ن
نشریه تخصصی حوزه زن و خانواده «حلما»
«آغوش آخر» باد سردی از خیابانهای شهر میوزید و پنجرههای کلاس قدیمی را تکان میداد. خانم فدایی، با دستی روی دفتر تکالیف و دستی آرام بر شکم برآمدهاش، لبخند کوتاهی زد. بچهها غرق خنده و گفتوگو بودند؛ انگار این کلاس کوچک، پناهگاهی امن در دلِ شهری بود که هر روز صدای جنگ در آن میپیچید. آژیر حمله هوایی ناگهان فضا را شکافت. نگاهها یخ زد. خانم فدایی لحظهای مکث کرد و ناخودآگاه شکمش را با دستانش پوشاند؛ جنینش آرام تکان خورد، گویی ترس را حس کرده باشد. او نفس عمیقی کشید و سعی کرد آرامش را به چهره برگرداند. غرش جنگندهها نزدیکتر شد. انفجار اول زمین را لرزاند. بچهها جیغ زدند و به سمت در دویدند، اما صدای محکم و مادرانهی او متوقفشان کرد: «بچهها… بیاید پیش من، سریع!» کوچکها یکییکی خودشان را در آغوش او انداختند. او شانههایشان را جمع کرد، آنها را فشرد؛ قلبش همزمان برای کودکانی که دورش بودند میتپید و برای نوزادی که زیر ضربان قلبش پناه گرفته بود. سقف ترک برداشت. دیوارها لرزیدند. در میان غبار، نگاهش روی تختهسیاه ایستاد؛ جملهای که صبح نوشته بود هنوز خوانده میشد: «انسان بودن، زیباترین درس دنیاست.» انفجار دوم فرود آمد. آخرین چیزی که بچهها حس کردند، گرمای آغوش زنی بود که مادرِ همهشان شده بود برای چند لحظهی ابدی. صبح روز بعد، میان خرابههای سرد مدرسه، تختهسیاه شکستهای بود که آن جمله هنوز بر آن مانده بود؛ لرزان، اما زنده. شرمین ابراهیمی؛ دانشجوی کارشناسی حقوق #نشریه_حلما #جامعه_اسلامی_دانشجویان_دانشگاه_ارومیه | @urmiajad | | @helma_jad |
«آغوش آخر» باد سردی از خیابانهای شهر میوزید و پنجرههای کلاس قدیمی را تکان میداد. خانم فدایی، با دستی روی دفتر تکالیف و دستی آرام بر شکم برآمدهاش، لبخند کوتاهی زد. بچهها غرق خنده و گفتوگو بودند؛ انگار این کلاس کوچک، پناهگاهی امن در دلِ شهری بود که هر روز صدای جنگ در آن میپیچید. آژیر حمله هوایی ناگهان فضا را شکافت. نگاهها یخ زد. خانم فدایی لحظهای مکث کرد و ناخودآگاه شکمش را با دستانش پوشاند؛ جنینش آرام تکان خورد، گویی ترس را حس کرده باشد. او نفس عمیقی کشید و سعی کرد آرامش را به چهره برگرداند. غرش جنگندهها نزدیکتر شد. انفجار اول زمین را لرزاند. بچهها جیغ زدند و به سمت در دویدند، اما صدای محکم و مادرانهی او متوقفشان کرد: «بچهها… بیاید پیش من، سریع!» کوچکها یکییکی خودشان را در آغوش او انداختند. او شانههایشان را جمع کرد، آنها را فشرد؛ قلبش همزمان برای کودکانی که دورش بودند میتپید و برای نوزادی که زیر ضربان قلبش پناه گرفته بود. سقف ترک برداشت. دیوارها لرزیدند. در میان غبار، نگاهش روی تختهسیاه ایستاد؛ جملهای که صبح نوشته بود هنوز خوانده میشد: «انسان بودن، زیباترین درس دنیاست.» انفجار دوم فرود آمد. آخرین چیزی که بچهها حس کردند، گرمای آغوش زنی بود که مادرِ همهشان شده بود برای چند لحظهی ابدی. صبح روز بعد، میان خرابههای سرد مدرسه، تختهسیاه شکستهای بود که آن جمله هنوز بر آن مانده بود؛ لرزان، اما زنده. شرمین ابراهیمی؛ دانشجوی کارشناسی حقوق #نشریه_حلما #جامعه_اسلامی_دانشجویان_دانشگاه_ارومیه | @urmiajad | | @helma_jad |
