۱۶:۲۸
تردید ترامپ درباره ایران: چرا یک حمله فوری، حتی نمادین، حیاتی است بخشهایی از مقاله بنیاد افدیدی - جیکوب نیجل، تحلیلگر ارشد - ۱۶ ژانویه ۲۰۲۶ «رویدادهای اخیر ایران احتمال وقوع حملهای جدی از سوی آمریکا به این کشور را نشان داد. با وجود وعدههای رئیسجمهور ترامپ برای اقدام فوری و اقدامات آمادهسازی مانند تخلیه نیروها و خانوادهها، استقرار داراییهای نظامی و تهدیدات آشکار، حمله هنوز صورت نگرفته و باعث سردرگمی و شایعاتی درباره دلایل تأخیر شده است. برخی گزارشها ادعا کردهاند که نخستوزیر اسرائیل، نتانیاهو، ممکن است بر تصمیم تأثیر گذاشته و از ترامپ خواسته باشد حمله را به تأخیر بیندازد تا اسرائیل زمان آمادهسازی داشته باشد، اما مسئولیت نهایی تصمیم تنها بر عهده ترامپ است.» «احتمالاً تأخیر به دلیل بحثهای داخلی در دولت آمریکا است، بهویژه درباره نبود هدف مشخص برای حمله. اگرچه سرنگونی رژیم ایران در دستور کار نیست، عدم اقدام، خطر تضعیف اعتبار آمریکا و بیاعتمادی معترضان ایرانی را به همراه دارد و ممکن است آنها را از بازگشت به خیابانها باز دارد. عدم اقدام همچنین میتواند منجر به بازگشت به مذاکرات با ایران شود، که در گذشته برای آمریکا و اسرائیل نتیجهبخش نبوده است.» «یک حمله نمادین حتی اگر حمله گستردهای تأیید نشود، میتواند مفید باشد و از پیشرفت به سمت مذاکراتی که ممکن است توافق نامطلوبی به همراه داشته باشد جلوگیری کند. در صورت وقوع، مذاکرات تنها زمانی باید صورت بگیرد که ایران الزامات سخت و قابل راستیآزمایی، از جمله خنثیسازی برنامههای هستهای و موشکی خود را اجرا کرده باشد. تجربه گذشته نشان داده است که رژیم ایران از دیپلماسی برای خرید زمان استفاده میکند، بنابراین تعیین حداقلهای مشخص قبل از ورود به مذاکرات جدید ضروری است.» «ایالات متحده باید به حمایت از شهروندان ایرانی که خواهان تغییر هستند ادامه دهد، زیرا حمایت خارجی میتواند اعتراضها را شعلهور کرده و به تضعیف رژیم و جایگزینی آن توسط مردم ایران منجر شود. استراتژی کلی باید حفظ موضع قاطع علیه ایران و اجتناب از توافقات جزئی و موقتی باشد، چرا که این نوع توافقات تاکنون نتوانستهاند برنامههای هستهای ایران را مهار کنند.»#پرونده_اغتشاشات_١۴٠۴#محتوا#رصد
خانه اندیشهورزان را در بله | ایتا | روبیکا | تلگرام | ایکس دنبال کنید!۱۷:۱۲
دیدهبان روز - شماره دوم (۲۹ دی) مرکز سرو با همکاری خانه اندیشهورزان منتشر کرد. شماره دومِ بسته خبری - تحلیلیِ رسانهها و اندیشکدههای خارجی. انعکاس آنچه که بازتاب داده نمیشود! بررسی علل صرفنظر کردن ترامپ از حمله نظامی گمانهزنی و تحلیلها حول چگونگی ادامه تنشها میان ایران و آمریکا بررسی مواضع و مطالب منتشرشده در BBC ،CNN، گاردین، الجزیره و.... بازتاب مقالات منتشرشده در FDD، کارنگی، هاتسون و.... فرهیخته گرامی، با توجه به عدم دسترسی مستقیم، مطالب گردآوریشده جهت آشنایی با اصل محتوای منتشرشده است و وزندهی و تحلیل آن به عهده خواننده خواهد بود. دریافت فایل#پرونده_اغتشاشات_١۴٠۴#نشریات#محتوا#رصد
خانه اندیشهورزان را در بله | ایتا | روبیکا | تلگرام | ایکس دنبال کنید!۱۸:۱۸
خانه اندیشهورزان دیدهبان روز - شماره دوم (۲۹ دی) مرکز سرو با همکاری خانه اندیشهورزان منتشر کرد. شماره دومِ بسته خبری - تحلیلیِ رسانهها و اندیشکدههای خارجی. انعکاس آنچه که بازتاب داده نمیشود! بررسی علل صرفنظر کردن ترامپ از حمله نظامی گمانهزنی و تحلیلها حول چگونگی ادامه تنشها میان ایران و آمریکا بررسی مواضع و مطالب منتشرشده در BBC ،CNN، گاردین، الجزیره و.... بازتاب مقالات منتشرشده در FDD، کارنگی، هاتسون و.... فرهیخته گرامی، با توجه به عدم دسترسی مستقیم، مطالب گردآوریشده جهت آشنایی با اصل محتوای منتشرشده است و وزندهی و تحلیل آن به عهده خواننده خواهد بود. دریافت فایل #پرونده_اغتشاشات_١۴٠۴ #نشریات #محتوا #رصد خانه اندیشهورزان را در بله | ایتا | روبیکا | تلگرام | ایکس دنبال کنید!
