سکانس۲: پترودلار!️از سال ۱۹۴۴، طبق توافق برتون وودز، دلار آمریکا بهعنوان ارز ذخیره جهانی شناخته و آمریکا متعهد شد تا در قبال هر یک دلار، مقدار مشخصی طلا پرداخت کند؛ تا اینکه در ۱۹۷۱، نیکسون اعلام کرد که ارزش دلار دیگر نه به طلا بلکه به خود دلار است! این چرخش نیازمند دلیلی بود تا کشورها همچنان به ذخیره دلار پایبند بمانند؛ لذا قاعده پترودلار با توافقی ۵۰ ساله با عربستان در ۱۹۷۴ شکل گرفت؛ طبق این قاعده و توافق اعضای اوپک، کشورها برای تأمین نفت و گاز، میبایست هزینه را به دلار پرداخت میکردند؛ عربستان نیز درآمد نفتی خود را در قالب اوراق قرضه خزانهداری آمریکا سرمایهگذاری میکرد؛ اینگونه کشورها همچنان نیازمند دلار ماندند. به دلیل نیاز کشورها به دلار، هزینه واردات برای آمریکایی به شدت پایین آمد؛ سرمایه عربستان مستمر به اقتصاد آمریکا تزریق شد و اقتصاد آمریکا و معیشت مردمش را ارتقا داد و آمریکا توانست با اتکا به قدرت دلار، اراده خود را به سایرین تحمیل کند (تحریمها). استفاده ابزاری از دلار و تحریمهای آمریکا، باعث طرح ایده دلارزدایی از تجارت اقتصادهای نوظهور و شکلگیری پیمان اقتصادی بریکس شد. تنها دو سال پس از پایان توافق پترودلار، ابتدا یوآن چین و بعد از دو ماه، طلا، از دلار پیشی گرفته و به ذخایر اصلی بانکهای مرکزی جهان بدل شدند. پیوستن ایران به بریکس، ایجاد مسیر ارتباط بین اعضای بریکس برای مبادلات تجاری و تبدیل شدن به هاب و سوآپ انرژی خارج از چارچوب پترودلار و تشویق سایر اعضای اوپک برای این کار، ایران را به بازیگر تعیینکننده این جریان تبدیل کرد. به رغم تلاشهای آمریکا برای کنترل وضعیت، مثل کنترل مستقیم نفت ونزوئلا و سوریه و تنبیه کشورها با نظام تعرفهای، مقاومت ایران بهرغم همه فشارها، همچنان آمریکا را به سمت نابودی اقتصادی پیش برد. آنها به این نتیجه رسیدند که تنها راه نجات از این مهلکه بلعیدن و تصاحب ایران مانند عصر پهلوی است و برای آن، باید عامل اصلی جلوگیری از بلعیده شدن ایران یعنی جمهوری اسلامی را از میان برداشت؛ و خنثیکننده همه طرحهای آنها برای این کار، رهبر ایران بود. در قسمت بعد به بررسی سایر انگیزههای این قمار بزرگ خواهیم پرداخت. نسخه صوتی قسمت قبل ( اینجا ، اینجا ) قسمت بعد( اینجا ، اینجا ) همه قسمتها پیوستن به کانال اندیشکده علوم و فناوریهای نرم انقلاب اسلامی۷:۱۷