#شهیده_زهره_شهریاری
کوچکها یکییکی خودشان را در آغوش او انداختند. او شانههایشان را جمع کرد، آنها را فشرد؛ قلبش همزمان برای کودکانی که دورش بودند میتپید و برای نوزادی که زیر ضربان قلبش پناه گرفته بود.#نشریه_حلما#جامعه_اسلامی_دانشجویان_دانشگاه_ارومیه| @urmiajad || @helma_jad |
کوچکها یکییکی خودشان را در آغوش او انداختند. او شانههایشان را جمع کرد، آنها را فشرد؛ قلبش همزمان برای کودکانی که دورش بودند میتپید و برای نوزادی که زیر ضربان قلبش پناه گرفته بود.#نشریه_حلما#جامعه_اسلامی_دانشجویان_دانشگاه_ارومیه
| @urmiajad || @helma_jad |۱۰:۰۵
غزلی از رهبر شهید انقلاب، آیتالله سیدعلی خامنهای، در توسل به امام رضا(ع):«بسم الله الرّحمن الرّحیمدر التجاء به صدرنشین سریر رضا حضرت علی بن موسی الرضا علیه السلام»
فارغ مرا ز رهگذر صبح و شام کنکار مرا به گردش چشمی تمام کنبگشای صفحهای دگر از دفتر جمالبیتی فزون بر این غزل ناتمام کنای یادگار ساقی کوثر اباالحسن(ع)گاهی نظر به جانب این تشنهکام کنای حکمران کشور دل با کرشمهایزیر و زبر قرار دل خاص و عام کنبنمای ره به مُلک رضا، جان خسته رامرغ رمیده را به شکر خنده رام کناینک هزار دست تمنّا گشوده بیندست کرم گشاده به رسم کرام کندارالشّفای آتش و آب است این سرایسوز دل مرا به نمی التیام کندیری است زاشیانه جدا ماندهای «امین»غربت بس است رو سوی آن کوی و بام کندانم که مستمند و تهیدست و بیکسیاز بارگاه فیض رضا(ع) توشه وام کنو آنجا که آمد و شد خیل ملائک استکنجی گزین و تا به قیامت مُقام کنمیلاد مبارک امام رضای عزیز، امام ایران، بر همگان تبریک و تهنیت باد
#امین#نشریه_حلما#ولادت_امام_رضا(علیه السلام)#جامعه_اسلامی_دانشجویان_دانشگاه_ارومیه
| @urmiajad || @helma_jad |۱۱:۵۰
بازارسال شده از
۱۲:۵۲
مسئولین جدید نشریه حلما معرفی شدند!مدیرمسئول و ســــردبیر: ثمین ابراهیمیجانشین ســــردبیر: آیناز رضایی مدیر ویراستاری: هستی پرنیان مدیر آموزش: عذرا روستامدیر اجرایی: سمانه رضایی طراح و صفحهآرا: خادم الزهرا(س)با نهایت احترام، ضمن تبریک به مسئولین جدید نشریه تخصصی زن و خانواده حلما، آرزوی توفیق و سربلندی در خدمت به جامعه دانشجویی و تحقق آرمانهای بلند انقلاب اسلامی داریم. یقین داریم که با انگیزه و تعهد شما، این نشریه به مراتب بالاتری از دستاوردها دست خواهد یافت و منبعی الهامبخش برای نسل جوان خواهد بود.
