دو دفاع مقدس@gahneweshtha۵:۴۲
۵:۴۲
۵:۴۲
بازارسال شده از
دانشآموزانی که امروز باید مدرسه میرفتند، اما اسرائیل شهیدشان کرد
امروز اول مهر بیست نفر از کودکان و نوجوانان ایرانی باید با لباس هایی جدید و کیفی که بوی کتاب و دفتر نو می داد،دست در دست پدر و مادرشان به مدرسه می رفتند.
اما رژیمی که ادعا می کرد با مردم ایران کاری ندارد و دشمنی اش متوجه نظام است، آن ها را در جریان جنگ ۱۲ روزه به شهادت رساند.@TasnimNews
امروز اول مهر بیست نفر از کودکان و نوجوانان ایرانی باید با لباس هایی جدید و کیفی که بوی کتاب و دفتر نو می داد،دست در دست پدر و مادرشان به مدرسه می رفتند.اما رژیمی که ادعا می کرد با مردم ایران کاری ندارد و دشمنی اش متوجه نظام است، آن ها را در جریان جنگ ۱۲ روزه به شهادت رساند.@TasnimNews۵:۵۴
چهارشنبه چهارم مهرماه، پیام آمد «#نهایی / جلسه با آقای دکتر طهرانچی/ دوشنبه ۹ مهرماه ۱۴۰۳ساعت ۸ تا ۱۰صبح» میدانستم جنس آن با مصاحبههای مشابه خیلی متفاوت خواهد بود، اما گمان نمیکردم قبل از دیدار با او «سید مقاومت» آسمانی شود. قرار ملاقاتمان بهم نخورد. اما همه پیراهن مشکی داشتیم و دل و دماغ نداشتیم. جلسه اول بخشی از زمان به مقدمات گذشت. از جمله آنکه شرایط ضبط چگونه باشد، پیشنهاد شد که فعلا فقط صدا را ضبط کنیم و دوربین نگذاریم. آقای دادمان پیشنهاد کرد که «حالا جلوتر برویم شاید نگاه شما به موضوع تغییر کند.» و با خنده پاسخ شنید: «خیلی هم فرصت نداریم. واقعیت را بخواهم بگویم. به خانمم هم گفتم ببین سن طلایی ۵۹ تا ۶۴ برای رفتن است. کسی بماند دیگر میماند.» دوباره از آن خندههای با نشاط و مخصوصش کرد و ادامه داد: «دیگر یواش یواش باید آماده رفتن بشویم.» خندهای که زیاد طول نکشید و اشاره ما به عکسش با سید حسن نصرالله که به دیوار نصب کرده بود، چشمانش را بهاری کرد. از ماجرای سفرش به لبنان گفت و ملاحظات امنیتی سختی که سید حسن در این سالها آن را زندگی کرده بود. ملاحظاتی که چند روزش هم سخت بود، اما نه تنها سید این سختی در راه جهاد را با آغوش باز پذیرفته بود، بلکه از مهمانانش هم به خاطر آنکه به زحمت میافتند عذرخواهی میکرد. احساس کردم وقتی این را میگفت، زبان حال خودش هم بود. گفت سید به او سفارش کرده بود که «حاج قاسم سلیمانی در عرصه علمی» باشد. از آن جلسه که بیشتر پرسیدیم، موکول به جلسات آتی کرد، جلسهای که در این دنیا رخصتش باقی نماند. در میانه مصاحبه گفت: «من در طول زندگیام همواره رفیق شهید داشتم. تک تکشان رفیقهای بسیار بسیار نزدیکم در دوران دبیرستان بودند که یکی یکی شهید میشدند. شاید اگر به قبرستان چالوس برویم با تک تک اینها شبانه روزی خاطره دارم. خیلی در خانه ما میآمدند. رفیق شهید خیلی زیاد دارم. حتی فخریزاده که آخرینش بود. یعنی جریان رفاقت ما این طوری بود.» دوباره گریزی به سید زدم که او آخرین شهید بوده است، نه فخریزاده. گفت:«سید حسن بزرگ بود دیگر. سید آخرین شهیدی بود که خدمتش رسیده بودم ولی به سید نمیشود رفیق گفت. او سید بود. ولی درک سید برای من نعمتی بود.» سه هفته پس از شهادت سید، ۲۸ مهر ۱۴۰۳ که دوباره با پژمان عرب سراغ دکتر طهرانچی رفتیم، کار ویژهای برای اربعین سید مقاومت را بهانه کردیم. دوست داشت خاطره آن سفر را به جلسه دیگری موکول کند که دستنوشتههایش را نیز همراه داشته باشد، اما سماجت ما باعث شد بخشی از خاطرات را بگوید. از سختی مداوم تحمیل شده بر سید برای رعایت ایمنی هنگام نبرد با دشمن گفت، که خود نوعی جهاد بود. «از آن مقدمات بگذریم ولی وقتی وارد اتاق میشدی که یک اتاق ساده بود و فقط خودش بود. هیچکس دیگری نبود، دیدنش خیلی دلنشین بود.» او را به آیتالله بروجردی تشبیه کرد که کسی گفته بود: «یک گوشهای نشسته است و از عالم غافل است ولی عالم در دستش است.»