بازارسال شده از
پنل تخصصی جنگ و رسانه؛ جنگ سخت در میدان ادراکبه گزارش دبیرخانه جایزه ملی سیاستگذاری؛ پنل تخصصی «جنگ و رسانه؛ جنگ سخت در میدان ادراک» برگزار میشود. این نشست با تمرکز بر امتداد جنگ در جغرافیای روایت و رسانه، به بررسی ابعاد بازنمایی منازعات معاصر و تاثیر آن بر افکار عمومی و معادلات سیاسی میپردازد. اعضای پنل:حسین شهرستانی؛ میثم رمضانعلی؛ حبیب رحیمپور ازغدی؛ سیدمحمدرضا اصنافی. خانه اندیشهورزان چهارشنبه ۲۹ بهمن ۱۴۰۴ ساعت ۱۵ تا ۱۷ لینک خبر در سایت جامعه اندیشکدهها#اخبار#رویداد#جایزه_اثر#نشست_تخصصی
جایزه ملی سیاستگذاری در وب | بله | تلگرام۱۶:۵۴
کالبدشکافی الگوی دیجیتال پکن مدرسه حکمرانی فضای مجازی در چین، به همت پژوهشگاه فضای مجازی و با همکاری اندیشکده نظام مسائل حکمرانی کشور، خانه اندیشهورزان و مؤسسه مطالعات کمربند و راه در روزهای ۲۵ و ۲۶ بهمنماه، با محوریت تبیین الگوی دیجیتال پکن برگزار شد. تأکید بر ضرورت پژوهش عمیق درباره الگوی چینی حجتالاسلام میثم غلامی، سرپرست پژوهشگاه فضای مجازی*: واقعیت این است که اینترنت جهانی واحد در حال تضعیف است و کشورها به دنبال بازطراحی الگوهای امنیت سایبری و تعریف مدلهای جدید حکمرانی هستند. امروز پلتفرمها به ابزار قدرت تبدیل شدهاند؛ بنابراین ساماندهی تنظیمگری پلتفرمها در ایران ضروری است. همچنین باید نسبت به تحول در اخلاق فناوری هشیار بود؛ چراکه اخلاق فناوری از سطح توصیههای غیرالزامآور عبور کرده و نیازمند تدوین قواعد الزامآور و بومیسازی چارچوبهای مقرراتی است. *انتقال مرجعیت اینترنت به ساختار حزبی در چین مهیار نادری، مشاور مرکز همکاریهای تحول و پیشرفت*: در حال حاضر هدایت کلان فضای مجازی چین مستقیماً تحت نظارت عالیترین سطوح حزبی قرار گرفته و نقش حزب کمونیست از سال ۲۰۱۸ در سیاستگذاری این حوزه پررنگتر شده است. اداره فضای مجازی چین (CAC) تنها در سال ۲۰۲۳ با بیش از ۲۰ میلیارد محتوای غیرقانونی و میلیونها حساب کاربری متخلف برخورد کرده است. حمایت هدفمند دولت از پلتفرمهای بومی، زمینه رشد جهانی شرکتهایی مانند Tencent را فراهم کرده است. *سیاست دوگانه چین؛ توسعه هدایتشده همراه با کنترل سختگیرانه محمد حمزهای، دبیر میز مطالعات چین*: مدل چینی بر "توسعه هدایتشده" در کنار "کنترل سختگیرانه" و اولویت ثبات سیاسی استوار است. روند تحول اینترنت در این کشور از یک زیرساخت دانشگاهی شروع شد و به تمرکز حاکمیتی و حذف بازیگران خارجی رسید. تشکیل اداره فضای مجازی چین، نقطه پایان مدیریت جزیرهای در این کشور بود و با یکپارچهسازی تصمیمگیری، وزارتخانهها و شرکتهای فناوری در مسیر اهداف ملی همسو شدند. ما امروز شاهد سه ستون قانونی یعنی قانون امنیت سایبری، قانون امنیت داده و قانون حفاظت از اطلاعات شخصی در چین هستیم که نشانه گذار به حکمرانی قانونمند است. *مقایسه رویکرد چین و اروپا در حکمرانی هوش مصنوعی سعید سید آقا بنیهاشمی، کارشناس هوش مصنوعی*: حکمرانی جامع هوش مصنوعی فراتر از نظارت فنی است و باید بر کل چرخه حیات فناوری نظارت کند. ریسکهایی چون سوگیری، نقض حریم خصوصی و فقدان شفافیت جدی هستند. اگر بخواهیم مقایسه کنیم، چین رویکردی "امنیتمحور" و اتحادیه اروپا الگویی "حقوقمحور" دارد. حکمرانی هوش مصنوعی ضرورتی راهبردی برای ایجاد توازن میان توسعه فناوری و مهار مخاطرات آن است. *بررسی نظام مالی و بانکی چین دکتر حسین قاهری، رئیس اندیشکده مطالعات راهبردی ایران و چین*: بانک خلق چین نقش محوری در مهار تورم دارد و راهبرد آنها تفکیک یوان داخلی (CNY) از یوان بینالمللی (CNH) است. عملکرد بانکهای تخصصی موسوم به "چهار بزرگ" نمونهای بارز از تخصصگرایی و کنترل خلق اعتبار است. ساختار نظارتی هوشمند در کمیسیون تنظیم مقررات بانکی و بیمه و سیستمهای پشتیبانی تصمیمگیری برای پایش لحظهای عملکرد مدیران در چین، نمونهای است که در ایران نیز میتواند به اصلاح نظام مالی ایران بیانجامد. *توسعه سامانه CIPS و چشمانداز همکاری با ایران محمدمهدی خدابخش، مسئول بخش چین اندیشکده حکمرانی هوشمند*: سامانه پرداخت بینبانکی فرامرزی چین (CIPS) که در اکتبر ۲۰۱۵ توسط بانک خلق چین راهاندازی شد، رشد خیرهکنندهای داشته است؛ بهطوری که حجم تراکنشهای آن در سال ۲۰۲۴ به حدود ۱۷۵ تریلیون یوآن رسیده و شبکه آن اکنون شامل ۱۹۳ عضو مستقیم و ۱۵۷۳ عضو غیرمستقیم است.#فضای_مجازی
#گزارش_تصویری
#پرونده_چین
*خانه اندیشهورزان را در بله | ایتا | روبیکا | تلگرام | ایکس دنبال کنید!۷:۲۴
۷:۲۴
۷:۲۴
۷:۲۴
۷:۲۴
۷:۲۴
۷:۲۴