دیدهبان روز - شماره دوم (۲۹ دی) مرکز سرو با همکاری خانه اندیشهورزان منتشر کرد. شماره دومِ بسته خبری - تحلیلیِ رسانهها و اندیشکدههای خارجی. انعکاس آنچه که بازتاب داده نمیشود! بررسی علل صرفنظر کردن ترامپ از حمله نظامی گمانهزنی و تحلیلها حول چگونگی ادامه تنشها میان ایران و آمریکا بررسی مواضع و مطالب منتشرشده در BBC ،CNN، گاردین، الجزیره و.... بازتاب مقالات منتشرشده در FDD، کارنگی، هاتسون و.... فرهیخته گرامی، با توجه به عدم دسترسی مستقیم، مطالب گردآوریشده جهت آشنایی با اصل محتوای منتشرشده است و وزندهی و تحلیل آن به عهده خواننده خواهد بود. دریافت فایل #پرونده_اغتشاشات_١۴٠۴ #نشریات #محتوا #رصد خانه اندیشهورزان را در بله | ایتا | روبیکا | تلگرام | ایکس دنبال کنید!دیدبان روز 30 دی.pdf
۳.۰۹ مگابایت
دیدهبان روز - شماره دوم (۲۹ دی) مرکز سرو با همکاری خانه اندیشهورزان منتشر کرد. شماره دومِ بسته خبری - تحلیلیِ رسانهها و اندیشکدههای خارجی. انعکاس آنچه که بازتاب داده نمیشود! فرهیخته گرامی، با توجه به عدم دسترسی مستقیم، مطالب گردآوریشده جهت آشنایی با اصل محتوای منتشرشده است و وزندهی و تحلیل آن به عهده خواننده خواهد بود. خانه اندیشهورزان را در بله | ایتا | روبیکا | تلگرام | ایکس دنبال کنید!۱۸:۱۹
نیمی از شهرنشینان غیرمالک، ناامید از خانهدار شدن گزارش افکارسنجی ملت درباره (دیدگاه ساکنان مناطق شهری درباره حوزه مسکن) منتشر شد. در این پیمایش تعداد ۱۰۰۰ پرسشنامه به روش تلفنی از ساکنان مناطق شهری گردآوری شده است. هدف از اجرای این پیمایش، سنجش دیدگاه شهرنشینان درباره وضعیت بازار مسکن در کشور است. از نظر امیدواری به تملک مسکن (صاحب خانه شدن)، حدود نیمی از شهرنشینان غیرمالک (۵۲/۲ درصد) تا پنجسال آینده «اصلاً» امیدی به خانهدار شدن ندارند و ۲۷/۹ درصد نیز امید «کمی» به آن دارند. این درحالی است که ۱۷/۸ درصد از این افراد به میزان «زیاد» یا «خیلی زیادی» نسبت به مالک شدن در ۵ سال آینده امیدوار هستند. مطالعه گزارش کامل در سایت افکارسنجی ملت#محتوا#مسکن#افکارسنجی
خانه اندیشهورزان را در بله | ایتا | روبیکا | تلگرام | ایکس دنبال کنید!۷:۰۱
سیاست ارزی ناکارآمد؛ بزرگترین عامل اعتراضات نقد علیرضا شاهمیرزایی به حکمرانی ارزی و پیشنهاداتی برای دیپلماسی مالی ایران جنگها و کودتاها، همیشه پیوست اقتصادی دارند؛ کسی که ارز حاصل از صادرات را بازنگردانده، ممکن است آگاهانه به دنبال کودتا بوده باشد، یا اینکه ناآگاهانه به دشمن کمک کرده باشد؛ در هر دو حالت، از ضعف حکمرانی ارزی استفاده کرده است. ارز و نهادههای کشاورزی، جزو حساسترین موضوعات کشور است. علیرضا شاهمیرزایی ضمن تشریح معضلات ارزی، تصریح میکند: اندیشکدهها برای مواجهه با این بحرانها، راهکارهای اجرایی مشخصی ارائه دادهاند، اما بهدرستی مورد توجه قرار نگرفته است. وی البته "نظام پرداخت رسمی" را در شرایط فعلی ممکن نمیداند و "نظامات پرداخت شبهرسمی" را پیشنهاد میدهد؛ نظاماتی که نسبت به تراستیهای فعلی، آسیبپذیری کمتری دارند و میتوانند مزایایی مهمی در تبادلات ارزی ایجاد کنند: افزایش شفافیت؛ تسویه فوری؛ کاهش وابستگی به درهم؛ پایاپایهای دوجانبه و چندجانبه؛ ابزارهای جایگزین LC؛ بهرهگیری از اعتبار و سرمایه خارجی شاهمیرزایی به یک نمونه اشاره میکند:به گفته یکی از مدیران بانک مرکزی، پروژه اتصال ایران به سامانه CIPS چین در دوران برجام متوقف شد؛ در حالی که در همان مقطع، حتی کشورهایی که با تهدید تحریم مواجه نبودند نیز به سمت سازوکارهای مالی مستقل از دلار و سوئیفت حرکت کردند. امروز شاهدیم کشورهایی مانند میانمار و کره شمالی نیز عضو این شبکه هستند. از نگاه او، چین نهتنها در حوزه خرید نفت ایران، بلکه در پروندههایی نظیر اسنپبک، نشان داد که اراده سیاسی برای تغییر نظم جهان را دارد ولی منتظر تصمیم واحد در حاکمیت ماست. شاهمیرزایی همچنین در حوزه مدیریت بازار داخلی ارز و مقابله با پدیده خودتحریمی در موضوع منشا ارز، پیشنهادهای اندیشکده ها را مطرح کرده است.#پرونده_اغتشاشات_١۴٠۴#محتوا #کلیپ#سیاستگذاری_ارز#دیپلماسی_اقتصادی
خانه اندیشهورزان را در بله | ایتا | روبیکا | تلگرام | ایکس دنبال کنید!۹:۰۳
دسترسی به خدمات خانه اندیشهورزان همراهان گرامی خانه اندیشهورزان در وضعیت محدودیتهای دسترسی به اینترنت بینالملل، میتوانند از طریق پیوندها و شناسههای کاربری زیر، برای درخواست خدمات خانه اقدام نمایند. درخواست برگزاری دوره آموزشی درخواست استفاده از فضای کار اشتراکی رزرو اقامتگاه مشهد درخواست پذیرش امریه درخواست برگزاری رویداد و ضبط برنامه صوتی و تصویری از طریق پیام به شناسه @Mersad303 درخواست اتاق جلسات از طریق پیام به شناسه @ms_irani#اطلاعیه
