بسم الله الرحمن الرحیم
مجموعه یادداشتها درباره «سکولاریسم» - قسمت اول
روزهی سکولار!
️ایام ماه مبارک رمضان که میشود، به ناگه حجم ارسال فرسته (پستهایی) که در آنها پزشکان و سخنرانان، با استناد به مطالعات مستقل پزشکی به بیان خواص پزشکی روزهداری میپردازند، زیاد و زیادتر میشود و مؤمنین دلسوز با خوشحالی و شعف این مطالب را دست به دست میکنند، تا از این عملِ عبادی دینِ خود دفاع کنند؛ غافل از خباثتی که در پس پرده این ماجرا در جریان است!
سکانس اول: دینِ ضعیف!
️دور شدن جامعه متدینین از مبانی عقلانی و معرفتِ دینی، به نحوی آنها را برای دفاع از عقایدشان در تنگنا قرار داده، که مانند غریقی در دریای شبهات بدنبال شاخهای میگردند تا برای نجات به آن چنگ زنند؛ ولو آن شاخه، بنیانِ سست علوم تجربی باشد!
لحظهای تأمل کنید: آیا دین شما در بیان فلسفه احکام خود آنقدر ضعیف است که بدون اتکا به نتایج چند آزمایش تجربی، نمیتوان از حقانیت تعالیم و تکالیف آن دفاع کرد؟! اگر نتایج این آزمایشات مثل هر یافته دیگر علم تجربی در آینده رد شود چه رخ خواهد داد؟!
آیا بهتر نیست برای دفاع از دین، نسبت به حقایق آن، معرفت صحیح و عمیق کسب کنیم؟!
سکانس دوم: کوچه دادن به الحاد!
وقتی تلاش کردید تا مبتنی بر یافتههای پوزیتیویستی (اثباتگرایی تجربی) دینِ خود را برای دیگران تبیین کنید، این انتظار را در آنها ایجاد میکنید که بجای عقلانیت فلسفی، همه مسائل دین را با مستندات تجربی برایشان شرح دهید؛ همه چیز حتی وجود خدا، ملائکه و موارد غیرمادی را که اساساً امکانپذیر نیست!
اینجاست که پوزیتیویسم الحادی، مخاطب شما را مبتنی بر اعتباری که شما به پوزیتیویسم دادهاید، دعوت به بیدینی و الحاد میکند!
آیا عادت دادن افراد به شواهد نامطمئن پوزیتیویستی، تکیهگاه شایستهای برای ذهن حقیقت طلب است؟! آیا ارزش آن را دارد تا با ترویج دینِ پوزیتیویستی، عزیزان خود را به سمت الحاد و بیدینی سوق دهیم؟!
سکانس سوم: دینِ سکولار!
️در تصور عامه، سکولاریسم به معنی جدایی دین از سیاست است، در حالیکه جدایی دین از سیاست حاصل تز سیاسی (لائیسیته) است که به ظهور حکومتهای لائیک میانجامد!
سکولاریسم در معنای واقعی یعنی دنیاگرایی و نفی هر امر ماورایی و اخروی! فلذا سکولاریسم زمانی مخالف دین است که دین بر منشأ، اثرات و پیامدهای غیردنیوی تأکید داشته باشد و اساساً با دینی که احکام خود را بر اساس آثار و برکات دنیوی تعریف نماید نه تنها دشمنی ندارد بلکه خود مروج آن است.
وقتی بدون توجه دادن به جنبه معنوی روزه، مرتب از فواید گرسنگی برای بدن گفتیم و فلسفه یک عمل عبادی که هدف از آن تمرین خلوص نیت در عبودیت و کسب حلم است را به آثار مفید جسمی تقلیل دادیم، در حقیقت به ترویج نسخه مادیگرایانه و سکولار از دین کمک کردهایم!
نسخهای که دین را از امری قدسی، به مجموعهای از دستورات با فواید مادی (متریالیستی) فرو کاسته و آن را با تفاسیر دنیاگرایانه (سکولاریستی)، زمینی و محدود به عالم طبیعت میکند!
لحظهای تأمل کنیم: آیا آثار گرسنگی کشیدن طولانی با آثار روزه یکسان است؟ آیا آثار شنا کردن با غسل یکسان است؟ یا نرمش کردن یا شکرگذاری زبانی با نماز؟! آیا هدف از اینها صرفاً سلامت جسم و پیشرفت مادی است؟!
آیا بهتر نیست تا با شناخت صحیح اندیشه الهی و بنیادهای باطل، از افتادن در دام سکولاریسم و سایر فرقههای باطل اجتناب کنیم؟!
در قسمتهای بعدی بیشتر از سکولاریسم و نفوذ پنهان آن در جامعه خواهیم گفت!
نسخه صوتی
قسمت بعد
همه قسمتها









پیوستن به کانال اندیشکده علوم و فناوریهای نرم انقلاب اسلامی
۱۸:۳۲