#نشریه_حلما#جامعه_اسلامی_دانشجویان_دانشگاه_ارومیه
| @urmiajad || @helma_jad |۱۲:۰۲
۱۲:۰۲
ازدواج در زندگی من چه جایگاهی دارد؟_انسان چطور باید در بحران های ریز و درشت زندگی، تصمیمهای مهم خود را شکل دهد؟
بخش اول نشست "ازدواج در بحران" با حضور سرکار خانم محمدی(دانش آموخته حقوق زنان و مطالعات خانواده)#نشریه_حلما#جامعه_اسلامی_دانشجویان_دانشگاه_ارومیه
| @urmiajad || @helma_jad |۱۸:۴۲
۱۸:۴۲
۱۸:۴۲
۱۸:۴۲
میناب ١۶٨کاروان اعزامی تیم ملی فوتبال، با نام «میناب ۱۶۸»، پا به میدان میگذارد. هر پیراهنی که به تن میکنند، یادآور چهرههای معصوم آن ۱۶۸ کودک است. هر حرکت آنها، پژواک لبخندهای فراموششده و آرزوهای دستنیافتهی آن دختران کوچک با کولهپشتیهای صورتی است. این نماد، فقط یک رنگ یا یک طرح نیست، بلکه گواهینامهی رسمی یادبود آنهاست، یادگاری از معصومیتی که به ناجوانمردانهترین شکل خدشهدار شد. "میناب ۱۶۸" نه تنها نمایندهی یک تیم ورزشی، که حامل رسالتی بزرگ است. رسالت یادآوری جنایتی که نباید فراموش شود، رسالت زندهنگه داشتن خاطرهی جانهای پاکی که در آرزوی آینده بودند و مهمتر از همه، رسالت نشان دادن این پیام به جهان است که حتی در مواجهه با شدیدترین مصائب، ارادهی انسانی برای ادامه دادن، برای ساختن آینده و برای به اهتزاز درآوردن پرچم امید، هرگز خاموش نمیشود. این تیم، با هر ضربهی توپ، با هر گام استوار، داستانی از عشق به وطن، فداکاری و صلابت را روایت خواهد کرد، داستانی که در آن، صدای کودکان میناب، دوباره در گوش جهان طنینانداز میشود و نور امید، حتی از دل تاریکترین خاطرات، راه خود را به سوی آینده باز میکند. این است معنای واقعی حضور «میناب ۱۶۸» در جام جهانی.
__رقیه رضوی، پسادکتری بهداشت مواد غذایی
#نشریه_حلما#جامعه_اسلامی_دانشجویان_دانشگاه_ارومیه| @urmiajad || @helma_jad |
__
رقیه رضوی، پسادکتری بهداشت مواد غذایی#نشریه_حلما#جامعه_اسلامی_دانشجویان_دانشگاه_ارومیه
| @urmiajad || @helma_jad |۱۷:۴۲
ما روایت میکنیم تا زخمها خاموش نمانند…تا صدای کودکانی باشیم که رؤیاهایشان در کلاس سادهای در میناب جا ماند...با قلم، تصویر و هنر، مرهمی شویم بر درد،و چراغی برای فردایی که هنوز باید زنده باشد ویژهنامهی «میناب» دعوت از همهی نویسندگان، هنرمندان، گرافیستها، دانشجویان و دلنگرانان کل بشریت برای سهیم شدن در این روایت...نشریه حلما در نظر دارد این سند جنایت بزرگ را به کمک شما دانشجویان عزیز در قالب یک کتابچه روایت کند؛ به همین منظور از تمامی *نویسندگان، نقاشان، گرافیستها، دانشجویان، اساتید، کارکنان*** دعوت به عمل میآوریم تا قلم، آثار و تراوشات ذهنشان را از ما دریغ نکنند. ارسال آثار از طریق آیدی زیر در ایتا، روبیکا و بله:@ujad_admin
۹:۰۴
بسم خالق مادر
در انتظار اولین آغوش
چه انتظاری زیباتر و شیرینتر و قطعاً سختتر از انتظار یک مادر در به آغوش کشیدن فرزند دلبندش است؛ که ماههاست با جادوی عشقش او را در تار و پود وجودش رشد داده؟ چه لحظههایی که مادر، از تصور شانه زدن موهای دخترکش، از لحظههای بوییدن گردن پسرکش، از بوسههای بر گونه و پیشانی نرم و لطیفش، و از صدا و قهقههای فرزند کوچکش، قلبش به تپش درآمده و امید را دوباره در خودش زنده کرده است. مگر داریم منتظری بالاتر از مادر که به خوبی معنای عاشقی را به تصویر میکشد؟ کلمۀ مادر به خوبی جلوهگر همان گل تشنهای است که چشم انتظار بارانی است که او را سیراب میکند؛ بارانی از جنس تولد، تولد دلبندش.
آری، قصۀ انتظار مادر بسی دراز اما شیرین است.
زهره هم روز به روز در انتظار تو، تاریکی خستگی و ناامیدیاش را به سپیده دم تولد تو میسپرد. سمانه منتظر بود که تو با وجودت همان رنگ و بویی شوی که زندگیاش با وجود آن جان میگرفت. نزدیک شدن به پایان انتظار تو، نور شوق و امید را چنان در دل و وجود محدثه روشن میکرد که انگار نوری بود بی پایان. ضربان قلب تو تنظیم کنندۀ نبض زندگی انسیهای بود؛ که حتی تصور آغوش تو زدایندۀ همۀ خستگیهای تنش بود.