خانه اندیشهورزان را در بله | ایتا | روبیکا | تلگرام | ایکس دنبال کنید!۱۱:۵۳
ونزوئلا، گرینلند، ایران گزارشی از پادکست مؤسسه هادسون - والتر راسل مید، تحلیلگر و پژوهشگر ارشد - ۱۰ ژانویه ۲۰۲۶ این اپیزود پادکست با تمرکز بر سه کانون ژئوپلیتیکی—ونزوئلا، گرینلند و ایران—نشان میدهد که چگونه سیاست خارجی آمریکا در دوره جدید، بیش از گذشته بر رقابت قدرتهای بزرگ، کنترل منابع راهبردی و مدیریت بحرانهای ساختاری متمرکز شده است. هر سه پرونده، اگرچه در ظاهر نامرتبطاند، اما در منطقِ کلیِ نظم جهانیِ در حالِ گذار بههم گره میخورند. در بخش ونزوئلا، بحث بر ناتوانی ساختاری دولت، فروپاشی اقتصادی و تداوم بحران مشروعیت سیاسی متمرکز است؛ وضعیتی که این کشور را به نمونهای از دولتهای گرفتار «بقای سیاسی بدون کارآمدی اقتصادی» تبدیل کرده است. در مورد گرینلند، اهمیت فزاینده قطب شمال، رقابت آمریکا، چین و روسیه بر سر مسیرهای جدید تجاری، منابع معدنی و جایگاه ژئواستراتژیک برجسته میشود؛ جایی که حتی ایدههای نامتعارف، بازتابدهنده تغییر موازنه قدرت جهانیاند. پرونده ایران در این اپیزود بهعنوان نمونهای از فشار همزمان داخلی و خارجی مطرح میشود: اعتراضات اجتماعی، بحرانهای اقتصادی و زیستمحیطی، و در عین حال تداوم سیاست بازدارندگی و تقابل منطقهای. تحلیل کلی نشان میدهد که ایران، مانند ونزوئلا، با شکاف عمیق میان توان حکمرانی و مطالبات جامعه روبهرو است، اما به دلیل جایگاه منطقهای و ظرفیتهای امنیتی، پیامدهای بیثباتی آن فراتر از مرزهای ملی خواهد بود. جمعبندی اپیزود بر این نکته تأکید دارد که سیاست جهانی وارد مرحلهای شده که در آن بحرانهای داخلی کشورها مستقیماً به رقابتهای ژئوپلیتیکی گره میخورند. در چنین شرایطی، تصمیمهای قدرتهای بزرگ نه صرفاً واکنشی، بلکه تلاشی برای شکلدهی به نظم آیندهاند؛ نظمی که در آن اقتصاد، امنیت، محیطزیست و مشروعیت سیاسی بهطور جداییناپذیر در هم تنیده شدهاند.#پرونده_اغتشاشات_١۴٠۴#محتوا#رصد
خانه اندیشهورزان را در بله | ایتا | روبیکا | تلگرام | ایکس دنبال کنید!۱۳:۲۵
* هزینه اغتشاشات بر دوش کیست؟*در هر اغتشاشی، یک سوال بنیادی به ذهن میآیدکه آیا سلبریتیها و چهرههای عمومی که مردم را به تحرک و اعتراض دعوت میکنند، باید پاسخگوی هزینههای اجتماعی و اقتصادی ناشی از این اغتشاشات باشند*؟ رسانه اصل مردم در این ویدیو به این موضوع پرداخته است. وقتی برخی از این افراد از موقعیت خود برای تحریک افکار عمومی استفاده میکنند، آیا نباید از آنها توقع داشت که در مقابل رفتارهای خود مسئولیت بپذیرند؟ *هزینههای ناشی از اعتراضات و اغتشاشات تنها بر دوش مردم عادی نخواهد بود*؛ بلکه باید به این فکر کنیم که چگونه میتوان اصول مسئولیت اجتماعی را در میان همه افراد جامعه سلبریتیها پیاده کرد.آیا زمان آن نرسیده که این چهرهها به سمت پاسخگویی و جبران هزینهها حرکت کند؟#پرونده_اغتشاشات_۱۴۰۴
#محتوا
#کلیپ
*خانه اندیشهورزان را در بله | ایتا | روبیکا | تلگرام | ایکس دنبال کنید!۱۴:۲۳
اغتشاشگران حامی بازگشت ساواکی به ایران شدنسلطنتطلبان پس از اغتشاشات اخیر در ایران، با شعارهایی مثل «بازگشت ساواک» و رفتارهای خشونتآمیز در خارج از کشور خودنمایی میکنند.*شاهین نجفی، خواننده سلطنتطلب، آشکارا اعلام میکند که فقط سلطنتطلبی قابل قبول است و آزادی و دموکراسی جایی ندارد*. این باعث حذف شعارهایی مثل «زن، زندگی، آزادی» در اردوگاه معاندین شده است.در ویدیوهایی که در شبکههای اجتماعی منتشر شده، برخی افراد به سبک هیتلر و با لهجۀ آلمانی سخنرانی میکنند؛ حتی محافل غربی از این رفتارها متعجب شدهاند. خشونتطلبی آشکار در سلطنتطلبان هر روز وجه دیگری از خود را نشان میدهد*. روز گذشته نیز، «گلسا قمری» از حامیان سلطنتطلبان و ساواک در یک مناظره زنده مخالفانش را تهدید کرد و گفت: «نگران نباش، بیشرف؛ وقتی رژیم عوض شد، دنبالتان میآییم.» انتشار تصاویر زانوزدن افراد مقابل رضا پهلوی، نمایانگر فرهنگ «ارباب و رعیتی» در میان آنان است.شعارهای سلطنتطلبان، از جمله بازگشت ساواک، یادآور جنایات و شکنجههای این سازمان است که حتی در آمریکا نیز مورد پیگیری قانونی قرار گرفته است.تحلیلها نشان میدهد سلطنتطلبان بعد از حوادث اخیر، *نیات افراطی و دیکتاتورمآبانه خود را آشکار کردهاند و رفتارشان حتی غربیها را متعجب کرده است.#پرونده_اغتشاشات_۱۴۰۴#محتوا#رصد
