نشریه خط دانشجو
فیلم
فیلم#یادداشت#جمهوری_آذربایجان
آزادی تا کجا؟ وقتی انتخاب زن، برخلاف سلیقه غرب باشد!
آزادی به روش غرب، حکایت عجیبی است؛ اگر بخواهید برهنه شوید، سلبریتی‌های هالیوود موهایشان را برایتان کوتاه می‌کنند، سازمان‌های مختلف بیانیه می‌دهند و کمپین‌های حمایت از رقص باد میان موها در جای‌جای دنیا راه می‌افتند. هشتگ‌ها مرزها را درمی‌نوردند و بغض سیاستمداران اروپایی را به همراه می‌آورند. گویی جهان در برابر انتخاب شما به احترام ایستاده است؛ گویی آزادی، مقدس‌ترین اصل این دنیاست.
اما کافی است بخواهید با همان انتخاب آزادانه، حجاب داشته باشید؛ ناگهان متحجر می‌شوید، قربانی جهل تلقی می‌شوید و محتاج نجات! انگار آزادی تا جایی محترم است که در مسیر دلخواه صاحبان قدرت حرکت کند؛ وگرنه، همان حقی که برای یک انتخاب تشویق می‌شود، به‌واسطه انتخابی دیگر انکار خواهد شد.
مهم نیست دانشمند باشید، معلم یا دانشجو؛ گویی انتخاب آگاهانه حجاب در چهارچوب مدرنیسم غربی نمی‌گنجد. در این دستگاه فکری، نه عقل شما اعتباری دارد، نه آگاهی‌تان و نه اراده‌تان؛ مگر آنکه نتیجه تصمیم‌تان با نسخه ازپیش‌نوشته‌شده آنان هم‌خوان باشد.
اما تناقض آنجا آشکارتر می‌شود که از مدعیان آزادی بپرسیم: اگر «زن، زندگی، آزادی» یک اصل جهان‌شمول است، چرا باید به مرزهای جغرافیایی و منافع سیاسی محدود بماند؟ چرا وقتی سخن از حق انتخاب زنان ایرانی است، خیابان‌های اروپا به صحنه همبستگی بدل می‌شوند، اما وقتی دولت کشور جمهوری آذربایجان از ورود دانش‌آموزان و معلمان محجبه به مدارس جلوگیری می‌کند؛ همان شور و حساسیت همیشه اروپاییان نسبت به حق انتخاب زنان دیده نمی‌شود؟ آیا آزادی فقط هنگامی ارزشمند است که در خدمت روایت مطلوب رسانه‌ها و سیاستمداران غربی باشد؟
مردم جمهوری آذربایجان نیز حق دارند از کرامت انسانی، حق انتخاب و حقوق خود سخن بگویند؛ بی‌آنکه مطالباتشان در هیاهوی رقابت‌های سیاسی نادیده گرفته شود. دفاع از آزادی، زمانی اعتبار دارد که گزینشی نباشد؛ همان‌قدر که حق یک زن برای انتخاب پوشش محترم است، حق مردم برای حفظ هویت و بیان مطالباتشان نیز باید محترم شمرده شود.
به عبارتی، کسی که آن‌قدر فهم دارد که بتواند درباره پوشش خودش تصمیم بگیرد، برای بقای این منجلاب تبلیغاتی خطرناک است؛ زیرا استقلال فکری، بزرگ‌ترین تهدید برای سلطه تبلیغات است. در نتیجه، در این نگاه، هرکس بخواهد در برابر موجی بایستد که مغزش را به تار عنکبوت مد و فشن نسپارد، ممکن است با برچسب، تحقیر یا طرد روبه‌رو شود.
مشتاقم ببینم کسانی که چند سال پیش با شعار «زن، زندگی، آزادی» به دنبال حق انتخاب زنان ایران بودند، اکنون کجا هستند؟ آیا برای آزادی آمده بودند یا برای تحمیل تعریفی خاص از آزادی؟ آیا حق انتخاب را برای همه می‌خواهند یا فقط برای کسانی که در چارچوب روایت سیاسی‌شان می‌گنجند؟
آزادی، اگر فقط برای انتخاب‌های مورد تأیید ما باشد، آزادی نیست؛ نام محترمانه‌ای برای تحمیل سلیقه است.
" /> ثمین محمدی قشلاقدانشجوی کارشناسی ارشد شیمی فیزیک
#نشریه_خط_دانشجو #جامعه_اسلامی_دانشجویان #دانشگاه_ارومیه
@khatdaneshjoo
آزادی تا کجا؟ وقتی انتخاب زن، برخلاف سلیقه غرب باشد!