«عراقچی با ابتکارهای هستهای و نفتی و با اختیارات کافی در سوئیس» بررسی مطبوعات روز منافع اقتصادی و هزینه خروج از توافق احتمالی فرهیختگان«روندها نشان میدهد دیپلماتها اینبار با خشابی پر به مصاف هیئت آمریکایی میروند تا هزینه تکرار برجام ۹۴ و مسقط ۱۴۰۴ برای آمریکا به حداکثر برسد. تجربه برجام نشان داد فقدان منافع اقتصادی ملموس برای طرف مقابل، هزینه خروج از توافق را پایین میآورد. هدف این است که با تعریف پروژههای بزرگ و سودآور، شبکهای از منافع مشترک ایجاد شود که بهعنوان یک تضمین واقعی و نه روی کاغذ، هزینه بازگشت به تقابل و تحریم را برای واشنگتن بهشدت افزایش دهد.» تنشزدایی و ایجاد امکان شنیدن صدای مخالفان شرق«اکنون و در آستانه برگزاری دور دوم مذاکرات سرنوشتساز ایران و آمریکا که سایه جنگ جدیتر از هر زمان دیگر و تنشها و تضادهای داخلی و دیاسپورایی به اوج خود رسیده، نبود چارهاندیشی عاجل بر محوریت تنشزدایی با جهان و آشتی با جامعه میتواند نتایج بسیار ناگواری را در پی داشته باشد. امکان شنیدن صدای منتقدان و مخالفان را فراهم آوریم و وفاداری را جانشین خروج کنیم!» غرب ناگزیر از تعامل با ایران جوان«ترامپ که ۲۱بار از نابودی تأسیسات هستهای ایران با بمبهای بی۲ در عملیات «چکش نیمهشب» گفته بود امروز نمایندگانش را به مسقط و ژنو فرستاده تا با کشوری که مدعی نابودی توان هستهایاش بودند، درباره محدودسازی همان توان نابود شده مذاکره کنند. ایران امروز در نقطهای ایستاده که باید از موضع قدرت مذاکره کند.» ايران اگر نمیخواهد شرايط ترامپ را بپذيرد، بايد به يك بازی بزرگ دست بزند! اعتماد«در سايه تغيير توازن جهانی ايران بايد اطمينان حاصل كند كه روسيه و چين پشتش را خالی نخواهند كرد. نه اينكه برای ايران بجنگند؛ بلكه با امريكا وارد زد و بند به ضرر منافع و تماميت ارزی ايران نشوند! اگر سناريوی تقابل نظامی مطرح شود، به احتمال زياد ماهيتی محدود، سريع و آنی خواهد داشت، به ويژه آنكه دونالد ترامپ در آستانه انتخابات مياندورهای كنگره تمايلی به ورود به جنگی گسترده ندارد.» فضای کنونی رویارویی ایران و آمریکا، دیگر بهسادگی سالهای برجام نیست خراسان«میدان، امنیتی–نظامی شده و دیپلماسی زیر سایه تنشهای نظامی پیش میرود. نشانهها حکایت از آن دارد که کانون عملیاتی سناریوهای فشار و عملیات احتمالی، بهعهده رژیم اسرائیل و در حوزه موشکی تعریف شده؛ درحالیکه آمریکا با گسیل نیرو به منطقه، هم نقش ارعاب راهبردی را ایفا میکند و هم میکوشد اهرم هستهای را صرفاً با امتیاز پرهیز از مداخله مستقیم نظامی از ایران بگیرد و در عوض، پشتیبانی دفاعی–تهاجمی مؤثرتری از تلآویو فراهم آورد. این الگو، بیش از آنکه دیپلماسی باشد، مدیریت بحران به نفع کمپین مشترک واشنگتن–تلآویو است.» نگهداشتن سایه جنگ، ویرانگرتر از خود جنگ اطلاعات«گذشته از اختلاف نظر تحلیلگران در وقوع یا عدم وقوع جنگ، چیزی که همه بر آن اتفاق نظر دارند این است که نگه داشتن سایه جنگ بر سر هرکشوری از خود جنگ ویرانگرتر است. سایه جنگ در درجه اول در کنار تحریمهای همه جانبه، میتواند اقتصاد هر کشوری را حتی در کوتاه مدت به ورطه ورشکستگی و نابودی بکشاند. با ورشکسته شدن اقتصاد، شکافهای اجتماعی عمیق و عمیقتر شده و سرمایههای اجتماعی در معرض نابودی قرار میگیرند.»#رصد#پرونده_مقاومت_ملی
خانه اندیشهورزان را در بله | ایتا | روبیکا | تلگرام | ایکس دنبال کنید!۹:۵۶
دورهی بینالمللی حکمرانی قرآنی «زُبُر» اندیشکده آیات برگزار میکند. با موضوع سقوط فراعنه در اوج غرورسیره مبارزاتی و حکمرانی انبیاء علیهمالسلام در ایّام ماه مبارک رمضان ۱۴۰۴ ساعت ١٠:٣٠ تا ١٣:٣٠ پیوند نامنویسی#اخبار#آموزش
خانه اندیشهورزان را در بله | ایتا | روبیکا | تلگرام | ایکس دنبال کنید!۱۲:۰۱
از «دیپلماسی هستهای» تا «حراج منابع»؛ معمای مشوقهای جدید در ژنو پریسا نصرآبادی، کارشناس امور بینالملل در آستانهی مذاکرات غیرمستقیم ایران و آمریکا در ژنو، سی.ان.ان از «راههای دیگری» میگوید که دولت ایران میتواند برای بازداشتن آمریکا از اقدام به حمله نظامی، آنها را به کار گیرد؛ از جمله از طریق مشوّقهای اقتصادی. به گفته یکی از منابع سی.ان.ان، در جریان چند دور گفتوگو بین ایران و آمریکا در سال گذشته (۲۰۲۵)، درباره معاملات تجاری احتمالی به موازات یک توافق هستهای بحث شده بوده است؛ از جمله اعطای دسترسی ویژه به آمریکا برای توسعه منابع نفت، گاز و عناصر نادر خاکی ایران که انتظار میرود این پیشنهادها در این دور مذاکرات نیز از سوی ایران مطرح شود. ادعایی که از سوی برخی تحلیلگران آمریکایی و اسرائیلی مطرح میشود این است که ایران در دور قبلی مذاکرات، «پیشنهاد جذّابی» برای تعامل اقتصادی با آمریکا روی میز نگذاشته است؛ اما در دور جدید، ویتکاف بر ایدههایی پافشاری کرده که از درون دولت آمریکا و نیز از سوی متحدان منطقهای ایالات متحده مطلوب تلّقی میشود و توانسته ایرانیها را وادار کند تا مشوّقهایی اقتصادی قابل توجهی ارائه دهند؛ مشوّقهایی فراتر از پیشنهادهای فریبندهای که در دوره برجام عرضه میکردند. حضور کوشنر در مذاکرات جاری نیز از همین منظر فهمیده میشود. اگرچه برای آمریکاییها تقریباً محرز است که آیتالله خامنهای، رهبر ایران، با سرمایهگذاری ایالات متحده در صنایع راهبردی ایران و اعطای امتیازات ویژه به آمریکا برای بهرهکشی از منابع ایران موافقت نمیکند، اما به زعم برخی تحلیلگران اگر در این مقطع ایران و آمریکا به توافقی دست یابند، معنای آن این است که مخالفت رهبر ایران تأثیر چندانی در ادامه پیدا کردن این روند ندارد و کارگزارانِ توافق با آمریکا، رأی ایشان را نادیده میگیرند. به نظر میرسد که آمریکاییها با الگو قرار دادن ونزوئلا در مواجهه با ایران و نیز سهیم کردن کمپانیهای خوشهای چندملیتی در کشورهای حاشیه خلیج فارس برای پذیرش ریسکها و تأمین امنیت سرمایههای آمریکایی در ایران، امیدوارند چنان سیطرهای بر اقتصاد ایران پیدا کنند که در یک بازهی زمانی نه چندان طولانی، بتوانند رأساً و در محلّ، «غروب هستهای» را به «غروب موشکی» و «غروب منطقهای» پیوند بزنند.#امنیت_ملی #دیپلماسی#یادداشت