خانه اندیشهورزان را در بله | ایتا | روبیکا | تلگرام | ایکس دنبال کنید!۱۵:۲۷
هدف ترامپ، مجاب کردن ایران به تسلیم راهبردی است بخشهایی از مقاله اندیشکده چتم هاوس - صنم وکیل - ۱۶ ژانویه ۲۰۲۶ پس از اعتراضات شدید در سراسر ایران دونالد ترامپ، رئیسجمهور آمریکا، با تهدیدهای مکرر به اقدام نظامی، تهران و کل منطقه را در وضعیت انتظار و عدمقطعیت قرار داده است. پیام اصلی واشنگتن روشن است: سرکوب داخلی دیگر از پیامدهای خارجی مصون نیست. این اعتراضات صرفاً فورانهای معمول نارضایتی عمومی نیستند، بلکه از جدیترین چالشهایی به شمار میروند که جمهوری اسلامی در سالهای اخیر با آن روبهرو شده است. گستره جغرافیایی و تنوع گروههای اجتماعی مشارکتکننده نشان میدهد که حاکمیت احساس تهدیدی عمیق و ساختاری دارد. هرچند اعتراضات فروکش کرده، اما همزمان این تصور تقویت شده که بدون فشار خارجی پایدار—بهویژه از سوی آمریکا— نظام بهسادگی به وضعیت عادی بازخواهد گشت. تهدیدهای ترامپ در زمانی مطرح میشود که ایران از نظر راهبردی در آسیبپذیرترین وضعیت سالهای اخیر قرار دارد. ضربات مستمر اسرائیل به «محور مقاومت» از اکتبر ۲۰۲۳، جنگ مستقیم اسرائیل و ایران و حملات آمریکا به تأسیسات هستهای ایران، بازدارندگی تهران را تضعیف کرده و محدودیتهای واقعی توان دفاعی آن را آشکار ساخته است. اعتراضات داخلی این آسیبپذیری را تشدید کرده و شکاف میان فشار خارجی و بحران داخلی را به فرصتی برای واشنگتن تبدیل کرده است. راهبرد ترامپ در دور دوم ریاستجمهوری نه بر «تغییر رژیم» کلاسیک، بلکه بر «تسلیم راهبردی» استوار است: واداشتن ایران به پذیرش محدودیتهای دائمی بر برنامه هستهای و موشکی، کاهش نقش منطقهای و پذیرش این واقعیت که آمریکا آماده تشدید ناگهانی فشار در صورت عبور از خطوط قرمز است. در این چارچوب، پیوندزدن سرکوب داخلی با هزینههای بینالمللی یک تغییر کلیدی محسوب میشود. فشار اقتصادی نیز وارد مرحلهای سختتر شده است. علاوه بر تحریمهای حداکثری، تهدید به اعمال تعرفه ۲۵ درصدی علیه هر کشور یا شرکتی که با ایران تجارت کند، نشاندهنده گذار از فشار مالی به مجازات تجاری است؛ اقدامی که با هدف قطع شریانهای حمایتی تهران و انباشت هزینهها طراحی شده است. همزمان، سیگنالهای نظامی—از جمله اعزام ناو هواپیمابر—ابهام راهبردی را حفظ میکند تا ایران به این جمعبندی نرسد که وضعیت تثبیت شده است. با این حال، ترامپ مسیر مذاکره را بهطور کامل نبسته است. سیگنالهای معاملاتی درباره توافق و امکان بازگشت اقتصادی، مشروط به پذیرش محدودیتهای دائمی و قابل راستیآزمایی از سوی تهران، همچنان مطرح است. پرسش اصلی این است که آیا رهبری ایران این واقعیت جدید را پذیرفته یا بار دیگر دچار خطای محاسباتی خواهد شد. در مجموع، راهبرد کنونی آمریکا کمتر معطوف به مهندسی تغییر داخلی در ایران و بیشتر معطوف به واداشتن جمهوری اسلامی به پذیرش حدود قدرت خود است؛ راهبردی که پیامدهای عمیقی برای دوام نظام و آینده روابط ایران و آمریکا خواهد داشت.#پرونده_اغتشاشات_١۴٠۴#محتوا#رصد
خانه اندیشهورزان را در بله | ایتا | روبیکا | تلگرام | ایکس دنبال کنید!۱۶:۲۸
رفق و مدارا و تاثیر آن بر کاهش خشونت جامعه سجاد هجری، مدیر سیاستکده تألیف*، در مصاحبه با خانه اندیشهورزان با نگاهی فرهنگی به اعتراضات و اغتشاشات، بر نقش *مفاهیم رفق و مدارا در مواجهه با تکثرات پدیدآمده از تجدد تاکید کرده و با اشاره به ریشههای دینی و حکمی این دو مفهوم، از نقش آنها در کاهش شدّت و حِدَّت اعتراضات سخن میگوید.#پرونده_اغتشاشات_١۴٠۴#محتوا#سیاستگذاری_فرهنگی#کلیپ
خانه اندیشهورزان را در بله | ایتا | روبیکا | تلگرام | ایکس دنبال کنید!۱۸:۰۲
خانه اندیشهورزان چین در حیاط خلوت واشنگتن خانه اندیشهورزان در چارچوب برنامه خاوران برگزار میکند. گفتوگوی تحلیلی پیرامون حضور چین در ونزوئلا با حضور*: دکتر مهدی خورسند کارشناس ارشد مسائل بینالملل و تحلیلگر حوزه چین *در گفتوگو با*: رستم ضیائی پژوهشگر دیپلماسی اقتصادی چین در این گفتوگو، روابط اقتصادی و سیاسی چین و ونزوئلا، دیدار اخیر فرستاده ویژه چین با نیکلاس مادورو پیش از حمله آمریکا و چشمانداز روابط دو کشور بررسی میشود. سه شنبه ۱۶ دیماه | ساعت ۲۱ پیوند شرکت در نشست در بستر اسکای روم #اخبار #رویداد *خانه اندیشهورزان را در بله | ایتا | روبیکا | تلگرام *دنبال کنید*!