آری، آنها هم در آستانۀ مادر شدن بودند؛ مادرانی که چشم به مسیر آمدن فرزندان نوگلشان دوخته بودند. اما چه شد؟ چه شد که ناگهان نور امید دیگر طلوع نکرد؟ چه شد که اینبار به جای طنین بلبلها، هیاهوی بمبها و موشکها آخرین صدا و صحنهای شدند که در چشم و دل آنها ماندگار شد؟ چه شد؟ این دنیا هم با تمام ابهت و با تمام نیرویش نمیتوانست اکسیر عشق این مادران را بشکند، اما چه شد که ناگهان این موشکها از دل تاریکترین و کثیفترین سنگدلان و کودکشان عالم، بر فراز آسمان تهران، میناب، بروجرد و هشتگرد به پرواز درآمدند و پایانی شدند برای این انتظار شیرین؟ قاتلی شدن بر آخرین نفسهای گرم این مادران منتظر در زیر آوارها، که هنوز نور امید در دلشان بود.کسی چه میداند، شاید انتظار این مادران که حال کلمۀ «شهیده» در کنار اسمشان نقش بسته، در باغ بهشت، در میان رایحه های گل لاله، زیر سایۀ رحمت حضرت عشق، با به آغوش کشیدن فرزند نوگل و دلبندشان به پایان رسیده. کسی چه میداند، شاید مادر و فرزند با هم پر کشیدند تا درد و رنج فراق دیگر طاقتفرسا نباشد.اما از خون این مادران و فرزندان، شیرزنان و دلیرمردانی ایرانی همچون سلیمانیها خواهد رویید که سخت انتقام خواهند گرفت از امریکا و اسراییلی که دستشان به خون میلیونها مظلوم آلوده شده. آن روز دیر نیست.
__
فاطمه قیانلوی، دانشجوی کارشناسی فقه و حقوق اسلامی
#نشریه_حلما#جامعه_اسلامی_دانشجویان_دانشگاه_ارومیه| @urmiajad || @helma_jad |
در انتظار اولین آغوش
چه انتظاری زیباتر و شیرینتر و قطعاً سختتر از انتظار یک مادر در به آغوش کشیدن فرزند دلبندش است؛ که ماههاست با جادوی عشقش او را در تار و پود وجودش رشد داده؟ چه لحظههایی که مادر، از تصور شانه زدن موهای دخترکش، از لحظههای بوییدن گردن پسرکش، از بوسههای بر گونه و پیشانی نرم و لطیفش، و از صدا و قهقههای فرزند کوچکش، قلبش به تپش درآمده و امید را دوباره در خودش زنده کرده است. مگر داریم منتظری بالاتر از مادر که به خوبی معنای عاشقی را به تصویر میکشد؟ کلمۀ مادر به خوبی جلوهگر همان گل تشنهای است که چشم انتظار بارانی است که او را سیراب میکند؛ بارانی از جنس تولد، تولد دلبندش.
آری، قصۀ انتظار مادر بسی دراز اما شیرین است.
زهره هم روز به روز در انتظار تو، تاریکی خستگی و ناامیدیاش را به سپیده دم تولد تو میسپرد. سمانه منتظر بود که تو با وجودت همان رنگ و بویی شوی که زندگیاش با وجود آن جان میگرفت. نزدیک شدن به پایان انتظار تو، نور شوق و امید را چنان در دل و وجود محدثه روشن میکرد که انگار نوری بود بی پایان. ضربان قلب تو تنظیم کنندۀ نبض زندگی انسیهای بود؛ که حتی تصور آغوش تو زدایندۀ همۀ خستگیهای تنش بود.