خانه اندیشهورزان را در بله | ایتا | روبیکا | تلگرام | ایکس دنبال کنید!۱۳:۵۱
خانه اندیشهورزان «چرخش از زیست نفتی به زیست در کمربندهای اقتصادی؛ درآمدی بر گفتمان جدید توسعه ایران» - بخش اول یادداشت اختصاصی ابتکار ایران آقای دکتر مسعود نیلی، اخیرا در یادداشتی تحت عنوان «روزگاری اینچنین هائل» در روزنامه دنیای اقتصاد به بررسی حوادث غمبار دی ماه پرداختهاند و در نهایت متن خود را با این نتیجهگیری به پایان رساندهاند: «به نظام حکمرانی توصیه میشود که اولا به فکر ابتکارات مناسب برای پایان بخشیدن به منازعه مخرب بینالمللی موجود باشد. توجه داشته باشیم که هرچه طرف مقابل ما بیمنطقتر، خطرناک تر و غیرانسانیتر باشد، ضرورت برخورد مدبرانه و توأم با طمأنینه ما بیشتر میشود.» این سخنان به هیچ وجه جدید نیست؛ بین سطورِ یادداشتهای چندین ساله دکتر نیلی آن است که: «مناقشات بینالمللی را حل کنید تا تحریمها رفع شده و زمینه اتصال به زنجیرههای ارزش بینالمللی و حضور در نظام تقسیم کار جهانی فراهم شود و آنگاه بوی توسعه را استشمام کنیم.» فارغ از نگاه تقلیلگرایانه ایشان به تحریمها (که محل بحث ما در این مجال نیست) و ایضا با خودداری نسبت به تعریض به توصیۀ به شدت خطرناک ایشان در موضوع «طمأنینه حداکثری (بخوانید کرنش!) در مقابل درندهخویی فزایندۀ طرف مقابل»، در یادداشت زیر به نقد زیربنای نگاه توسعهای ایشان و همفکرانشان خواهیم پرداخت. ۱- جوابهای تکراری، پاسخگوی سؤال خیلی جدیدِ توسعه ایران نیست! در میان اندیشمندان اقتصادی، این گزاره تقریباً مورد اجماع است که توسعه اقتصادی یک کشور، در کنار سایر مؤلفهها، بهشدت تحتتأثیر «روابط فرامرزی»ست. از نظریات سنتی اقتصاد بینالملل نظیر «مزیت مطلق» و «مزیت نسبی» گرفته تا نظریه جایگزینی واردات و همچنین نظریه غالب اواخر قرن بیستم و اوایل قرن بیست و یکم، یعنی «ادغام در زنجیرههای ارزش جهانی بهمثابه شرط لازم توسعه» همگی بهنوعی بر تأثیرگذاری روابط فرامرزی بر توسعه اقتصادی یک کشور (اعم از تأثیر مثبت و منفی) صحه گذاشتهاند. با پیشفرض گرفتن گزاره فوق، این سؤال مطرح میشود که توسعه ایران، بهصورت مشخص چه ربط و نسبتی با روابط فرامرزی دارد. سالهاست که اندیشمندان ایرانی در حال گفتگو، مباحثه و حتی مناقشه دررابطهبا این موضوع هستند. در اینجا بنای بر باز کردن یک مناقشه کهنه و عمیق نداریم. بنای ما در این نوشتار، آن است که بیان کنیم که امروز، نه «جواب» بلکه خودِ «سؤال» تغییر کرده است؛ توضیح آنکه تا چند سال گذشته، با پیشفرض گرفتن «ثبات شرایط خارجی» (با مؤلفههایی نظیر عملکرد سیاسی کشورها در چارچوب سازمان ملل و کارکرد حداکثری نهادهایی نظیر سازمان توسعه جهانی، صندوق بینالملل پول، بانک جهانی و ...) و فعالبودن زنجیرههای ارزش جهانی، اندیشمند ایرانی به دنبال ارائه «ایده و پاسخ» به «سؤالی مفروض» بود؛ پاسخها نیز در طیفی گسترده جانمایی میشدند: از «ضرورت پذیرش کامل قواعد سیاسی جهانشمول و عضویت در تقسیم کار جهانی» تا «ضرورت توسعه دروننگر و خودکفا و درعینحال حفظ استقلال سیاسی.» اما آنچه دنیای جدید را از دنیای قدیم متمایز میکند آن است که اساساً «سؤالات» تغییر کردهاند؛ امروز اندیشمند آگاهِ ایرانی (نه اقتصاددان یا سیاستمداری که بیخبر از تحولات دنیای جدید، همچنان نسخههای پیشین را تجویز میکند.) سه تغییر عمده را مشاهده میکند: الف. جهان تغییر کرده است. ب. منطقه تغییر کرده است. ج. ایران تغییر کرده است. جهان تغییر کرده است به این معنا که جهان مسطحِ خالی از عوارض سیاسی و امنیتی، جای خود را به جهان مشحون از ملاحظات امنیتی و سیاسی داده است؛ تا جایی که امروز، استفاده از ابزارهای اقتصادی (نظیر تحریم، تعرفهگذاری، غربالگری حرکت سرمایه، احیای گفتمان سیاست صنعتی، حمایتگرایی) در راستای تحکم سیاسی به پدیدهای شایع و رایج تبدیل شده است؛ تا آنجا که امروز، سخن از تسلیحاتیسازی وابستگیها به میان آمده است. همچنین، اکنون، مسیر جهانیسازی، وارونه شده و زنجیرههای ارزش جهانی، بر اساس گفتمان «امنیت اقتصادی» جای خود را به زنجیرههای منطقهای، دوستگرا و ایمن میدهند. #اقتصاد_سیاسی #یادداشت خانه اندیشهورزان را در بله | ایتا | روبیکا | تلگرام | ایکس دنبال کنید!