آزادی به روش غرب، حکایت عجیبی است؛ اگر بخواهید برهنه شوید، سلبریتی‌های هالیوود موهایشان را برایتان کوتاه می‌کنند، سازمان‌های مختلف بیانیه می‌دهند و کمپین‌های حمایت از رقص باد میان موها در جای‌جای دنیا راه می‌افتند. هشتگ‌ها مرزها را درمی‌نوردند و بغض سیاستمداران اروپایی را به همراه می‌آورند. گویی جهان در برابر انتخاب شما به احترام ایستاده است؛ گویی آزادی، مقدس‌ترین اصل این دنیاست.
اما کافی است بخواهید با همان انتخاب آزادانه، حجاب داشته باشید؛ ناگهان متحجر می‌شوید، قربانی جهل تلقی می‌شوید و محتاج نجات! انگار آزادی تا جایی محترم است که در مسیر دلخواه صاحبان قدرت حرکت کند؛ وگرنه، همان حقی که برای یک انتخاب تشویق می‌شود، به‌واسطه انتخابی دیگر انکار خواهد شد.
مهم نیست دانشمند باشید، معلم یا دانشجو؛ گویی انتخاب آگاهانه حجاب در چهارچوب مدرنیسم غربی نمی‌گنجد. در این دستگاه فکری، نه عقل شما اعتباری دارد، نه آگاهی‌تان و نه اراده‌تان؛ مگر آنکه نتیجه تصمیم‌تان با نسخه ازپیش‌نوشته‌شده آنان هم‌خوان باشد.
اما تناقض آنجا آشکارتر می‌شود که از مدعیان آزادی بپرسیم: اگر «زن، زندگی، آزادی» یک اصل جهان‌شمول است، چرا باید به مرزهای جغرافیایی و منافع سیاسی محدود بماند؟ چرا وقتی سخن از حق انتخاب زنان ایرانی است، خیابان‌های اروپا به صحنه همبستگی بدل می‌شوند، اما وقتی دولت کشور جمهوری آذربایجان از ورود دانش‌آموزان و معلمان محجبه به مدارس جلوگیری می‌کند؛ همان شور و حساسیت همیشه اروپاییان نسبت به حق انتخاب زنان دیده نمی‌شود؟ آیا آزادی فقط هنگامی ارزشمند است که در خدمت روایت مطلوب رسانه‌ها و سیاستمداران غربی باشد؟
مردم جمهوری آذربایجان نیز حق دارند از کرامت انسانی، حق انتخاب و حقوق خود سخن بگویند؛ بی‌آنکه مطالباتشان در هیاهوی رقابت‌های سیاسی نادیده گرفته شود. دفاع از آزادی، زمانی اعتبار دارد که گزینشی نباشد؛ همان‌قدر که حق یک زن برای انتخاب پوشش محترم است، حق مردم برای حفظ هویت و بیان مطالباتشان نیز باید محترم شمرده شود.
به عبارتی، کسی که آن‌قدر فهم دارد که بتواند درباره پوشش خودش تصمیم بگیرد، برای بقای این منجلاب تبلیغاتی خطرناک است؛ زیرا استقلال فکری، بزرگ‌ترین تهدید برای سلطه تبلیغات است. در نتیجه، در این نگاه، هرکس بخواهد در برابر موجی بایستد که مغزش را به تار عنکبوت مد و فشن نسپارد، ممکن است با برچسب، تحقیر یا طرد روبه‌رو شود.
مشتاقم ببینم کسانی که چند سال پیش با شعار «زن، زندگی، آزادی» به دنبال حق انتخاب زنان ایران بودند، اکنون کجا هستند؟ آیا برای آزادی آمده بودند یا برای تحمیل تعریفی خاص از آزادی؟ آیا حق انتخاب را برای همه می‌خواهند یا فقط برای کسانی که در چارچوب روایت سیاسی‌شان می‌گنجند؟
آزادی، اگر فقط برای انتخاب‌های مورد تأیید ما باشد، آزادی نیست؛ نام محترمانه‌ای برای تحمیل سلیقه است.
" /> ثمین محمدی قشلاقدانشجوی کارشناسی ارشد شیمی فیزیک#نشریه_خط_دانشجو #جامعه_اسلامی_دانشجویان #دانشگاه_ارومیه
@khatdaneshjoo
۳۲