آری، آنها هم در آستانۀ مادر شدن بودند؛ مادرانی که چشم به مسیر آمدن فرزندان نوگلشان دوخته بودند. اما چه شد؟ چه شد که ناگهان نور امید دیگر طلوع نکرد؟ چه شد که اینبار به جای طنین بلبلها، هیاهوی بمبها و موشکها آخرین صدا و صحنهای شدند که در چشم و دل آنها ماندگار شد؟ چه شد؟ این دنیا هم با تمام ابهت و با تمام نیرویش نمیتوانست اکسیر عشق این مادران را بشکند، اما چه شد که ناگهان این موشکها از دل تاریکترین و کثیفترین سنگدلان و کودکشان عالم، بر فراز آسمان تهران، میناب، بروجرد و هشتگرد به پرواز درآمدند و پایانی شدند برای این انتظار شیرین؟ قاتلی شدن بر آخرین نفسهای گرم این مادران منتظر در زیر آوارها، که هنوز نور امید در دلشان بود.کسی چه میداند، شاید انتظار این مادران که حال کلمۀ «شهیده» در کنار اسمشان نقش بسته، در باغ بهشت، در میان رایحه های گل لاله، زیر سایۀ رحمت حضرت عشق، با به آغوش کشیدن فرزند نوگل و دلبندشان به پایان رسیده. کسی چه میداند، شاید مادر و فرزند با هم پر کشیدند تا درد و رنج فراق دیگر طاقتفرسا نباشد.اما از خون این مادران و فرزندان، شیرزنان و دلیرمردانی ایرانی همچون سلیمانیها خواهد رویید که سخت انتقام خواهند گرفت از امریکا و اسراییلی که دستشان به خون میلیونها مظلوم آلوده شده. آن روز دیر نیست.
__
فاطمه قیانلوی، دانشجوی کارشناسی فقه و حقوق اسلامی#نشریه_حلما#جامعه_اسلامی_دانشجویان_دانشگاه_ارومیه
| @urmiajad || @helma_jad |۱۲:۲۰
ازدواج بخش مهمی از زندگی است، اما قرار نیست همهی زندگی باشد؛ بحرانها میتوانند زاویه دید انسان را تغییر دهند._بحران انگار ذهن را مجبور میکند که هر تصمیم فوری را بهتر از "ماندن"ببیند؛ درحالی که ازدواج برای شکلگیری، نیازمند شناخت، آرامش ذهنی و هدفهای روشن است.
بخش دوم نشست "ازدواج در بحران" با حضور سرکار خانم محمدی(دانش آموخته حقوق زنان و مطالعات خانواده)#نشریه_حلما#جامعه_اسلامی_دانشجویان_دانشگاه_ارومیه
| @urmiajad || @helma_jad |۱۵:۳۲
۱۵:۳۲
۱۵:۳۲
۱۵:۳۲
از شیر مادر تا پرچم مقاومت جاوداندر قلب تپندۀ خودرویی که در مسیر افتخار میراند، کودک یک و نیم سالۀ وطن، در آغوش پدر، چون نگینی بر تاج افتخار میدرخشد. شیشۀ شیرش، جام پیروزی، در یک دست، و پرچم سه رنگ وطنش، گویی که خود حیات و پویایی سرزمینش است، در دست دیگرش، برافراشته است. چشمان مقتدر و نافذش، با نگاهی که فراتر از سن او است، از پنجرۀ ماشین به بیرون مینگرد؛ نگاهی که صلابت کوهستان و درایت تاریخ را در خود دارد. کودک ما، جرعهای از شیر، نه از برای رفع عطش، که چون داشتن بیعت با آرمان وطن، می نوشد. طعم آن، طعم میهن است، طعم استقامت. سبیل شیری بر لبانش، همچون نشان افتخاری است بر چهرۀ پاکش. آنگاه، دستان کوچکش، اما با قدرتی که از اعماق تاریخ برمیخیزد، پرچم را بلندتر میگیرد. تکان پرچم، نه یک حرکت صرف، که رجزخوانی خاموشی است به سوی دشمنان:«ای دشمنان وطن! بدانید! این دستهای کوچک، که امروز لایق در دست گرفتن این پرچم مقدس شدهاند، روزی مدافعان سرسخت این آب و خاک خواهند شد. این اراده، که امروز در نگاه من میبینید، از جان شیران این سرزمین جوشیده! ما کوچکیم، اما قلبمان به وسعت تمام وطن میتپد. روح ایستادگی در کالبد ما دمیده شده، ما ایستادهایم و هرگز از پا نخواهیم نشست! هرگز گمان مبرید که کوچکی ما، نشانۀ ضعف است، که ما وارثان پرچم سربلندی هستیم!»__