«چرخش از زیست نفتی به زیست در کمربندهای اقتصادی؛ درآمدی بر گفتمان جدید توسعه ایران» - بخش اول یادداشت اختصاصی ابتکار ایران آقای دکتر مسعود نیلی، اخیرا در یادداشتی تحت عنوان «روزگاری اینچنین هائل» در روزنامه دنیای اقتصاد به بررسی حوادث غمبار دی ماه پرداختهاند و در نهایت متن خود را با این نتیجهگیری به پایان رساندهاند: «به نظام حکمرانی توصیه میشود که اولا به فکر ابتکارات مناسب برای پایان بخشیدن به منازعه مخرب بینالمللی موجود باشد. توجه داشته باشیم که هرچه طرف مقابل ما بیمنطقتر، خطرناک تر و غیرانسانیتر باشد، ضرورت برخورد مدبرانه و توأم با طمأنینه ما بیشتر میشود.» این سخنان به هیچ وجه جدید نیست؛ بین سطورِ یادداشتهای چندین ساله دکتر نیلی آن است که: «مناقشات بینالمللی را حل کنید تا تحریمها رفع شده و زمینه اتصال به زنجیرههای ارزش بینالمللی و حضور در نظام تقسیم کار جهانی فراهم شود و آنگاه بوی توسعه را استشمام کنیم.» فارغ از نگاه تقلیلگرایانه ایشان به تحریمها (که محل بحث ما در این مجال نیست) و ایضا با خودداری نسبت به تعریض به توصیۀ به شدت خطرناک ایشان در موضوع «طمأنینه حداکثری (بخوانید کرنش!) در مقابل درندهخویی فزایندۀ طرف مقابل»، در یادداشت زیر به نقد زیربنای نگاه توسعهای ایشان و همفکرانشان خواهیم پرداخت. ۱- جوابهای تکراری، پاسخگوی سؤال خیلی جدیدِ توسعه ایران نیست! در میان اندیشمندان اقتصادی، این گزاره تقریباً مورد اجماع است که توسعه اقتصادی یک کشور، در کنار سایر مؤلفهها، بهشدت تحتتأثیر «روابط فرامرزی»ست. از نظریات سنتی اقتصاد بینالملل نظیر «مزیت مطلق» و «مزیت نسبی» گرفته تا نظریه جایگزینی واردات و همچنین نظریه غالب اواخر قرن بیستم و اوایل قرن بیست و یکم، یعنی «ادغام در زنجیرههای ارزش جهانی بهمثابه شرط لازم توسعه» همگی بهنوعی بر تأثیرگذاری روابط فرامرزی بر توسعه اقتصادی یک کشور (اعم از تأثیر مثبت و منفی) صحه گذاشتهاند. با پیشفرض گرفتن گزاره فوق، این سؤال مطرح میشود که توسعه ایران، بهصورت مشخص چه ربط و نسبتی با روابط فرامرزی دارد. سالهاست که اندیشمندان ایرانی در حال گفتگو، مباحثه و حتی مناقشه دررابطهبا این موضوع هستند. در اینجا بنای بر باز کردن یک مناقشه کهنه و عمیق نداریم. بنای ما در این نوشتار، آن است که بیان کنیم که امروز، نه «جواب» بلکه خودِ «سؤال» تغییر کرده است؛ توضیح آنکه تا چند سال گذشته، با پیشفرض گرفتن «ثبات شرایط خارجی» (با مؤلفههایی نظیر عملکرد سیاسی کشورها در چارچوب سازمان ملل و کارکرد حداکثری نهادهایی نظیر سازمان توسعه جهانی، صندوق بینالملل پول، بانک جهانی و ...) و فعالبودن زنجیرههای ارزش جهانی، اندیشمند ایرانی به دنبال ارائه «ایده و پاسخ» به «سؤالی مفروض» بود؛ پاسخها نیز در طیفی گسترده جانمایی میشدند: از «ضرورت پذیرش کامل قواعد سیاسی جهانشمول و عضویت در تقسیم کار جهانی» تا «ضرورت توسعه دروننگر و خودکفا و درعینحال حفظ استقلال سیاسی.» اما آنچه دنیای جدید را از دنیای قدیم متمایز میکند آن است که اساساً «سؤالات» تغییر کردهاند؛ امروز اندیشمند آگاهِ ایرانی (نه اقتصاددان یا سیاستمداری که بیخبر از تحولات دنیای جدید، همچنان نسخههای پیشین را تجویز میکند.) سه تغییر عمده را مشاهده میکند: الف. جهان تغییر کرده است. ب. منطقه تغییر کرده است. ج. ایران تغییر کرده است. جهان تغییر کرده است به این معنا که جهان مسطحِ خالی از عوارض سیاسی و امنیتی، جای خود را به جهان مشحون از ملاحظات امنیتی و سیاسی داده است؛ تا جایی که امروز، استفاده از ابزارهای اقتصادی (نظیر تحریم، تعرفهگذاری، غربالگری حرکت سرمایه، احیای گفتمان سیاست صنعتی، حمایتگرایی) در راستای تحکم سیاسی به پدیدهای شایع و رایج تبدیل شده است؛ تا آنجا که امروز، سخن از تسلیحاتیسازی وابستگیها به میان آمده است. همچنین، اکنون، مسیر جهانیسازی، وارونه شده و زنجیرههای ارزش جهانی، بر اساس گفتمان «امنیت اقتصادی» جای خود را به زنجیرههای منطقهای، دوستگرا و ایمن میدهند. #اقتصاد_سیاسی #یادداشت خانه اندیشهورزان را در بله | ایتا | روبیکا | تلگرام | ایکس دنبال کنید!
«چرخش از زیست نفتی به زیست در کمربندهای اقتصادی؛ درآمدی بر گفتمان جدید توسعه ایران» - بخش دوم یادداشت اختصاصی ابتکار ایران علاوه بر جهان، منطقه پیرامونی ایران نیز تغییر کرده است. کشورهای پیرامون ایران، بهتدریج با افزایشدادن توان اقتصادی، امنیتی و سیاسی خود به دنبال گسترش حوزه نفوذ و طراحی زمین بازی خود هستند؛ در این میان، کنشگری ستیزهجو به نام رژیم صهیونیستی، صحبت از خاورمیانه بزرگ و «صلح کلی» به میان آورده است. به تعبیر کیسینجر: «هرگاه صلح کلی— که بهمنزلۀ پرهیز از جنگ تصور شده— هدفِ اصلیِ یک قدرت یا گروهی از قدرتها بوده، نظامِ بینالملل به گروگانِ بیرحمترین عضوِ جامعۀ بینالملل درآمده است. هرگاه نظمِ بینالمللی اذعان کرده که اصولی هست که حتی بهخاطر صلح نیز نمیتوان آنها را معامله کرد، آنگاه ثباتِ مبتنی بر موازنۀ نیروها دستکم قابلِ تصور بوده است.» و در نهایت، خودِ ایران نیز با ایران ده سال پیش تفاوتهای ماهوی پیدا کرده است. در عرصه روابط خارجی، اقتصاد ایران با پدیدههایی نظیر تشدید تحریمهای اقتصادی و بازگشت قطعنامههای شورای امنیت از یک سو (وجه سلبی) و تقویت کمربندهای برّیِ پیرامون و درون ایران نظیر ابتکار کمربند و راه و کریدور شمال-جنوب ازسویدیگر (وجه ایجابی) مواجه شده است.به نظر میرسد بهموجب تغییر توأمان جهان، منطقه و ایران، صورتبندی طرح جدیدی برای توسعه ایران ضروری به نظر میرسد؛۲. چرا این موضوع مهم است؟