بعد از محبت شدید سید در قلبش گفت: «من در این چیزها خیلی سخت سلیقه هستم. آدمها کم در دلم مینشینند. شما میدانید بالاخره کسانی که حاجآقا مجتبی [تهرانی] را دیده است، دلشان با هر کسی نمینشیند. ولی سید با همه وجود دل آدم را تسخیر میکرد.» در طول نزدیک به ۹ ماهی که برای ضبط خاطرات به سراغش میرفتیم، هر بار دنبال نوشتههای آن جلسه و تکمیل مباحث بودیم و آن قدر این جلسه به تعویق افتاد، که با عروج او پس از ترور در ۲۳ خرداد ۱۴۰۴ توسط اسرائیل، دیگر صدای آسمانیش برای گوش ما غریبه شد. او دیگر همنشین بهشتی سید محبوبش شده بود.@gahneweshtha
۱۰:۲۴
۳:۳۲
*مسیر نصرالله معبری به سوی پیروزی*️ آن روز که «حاج آقا روحاللّه» در پاسخ به سؤال طعنهآمیزی که «شاه ارتش و گارد و ساواک دارد، شما حتّی یک اسلحه یا سرباز ندارید؛ چطور قصد مقابله با شاه را دارید؟» با شکوهی لبریز از یقین گفته بود «سربازان من در گهوارهها هستند»، شاید کسی تصوّر نمیکرد با همین سربازان در گهواره، ژاندارم آمریکا در منطقه را از تخت به زیر خواهد کشید! امّا قطعاً باور اینکه سربازان او شامل خردسالی در برج حمود از محلّههای شرق بیروت به نام «سیّدحسن نصراللّه» نیز خواهد شد، دشوارتر بود. ️ امّا نصراللّه، بیش از چهار دهه، افتخار خود را سربازی در «مکتب روحاللّه» میدانست. آن روز که حاج سیّدمصطفیٰ خمینی در واقعهی «انتفاضهی اربعین» همگام با یاران «سیّدمحمّدباقر صدر» در مقابل حزب بعث صفآرایی کرد، «سیّدحسن» نیز همراه آنان در مسیر نجف به کربلا در حرکت بود؛ وقتی ایران چشمبهراه پیام «امام خمینی» در نوفللوشاتو بود، او نیز در بعلبک چشم به مرجع در تبعید داشت و درس مبارزه میآموخت؛ و آنگاه که بیروت را در آستانهی سقوط دید، فرمان جهادش را از جماران گرفت. ️ او از آن روز که در اقلیمالتّفّاح عبا و عمامه را برداشت و لباس رزم پوشید، تا آن هنگام که در قلب ضاحیه و در اوج فرماندهی نبرد با اسرائیل به مقام «عِندَ رَبِّهِم» دست یافت و الگویی جاویدان برای جهاد شد، توانست چنان هیمنهی آمریکا و صهیونیسم را به چالش بکشد که بارها نمایندگان آمریکا و فرانسه و قدرتهایی دیگر برای یافتن راه صلح، به دنبال واسطهای برای مذاکره با وی برآیند! و البتّه که در تمام این ایّام، دست در بیعت مردی داشت که پیر جماران، از روز نخست، امر لبنان را به او سپرده بود. ️ نصراللّه که از سوی رهبر معظّم انقلاب اسلامی «رهبر دلاور و مؤمن عربی» خوانده شد، به معنای حقیقی، حزبی برای «اللّه» ساخت و همانگونه که یارانش در دههی ۶۰ شمسی او را «چراغ راه» میخواندند، «مسیر نصراللّه» را به عنوان معبری به سوی پیروزی و رستگاری در تاریخ جاودانه ساخت و با خون مبارکش، صحّت این طریق را امضا کرد. ️ امّا صدای بلند جنگ و غبار برخاسته از بمبهایی که زنان و کودکان را از غزّه تا بیروت نشانه رفته بود، مانع از امکان به تصویر کشیدن نقشهی این مسیر بود. ️ در نخستین سالگرد عروج او، بر عهدهی ما بود تا برای روایت این مهمّ مغفولمانده بکوشیم. هرچند بهیقین این تلاش تنها یکی از نخستین گامها خواهد بود و ترسیم «مسیر نصراللّه» در «جنگ روایتها» نیازمند عزمی بلندمدّت و مجاهدتی به پهنای جبههی حزباللّه است تا مانع از راهبرد وارونهسازی دشمن از این قهرمان آزادگان شود.