ر
#فراخوان: مینویسم برای پدر شهیدم... روایتهای زنان ایران از سوگ و حماسه پس از شهادت آقاجان ما پیش از این، راویان مشتاق لحظههای «دیدار» بودیم؛ زنانی که در امتداد دیوارهای آجری حسینیهی امام خمینی(ره)، گوش جان به قصههای ارادت مهمانان میسپردند تا امانتدار روایتهای شخصیشان باشند. روزگاری قلممان از صبوری زنان سرزمین زیتون مینوشت تا طنین نجوای غزه باشیم و گاه از شکوه مادرانگیهایمان میگفتیم تا از یاد نبریم که ما، معماران بهشت خانهایم. آن روزها، این روایتها برای ما یک رسالت حرفهای بود؛ اما امروز، در پی شهادت مظلومانهی رهبرمان، شهید سیدعلی خامنهای، دختر، نوه و عروس گرامیشان به دست استکبار جهانی و رژیم سیاه صهیونیستی، تکلیف تغییر کرده است. اکنون دیگر سخن از قاب یک دیدار یا تجربهی زیستهمان نیست؛ سخن از حماسهی حضور است. امروز وظیفه داریم ایستادگی خود و هموطنانمان را در قلب خیابانها، میادین و مساجد، در حافظهی کلمات جاودانه کنیم. حالا نوبت ماست تا ثابت کنیم گرچه خورشید را نشانه رفتند، اما تکتک ما شعلهای خواهیم شد که چشمهای دشمن را کور خواهد کرد. مجموعه روایت «مینویسم برای پدر شهیدم»، روایتهای زنانهی رسانه ریحانه است از قلب خیابانهای ایران. اگر شما هم روایتی دارید، آن را برای رسانه ریحانه ارسال کنید تا با ذکر نامتان منتشر شود. ارسال روایتها به این شناسه: @reyhaneh_contact
رسانه «ریحانه» را دنبال کنید
@khamenei_reyhaneh۱۸:۵۹