با تشدید تحریمها از سال ۱۳۸۹، اقتصاد ایران بهتدریج از ریل ارتقای شاخصهای توسعهای (نظیر نرخ رشد مثبت و پایدار، توسعه و بهسازی زیرساختها، تقویت نیروی انسانی، خارجسازی خانوارهای ایران از زیر خط فقر) خارج شد و حتی از میانه دهه ۹۰، «حفظ بقا» به مهمترین دستور کار نظام دیوانسالاری کشور تبدیل شد. زمانی، «ناترازیها» صرفاً در لایه مدیریتی و کارشناسی، با پارامترهایی نظیر عدم توان افزایش استخراج نفت و گاز، عدم توان فشارافزایی میادین گازی، عدم وجود منابع کافی جهت بهسازی زیرساختهای ریلی و جادهای و ... نمود پیدا میکرد اما امروز «ناترازی» تا خانه تکتک ایرانیان نفوذ کرده است. اقتصاد ایران تا پیش از وضع تحریمهای حداکثری، نهفقط بقا بلکه امر توسعه خود را از طریق زیست نفتی تدبیر میکرد. به بیانی میتوان زیست نفتی ایران را یک الگوی توسعۀ «برونزایِ درونمانده» معرفی کرد؛ بهطوری که در این زیست، «مازاد توسعهای»، از محل «یک» کنش بزرگمقیاسِ جهانی تولید میشد. آن کنش عبارت بود از: عضویت مؤثر در تراز انرژی جهان (صادرات نفت و اعمال قدرت بر تنگه هرمز) و در ازای آن، دسترسی به ارز جهانروا و واردات لوازم توسعه. کاملاً خطاست که زیست نفتی، صرفاً معادل وابستگی بودجه دولت به نفت تعبیر شود؛ تعبیر دقیقتر آن است که انسان ایرانی، وجوه مختلف زندگی و حتی رؤیا و تصویر مطلوب از آینده خود را ذیل این زیست صورتبندی کردهاست. نظام دیوانسالاری کشور در زمانه زیست نفتی، هر زمان که بنا داشت با اقشار مختلف مردم ایران (اعم از مصرفکننده، تولیدکننده، بازنشسته، کارمند، صنعتگر، دانشجو، تاجر و ...) صحبت کند با زبانِ نفت صحبت میکرد (و همچنان میکند!). اما اکنون، ایران در نقطهای ایستاده است که دیگر، زیست نفتی، نهتنها به «توسعه» بلکه یارای پاسخ به سؤال «بقا» را نیز ندارد. ناترازیهای تشدیدشونده، بقای به خطر افتاده و ایضاً تهدیدهای امنیتی خارجی باعث شده که ایرانیِ نمونه، با مسئله فقدان تصویر مطلوب و رؤیای آینده مواجه باشد. «چرخش از زیست نفتی به زیست در کمربندهای اقتصادی» میتواند به سؤالِ بسیار جدید توسعه ایران پاسخِ درخور ارائه کرده و یک تصویر مطلوب از آینده ارائه کند.#اقتصاد_سیاسی #یادداشت
خانه اندیشهورزان را در بله | ایتا | روبیکا | تلگرام | ایکس دنبال کنید!۱۶:۳۷
بازآفرینی قدرت ملی در گذار به نظم نوین جهانیاختتامیه دوازدهمین همایش سالانه اقتصاد مقاومتی اختتامیه دوازدهمین دوره همایش سالانه اقتصاد مقاومتی*، ۲۸ بهمنماه ۱۴۰۴، توسط اندیشکده اقتصاد مقاومتی و با همکاری خانه اندیشهورزان و میزبانی مرکز مطالعات سیاسی و بینالمللی وزارت امور خارجه برگزار شد. موضوع محوری این دوره، *«نظم نوین جهانی؛ بازآفرینی قدرت ایران» تعیین شده بود که پاسخی علمی به ضرورتهای ناشی از تغییر در هندسه قدرت بینالمللی محسوب میشود. در این چارچوب، بیش از ۷۰ طرح سیاستی به دبیرخانه همایش ارسال شد که پس از داوریهای تخصصی و حضوری، ۲۳ طرح به مرحله نهایی راه یافتند. این رویداد با توجه به رویکرد «پیشدستانه» در مواجهه با تحولات جهانی*؛ بر جایابی ایران در نظام چندقطبی، به عنوان یک ضرورت استراتژیک برای حفظ و گسترش منافع ملی تعریف شده است. محتوای طرحهای برگزیده و برتر در این رویداد، بر *چرخش از اقتصاد منبعمحور به سمت «اقتصاد شبکه-محور» و هوشمند تاکید میکند. محورهایی نظیر تبدیل ایران به هاب منطقهای فرآوری فلزات راهبردی، فعالسازی مراکز لجستیک با رویکرد ارتقای قدرت ترانزیتی و بازتعریف حکمرانی بنادر، همگی روی بر این راستا دارند که بازآفرینی قدرت ایران در نظم نوین، بر پایه تملک حلقههای حساس در زنجیره ارزش جهانی استوار است. خوانشی که معتقد است قدرت ملی در جهان آینده، محصولِ «اتصالگرایی» و ادغام هوشمندانه در شبکههای نوظهور اقتصادی، بهویژه در حوزههای انرژیهای پایدار و مسیرهای نوین تجاری خواهد بود. گزارش تکمیلی طرحهای برگزیده#اقتصاد_مقاومتی#گزارش_تصویری
خانه اندیشهورزان را در بله | ایتا | روبیکا | تلگرام | ایکس دنبال کنید!۵:۱۴
۵:۱۴
ارزیابی کارآمدی «سیاستهای کلی نظام در بخش مسکن» - بخش اول وحید خاوهای، مشاور رییس کمیسیون امور زیربنایی و تولیدی دبیرخانه مجمع تشخیص مصلحت نظام سیاستهای کلی مسکن در ایران از چارچوب نظری درستی برخوردارند که بر «حق مسکن»، «عدالت_اجتماعی» و «مدیریت زمین» تأکید دارد. با این حال، کارآمدی کلی آن پایین ارزیابی میشود؛ زیرا در عمل با ناتوانیهای عمیق مواجه است*:*۱- قیمت مسکن با آهنگی سرسامآور رو به افزایش بوده و قدرت خرید مسکن مستمراً در حال کاهش و نزول است.۲- دسترسی اقشار متوسط و کمدرآمد به مسکن به شکل پایدار تضمین نشده است.۳- نظام تأمین مسکن در ایران، توان پاسخ به چالشهای نوین و نیازمندیهای روز و بعضاً جهانشمول را ندارد.۴- از پیامدهای منفی پروژههای بزرگ و آسیبهای حاشیهنشینی جلوگیری نشده و برنامههای اصلاح و بازآفرینی بهدرستی اجرا نشده است.
بهطور خلاصه، شکاف عمیق بین اهداف ترسیمشده در سیاستهای کلی و واقعیتهای بازار*، نشاندهنده کمکارآمدی در اجرا و ناکافی بودن این سیاستها برای حل بحران مسکن است. بر اساس گزارشها از وضعیت بازار، *پنج چالش اصلی بخش مسکن ایران به شرح زیر است:۱- تعمیق شکاف قیمت و درآمد*: قیمتهای غیرقابل دسترس و شکاف عمیق با قدرت خرید باعث شده مسکن از جنبه مصرفی عملاً از دسترس خارج شود. افزایش مداوم قیمتها در کنار رشد نامتناسب درآمد خانوارها، *تقاضای واقعی را به تدریج از بازار حذف کرده است*؛ بهطوری که حتی در دوران رکود، قیمتها در سطوح بسیار بالا باقی ماندهاند.
*۲. رکود تورمی*: بازار در یک رکود تورمی شدید قرار دارد. در این شرایط، قیمتها افزایش مییابند؛ اما حجم معاملات به شدت کاهش پیدا میکند. نتیجه، *قفلشدگی بازار است؛ خریداران مصرفی توان مالی ورود ندارند و خریداران سرمایهای نیز به دلیل کاهش جذابیت بازدهی، تمایلی به معامله نشان نمیدهند.
۳. ناکارآمدی نظام تأمین مالی*: تسهیلات بانکی موجود نه تنها پاسخگوی قیمتهای بالای مسکن نیست، بلکه *اقساط سنگین آن نیز خارج از توان بسیاری از متقاضیان است. نسبت پایین مبلغ وام به قیمت کل مسکن در کلانشهرها، نقش این تسهیلات را به حداقل رسانده است.