سالگرد *نمازجمعه نصر*، بهانهای بود تا نسخه الکترونیک مجله «مسیر» در اختیار عموم قرار گیرد. «مسیر نصرالله» را از اینجا دریافت کنید.@gahneweshtha
۳:۳۲
*مجاهد خاموش انقلاب*۲۳ مهرماه سالروز درگذشت آیتالله محیالدین انواری، به بازخوانی دوره زندان وی پرداخته است. چهآنکه حضور او در زندان، به لحاظ قوت علمی و نشاط رفتاری، اثراتی داشت که کمتر بیان شده است.
️ آیتالله محیالدین انواری در کنار شهیدان آیتالله بهشتی و آیتالله مطهری یکی از نمایندگان امام خمینی در شورای روحانیت هیئتهای مؤتلفه اسلامی بود. آیتالله خامنهای درباره این جمع چنین فرمودند: «مبارزات سیاسى مرحوم مطهرى [...] یک فصل مربوط مىشود به سالهاى چهلودو، آن وقتى که هیئت مؤتلفهى تهران ریشهدارترین و داغترین مبارزه را علیه دستگاه داشتند. [...] دنبال فقیهى مىگشتند که به مبارزه مؤمن باشد و آنها را ارشاد و راهنمایى کند. با امام هم ارتباط داشتند، کم و بیش با مرحوم آیتالله میلانى هم در مشهد ارتباط ضعیفى در اوائل داشتند. [...] مرحوم مطهرى هم جزو [چنین] کسانى بودند، همچنین آقاى انوارى، ایشان هم با مؤتلفه در رابطه بودند که بعد هم زندان افتادند، دوازده، سیزده سال هم زندان بودند.»️ آیتالله انواری در دوره زندان هم از نیروهای بسیار مؤثر بود، اگرچه اغلب در بازخوانی کارنامه آیتالله محیالدین انواری، مبارزات قبل از زندان او بازگو میگردد. از مهمترین اقدامات او در دوران زندان، مرزبندی هوشیارانه و بههنگام علیه سازمان مجاهدین خلق و وابستگی فکری آنها به مارکسیسم بود. آنچه بعدها به اسم تغییر ایدئولوژی مشهور شد.️ اولین گزارشهای ساواک که متوجه این هوشیاری شده است، مربوط به آبانماه ۱۳۵۵ است که از مخالفت «نامبرده با مجاهدین و مارکسیسم و همچنین انقلاب مسلحانه» سخن میگوید. طبیعی است که این موضع او درباره انقلاب مسلّحانه بود، نه استفاده از سلاح برای رفع سد از مبارزه مردمی امام و آگاهسازی عمومی، که او خود در این مسیر مشقت قریب ۱۲ سال زندان را بر خود هموار کرده بود. ️ انواری به مخالفت صرف اکتفا نکرد، جلسات مباحثه برای اثبات حقانیت تفکر امام خمینی رحمهالله در مقابل اندیشههای مارکسیستی به راه انداخت و برای جلوگیری از ریزش مبارزان مذهبی آنچنان میکوشید که منجر به حساسیت ساواک شد... آیتالله انواری از مبارزه باز نایستاد، آنچنان که در یک محفل که مبارزان حضور داشتند و خبرهایی از امام در نجف نقل میکردند، منبع ساواک گزارش کرده است، در آخر سیاهه نام حضار، نوشته است: «شیخ انواری که اخیرا آزاد شده است.»️ پس از آزادی آیتالله انواری و برخی دیگر از روحانیون این مبارزه فکری و تشکیلاتی به بیرون از زندان کشیده شد... از جمله اقدامات همفکران آیتالله انواری پس از خروج از زندان، تقویت تشکل گروههای مبارز مسلمان و ممانعت از پیوستن آنها به سازمان مجاهدین خلق بود. آیتالله انواری خود به صف مؤسسین جامعه روحانیت مبارز پیوست و در زمره حامیان فکری گروههایی همچون گروه توحیدی صف، توحیدی بدر، منصورون، فجر اسلام و ... قرار گرفت که با حمایت شهید عراقی، شهید اندرزگو و ... از جداشدگان سازمان یافته بود. متن کامل را از اینجا بخوانیدfarsi.khamenei.ir/others-report?id=61559@gahneweshtha