چین در حیاط خلوت واشنگتن خانه اندیشهورزان در چارچوب برنامه خاوران برگزار میکند. گفتوگوی تحلیلی پیرامون حضور چین در ونزوئلا با حضور*: دکتر مهدی خورسند کارشناس ارشد مسائل بینالملل و تحلیلگر حوزه چین *در گفتوگو با*: رستم ضیائی پژوهشگر دیپلماسی اقتصادی چین در این گفتوگو، روابط اقتصادی و سیاسی چین و ونزوئلا، دیدار اخیر فرستاده ویژه چین با نیکلاس مادورو پیش از حمله آمریکا و چشمانداز روابط دو کشور بررسی میشود. سه شنبه ۱۶ دیماه | ساعت ۲۱ پیوند شرکت در نشست در بستر اسکای روم #اخبار #رویداد *خانه اندیشهورزان را در بله | ایتا | روبیکا | تلگرام *دنبال کنید*! چین در حیاط خلوت واشنگتن در چهارمین نشست از سلسله نشستهای تخصصی چین با موضوع «چین در حیاط خلوت واشنگتن» با همکاری خانه اندیشهورزان روابط اقتصادی و سیاسی چین و ونزوئلا، دیدار فرستاده ویژه چین با نیکلاس مادورو پیش از حمله آمریکا و چشمانداز روابط دو کشور بررسی شد. دکتر مهدی خورسند، تحلیلگر مسائل بینالمللی*: چین در حال تحول و بازسازی استراتژیهای اقتصادی خود است، و در این راستا تلاش میکند مبادلات اقتصادی بیشتری را به ارز ملی خود، یوان، سوق دهد. اقدام چین در اجرای مبادلات دوجانبه با روسیه به یوان، نشاندهنده کاهش وابستگی به دلار و افزایش استقلال اقتصادی است. روابط اقتصادی چین با ونزوئلا به دلیل تحریمها و فشارهای بینالمللی دستخوش تغییر شده است. چین تلاش دارد در مسیر روابط اقتصادیاش با ونزوئلا و سایر کشورهای آمریکای لاتین، از نقش فعالانهتری برخوردار باشد. وضعیت ژئوپلیتیکی جهانی به گونهای است که کشورهایی مانند آمریکا از کنترل جریان انرژی جهانی به عنوان ابزاری برای اعمال فشار بر رقبا استفاده میکنند. چین و ونزوئلا باید تفاوت های استراتژی آمریکا را درک کرده و واکنشهای مناسب را در نظر بگیرند. امنیت ملی و ژئوپلیتیک در سیاستهای چین اولویتی ویژه دارند. موضوعاتی چون تایوان و تحریکات ژئوپلیتیکی از سوی آمریکا مسائل اساسی برای چین هستند که نیازمند واکنشهای استراتژیک و نهادی عمیق است.#محتوا #رویداد
#چین #ژئوپلیتیک
#دیپلماسی_اقتصادی
*خانه اندیشهورزان را در بله | ایتا | روبیکا | تلگرام | ایکس دنبال کنید!۱۹:۲۶
خانه اندیشهورزان دیدهبان روز - شماره دوم (۲۹ دی) مرکز سرو با همکاری خانه اندیشهورزان منتشر کرد. شماره دومِ بسته خبری - تحلیلیِ رسانهها و اندیشکدههای خارجی. انعکاس آنچه که بازتاب داده نمیشود! بررسی علل صرفنظر کردن ترامپ از حمله نظامی گمانهزنی و تحلیلها حول چگونگی ادامه تنشها میان ایران و آمریکا بررسی مواضع و مطالب منتشرشده در BBC ،CNN، گاردین، الجزیره و.... بازتاب مقالات منتشرشده در FDD، کارنگی، هاتسون و.... فرهیخته گرامی، با توجه به عدم دسترسی مستقیم، مطالب گردآوریشده جهت آشنایی با اصل محتوای منتشرشده است و وزندهی و تحلیل آن به عهده خواننده خواهد بود. دریافت فایل #پرونده_اغتشاشات_١۴٠۴ #نشریات #محتوا #رصد خانه اندیشهورزان را در بله | ایتا | روبیکا | تلگرام | ایکس دنبال کنید!
دیدهبان روز - شماره دوم (۲۹ دی) مرکز سرو با همکاری خانه اندیشهورزان منتشر کرد. شماره دومِ بسته خبری - تحلیلیِ رسانهها و اندیشکدههای خارجی. انعکاس آنچه که بازتاب داده نمیشود! بررسی علل صرفنظر کردن ترامپ از حمله نظامی گمانهزنی و تحلیلها حول چگونگی ادامه تنشها میان ایران و آمریکا بررسی مواضع و مطالب منتشرشده در BBC ،CNN، گاردین، الجزیره و.... بازتاب مقالات منتشرشده در FDD، کارنگی، هاتسون و.... فرهیخته گرامی، با توجه به عدم دسترسی مستقیم، مطالب گردآوریشده جهت آشنایی با اصل محتوای منتشرشده است و وزندهی و تحلیل آن به عهده خواننده خواهد بود. دریافت فایل #پرونده_اغتشاشات_١۴٠۴ #نشریات #محتوا #رصد خانه اندیشهورزان را در بله | ایتا | روبیکا | تلگرام | ایکس دنبال کنید!دیدبان روز 1بهمن.pdf
۲.۷۶ مگابایت
دیدهبان روز - شماره سوم (۱ بهمن) مرکز سرو با همکاری خانه اندیشهورزان منتشر کرد. شماره سومِ بسته خبری - تحلیلیِ رسانهها و اندیشکدههای خارجی. انعکاس آنچه که بازتاب داده نمیشود! بررسی ابعاد اجتماعی، اقتصادی و سیاسی اغتشاشات ایران و حدس و گمان و تحلیل راجع به آینده آن بررسی مواضع و مطالب منتشرشده در BBC، CNN، گاردین، الجزیره و.... بازتاب مقالات منتشرشده در FDD، Inss و.... فرهیخته گرامی، با توجه به عدم دسترسی مستقیم، مطالب گردآوریشده جهت آشنایی با اصل محتوای منتشرشده است و وزندهی و تحلیل آن به عهده خواننده خواهد بود.#پرونده_اغتشاشات_١۴٠۴#نشریات#محتوا#رصد
خانه اندیشهورزان را در بله | ایتا | روبیکا | تلگرام | ایکس دنبال کنید!۶:۴۵
از سوئیفت تا تراستیها؛ آیا CIPS راه خروج ایران از بنبست ارزی است؟
رستم ضیائی؛ پژوهشگر دیپلماسی اقتصادی
نظام پرداخت بینالمللی، زیرساختی فنی با اثر مستقیم بر کنترل جریان ارز، امکان تسویه رسمی مبادلات خارجی و اعمال سیاستهای پولی و ارزی است. محدودیت یا قطع دسترسی به این زیرساخت، صرفاً به افزایش هزینههای بانکی و تجاری منجر نمیشود، بلکه توان دولت در مدیریت بازار ارز، کاهش شوکهای بیرونی و نظارت مؤثر بر تراکنشهای فرامرزی را نیز بهطور جدی تضعیف میکند. در مورد ایران، قطع دسترسی به شبکه سوئیفت در سالهای اخیر، موجب شده است بخش قابلتوجهی از پرداختهای خارجی کشور به کانالهای غیررسمی و خارج از نظارت نهادی منتقل شود. این وضعیت به شکلگیری نظام مالی غیرشفاف انجامیده که در آن، تراستیها و واسطههای ارزی غیررسمی نقش تعیینکنندهای در انجام مبادلات خارجی ایفا میکنند. اگرچه این سازوکارها در کوتاهمدت امکان تداوم حداقلی تجارت خارجی را فراهم کردهاند، اما در میانمدت به یکی از عوامل اصلی تضعیف حاکمیت پولی و افزایش آسیبپذیری امنیت اقتصادی کشور تبدیل شدهاند.
