نهیب ۸ سایۀ جنگ از جنگ بدتر استنگرانی مردم از آتشبس نشانه هوشیاری ملتی است که دیگر ترس ندارندآیتالله یزدانپناه؛ استاد برجسته فلسفه و عرفان اسلامی
مگر ما همان آدمهای گذشته نبودیم که گاه مرعوب میشدیم؟ چه شد که وقتی آن شخص کثیف میگوید «من شما را به عصر حجر برمیگردانم»، دلها نلرزید؟ بلکه ارادهها قویتر شد و مردم بیشتر و محکمتر به صحنه آمدند. اینها اثرِ به میدانآمدن است. اگر در خانه مینشستیم، دلها تکان نمیخورد. خدا بیداری و حیات را به این ملت داد و رعب را برداشت.چرا دلهای مردم در هنگام اعلان آتشبس لرزید؟ چون تصمیمگیری مردم دیگر بر اساس ترس نیست. ترس گره کور ماست که تصمیمگیریهای ما را سست میکند.اکنون که دو هفته از آتشبس گذشته است، چرا باید دنبالهاش را بگیریم؟ بر فرض که پای میز مذاکره رفتیم، به تمام خواستههایمان رسیدیم و هیچ امتیازی هم ندادیم؛ آیا دلمان قرص میشود که کار تمام شده و طرف مقابل به تعهداتش پایبند میماند؟ تجربه مذاکرات پیشین به ما چه میگوید؟ مگر او قبلاً تعهدش را پاره نکرد؟ الان هم پاره میکند؛چنین کسی را باید سر جایش نشاند.اصلاً فرض کنید چنین شخصی تعهد کرده است؛ آیا احساس نمیکنید سایه جنگ باقی میماند؟سایه جنگ بدتر از جنگ است. سایه جنگ کارها را فشل میکند. چرا باید از برتری خودمان دست بکشیم و این سرمایهای که داریم را از بین ببریم؟امروز برای حفظ استقلال و جلوگیری از تجزیه ایران، چارهای جز ایستادگی وجود ندارد. با کوتاهآمدن در مقابل دشمن، این دشمن کوتاه نمیآید.این دشمن جنگ را حیاتی میبیند. نه فقط رژیم صهیونیستی، بلکه آمریکا هم چنین نظری دارد و معتقد است اگر جلوی ایران گرفته نشود، دیگر نمیتوانند هیچ کاری بکنند.بنده خدایی میگفت: رهبر ما را زدند، دیگر زندگی معنا ندارد؛ باید بجنگیم و خونخواهی کنیم؛ دیگر هرچه شد، شد. بله، ما کار را با ظرافت و عقلانیت پیش میبریم؛ اما تا آخر میرویم و بقیهاش با خداست.پس هم عقلانیت زمینی میگوید باید در مقابل دشمن بایستیم و مذاکره را ادامه ندهیم و هم عقل آسمانی میگوید باید در مقابل دشمن ایستاد؛ چراکه خدا وعده کرده است که اگر او را یاری کنید، او شما را یاری میکند. ضمیمه هفتهنامه تحلیلی-سیاسی کرانه۶ اردیبهشت ۱۴۰۵ سایت کرانه تلگرام | اینستاگرام | ایتا | بله کانال خبری «هستۀ پیشگام جمعیت ملی ایران»:@haste_pishgam۱۳