۸:۲۷
۸:۲۷
بازارسال شده از
نسخه مکتوب «مسیر نصرالله» در دسترس مخاطبان قرار گرفت نسخه مکتوب شمارهی جدید مجله «مسیر» که هفتم مهرماه به مناسبت سالگرد شهادت سیّدحسن نصرالله منتشر شده بود، در دسترس عموم قرار گرفت.علاقمندان میتوانند با ارسال پیامک «درخواست مسیر» به شماره 100020120 و یا مراجعه به وبسایت انتشارات انقلاب اسلامی «مسیر نصرالله» را دریافت کنند. https://shop.khameneibook.ir/product/نشریه-مسیر۲۰:۴۳
از «ارضالجنة» تا «نشر فرهنگ اسلامی» داستان زندگی یک خیّرِ مبارز فرهنگیآغاز مبارزات مرحوم حسین مهدیان، به سالهای قبل از نهضت امام خمینی رحمهالله باز میگردد. او یکی از مؤسسین گروه شیعیان بود. یکی از اقدامات این گروه، تلاش برای تأسیس یک شهرک اسلامی به نام «ارضالجنة» در حدود سال ۱۳۳۹ بود. مرحوم حاج تقی امانی میگوید: «مکان این شهرک حدود ورامین و سهام آن بیستوپنج تومان بود که یادم است حاج حسین مهدیان بخش عمدهای از] سهام را خریده بود. قرار بود در این شهرک قوانین و اصول شرع مقدس اسلام پیاده شود و مثلاً سلمانی آن از تراشیدن ریش خودداری کند و...» اما امام خمینی رحمهالله به آنها چشماندازی را نشان داد که باید برای اسلامی کردن کل ایران تلاش کنند.حسین مهدیان و شهید مهدی عراقی که در یک ماشین عازم کیهان بودند که مورد هجمه گروهک فرقان قرار گرفتند. او ماجرا را چنین روایت کرده است: «سه تا گلوله به من اصابت کرد که ما را بردند به طرف بیمارستان، من از شهادت شهید عراقی بعداً مطلع شدم [...] همان شب بعد از عمل جراحی که سه تا گلوله را در آوردند، یکی از آنها نشده بود در بیاورند [...] از کتف خورده بوده یکی به دست، البته آنجا که بردند بیمارستان. آن جراحی که عمل کرده بود این یک دانه را درآورده بود، میگفت اگر استخوان مانع عبور نشده بود قلب متلاشی شده بود.» پس از زنده ماندن، احساس کرد باید کاری افزون انجام دهد: «گفتم حالا که به من عمر دوباره دادی توفیق عمل صالح را هم خودت عنایت کن، بعد از آن بخشی از املاکم را وقف کردم و در وقفنامه نوشتم عواید این املاک صرف آبرسانی به مناطق محروم، ازدواج جوانان، چاپ کتب اسلامی و ترویج و تبلیغ شرع مطهر اسلام شود.»دفتر نشر فرهنگ اسلامی، از جمله مراکزی بود که حسین مهدیان در آن نقش پررنگی داشت. «آن موقع هیچ مؤسسهای که بتواند تعالیم اسلام را نشر بدهد نبود. [...] تنها مؤسسهای که این خلأ را توانست پر بکند، همین دفتر نشر بود. ما با شهید باهنر و برخی دیگر و با همفکری شهید بهشتی و شهید مطهری در تأسیس آنجا اقدام کردیم. خود شهید باهنر تا آن موقعی که نخست وزیر انقلاب بود مدیرعامل آنجا بود، ساعت یک بعد از نصف شب اسناد آنجا را امضاء میکرد، یعنی اینقدر علاقه داشت و در آن شرایط سخت، نگفت حالا یک کسی دیگر اداره بکند، خودش نظارت داشت. بعد از شهادت ایشان ما فکر کردیم که شادی روح او به ادامه این راه است، سعی کردیم دفتر نشر را در بُعد وسیعتر ادامه بدهیم.»مشروح این یادداشت را در [اینجا بخوانید.