۴. مشکلات ساختاری در عرضه*: هزینه ساخت به دلیل نوسانات ارز و تورم مواد اولیه به شدت افزایش یافته و *سودآوری تولید را کاهش داده است*. همچنین، طرحهای دولتی بزرگ (مانند مسکن مهر و ملی) با مشکلاتی نظیر *کیفیت پایین ساخت، تأخیرهای طولانی در تحویل و تکمیل ناقص خدمات زیربنایی روبرو بودهاند.
۵. پیامدهای اجتماعی*: طبق اظهارات رسمی، دهکهای یک تا چهار درآمدی دیگر توان مالکیت مسکن در کلانشهرها را ندارند. این وضعیت، *دسترسی به سرپناه مناسب را به دغدغه اصلی خانوارهای جدید تبدیل کرده و ضرورت سیاستهایی مانند مسکن استیجاری عمومی را پررنگ کرده است.
به طور خلاصه، بحران مسکن در ایران ریشه در یک شکاف عمیق و فزاینده بین قیمتها و قدرت خرید عمومی دارد که در بستری از رکود تورمی، نظام تأمین مالی ناکارآمد و مشکلات ساختاری در تولید تشدید شده است. حل این بحران چندبعدی، نیازمند ثبات اقتصاد کلان، سیاستگذاری واقعبینانه و ابزارهای متنوع حمایتی است.#مسکن_شهرسازی#یادداشت
خانه اندیشهورزان را در بله | ایتا | روبیکا | تلگرام | ایکس دنبال کنید!۹:۱۶
بازارسال شده از
عمق راهبردی در رسانه محمدجعفر محمدزاده نادیدهگرفتن عمق راهبردی در حوزه رسانه و رهاکردن روایتها را شرح میدهد. به گزارش دبیرخانه جایزه ملی سیاستگذاری؛ در گفتوگویی با دکتر محمدزاده، رئیس دانشنامه مطبوعات، بر ضرورت پیوند رسانه و اندیشهورزی تاکید شد. وی در این گفتوگو اشاره میکند که ما تلاش کردیم و در حوزههایی مانند موشکی به یک عمق راهبردی رسیدیم اما در حوزه رسانه عمق راهبردی را نادیده گرفتیم و تا حدودی حوزه رسانه و روایت را رها کردهایم.به عقیده او میتوانیم با تکیه بر مدل قرآن بر این مهم همت بورزیم. قرآن عمق را هبردی را همه مردم جهان قرار میدهد و «ناس» را مورد خطاب قرار میدهد، ما نیز باید توجه کنیم و با جهان به گفتوگو بنشینیم و نهفقط مسلمانان. مطالعه در سایت جامعه اندیشکدهها مشاهده فیلم کامل#جایزه_اثر#پیوست_ترویجی
جایزه ملی سیاستگذاری در وب | بله | تلگرام۱۱:۰۱
خانه اندیشهورزان تصویر
تصویر
توسعه معدنی در دوراهی بهرهکشی یا بهرهوری گزیدهای از نکات طرح شده در نشست تخصصی «ضرورت حکمرانی بهرهوری در اصلاح قانون معادن ایران»*. گفتوگوهایی با تاکید بر تغییر مسیر اصلاح قانون معادن از «آزمون و خطا» به سمت «حکمرانی بهرهور»؛ اولویتبخشی به منافع بلندمدت عامه مردم و صیانت از زیستبوم به عنوان پیششرط هرگونه استخراج معدنی،؛نقد صریح «ماده ۲۴ مکرر قانون معادن» و تدوین قانونی که توسعه اقتصادی را بدون قربانیکردن حقوق عامه و پایداری سرزمین تضمین کند.#پیشرفت_و_آمایش_سرزمین
#کلیپ
*خانه اندیشهورزان را در بله | ایتا | روبیکا | تلگرام | ایکس دنبال کنید!۱۶:۰۴
دوره قرآنی درخت محبت | سلوک قرآنی با خانواده ارایه برخط مباحث کتاب «درخت محبت - نظام خانواده در اسلام، در آثار استاد عابدینی» اساتید: آیت الله محمدرضا عابدینی حجت الاسلام محمدعلی مفیدی پیوند نامنویسی از یکشنبه ۳ اسفندماه، به مدت ۹ جلسه هر روز ساعت ۱۵#اخبار#آموزش
خانه اندیشهورزان را در بله | ایتا | روبیکا | تلگرام | ایکس دنبال کنید!۱۳:۱۱
منطق استقرار نظامی امریکا و سناریوی محتمل درگیری - بخش اول حامد عابدی، پژوهشگر حوزه امنیت با توجه به سطح اطلاعات موجود، هنوز نمیتوان با قطعیت گفت طرف امریکایی دقیقا چه سناریوی عملیاتی مشخصی را دنبال میکند. بااینحال، بر مبنای تجربههای گذشته و دادههای قابل اتکا، میتوان چند گزاره تحلیلی روشن را مطرح کرد. نخست؛ از منظر ناوگروههای دریایی، تحول غیرعادی رخ نداده استدر ادوار گذشته، ایالات متحده بارها از حیث عده و عُده ناوگروهی، حضوری بهمراتب سنگینتر در منطقه داشته است. در اغلب سالها، حداقل یک ناوگروه بهصورت ثابت در خاورمیانه و یک ناوگروه در مدیترانه مستقر بوده است. در مقاطع متعددی حتی دو ناوگروه بهطور همزمان در حوزه خاورمیانه حضور داشتهاند؛ یکی در حوالی اقیانوس هند و محدوده دیگو گارسیا و یا دریای سرخ و دیگری در نزدیکی خلیج فارس. بنابراین، صرفِ جابهجایی یا افزایش ناوگروهها را نمیتوان نشانه تصمیمی قطعی برای آغاز جنگ یا یک تغییر راهبردی بنیادین تلقی کرد. دوم؛ توان تهاجمی امریکا اساسا به ناوگروهها وابسته نیستتوان آفندی ایالات متحده، بهویژه در فاز نخست درگیری، بیش از هر چیز متکی بر حملات ضربتی کروز دورایستا است. این حملات از شبکهای از پایگاههای فرامنطقهای پشتیبانی میشوند؛ ازجمله پایگاههایی نظیر رامشتاین در آلمان، دیگو گارسیا، گوام و سایر مراکز عملیاتی. از این پایگاهها، بمبافکنهای راهبردی B-1 و B-52 میتوانند بهراحتی به موشکهای کروز JASSM-ER با برد حدود ۱۰۰۰ کیلومتر و طراحی پنهانکار مسلح شده و به سمت ایران حرکت نمایند، از کیلومترها دورتر از مرز موشکها را شلیک کرده و بدون نزدیک شدن به حریم هوایی ایران به پایگاه خود بازگردند.