بله | کانال محسن قنبریان
عکس پروفایل محسن قنبریانم

محسن قنبریان

۴,۴۹۲عضو
undefined بصیرتِ آفلاین و آنلاین

undefined«بصیرت» هم آفلاین و آنلاین دارد!دفاع از اساسِ نظام، بصیرتِ آنلاین مردم بود و یادبودِ یکی از آن بصیرت‌ها، آفلاین است.
undefined️امروز، بصیرتِ آنلاین در مواجهه با اعتراضاتی به علّتِ مشکلات و گرانی‌ها؛ نقطه‌یابیِ درستِ انتقاد است؛ اگر این نقطه درست تشخیص داده نشود، انتقاد یا اعتراض می‌تواند جرقۀ فتنه‌ای شود و بهانۀ لازم برای دشمنِ متجاوزِ تازه‌ تجربه‌شده جور کند.
undefinedاین موقعیت‌یابیِ انتقاد، در ملّتِ ایران تطوّراتی داشته و به‌مرور به «کمالی سیاسی» رسیده است:
undefined نقطۀ اول: تقسیم به دو جناحِ «خادم» و «خائن»!سیاسی‌کارانه، هر جناحی عیب‌ها و آسیب‌ها را به جناحِ دیگر نسبت می‌داد و حملِ بر خیانت می‌کرد. در ادوارِ دولت‌ها و مجالس معلوم شد سیاست‌ها و تدابیرِ جناح‌ها - به‌خصوص در اقتصاد و معیشت - با هم تفاوتِ اساسی ندارد و نتایج نزدیک به هم است. لذا طبقِ پیمایش‌ها؛ دیگر دوگانۀ اصول‌گرا-اصلاح‌طلب مسئلۀ مردم نیست و تا اردیبهشت ۱۴۰۰، فقط ۴۲٪ از مردم این تعلّقات را داشته‌اند.
undefined نقطۀ دوّم: محاسن از رهبری است، عیوب از مسئولین!با استمرارِ مشکلات در دولت‌های مختلف، این خطّ ِتبلیغی ترویجی هم شکست خورد و رهبر انقلاب هم آن را باطل اعلام کرد:
«وجودِ دوگرایشِ تبلیغاتی غلط است: یکی اینکه عده‌ای هر مشکلِ موجود در کشور را به نظام نسبت دهند که الآن وجود دارد. اگر تبعیض و فقر هست و اگر مشکل خارجی پیدا می‌کنیم، قوارهٔ نظام اسلامی و قانون اساسی را زیر سؤال می‌برند و هر مشکلِ کوچکی در هر گوشه‌ای را به مشکل نظام برمی‌گردانند! این غلط است. نقطهٔ مقابل آن که ۱۸۰درجه با این تفاوت دارد این است که عدّه‌ای نظام را - که نظام را هم در رهبری یا چیزی مثل رهبری خلاصه می‌کنند - از هر عیوب مبرّا نشان می‌دهند. هر مشکلی که هست به پای چهار پنج مسئولِ یک بخشِ نظام می‌ریزند، این هم غلط است! ما مشکلاتی داریم که این مشکلات غالباً ناشی از عمل‌کردِ مجموعهٔ خودِ ماست. باید ریشهٔ مشکلات را بشناسیم و به خودمان -همان‌طور که آقای خاتمی در صحبت اول جلسه اشاره کردند- نگاهِ نقّادانه کنیم، نقاطِ قوّت و ضعف را بیابیم و دل‌سوزانه به نقاطِ ضعف بپردازیم و آنها را برطرف کنیم. این ما را مؤفّق خواهد کرد.» ۱۳۸۲/۰۶/۰۵]

undefined نقطهٔ سوم: تفکیک بین «نظام انقلابیِ امّت و امامت» و بینِ «تشکیلات دیوان‌سالار»
این نقطه‌یابی - که بعد از اعتراضاتِ آذر ۹۶ بود - را رهبر انقلاب، کمال سیاسی خواندند:

