زن، به دلیل جایگاه ویژهاش در ساحت عاطفه و پیوندهای حبی، میتواند رکن اجتماعیشدن خونخواهی باشد. خونخواهی اگر بخواهد از یک تصمیم نظامی به یک مطالبه عمومی و پایدار تبدیل شود، باید به زندگی روزمره راه پیدا کند؛ و زن ظرفیت ویژهای برای درونیکردن یک آرمان در شبکه عاطفی خانواده و جامعه دارد. از این منظر، تحقق خونخواهی که ماهیتی عاطفی دارد نه صرفاً از مجرای محاسبات استراتژیک بلکه در فراروی آن به قلب جوشان و عواطف عمیق انسانی دارد. محور عاطفی پروژۀ خونخواهی خشم، غیظ و سوگ زنانه است و کار زنان نیز تبدیل خشم و سوگ به زندگی، وحدت و کنش جمعی است.
۳.۲K
۱۷:۱۴