از ابزار اضطراری تا ریسک ساختاریتراستیها در شرایط تحریم، به گلوگاههای اصلی انتقال ارز تبدیل شدهاند. این گلوگاهها خارج از چارچوبهای نظارتی رسمی فعالیت میکنند و الزام مشخصی به شفافیت، گزارشدهی یا تبعیت از سیاستهای پولی و ارزی ندارند. در عمل، بخش مهمی از جریان ارز کشور از مسیری عبور میکند که امکان رصد، مداخله یا تنظیم آن برای نهادهای مسئول بهشدت محدود است. ساختار قدرت در این شبکهها بهگونهای شکل گرفته که تصمیمات تعداد محدودی از بازیگران میتواند بر زمان تسویه، هزینه انتقال و حتی دسترسی به منابع ارزی اثرگذار باشد. این تمرکز ریسک، موجب شده است بازار ارز کشور نهتنها در برابر شوکهای خارجی، بلکه در برابر رفتارهای فرصتطلبانه داخلی نیز آسیبپذیر شود.
گروگانگیری ارزی در شرایط بحراننقطه بحرانی این ساختار، در شرایط ناآرامی سیاسی و امنیتی آشکار میشود. در اغتشاشات اخیر، شواهد نشان داد که بخشی از شبکههای ارزی غیررسمی، با کندسازی یا تعلیق تسویهها، شوکهایی به بازار ارز وارد کردند. این رفتارها به تشدید انتظارات تورمی، افزایش تقاضای احتیاطی و تضعیف اعتماد عمومی نسبت به توان دولت در کنترل بازار ارز انجامید. در چنین شرایطی، ثبات ارزی کشور عملاً به تصمیمات شبکههایی گره میخورد که نه مسئولیتی در قبال امنیت اقتصادی دارند و نه تحت سازوکارهای پاسخگویی قرار میگیرند. این وضعیت را میتوان بهدرستی «گروگانگیری ارزی» نامید؛ وضعیتی که در آن، ابزارهای سیاستگذاری رسمی در برابر کنشگران غیررسمی عملاً کارایی خود را از دست میدهند.
اتصال مجدد به CIPS؛ ضرورتی برای نظام بانکی ایراندر چنین شرایطی، سامانه پرداخت بینبانکی فرامرزی چین (CIPS) بهعنوان یک ضرورت جهت کاهش وابستگی به دلار مطرح میشود. CIPS یک زیرساخت یکپارچه پیامرسانی و تسویه است که امکان انجام تراکنشهای برونمرزی را فراهم میکند. برخلاف سوئیفت که صرفاً نقش پیامرسان دارد، CIPS فرآیند تسویه نهایی را نیز پوشش میدهد و امکان ثبت، گزارشدهی و نظارت ساختاریافته بر تراکنشها را ایجاد میکند.اتصال مجدد ایران به CIPS که در دوان برجام متوقف شده بود میتواند بخشی از پرداختهای خارجی کشور را از کانالهای غیرشفاف به مسیرهای رسمی و قابل کنترل منتقل کند، هزینه مبادله را کاهش داده و امکان اعمال سیاستهای ارزی را تقویت نماید. با این حال، این اتصال مستلزم آمادگی حقوقی، بانکی، فنی و دیپلماتیک مشخص است. با وجود مزایای آشکار، عدم اتصال ایران به CIPS نشاندهنده وجود موانعی فراتر از مسائل صرفاً فنی است. بخشی از این موانع به تعارض منافع بازمیگردد؛ شبکههایی که از وضعیت غیرشفاف موجود، کارمزدهای بالا و انحصار دسترسی سود میبرند، انگیزهای برای تغییر ندارند. در غیاب اجماع نهادی و اراده سیاسی، این منافع میتوانند فرآیند اصلاح را به تعویق بیندازند.
گزینههای پیشرودر وضعیت کنونی، سه مسیر سیاستی قابل تصور است:تداوم وضع موجود: ادامه اتکا به تراستیها با افزایش تدریجی ریسکهای اقتصادی و امنیتی.اتصال مجدد و مرحلهای به CIPS: آغاز همکاری در حوزههای کمریسک بهمنظور کاهش وابستگی به شبکههای غیررسمی.طراحی مدل ترکیبی پرداخت: ترکیب CIPS، پیمانهای پولی دوجانبه و اصلاح زیرساختهای داخلی برای افزایش تابآوری نظام پرداخت کشور.
#یادداشت #محتوا#سیاستگذاری_ارز
خانه اندیشهورزان را در بله | ایتا | روبیکا | تلگرام | ایکس دنبال کنید!
