عکس پروفایل دِرَنــگد
۳۶۴ عضو

دِرَنــگ

این کانال جایگزینی موقت برای کانال تلگرامی با همین نام و شناسه است.
@k1samani
undefined زیستن با ابهام
ترجمهٔ آزاد، برگرفته از کتاب زیر:_Soul of a Citizen: Living with Conviction in Challenging Times_, Paul Rogat Loeb, (St. Martin’s Press 2010).
خیلی‌وقت‌ها علت این‌که مردم ترجیح می‌دهند خود را درگیر کنش‌های اجتماعی نکنند این است که مطمئن نیستند چه کاری درست است یا چطور می‌توانند بهترین عملکرد را داشته باشند. بله، اغلب واقعاً لازم است پیش از این که بپریم وسط ماجرا همه چیز را به دقت بررسی کنیم، اما عدم‌قطعیت هم گاهی موهبتی است. گاهی اوقات وقتی چیزی را به‌طورکامل درک نمی‌کنیم، بیشترین آمادگی را برای تغییر و تحول داریم. عدم درک کامل می‌تواند نقطه‌ٔ شروعی باشد برای پیدا کردن راه‌های تازه‌ای برای دیدن، شنیدن و شاید زندگی.
ما معمولاً ترجیح می‌دهیم با نادانسته‌ها روبه‌رو نشویم. با پاسخ‌ها راحت‌تریم تا با پرسش‌ها. در مواجهه با مشکلات دوست داریم فرض کنیم که با اطلاعات، بینش و اقدام مناسب حتماً به راه‌حل رضایت‌بخشی دست خواهیم یافت. می‌خواهیم همه چیز همین الآن درست شود. اما در دنیای واقعی ابهام بیشتر از قطعیت وجود دارد. اطلاعات بیشتر هم لزوماً به روشن‌تر شدن مسائل کمک نمی‌کند و حتی گاهی ما را سردرگم‌تر می‌کند.
این هم مهم است که بدانیم در فعالیت‌های اجتماعی گاهی باید با تناقض‌ها هم کنار بیاییم. یادم می‌آید که یک بار در دوران جنگ ویتنام قرار بود در تظاهراتی شرکت کنیم که برای اعتراض به نقش شرکت‌های بزرگ نفتی در جنگ برگزار می‌شد. با چند نفر از دوستانم راه افتادیم تا با ماشین به محل تظاهرات در سانفرانسیسکو برویم که حدود ۳۵ مایل با ما فاصله داشت؛ راه دیگری نداشتیم. وسط راه، وقتی در یک پمپ‌بنزین توقف کردیم تا باک ماشین را پر کنیم، دیدیم که با این کار عملاً داریم از یکی از همان شرکت‌های نفتی‌ای حمایت مالی می‌کنیم که قرار است علیه‌شان شعار دهیم! دچار احساس پوچی عجیبی شده بودیم.
به‌طور مشابهی وقتی که برای شرکت در جلسات گفت‌وگو یا سخنرانی در کنفرانس‌هایی که موضوع‌شان تغییرات اقلیمی است با هواپیما مسافرت می‌کنم چنین احساس گسستی را تجربه می‌کنم. زیرا با این کار (پرواز با هواپیما) به افزایش گازهای گلخانه‌ای کمک می‌کنم، در حالی‌که هدفم از سفر مقابله با همین افزایش است!
ولی چاره‌ چیست؟ ما اغلب فقط با روش‌هایی که در ظاهر تناقض‌آمیز به‌نظر می‌رسند می‌توانیم عملکرد مؤثری داشته باشیم. بهتر است در همان‌ حال که می‌کوشیم بهترین عملکرد را داشته باشیم، چنین موقعیت‌های طنز‌آمیزی را هم بپذیریم. چنین تناقض‌هایی در زندگی شخصی و روابط میان انسان‌ها نیز وجود دارد. ما عدم‌قطعیت در روابط و پیوند‌های انسانی را با آغوش باز می‌پذیریم، زیرا درغیراین‌صورت تنهایی و انزوا جایگزین آن خواهد شد.
مشارکت در فعالیت‌های اجتماعی نیز همیشه با چنین تناقض‌ها، تردید‌ها، ابهام‌ها و عدم‌قطعیت‌هایی همراه‌ است. ما علیرغم همه‌ٔ این ابهام‌ها، ناآمادگی‌ها و ترس‌ها است که دست به اقدام می‌زنیم؛ با دانش محدود، با دلایلی که برای خودمان هم کاملاً روشن نیست و با پذیرفتن عواقب آن، از جمله شکست و ناامیدی.
https://ble.ir/k1samani_channel

۳۲۹

۹:۳۲