رقیه رضوی، پسادکتری بهداشت مواد غذایی#نشریه_حلما#جامعه_اسلامی_دانشجویان_دانشگاه_ارومیه
| @urmiajad || @helma_jad |۱۵:۵۷
بازارسال شده از
برگزاری بیست و دومین جشنواره بینالمللی امام رضا (ع)جشنواره بینالمللی فرهنگی هنری امام رضا (ع) یکی از مهمترین و ماندگارترین رویدادهای فرهنگی کشور است که با هدف ترویج معارف، سیره و فرهنگ رضوی، هر ساله با مشارکت گسترده هنرمندان، اندیشمندان، پژوهشگران و فعالان فرهنگی از ایران و دیگر کشورهای جهان برگزار میشود. ویژه فعالان نشریات و رسانههای دانشجویی سراسر کشور اساتید و کارکنان محترم دانشگاهها نیز امکان مشارکت در این جشنواره را دارند؛ با این توضیح که حضور این گروه صرفاً در بخش "آثار برگزیده" امکانپذیر خواهد بود.کلیه نشریات و رسانههای دانشجویی که در فاصله زمانی ۱ مهر ۱۴۰۰ تا ۳۱ اردیبهشت ۱۴۰۵ منتشر شدهاند، امکان شرکت دارند. مخاطبان جشنواره:کلیه دانشجویان شاغل به تحصیل در دانشگاهها و مؤسسات آموزش عالی کل کشور اعم از دانشگاههای وابسته به وزارت علوم، تحقیقات و فناوری، وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی، دانشگاه آزاد اسلامی که در زمان انتشار نشریه (از مهرماه ۱۴۰۰) دارای وضعیت دانشجویی فعال باشند. بارگذاری آثار: http://www.razaviuf.ir بخش آثار برگزیده شامل ده رسته تخصصی است که عبارتند از:تیتر
خبر
مصاحبه
گزارش
سرمقاله و یادداشت
عکس و لوگو
طرح روی جلد و پشت جلد
گرافیک و صفحهآرایی
اینفوگرافی
انواع مقاله
مهلت شرکت در جشنواره: تا ۳۱ اردیبهشت ۱۴۰۵#نشریه_خط_دانشجو#جشنواره_بینالمللی_امام_رضا #بخش_رسانه_نشریات_دانشجویی
@razaviuf_mag
ایتا | بله | تلگرام | اینستاگرام۲۰:۰۲
بازارسال شده از
شیوه نامه.pdf
۳.۸ مگابایت
شیوهنامه بیستودومین جشنواره بینالمللی امام رضا(ع) | بخش رسانه و نشریات دانشجویی#نشریه_خط_دانشجو #جشنواره_بینالمللی_امام_رضا#بخش_رسانه_نشریات_دانشجویی
ایتا | بله | تلگرام | اینستاگرام۲۰:۰۲
بازارسال شده از
راهنما+ثبتنام.pdf
۱.۳۷ مگابایت
راهنمای شرکت در بیست و دومین جشنواره بینالمللی امام رضا (ع)| معرفی اجمالی بخش رسانه و نشریات دانشجویی، شرایط حضور و بخشهای جشنواره جهت شرکت در بیست و دومین جشنواره بینالمللی امام رضا علیهالسلام و ثبت آثار در بخشهای مختلف این رویداد، شما میتوانید از طریق آدرس زیر وارد سامانه رسمی جشنواره شوید و پس از تکمیل مراحل مربوطه، آثار و تولیدات خود را در بخش مورد نظر ثبت و ارسال نمایید. ارسال آثار: http://www.razaviuf.ir پاسخگویی به چند تا سوال مهمچه آثاری میتوانیم بارگزاری کنیم؟تمام آثاری که در نشریات یا جدا از نشریات داشتهاید. مثل شعر، متن، یادداشت، گزارش، پادکست، نقاشی، کاریکاتور، عکس، مقاله و...آیا فقط آثار مرتبط با امام رضا (ع) پذیرفته میشود؟خیر، همه آثار قابلیت بارگزاری دارند.مهلت ثبت تا چه زمانی است؟بنابر آخرین تمدید تا ۳۱ اردیبهشت آثارمان رو در چه قالبی بارگزاری کنیم؟در قالبهای pdf، عکس، ورد، موسیقی، زیپ و...سایت باز نمیکند چیکار کنیم؟با مرورگر متفاوت تلاش کنید. اینترنت خودتان رو چک کنید. گاهی حتی لازم است اپراتور اینترنت رو تغییر بدید. (بهتر است با سیستم آثار رو بارگذاری کنید.)فارغالتحصیلان هم میتوانند بارگزاری کنند؟بله آثاری که در بازه ۱۴۰۰ تا ۱۴۰۴ تولید شدند همگی میتوانند شرکت کنند.#نشریه_خط_دانشجو #جشنواره_بینالمللی_امام_رضا #بخش_رسانه_نشریات_دانشجویی
@razaviuf_mag
ایتا | بله | تلگرام | اینستاگرام۲۰:۰۲