تاملی درباره اخبار «سند راهبردی فضای مجازی»؛ بخش دوم«نزدیک‌نمایی» در برابر «واقع‌نمایی»
این روزها اطلاع‌رسانی درباره «سند راهبردی فضای مجازی» به خط اصلی اخبار مرکز ملی فضای مجازی تبدیل شده و بازنمایی فعالیت‌های مرکز به‌نحوی است که گویا تحقق اهداف و اقدامات این سند، به کانون فعالیت‌های مدیران آن مرکز در چندماه آتی تبدیل شده است. اما تدقیق و تحقیق درباره این اخبار ابعاد نگران‌کننده‌ای را افشا می‌سازد که نباید از دید کارشناسان و مسئولان امر پنهان بماند.
نزدیک‌نمایی ممنوع!
فرض کنید اولا تمامی اسناد توسط دستگاه‌های متولی تدوین و ارسال شده و ثانیا تمامی اسناد از قابلیت کیفی و محتوایی لازم برای بررسی در مرجع تصویب برخوردار باشند. سوم، فرض کنید که بررسی کارشناسی این اسناد به اتمام رسیده و چهارم اینکه هر کدام از این اسناد تنها در یک جلسه در مرجع مربوط طرح و تصویب می‌شوند. فرض پنجم را بر این بگذارید که تا زمان اتمام بررسی سند راهبردی، هیچ دستورکار دیگری بغیر از تصویب و ابلاغ این اسناد برای شورای عالی و دیگر مراجع تصویب وجود نداشته باشد.
در چنین شرایط (دور از باوری) تصویب و ابلاغ این اقدامات حداقل شش‌ماه زمان نیاز دارد و از آنجا که این پنج پیش‌فرض همین الان هم نقض شده‌اند (مثلا طبق گفته سخنگوی مرکز هنوز برخی اسناد تدوین نشده‌اند)، پرونده سند راهبردی تا یکسال بعد هم بسته نخواهد شد! این در حالی است که بیش از 30 ماه از زمان‌بندی مصوب شورای‌عالی گذشته و مرکز ملی هم نشان داده که از توانمندی لازم برای راهبری این اقدامات برخوردار نیست. بر همین اساس بررسی سطحی و شتابزدگی در تصویب، نتیجه‌ای جز کور شدن گره‌های حکمرانی قانونمند در فضای مجازی در پی نخواهد داشت.
بررسی شتابزده و تصویب سیاسی اسناد شاید روزمه عده‌ای را پُر کند، اما با این شکل از بررسی نه تنها دست حاکمیت پر نمی‌شود بلکه ما را در آینده‌ای نزدیک با «تلی از اسناد بی‌محتوا و ناکارآمد» مواجه خواهد کرد. اکنون که (به هر دلیلی) بقای دکتر آقامیری در جایگاه دبیری شورای‌عالی (با هر نحو عملکرد و مدیریت) پذیرفته شده است، کاش برای این شتابزدگی فکری می‌شد و اجازه نمی‌دادند که «رزومه‌سازی» بر «حل مسئله» تفوق پیدا کند و خلاصی از اسنادی که «چالش‌های محتوایی» را بلاتکلیف گذاشته و فقط به «ابعاد شکلی» مسائل پرداخته‌اند، به انبوه مشکلات سابق حکمرانی فضای مجازی اضافه نشود.
آی‌سی‌تی‌وی دریچه‌ای نو به فضای مجازیدر بله | در ایتا
این روزها اطلاع‌رسانی درباره «سند راهبردی فضای مجازی» به خط اصلی اخبار مرکز ملی فضای مجازی تبدیل شده و بازنمایی فعالیت‌های مرکز به‌نحوی است که گویا تحقق اهداف و اقدامات این سند، به کانون فعالیت‌های مدیران آن مرکز در چندماه آتی تبدیل شده است. اما تدقیق و تحقیق درباره این اخبار ابعاد نگران‌کننده‌ای را افشا می‌سازد که نباید از دید کارشناسان و مسئولان امر پنهان بماند.
نزدیک‌نمایی ممنوع! فرض کنید اولا تمامی اسناد توسط دستگاه‌های متولی تدوین و ارسال شده و ثانیا تمامی اسناد از قابلیت کیفی و محتوایی لازم برای بررسی در مرجع تصویب برخوردار باشند. سوم، فرض کنید که بررسی کارشناسی این اسناد به اتمام رسیده و چهارم اینکه هر کدام از این اسناد تنها در یک جلسه در مرجع مربوط طرح و تصویب می‌شوند. فرض پنجم را بر این بگذارید که تا زمان اتمام بررسی سند راهبردی، هیچ دستورکار دیگری بغیر از تصویب و ابلاغ این اسناد برای شورای عالی و دیگر مراجع تصویب وجود نداشته باشد. در چنین شرایط (دور از باوری) تصویب و ابلاغ این اقدامات حداقل شش‌ماه زمان نیاز دارد و از آنجا که این پنج پیش‌فرض همین الان هم نقض شده‌اند (مثلا طبق گفته سخنگوی مرکز هنوز برخی اسناد تدوین نشده‌اند)، پرونده سند راهبردی تا یکسال بعد هم بسته نخواهد شد! این در حالی است که بیش از 30 ماه از زمان‌بندی مصوب شورای‌عالی گذشته و مرکز ملی هم نشان داده که از توانمندی لازم برای راهبری این اقدامات برخوردار نیست. بر همین اساس بررسی سطحی و شتابزدگی در تصویب، نتیجه‌ای جز کور شدن گره‌های حکمرانی قانونمند در فضای مجازی در پی نخواهد داشت. بررسی شتابزده و تصویب سیاسی اسناد شاید روزمه عده‌ای را پُر کند، اما با این شکل از بررسی نه تنها دست حاکمیت پر نمی‌شود بلکه ما را در آینده‌ای نزدیک با «تلی از اسناد بی‌محتوا و ناکارآمد» مواجه خواهد کرد. اکنون که (به هر دلیلی) بقای دکتر آقامیری در جایگاه دبیری شورای‌عالی (با هر نحو عملکرد و مدیریت) پذیرفته شده است، کاش برای این شتابزدگی فکری می‌شد و اجازه نمی‌دادند که «رزومه‌سازی» بر «حل مسئله» تفوق پیدا کند و خلاصی از اسنادی که «چالش‌های محتوایی» را بلاتکلیف گذاشته و فقط به «ابعاد شکلی» مسائل پرداخته‌اند، به انبوه مشکلات سابق حکمرانی فضای مجازی اضافه نشود.آی‌سی‌تی‌وی دریچه‌ای نو به فضای مجازیدر بله | در ایتا
۱۲