سکانس۴: دو راهی!️اگرچه عدم حضور گسترده مردم میتواند خطای محاسباتی دشمن را تشدید و این تصور را ایجاد کند که فشارها جواب داده، انسجام اجتماعی فرسوده شده و فشار بیشتر و حتی حمله نظامی قابل دنبالگیری است اما مسئله از جهتی کاملا متفاوت نیز قابل تفسیر است: حضور گسترده مردم این پیام روشن را مخابره میکند که مسیر فشار به بنبست رسیده است. این پیام تنها بازدارنده یک اقدام مقطعی نیست؛ بلکه نشاندهنده پایان پروژه فرسایشی فشار حداکثری، تحریمهای سنگین و سناریوهای بیثباتسازی، ترور و تهدید است. این حضور الزاماً به معنای همنظر بودن سیاسی نیست؛ به معنای دفاع از امنیت، خانواده و آینده کشور است. حتی منتقدان و مرددین میدانند که تداوم فشارها، مستقیماً زندگی و امنیت خودشان را هدف گرفته است.* سکانس۵: شکست مارپیچ!*️سر دادن ندای «الله اکبر» امشب، رابطهای مستقیم با اصلاح محاسبات دشمن دارد: این شعار چراغی است در تاریکی فضای رسانهای و مارپیچ سکوت که بسیاری از مرددین را از انفعال خارج میکند و نشان میدهد تصویر ساختهشده از انزوای اجتماعی نظام واقعی نیست. اثر این کنش به ظاهر کوچک، مرددین را به مشارکت در مراسم فردا سوق داده و حضور مردم را گستردهتر از پیش خواهد کرد. سکانس پایانی: پنجره تصمیم!️دشمن امروز در نقطه تصمیم ایستاده و ادامه فشار، تحریم و تهدید یا عقبنشینی او، وابسته به حضور ملت ایران است. لذا بایستی امشب با فریاد «اللهاکبر» و فردا با حضور آگاهانه، پیامی روشن و بیابهام مخابره شود: ملت ایران، با همه تفاوتها و نقدها، پایه هیچ تجاوز، تحریم بیپایان و ناامنی برای خود نخواهد شد و خدای این ملت بزرگتر از همه قدرتهاست؛ بسیار بزرگتر از آمریکا و همپیمانانش. این وظیفه هر ایرانی برای دفاع از امنیت خود و آینده کشور است و فرصت تأثیرگذاری محدود؛ اگر به هر دلیل نمیتوانیم فردا در راهپیمایی حاضر شویم، نقش جایگزین ما، دعوت، روشنگری و بسیج دیگران است. این محاسبه نه هفته بعد اصلاح میشود و نه ماه بعد؛ بلکه پنجره آن همین امشب و فردا بسته میشود؛ و شاید هرگز فرصتی برای جبران نباشد.#برای_ایران
پیوستن به کانال اندیشکده علوم و فناوریهای نرم انقلاب اسلامی۱۶:۲۵