️ بسیار مهم ️بسماللهالرحمنالرحیم
مجموعه یادداشتها درباره ولایت و ولایتپذیری - قسمت اول قاعده!️در مسئله ولایت و ولایتپذیری قاعده بر این است که: الْمُتَقَدِّمُ لَهُمْ مارِقٌ وَالْمُتَأَخِّرُ عَنْهُمْ زاهِقٌ واللاّزِمُ لَهُمْ لاحِقٌ (امام سجاد علیهالسلام: صلوات شعبانیه) اگر: از ولی خدا یک قدم پیش بگذاری، مانند تیری که از چلهکمان رها شده، سوت میشوی! مثلاً امام جامعه در موضوعی سکوت کرده و تو سخن بگویی یا در مسئلهای دست نگه داشته و تو اقدام کنی! البته اگر قبلاً دستوری برای یک شرایطی داده و دستور جدیدی صادر نشده، دستور قبلی واجب الاطاعه هست. مغالطه در این موارد این است که ولی خدا را دست و پا بسته نشان میدهند که بایستی مصلحت اندیشی کند و ما کار خودمان را بکنیم، در حالیکه از عصر معصومین علیهمصلواتالله تا به امروز، ولی جامعه حتی در اوج توطئه خواص نیز، مستقیم با مردم سخن گفته و شرایط را تبیین کرده است و مادامی که مردم با او همراهی کردهاند هرگز تغییر رویه نداده و عمل به تکلیف کرده است که به تعبیر قرآن "هُوَ الَّذِي أَيَّدَكَ بِنَصْرِهِ وَبِالْمُؤْمِنِينَ"؛ (اوست که به نصرت خود و یاری مؤمنان تو را مؤیّد و منصور گردانید). در مثالهایی مثل حکمیت در جنگ صفین، مشکل آنجا بود که عامه مردم حرف برخی خواص را بر ولی خدا مقدم دانستند و به جای تبعیت از امام خود، بدنبال آنها رفتند؛ لذا جلو افتادن از امام جامعه هیچ توجیهی ندارد. از ولی خدا یک قدم عقب بمانی، فسیل میشوی! اگر ولی جامعه امری کرد و فراخوان داد، و تو عمل به موقع و در زمان صحیح انجام ندادی، یک قدم عقب نمیمانی بلکه تباه میشوی! مثلاً افرادی که در زمان قیام سیدالشهداء علیهالسلام به موقع وارد صحنه نشدند و بعدها در قیامهایی مثل توابین سعی بر جبران آن داشتند، نه هرگز به قافله شهدای کربلا پیوستند و نه توانستند خطای خود در رخدادن بزرگترین مصیبت عالم را جبران نمایند! لذا جا ماندن از امر ولی باعث تباهی انسان میشود.با ولی خدا همگام باشی و به اولیای الهی و صالحان ملحق شوی! گوش به فرمان ولی بودن یعنی نه مانند مارقین برای ولی تصمیمگیری کنی و نه مانند زاهقین، در اجرای امر ولی سستی بورزی! یعنی چه امر ولی خوشامد ما باشد و با عقل و درایت ما سازگار و چه ناخوشایند و به ظاهر ناسازگار با عقل ما، با اعتماد به انتخاب عقلانی خود برای تبعیت از ولی خدا، گام به گام با تدبیر او همراه باشیم و از او تمرد نکنیم؛ همانگونه که مقداد سلاماللهعلیه در ساعات حمله به خانه حضرت زهرا و بسته شدن دست امیرالمؤمنین عمل کرد؛ بنابر روایات، او دست بر قبضه شمشیر و چشم بر دهان مولا داشت تا مطابق امر ولی خدا عمل نماید: اگر تدبیر امام بر نبرد بود، بجنگد و اگر امر به صبر شد، مانند مولایش خار در چشم و استخوان در گلو صبوری نماید.️ مواظب افرادی باشیم که زیر اسم امام جامعه، او را میکوبند و تخریب میکنند؛ آنان که: خود را دارای تحلیل و او را پرت از درک موقعیت نشان میدهند! خود را آگاه از توطئهها و او را سادهلوح تلقی میکنند! خود را اهل تبیین و او را ساکت و صامت جلوه میدهند! خود را دلسوز ملت و رهبری را اهل مصلحت برای حفظ قدرتش معرفی میکنند! خود را دست از جان شسته و رهبری را رام و مطیع جریان نفوذ و دست و پا بسته تصویر میکنند! امامان انقلاب اسلامی با تمسک بر مولایمان امیرالمؤمنین علی علیهالسلام، همواره در اوج اقتدار و مظلومیت، تبیین حوادث و موقعیتها را بیهیچ ملاحظهای برای مردم در دستور کار داشته و دارند؛ چراکه ولی خدا با همراهی مردم است که موفق به انجام رسالت خویش میشود. در یاد داشته باشید که رمز پیروزی ما در بیان رهبرانمان همیشه و همیشه دو چیز بوده و هست: کلمه توحید (لاالهالاالله) توحید کلمه (وحدت و انسجام) مواظب باشیم که برخی افراد مغرض یا جاهل، ایمان مردم و صف وحدت ملت حول کلام واضح ولایت را با تحلیلهای صد من یک غاز خود به هم نزنند! نسخه صوتی قسمت بعد سایر قسمتها#ولایتپذیری#امام_جامعه#ما_ملت_امام_حسینیم#ملت_حسین_به_رهبری_حسین
پیوستن به کانال اندیشکده علوم و فناوریهای نرم انقلاب اسلامی۱۴:۴۸