@gahneweshtha
۱۳:۵۳
آتشی که خاموش نشد شاید همان قدر که نام «حسن نیرزاده» در خاطر دانشآموزان دهههای چهل و پنجاه باقی است، نام «علی محمدی دوست» نیز برای بسیاری از کسانی در سالهای بعد الفبا را با آن سبک مخصوص، از او آموختند؛ ماندگار باشد. من البته تجربه متفاوتی با او دارم؛ گمانم بهار ۱۳۶۶ بود که به درخواست پدر به منزلمان آمد تا توان مرا برای ورود به سال اول دبستان یا ماندن در نوبت برای سال بعد ارزیابی کند. گرم و صمیمی چنان در چند دقیقه اول در قلبم نفوذ کرد که هنوز شوقی که از علم در قلبم کاشت به سردی نگراییده است. اینک، بیستمین پاییزی است که مدارس متعددی که او در تعالی آنها سهیم بود، بدون او سال تحصیلی را شروع کردهاند. فهرست این مدارس طولانی است؛ ابرار، رفاه، پیام هدایت، بانو امین، ره یافتگان، شهدای مؤتلفه، نبی اکرم ، پیام رستگاران، امام سجاد، پیام ولایت و ...کمتر کسی از دانشآموزان این مدارس بود که بداند کسی که گچ معلمی را هنوز زمین نگذاشته است، یکی از مبارزین با سابقه و از امینترین اعضای دفتر امام خامنهای است. در بیستمین سالگرد فراق او، چند خطی از سوابقش نوشتهام که میتوانید اینجا بخوانید.@gahneweshteha
۴:۱۹
این عکس برای متن بالا مناسبتر بود
۶:۲۲
این اعتراف را باید ثبت کنیم تام باراک فقط سفیر آمریکا در ترکیه یا فرستاده ویژه ترامپ در امور سوریه نیست، او از سال ۲۰۱۶ جایگاه ویژهای در تشکیلات ترامپ دارد.از این رو، فارغ از محتوای آنچه او به عنوان تحلیل گفته، که حتماً بخشی از الگوی جنگ روانی دستگاه ترامپ محسوب میشود، این سخنان از بُعد تاریخی قابل توجه است. آمریکا تا پیش از این تنها به دخالت در کودتای سال ۱۳۳۲ (۱۹۵۳) در ایران اعتراف کرده بود. آلبرایت ۲۷ اسفند ۱۳۷۸ (۱۷ مارس ۲۰۰۰) در سخنرانی خود در انجمن ایران و آمریکا وابسته به انستیتو خاورمیانۀ دانشگاه جورج تاون گفت: «در سال ۱۹۵۳، آمریکا نقش بارزی در سرنگونی نخستوزیر مردمی ایران، یعنی دکتر محمد مصدق داشت. دولت آیزنهاور در آن زمان چنین میپنداشت که اعمالش به دلایل استراتژیک موجه است. اما این کودتا، برای توسعه سیاسی در ایران، به روشنی یک عقبگرد بود و اکنون میتوان به سادگی دریافت که چرا بسیاری از ایرانیان از این دخالت آمریکا در امور داخلیشان خشمگین هستند. علاوه بر این در ربع قرن بعد نیز، غرب و ایالات متحده به حمایت خود از رژیم شاه ادامه دادند ... آمریکا باید سهم منصفانه از مسئولیت مربوط به مشکلاتی که در روابط ایران و آمریکا پدید آمده است به عهده گیرد. حتی اکنون معلوم شده است که برخی از سیاستهای ایالات متحده در قبال عراق در خلال مناقشۀ این کشور با ایران به طرز تاسفباری کوتهبینانه بوده است. به ویژه با تجربههای دیگری که ما از صدام حسین به دست آوردیم.»برخلاف ادعاهایی که با هدف برقراری ارتباط با آمریکا منتشر شد، عبارت یا جملهای مبنی بر «عذرخواهی» دیده نمیشود. با این حال آن سخنان مهم بود چون آلبرایت مشخصاً از عبارت «کودتا» (coup) برای توصیف نقش آمریکا در سرنگونی مصدق استفاده کرد، که یک اعتراف رسمی بود: «The coup was clearly a setback for Iran’ s political development». اینک نماینده ویژه ترامپ نقش آمریکا در دو تلاش برای تغییر رژیم را پذیرفته است. ما میدانیم بعد از پیروزی انقلاب اسلامی، آمریکا چند بار برای کودتا تلاش کرد که هیچیک موفق نشد. او مشخص نکرده کدام مورد را در نظر دارد اما همین نیز