✓ دکتر قالیباف اوّل دو رویکرد «تفریقی» در دوَران بین جنگ یا مذاکره با آمریکا را به درستی رد کرد: «نگاهی که از جنگ سخن می گوید اما سازوکاری برای پایان مقتدرانه آن ندارد و جریانی که نسخه تسلیم و پذیرش شروط یک طرفه دشمن را می پیچد هردو دچار خطای محاسباتی اند». این دو تفریقی اند؛ چون هریک منهای دیگری است!
✓ ایشان رویکرد صحیح را «جمع بین جنگ و مذاکره[با آمریکا]» شمرد!(ویدئو)
✓ اما ظاهراً این رویکرد هم بهتر از آن دو نیست!«راه حل مُجاز» در دوَران بین دو نامطلوب، نه جمع بین آن دو، بلکه ساخت یک «امکان تازه»(اصطلاحاً مندوحه) است؛ طوری که آن دوَران بشکند و دیگر دوگانه ناگزیری نباشند!«راه حل ممکن» هم با توجه به تجارب جنگ ۱۲و ۴۰ روزه + مذاکرات و تفاهم نامه، دقیقاً ساخت همان «امکان جدید» است؛ نه دوْر باطل جنگ _مذاکره!
✓ در «امکان سوم» یا #امکان_غیر_آمریکایی: • هم «عملیات نظامی محدود و موقت» برای رفع مانع (مثل شکستن محاصره) هست. • هم «مذاکره موضعی و در ضرورت» (مثل نمونه های ۴۷ساله با آمریکا) • اما نه جنگ، بی پایان است؛ نه گذاشتن همه بارِ تثبیت دستاوردها و گرفتن حق ها در سبد مذاکره با آمریکا!
✓* در امکان غیر آمریکایی: *• تبدیل انسداد فیزیکی تنگه به اهرمی نهادی (رژیم حقوقی_اقتصادی). • دلار زدایی با تأسیس زیر ساخت تسویه غیر آمریکایی. • باز آرایی لجستیک ملی و تغییر مبادی زنجیره تأمین به سوی شمال و شرق. • معماری امنیت منطقه ای. • کامل کردن راهبرد چرخش به شرق. • مقاوم سازی اقتصاد داخلی. جا می گیرد!
محسن قنبریان ۱۴۰۵/۶/۳۱
۶.۵K
۱۴:۵۴