پژوهشگاه علوم و معارف انقلاب اسلامی
نگاه 25.pdf
جایگاه و اهمیت راهبردی غنی سازی
دکتر حسین قشقایی، پژوهشگر حقوق
به نظر میرسد شرط غنیسازی، بهطور مطلق، تکیهگاه شروط دیگر و تضمین اجرای آنهاست. اگر ایران غنیسازی را متوقف کند و اورانیوم موجود را از دسترس خود خارج نماید، پیامدهای هولناکی بر آن بار میشود؛ همچون: ۱- ایران برای همه نیازهای هستهای خود در حوزههای پزشکی، صنعتی، کشاورزی و مانند آنها به کشورهای دارای این فناوری وابسته میشود و از آنجا که آینده فناوریها وابسته به سوخت هستهای است، نبض رشد کشور به دست بیگانگان خواهد بود. در بیگانه بودن، تفاوتی میان آمریکا، روسیه، چین، اروپا و بسیاری از کشورهای اسلامی وجود ندارد؛ چه، در بزنگاههای منافعشان خوب معامله میکنند. در این حالت، چهبسا بتوانند با این اهرم، صنعت نظامی ما، مانند برد موشکها، را نیز تحت کنترل خود درآورند.
2- باید بررسی کرد که تعطیلی غنیسازی یا پایین آوردن درصد آن چه سودی برای آمریکا و دیگر دشمنان ما دارد. اگر غنیسازی تعطیل شود و اورانیومها نیز به بیرون از کشور منتقل شوند، پتانسیل تولید سلاح هستهای از بین میرود یا مدت زمان تولید و بهکارگیری آن به حدی طولانی میشود که دشمن میتواند با غلبه و قوه قهریه این امکان را از کشور سلب کند و حتی از سلاح هستهای علیه ایران استفاده نماید، بیآنکه تهدیدی از جهت مقابله به مثل علیه او فراهم باشد. از اینرو، با توجه به شخصیت روانی رئیسجمهور آمریکا و در خطر بودن موجودیت اسرائیل، احتمال بهکارگیری سلاح هستهای علیه ایران کم نخواهد بود. دشمن نیز به این امر توجه دارد که از این تهدید کارهای زیادی برمیآید؛ بهویژه آنکه با بهکارگیری آن، احتمال دارد تا ۷۰ سال دیگر برتری خود را بر جهان حفظ کند.
در نتیجه، با وجود چنین تهدیدی، هر امتیازی همچون کنترل او بر تنگه هرمز، درخواست بخشی از درآمد نفتی ایران، کوتاهکردن برد موشکها و مانند آنها برای او قابل تحصیل خواهد بود. این پندار بسیار غلط که تنگه هرمز کارکرد بمب اتمی را دارد، توهمی ناصواب و چهبسا القای دشمنان است. به خود بیاییم که آیات شریفه متعدد، بالاترین حد آمادگی نظامی را از ما خواستهاند و تحت هیچ شرایطی هیچگونه برتری و سلطهای را برای کافران نسبت به مؤمنان برنتافتهاند؛ و روشن است که سلاح هستهای کافران و تهدید به آن، موجب برتری کافران بر مؤمنان است: «لَنْ یَجْعَلَ اللهُ لِلْکافِرینَ عَلَی الْمُؤْمِنینَ سَبیلاً» و «وَ أَعِدُّوا لَهُمْ مَا اسْتَطَعْتُمْ مِنْ قُوَّةٍ».
به نظر میرسد در آیه شریفه «وَ أَعِدُّوا لَهُمْ مَا اسْتَطَعْتُمْ»، اهمیت «تُرْهِبُونَ» بیش از آمادگی رزمی و لجستیکی است و چهبسا مستقلاً موضوع برای حکم وجوب باشد. از سوی دیگر، در مقام تزاحم میان حفظ جان کفار، بهویژه کافر حربی، و جان مسلمانان، بهویژه از جبهه مقاومت، همراه با حفظ کیان اسلام، گزینه دوم بهطور متعین ترجیح پیدا خواهد کرد. چهبسا لزوم بهکارگیری آن توسط جبهه اسلام و مقاومت، به جهت پیشگیری، مقدم بر بهکارگیری آن توسط کافران ثابت باشد؛ و آنچه موجب نجات از ورطههای هلاکت میشود، اولویت نخست است./ شماره بیست و پنجم نگاه
نگاه را در اینجا هم بخوانید:https://irseri.ac.ir/s/546
پژوهشگاه علوم و معارف انقلاب اسلامی
@irseri_ir
آدرس تارنمای اینترنتی
www.irseri.ac.ir
نگاه را در اینجا هم بخوانید:https://irseri.ac.ir/s/546
۵۷
۵:۴۸