مهم است. نباید اعتراف او به دومین کودتا را رها کرد تا بین اخبار گم شود. اگرچه شاید نتوان از این اعتراف آثار حقوقی حاصل کرد، اما برای شناخت واقعیتر از آمریکا مؤثر خواهد بود؛ بخصوص در روزهایی که رسانههای دوستدارآمریکا، روایت نقش آمریکا در کودتا علیه انقلاب اسلامی را توهم جلوه میدهند.Tom Barrack says, 'Washington tried to change the regime in Iran twice and failed.He also says they don't want to make a regime change in Venezuela because "Regime change" has actually never worked."If you take from 1946 forward, anytime the U.S. has been involved, we've had about 93 coups or regime changes, and every one has failed. So my bosses, Secretary Rubio and President Trump, are not into regime change.""For (Trump) then to be imputed with regime change, we had two regime changes in Iran already. Neither one worked. So I think wisely leave it to the region to solve. Why is it Israel did not finish the job? We are not at the end yet. It is chapter five, and we have five more chapters to go"@gahneweshtha
۴:۴۶
همزمان با سالروز تولد شهید رئیسی
۱۵:۲۹
بازارسال شده از
از عملیات" وعده صادق ۱"تا" آخرین پرواز"۲۳ آذر ماه، سالروز تولد رئیس جمهور شهید آیت الله سیدابراهیم رئیسی است. کتاب" راز پرواز"روایت مهدی مجاهد از چهل روز آخر رئیس جمهور شهیداست .نویسنده با دقتی ویژه تلاش کرده است تا بدون واسطهگری و با استفاده از جزئیات مستند، روایتی نزدیک، صمیمی و مستند از برنامهها، جلسات، گفتگوها و حالوهوای رئیسجمهور در واپسین روزهای عمرش ارائه دهد.در کتاب راز پرواز ما با شهید جمهور همراه میشویم تا آخرین سفر استانیاش به مازندران را بخوانیم، با او به پاکستان برویم و استقبال بینظیر مردم آنجا را ببینیم، از آقای استاندار آذربایجان آن جوان پرتلاش باتقوا بشنویم و در نهایت جزئیات کامل قبل و حین و بعد سفر به مرزهای شمال غربی و آن حادثه ناگوار را همراه با مهدی مجاهد لمس کنیم.کتاب «راز پرواز» فقط یک زندگینامه نیست؛ روایتی زنده از انسانی است که تا آخرین لحظه، در مسیر خدمت به مردم و رضای خدا ایستاد و نهایتاً با همان سادگی و صداقت همیشگیاش، به سوی معبود پر کشید.*سوره مهر را در شبکههای اجتماعی دنبال کنید:* تلگرام | بله | ایتا | اینستاگرام@sooremehr_pub۵:۵۱
بازارسال شده از
هزینه مقاومت بسیار بسیار کمتر از تسلیم است. راهی جز مقاومت نیست، مقاومت پایدار است و عزت و آبادانی میآورد.شهید طهرانچی@mmtehranchi_ir
۱۶:۲۵
بازارسال شده از
استراتژی همان است؛ پاره کردن تور اختناق از سال ۶۰ تا دی ماه ۱۴۰۴ پادپخش رادیو نگار؛ قسمت ۷۲ منتشر شد در سیام خرداد سال ۶۰، منافقین در همین خیابانهای تهران با تیغ موکتبری به جان بسیجیها افتاده بودند! ما از این قضایا زیاد دیدهایم؛ این اوّلیاش نبود، آخریاش هم نیست. انسان در همهی این حوادث دست بیگانگان را مشاهده میکند. #رادیو_نگار در هفتادودومین قسمت خود، در گفتوگو با *آقای محمدمهدی اسلامی*، پژوهشگر تاریخ معاصر، به بررسی فتنه اخیر و مقایسه آن با حوادث خرداد ۱۳۶۰ تا نوزدهم بهمن همان سال پرداخته است؛ رخدادهایی که به افشای خانه تیمی سازمان منافقین در زعفرانیه و از میان رفتن هسته مرکزی آنها انجامید. این قسمت رادیو نگار را از اینجا بشنوید. Farsi.Khamenei.ir۱۲:۲۵