رستم ضیائی؛ پژوهشگر دیپلماسی اقتصادینظام پرداخت بینالمللی، زیرساختی فنی با اثر مستقیم بر کنترل جریان ارز، امکان تسویه رسمی مبادلات خارجی و اعمال سیاستهای پولی و ارزی است. محدودیت یا قطع دسترسی به این زیرساخت، صرفاً به افزایش هزینههای بانکی و تجاری منجر نمیشود، بلکه توان دولت در مدیریت بازار ارز، کاهش شوکهای بیرونی و نظارت مؤثر بر تراکنشهای فرامرزی را نیز بهطور جدی تضعیف میکند. در مورد ایران، قطع دسترسی به شبکه سوئیفت در سالهای اخیر، موجب شده است بخش قابلتوجهی از پرداختهای خارجی کشور به کانالهای غیررسمی و خارج از نظارت نهادی منتقل شود. این وضعیت به شکلگیری نظام مالی غیرشفاف انجامیده که در آن، تراستیها و واسطههای ارزی غیررسمی نقش تعیینکنندهای در انجام مبادلات خارجی ایفا میکنند. اگرچه این سازوکارها در کوتاهمدت امکان تداوم حداقلی تجارت خارجی را فراهم کردهاند، اما در میانمدت به یکی از عوامل اصلی تضعیف حاکمیت پولی و افزایش آسیبپذیری امنیت اقتصادی کشور تبدیل شدهاند.
از ابزار اضطراری تا ریسک ساختاریتراستیها در شرایط تحریم، به گلوگاههای اصلی انتقال ارز تبدیل شدهاند. این گلوگاهها خارج از چارچوبهای نظارتی رسمی فعالیت میکنند و الزام مشخصی به شفافیت، گزارشدهی یا تبعیت از سیاستهای پولی و ارزی ندارند. در عمل، بخش مهمی از جریان ارز کشور از مسیری عبور میکند که امکان رصد، مداخله یا تنظیم آن برای نهادهای مسئول بهشدت محدود است. ساختار قدرت در این شبکهها بهگونهای شکل گرفته که تصمیمات تعداد محدودی از بازیگران میتواند بر زمان تسویه، هزینه انتقال و حتی دسترسی به منابع ارزی اثرگذار باشد. این تمرکز ریسک، موجب شده است بازار ارز کشور نهتنها در برابر شوکهای خارجی، بلکه در برابر رفتارهای فرصتطلبانه داخلی نیز آسیبپذیر شود.
گروگانگیری ارزی در شرایط بحراننقطه بحرانی این ساختار، در شرایط ناآرامی سیاسی و امنیتی آشکار میشود. در اغتشاشات اخیر، شواهد نشان داد که بخشی از شبکههای ارزی غیررسمی، با کندسازی یا تعلیق تسویهها، شوکهایی به بازار ارز وارد کردند. این رفتارها به تشدید انتظارات تورمی، افزایش تقاضای احتیاطی و تضعیف اعتماد عمومی نسبت به توان دولت در کنترل بازار ارز انجامید. در چنین شرایطی، ثبات ارزی کشور عملاً به تصمیمات شبکههایی گره میخورد که نه مسئولیتی در قبال امنیت اقتصادی دارند و نه تحت سازوکارهای پاسخگویی قرار میگیرند. این وضعیت را میتوان بهدرستی «گروگانگیری ارزی» نامید؛ وضعیتی که در آن، ابزارهای سیاستگذاری رسمی در برابر کنشگران غیررسمی عملاً کارایی خود را از دست میدهند.
اتصال مجدد به CIPS؛ ضرورتی برای نظام بانکی ایراندر چنین شرایطی، سامانه پرداخت بینبانکی فرامرزی چین (CIPS) بهعنوان یک ضرورت جهت کاهش وابستگی به دلار مطرح میشود. CIPS یک زیرساخت یکپارچه پیامرسانی و تسویه است که امکان انجام تراکنشهای برونمرزی را فراهم میکند. برخلاف سوئیفت که صرفاً نقش پیامرسان دارد، CIPS فرآیند تسویه نهایی را نیز پوشش میدهد و امکان ثبت، گزارشدهی و نظارت ساختاریافته بر تراکنشها را ایجاد میکند.اتصال مجدد ایران به CIPS که در دوان برجام متوقف شده بود میتواند بخشی از پرداختهای خارجی کشور را از کانالهای غیرشفاف به مسیرهای رسمی و قابل کنترل منتقل کند، هزینه مبادله را کاهش داده و امکان اعمال سیاستهای ارزی را تقویت نماید. با این حال، این اتصال مستلزم آمادگی حقوقی، بانکی، فنی و دیپلماتیک مشخص است. با وجود مزایای آشکار، عدم اتصال ایران به CIPS نشاندهنده وجود موانعی فراتر از مسائل صرفاً فنی است. بخشی از این موانع به تعارض منافع بازمیگردد؛ شبکههایی که از وضعیت غیرشفاف موجود، کارمزدهای بالا و انحصار دسترسی سود میبرند، انگیزهای برای تغییر ندارند. در غیاب اجماع نهادی و اراده سیاسی، این منافع میتوانند فرآیند اصلاح را به تعویق بیندازند.
گزینههای پیشرودر وضعیت کنونی، سه مسیر سیاستی قابل تصور است:تداوم وضع موجود: ادامه اتکا به تراستیها با افزایش تدریجی ریسکهای اقتصادی و امنیتی.اتصال مجدد و مرحلهای به CIPS: آغاز همکاری در حوزههای کمریسک بهمنظور کاهش وابستگی به شبکههای غیررسمی.طراحی مدل ترکیبی پرداخت: ترکیب CIPS، پیمانهای پولی دوجانبه و اصلاح زیرساختهای داخلی برای افزایش تابآوری نظام پرداخت کشور.