به عنوان مثال از منظر عددی، هر بمبافکن b-52 میتواند حدود ۲۰ فروند و هر بمب افکن B-1 میتوان 24 فروند موشک کروز JASSM-ER حمل کنند. این بدان معناست که با بهکارگیری چند اسکادران، اجرای موجهایی در مقیاس ۴۰۰ تا ۵۰۰ موشک کروز علیه ایران، از نظر فنی کاملاً در دسترس است. امریکا میتواند این الگو را برای چندین روز، حتی یک هفته یا بیشتر تداوم بخشد. در صورت استفاده از موشکهای دورایستای پیشرفته، فشار بر سامانههای پدافندی بهشدت افزایش مییابد. سوم؛ استقرارهای اخیر عمدتا ماهیت پدافندی دارندبررسی نوع تجهیزات منتقلشده به منطقه نشان میدهد که تمرکز اصلی بر تقویت پدافند بوده است، نه آمادهسازی مستقیم برای یک تهاجم همهجانبه. این مسئله میتواند به سناریویی مشخص اشاره داشته باشد. بر اساس برخی گزارشها، مقامات اسرائیل به طرف آمریکایی اعلام کردهاند که توان تحمل حدود ۷۰۰ فروند موشک را دارند، اما برای افزایش تابآوری، نیازمند تقویت چتر دفاعی هستند. در چنین چارچوبی، این احتمال مطرح است که بار اصلی فاز نخست درگیری بر دوش اسرائیل قرار گیرد و امریکا با انتقال سامانههای پدافندی، هم تابآوری اسرائیل را افزایش دهد و هم خود، بهصورت مکمل، وارد فاز حملات کروز شود. چهارم؛ نقطه شکست یا پیروزی، سرنوشت پدافند هوایی ایران استاگر پدافند هوایی ایران ــ مشابه آنچه در برخی مقاطع جنگهای کوتاهمدت اخیر مشاهده شده ــ بهطور موثر از چرخه خارج شود، آنگاه توان تهاجمی طرف مقابل عملا سقف مشخصی نخواهد داشت. در این وضعیت، گذار از موشک کروز به بمبهای هدایتشونده دقیق (JDAM و مهمات مشابه) رخ میدهد و دامنه جغرافیایی حملات بهشدت گسترش مییابد: از پایگاههای منطقهای در عربستان و اردن گرفته تا ناوهای مستقر در دریا، پایگاههای دوردست، خاک اسرائیل و حتی مسیرهایی مانند قبرس.#پرونده_مقاومت_ملی#یادداشت
خانه اندیشهورزان را در بله | ایتا | روبیکا | تلگرام | ایکس دنبال کنید!۱۶:۴۰
خانه اندیشهورزان منطق استقرار نظامی امریکا و سناریوی محتمل درگیری - بخش اول حامد عابدی، پژوهشگر حوزه امنیت با توجه به سطح اطلاعات موجود، هنوز نمیتوان با قطعیت گفت طرف امریکایی دقیقا چه سناریوی عملیاتی مشخصی را دنبال میکند. بااینحال، بر مبنای تجربههای گذشته و دادههای قابل اتکا، میتوان چند گزاره تحلیلی روشن را مطرح کرد. نخست؛ از منظر ناوگروههای دریایی، تحول غیرعادی رخ نداده است در ادوار گذشته، ایالات متحده بارها از حیث عده و عُده ناوگروهی، حضوری بهمراتب سنگینتر در منطقه داشته است. در اغلب سالها، حداقل یک ناوگروه بهصورت ثابت در خاورمیانه و یک ناوگروه در مدیترانه مستقر بوده است. در مقاطع متعددی حتی دو ناوگروه بهطور همزمان در حوزه خاورمیانه حضور داشتهاند؛ یکی در حوالی اقیانوس هند و محدوده دیگو گارسیا و یا دریای سرخ و دیگری در نزدیکی خلیج فارس. بنابراین، صرفِ جابهجایی یا افزایش ناوگروهها را نمیتوان نشانه تصمیمی قطعی برای آغاز جنگ یا یک تغییر راهبردی بنیادین تلقی کرد. دوم؛ توان تهاجمی امریکا اساسا به ناوگروهها وابسته نیست توان آفندی ایالات متحده، بهویژه در فاز نخست درگیری، بیش از هر چیز متکی بر حملات ضربتی کروز دورایستا است. این حملات از شبکهای از پایگاههای فرامنطقهای پشتیبانی میشوند؛ ازجمله پایگاههایی نظیر رامشتاین در آلمان، دیگو گارسیا، گوام و سایر مراکز عملیاتی. از این پایگاهها، بمبافکنهای راهبردی B-1 و B-52 میتوانند بهراحتی به موشکهای کروز JASSM-ER با برد حدود ۱۰۰۰ کیلومتر و طراحی پنهانکار مسلح شده و به سمت ایران حرکت نمایند، از کیلومترها دورتر از مرز موشکها را شلیک کرده و بدون نزدیک شدن به حریم هوایی ایران به پایگاه خود بازگردند. به عنوان مثال از منظر عددی، هر بمبافکن b-52 میتواند حدود ۲۰ فروند و هر بمب افکن B-1 میتوان 24 فروند موشک کروز JASSM-ER حمل کنند. این بدان معناست که با بهکارگیری چند اسکادران، اجرای موجهایی در مقیاس ۴۰۰ تا ۵۰۰ موشک کروز علیه ایران، از نظر فنی کاملاً در دسترس است. امریکا میتواند این الگو را برای چندین روز، حتی یک هفته یا بیشتر تداوم بخشد. در صورت استفاده از موشکهای دورایستای پیشرفته، فشار بر سامانههای پدافندی بهشدت افزایش مییابد. سوم؛ استقرارهای اخیر عمدتا ماهیت پدافندی دارند بررسی نوع تجهیزات منتقلشده به منطقه نشان میدهد که تمرکز اصلی بر تقویت پدافند بوده است، نه آمادهسازی مستقیم برای یک تهاجم همهجانبه. این مسئله میتواند به سناریویی مشخص اشاره داشته باشد. بر اساس برخی گزارشها، مقامات اسرائیل به طرف آمریکایی اعلام کردهاند که توان تحمل حدود ۷۰۰ فروند موشک را دارند، اما برای افزایش تابآوری، نیازمند تقویت چتر دفاعی هستند. در چنین چارچوبی، این احتمال مطرح است که بار اصلی فاز نخست درگیری بر دوش اسرائیل قرار گیرد و امریکا با انتقال سامانههای پدافندی، هم تابآوری اسرائیل را افزایش دهد و هم خود، بهصورت مکمل، وارد فاز حملات کروز شود. چهارم؛ نقطه شکست یا پیروزی، سرنوشت پدافند هوایی ایران است اگر پدافند هوایی ایران ــ مشابه آنچه در برخی مقاطع جنگهای کوتاهمدت اخیر مشاهده شده ــ بهطور موثر از چرخه خارج شود، آنگاه توان تهاجمی طرف مقابل عملا سقف مشخصی نخواهد داشت. در این وضعیت، گذار از موشک کروز به بمبهای هدایتشونده دقیق (JDAM و مهمات مشابه) رخ میدهد و دامنه جغرافیایی حملات بهشدت گسترش مییابد: از پایگاههای منطقهای در عربستان و اردن گرفته تا ناوهای مستقر در دریا، پایگاههای دوردست، خاک اسرائیل و حتی مسیرهایی مانند قبرس. #پرونده_مقاومت_ملی #یادداشت خانه اندیشهورزان را در بله | ایتا | روبیکا | تلگرام | ایکس دنبال کنید!