#یادداشت #محتوا#سیاستگذاری_ارز
خانه اندیشهورزان را در بله | ایتا | روبیکا | تلگرام | ایکس دنبال کنید!۹:۰۳
دردِ دلی با دوستان دغدغهمند و اهل میدان - بخش اول محسن امیدوار، دانشجوی دکتری اقتصاد و مدرس حوزه علمیه قم رشد دفعی نرخ ارز، جرقه اعتراضات اخیر بود. طراحی دشمن و آمادگی کامل او برای بلعیدن ایران واضح بود اما پرسش من این است که ما چه کنیم تا نقشه دشمن تکمیل نشود؟ نقل این دولت و آن دولت نیست؛ این وضعیت در ارز و انرژی و دهها ابَر بحران دیگر قابل ادامه دادن نیست؛ اما راننده خوب کسی است که هم تو را به «مقصد» برساند و هم «سالم» برساند! حکمرانی در یک کلام چیزی نیست جز حل تزاحمها با بسیج ارادههای یک ملت با کمترین آسیب و بیشترین دستاورد. بحث بر سر یک تفکر نهادینه شده در تصمیمگیران است که به روزمرگی، زمان میگذرانند و پنجرههای فرصت را یکی پس از دیگری از دست میدهند و وقتی بحران، جان کشور را به گلوگاه رساند، تصمیمهای دقیقه نودی میگیرند. نیاز نیست پزشک باشیم تا بفهمیم پیشگیری بهتر از درمان است. مثال میزنم؛ سالها است که پرونده ایران و چین مفتوح است. واقعا کسی میداند برنامه جمهوری اسلامی برای کار کردن با اقتصاد دوم دنیا چیست؟ این، فقط ابهام من نیست؛ برای همه تصمیمگیران و تصمیمسازان مبهم است و در هر جلسهای که میرویم این ابهام مشهود است. کار کردن با چین لوازمی دارد. «بده» دارد و «بستانی»! کما اینکه من نیز در مقیاس خرد وقتی از کسی میخواهم شریک تجاریام شود، باید برای او جذابیت ایجاد کنم تا سرمایه، هوش و فناوریاش را با من به اشتراک بگذارد، تا هر دو رشد کنیم. حال اگر شریک، از تو توانمندتر (با نگاه مادی) باشد چه؟ طبعا کار تو سختتر است و بیشتر باید تلاش کنی. قصه پر غصه رابطه ایران و چین یکی از دهها پنجره فرصتی است که از دست رفته -اگر نگوییم در برخی دورهها تخریب شده- هر چند هنوز قابل علاج است. یا مثلا سالها است انطباق نقشه ارزی و تجاری، اتاقهای تسویه تجاری، استفاده از فناوریهای نوین پولی و مالی و دهها ایده دیگر برای کاهش نقش دلار در مبادلات تجاری کشور مطرح است. بدون تعارف، متولی مستقیم آن هم بانک مرکزی است. آیا میدانید بانک مرکزی ماهها، معاونت بین الملل نداشت؟ منکر نیستم که در همین نظام اداری فرسوده نیز، جرقههایی زده میشود و افراد نادر و دلسوز، پرچم برخی کارها را بلند میکنند اما دست آخر نتیجه مشتپر کن برای کشور تولید نمیشود. چرا؟ چون اساسا طرح و اراده بزرگی در مقیاس نهادی وجود ندارد. بله فشار اقتصاد سیاسی چرخه درهم و دلار نیز همیشه بوده و هست.#رصد#یادداشت#محتوا
خانه اندیشهورزان را در بله | ایتا | روبیکا | تلگرام | ایکس دنبال کنید!۱۶:۱۱
دردِ دلی با دوستان دغدغهمند و اهل میدان - بخش دوم محسن امیدوار، دانشجوی دکتری اقتصاد و مدرس حوزه علمیه قم آیا این وضعیت کشور نباید ما را بیدار کند؟ وقت آن نرسیده که در مقیاس نهادهای حکمرانی پوست اندازی کنیم؟ کشور، هنوز پر از جوانان باهوش و خلاق است؛ منظور جوانانی نیستند که بازتولید همین نهادهای موجودند. من از جوانانی سخن میگویم که بادمجان دور قاب چین نیستند؛ روندهای عادی ترقی در دستگاهها را که مملو از چاپلوسی و باند بازی است، دوست ندارند؛ برای عرق به میهن و اسلام کار میکنند نه نام و نان؛ برای خوشامد فلان دکتر و حجتالاسلام حاضر نیستند از حرف درست و اصولی خود کوتاه بیایند و برای همین است که سیستم اداری طردشان میکند و رشد نمیکنند و عاقبت خوشش این است که مهاجرت نکنند و نهایتا از دولت به بخش خصوصی بروند؛ و نهایتا دولت و نظام حکمرانی تهی از نخبگان و مبتکران شود. اینجاست که نمیتواند مسالهای مثل بازگشت ارز صادراتی و ارز ترجیحی را بدون چرک و خونریزی حل کند؛ یا بحران انرژی را چاره کند؛ خلق پول بانکی را مدیریت و در جهت تولید هدایت کند؛ نقشه جامعی برای بهرهبرداری از فرصت رابطه با شرق ترسیم و اجرا کند و قس علی هذا. حتماً از خود میپرسید ما به عنوان دانشگاهی، حوزوی و کنشگر دلداده انقلاب اسلامی و آرمانهای امام چه کنیم؟ به نظرم در یک کلام: «باید نظام حکمرانی را از روزمرگی نجات دهیم». باید تهاجمی عمل کنیم. گذشت آن زمانی که بانک مرکزی و وزارت اقتصاد و صمت و رفاه برایمان تصمیم بگیرند و ما تماشا کنیم. کنشگری انقلابی را خلاصه در جمع شدن در مساجد و خیابانها در زمان آشوب و راهپیمایی حمایت از نظام نکنیم. مطالبه درست و تخصصی از نظام حکمرانی دهها فتنه را پیشپیش خنثی میکند. اجازه ندهیم که کیفکشها برای انقلابمان تصمیم بگیرند. تنها راه علاج، تخصصگرایی و آمادگی برای ورود به میدان حل مساله است. اگر از مفاهیم دانش اقتصاد و سیاست و فرهنگ به دور باشیم و زبان مفاهمه و تخاطب با طبقات نخبه را بلد نباشیم، کنشگریمان به خیابان محدود میشود؛ آن هم کنشی انفعالی و پس از قدرتنمایی دشمن؛ نه کنشی از روی طرح و ابتکارِ عمل. انقلاب اسلامی، یک ایده روبهجلو و جهانگیر است؛ تماشاچی بودن و «برونسپاری» تصمیمسازی و تصمیمگیری به فضای کارمندی دستگاهها، ضد این ایده عمل میکند و نهایتا دو لبه قیچی دشمنی خارجی و ناکارآمدی داخلی، انقلاب را از ایده محوری اش دور میکند. #رصد#یادداشت#محتوا
خانه اندیشهورزان را در بله | ایتا | روبیکا | تلگرام | ایکس دنبال کنید!۱۶:۱۱