منطق استقرار نظامی امریکا و سناریوی محتمل درگیری - بخش اول حامد عابدی، پژوهشگر حوزه امنیت با توجه به سطح اطلاعات موجود، هنوز نمیتوان با قطعیت گفت طرف امریکایی دقیقا چه سناریوی عملیاتی مشخصی را دنبال میکند. بااینحال، بر مبنای تجربههای گذشته و دادههای قابل اتکا، میتوان چند گزاره تحلیلی روشن را مطرح کرد. نخست؛ از منظر ناوگروههای دریایی، تحول غیرعادی رخ نداده است در ادوار گذشته، ایالات متحده بارها از حیث عده و عُده ناوگروهی، حضوری بهمراتب سنگینتر در منطقه داشته است. در اغلب سالها، حداقل یک ناوگروه بهصورت ثابت در خاورمیانه و یک ناوگروه در مدیترانه مستقر بوده است. در مقاطع متعددی حتی دو ناوگروه بهطور همزمان در حوزه خاورمیانه حضور داشتهاند؛ یکی در حوالی اقیانوس هند و محدوده دیگو گارسیا و یا دریای سرخ و دیگری در نزدیکی خلیج فارس. بنابراین، صرفِ جابهجایی یا افزایش ناوگروهها را نمیتوان نشانه تصمیمی قطعی برای آغاز جنگ یا یک تغییر راهبردی بنیادین تلقی کرد. دوم؛ توان تهاجمی امریکا اساسا به ناوگروهها وابسته نیست توان آفندی ایالات متحده، بهویژه در فاز نخست درگیری، بیش از هر چیز متکی بر حملات ضربتی کروز دورایستا است. این حملات از شبکهای از پایگاههای فرامنطقهای پشتیبانی میشوند؛ ازجمله پایگاههایی نظیر رامشتاین در آلمان، دیگو گارسیا، گوام و سایر مراکز عملیاتی. از این پایگاهها، بمبافکنهای راهبردی B-1 و B-52 میتوانند بهراحتی به موشکهای کروز JASSM-ER با برد حدود ۱۰۰۰ کیلومتر و طراحی پنهانکار مسلح شده و به سمت ایران حرکت نمایند، از کیلومترها دورتر از مرز موشکها را شلیک کرده و بدون نزدیک شدن به حریم هوایی ایران به پایگاه خود بازگردند. به عنوان مثال از منظر عددی، هر بمبافکن b-52 میتواند حدود ۲۰ فروند و هر بمب افکن B-1 میتوان 24 فروند موشک کروز JASSM-ER حمل کنند. این بدان معناست که با بهکارگیری چند اسکادران، اجرای موجهایی در مقیاس ۴۰۰ تا ۵۰۰ موشک کروز علیه ایران، از نظر فنی کاملاً در دسترس است. امریکا میتواند این الگو را برای چندین روز، حتی یک هفته یا بیشتر تداوم بخشد. در صورت استفاده از موشکهای دورایستای پیشرفته، فشار بر سامانههای پدافندی بهشدت افزایش مییابد. سوم؛ استقرارهای اخیر عمدتا ماهیت پدافندی دارند بررسی نوع تجهیزات منتقلشده به منطقه نشان میدهد که تمرکز اصلی بر تقویت پدافند بوده است، نه آمادهسازی مستقیم برای یک تهاجم همهجانبه. این مسئله میتواند به سناریویی مشخص اشاره داشته باشد. بر اساس برخی گزارشها، مقامات اسرائیل به طرف آمریکایی اعلام کردهاند که توان تحمل حدود ۷۰۰ فروند موشک را دارند، اما برای افزایش تابآوری، نیازمند تقویت چتر دفاعی هستند. در چنین چارچوبی، این احتمال مطرح است که بار اصلی فاز نخست درگیری بر دوش اسرائیل قرار گیرد و امریکا با انتقال سامانههای پدافندی، هم تابآوری اسرائیل را افزایش دهد و هم خود، بهصورت مکمل، وارد فاز حملات کروز شود. چهارم؛ نقطه شکست یا پیروزی، سرنوشت پدافند هوایی ایران است اگر پدافند هوایی ایران ــ مشابه آنچه در برخی مقاطع جنگهای کوتاهمدت اخیر مشاهده شده ــ بهطور موثر از چرخه خارج شود، آنگاه توان تهاجمی طرف مقابل عملا سقف مشخصی نخواهد داشت. در این وضعیت، گذار از موشک کروز به بمبهای هدایتشونده دقیق (JDAM و مهمات مشابه) رخ میدهد و دامنه جغرافیایی حملات بهشدت گسترش مییابد: از پایگاههای منطقهای در عربستان و اردن گرفته تا ناوهای مستقر در دریا، پایگاههای دوردست، خاک اسرائیل و حتی مسیرهایی مانند قبرس. #پرونده_مقاومت_ملی #یادداشت خانه اندیشهورزان را در بله | ایتا | روبیکا | تلگرام | ایکس دنبال کنید!
منطق استقرار نظامی امریکا و سناریوی محتمل درگیری - بخش دوم حامد عابدی، پژوهشگر حوزه امنیت نکته پنجم؛ حفظ توان آفندی، کلید موفقیت ایرانطبق آخرین اطلاعات موجود، پایگاههای نزدیک ایران مانند العدید همچنان میزبان برخی تجهیزات آمریکایی هستند. همچنین دو ناوشکن از کلاس ارلی برک در خلیج فارس حضور دارند که اقدامی عجیب بنظر میرسد چرا که این مناطق، نقاطی قابل دسترس برای ایران از حیث آفند است. لذا ممکن است دشمن به این نتیجه رسیده باشد که قادر است اولا در موج اول حمله تاحد زیادی پدافند و آفند ایران را سرکوب نماید و ثانیا این فشار را میتواند در طول مدت عملیات حفظ کند و مانع از آفند ایران شود. لذا حفظ توان آفندی ایران میتواند عنصری بسیار تعیین کننده باشد. لازم به ذکر است که رژیم صهیونیستی بلافاصله پس از اتمام جنگ ۱۲ روزه سفارشی برای ۳۸۴۵ کیت بمب سنگرشکن BLU-109 را ثبت کرد که احتمالا به منظور هدف قراردادن دهانه تونل های موشکی است.نکته ششم؛ استقرار در جیبوتی و تقویت پدافندی آنطبق آخرین تصاویر ماهوارهای بنظر میرسد آمریکا سامانههای پاتریوت و سایر تجهیزات را در منطقه جیبوتی مستقر کرده است. این اقدام میتواند به منظور کنترل انصارالله و ارتش یمن و اقدامات احتمالی آنها در دریای سرخ باشد.
جمعبندی؛ پنجره طلایی درگیری: ۲۴ تا ۴۸ ساعت نخستدر صورت آغاز یک درگیری شدید، محتملترین سناریو آن است که امریکا در ۲۴ تا ۴۸ ساعت ابتدایی با اتکا به موجهای گسترده حملات کروز،تلاش کند توان آفندی و پدافندی ایران را سرکوب کند. اگر در این بازه، ایران بتواند سطح قابل قبولی از تابآوری پدافندی را حفظ کرده و همزمان پاسخ آفندی مؤثری ارائه دهد، موازنه میتواند تغییر کند و محاسبات طرف مقابل بر هم بخورد. به بیان دیگر، نتیجه نهایی نه در یک جنگ فرسایشی بلندمدت، بلکه در همان ساعات و روزهای ابتدایی رقم میخورد. اقداماتی همچون استقرار پدافند کوتاهبرد، تولید انبوه ماکت و سازههای دیکوی، پراکندگی نیروها و ... میتواند این تابآوری را به شدت بالا ببرد.#پرونده_مقاومت_ملی#یادداشت
خانه اندیشهورزان را در بله | ایتا | روبیکا | تلگرام | ایکس دنبال کنید!۱۶:۴۲