ما کاملاً در جریانِ انتقادهای مردم، گِله‌های مردم، شِکوه‌های مردم هستیم؛ به ما هم می‌گویند؛ به دیگران هم می‌گویند، به ما منتقل می‌شود؛ امّا وقتی پای انقلاب و پای نظام در میان است، مردم این‌جور وارد میدان می‌شوند و حرکت می‌کنند. یک آگاهیِ انقلابی، یک #کمال_سیاسی در ملّت ایران به توفیقِ الهی به وجود آمده است که می‌توانند تفکیک کنند بینِ نظام انقلابیِ «امّت و امامت» و بین تشکیلات دیوان‌سالاری؛ [بااینکه] در یک‌جا انتقاد دارند، امّا از اصل نظامی که به‌وسیلهٔ انقلاب به وجود آمده است، با همهٔ وجود دفاع کنند. این‌که می‌گوییم انتقاد داشته باشند، نه‌فقط انتقاد از دولت یا قوّهٔ قضائیّه یا مجلس؛ نه، ممکن است کسی از شخص این حقیر هم انتقاد داشته باشد. این انتقاد هیچ منافاتی ندارد با ایستادگی پای نظام اسلامی، نظام انقلابی، نظام «امّت و امامت».» [۱۳۹۶/۱۱/۲۹]


• پیمایش‌ها نیز این رویکرد را تایید می‌کند: مثلاً درحالی‌که ۴۱/۴٪ وضعیتِ معیشت را در ده‌سالِ آینده - در مقایسه با شرایط فعلی - «تاحدّی بدتر» یا «بسیاربدتر» می‌دانند و ۲۰/۷٪ هم برای‌شان «فرقِ چندانی نخواهد کرد»؛ اما ۵۸/۲٪ به جمهوری اسلامی، «بسیار» و « تاحدّی» اعتماد دارند و ۷۴/۱٪ «مشکلاتِ کنونیِ کشور را در ساختارِ فعلیِ حکومتِ جمهوری اسلامی قابل حلّ و اصلاح» میدانند.(۱) که این تبلورِ همان آگاهیِ انقلابی و کمالِ سیاسی در آینۀ پیمایش‌هاست.

undefined ندیدنِ انتقادات و اعتراضاتِ مردم، به اندازهٔ ندیدنِ اعتماد و حمایتِ‌شان از اساسِ نظام، بد و خطرناک است. مهم این است که با نگاهِ متوازن به این دو، سازکارِ انعقادِ انتقادات و اعتراضات در آن نقطه و موقعیت درست، طراحی و راهبری شود؛ نه اینکه فقط به انتقادات صحّه گذاشته و اذعان به «حقّ اعتراض» شود، ولی در عمل نه جوازِ «تجمّع و تشکّل» صادر شود و نه جایی غیر از خیابان مشکلات را حل کند.


undefined محسن قنبریان | ۸ دی ۱۴۰۴

↲ جایی بجز خیابان بگذارید!
↲ [قیمت‌های لجام‌گسیخته و مردمِ لجام‌زده؟!

#هفته_بصیرت
................................. (۱) پیمایشِ «مرکز تحلیل اجتماعی» (متا) - شهریور ۱۴۰۴:٪۳۱/۸ هم وضعیت معیشت در ده‌سالِ آینده را «بسیاربهتر» و «تاحدّی بهتر» می‌دانند. نیاز به «یک ساختار دیگر» (غیر از جمهوری اسلامی) فقط ۱۵/۸٪ بود. (مابقی: بستگی دارد، نمی‌دانم و بدونِ جواب)
undefined @m_ghanbarian

۱۶:۵۵

thumbnail
امسال جشن #میلاد_جواد_الائمه(ع) تاکید بیشتری دارد. هدیه این کانال در تولد این مولود مبارک:
undefined ۲۵سال افک؛ ۲۵سال تقی! نمایی از مظلومیت امام جواد(ع) در سرتاسر عمر شریفشان
undefined مجاوره_محاوره های جوادالائمه(ع) ابتکارات امام در مقابل مدیریت تصویر اجتماعی اش توسط دستگاه مامونی و محاصره تبلیغاتی
undefined عدالت حاکم، جود شهروند! کمونیست ها ضد خیریه و کاپیتالیست ها خیریه را جای عدالت می گیرند؛ تعالیم اهلبیت(ع) چه می گوید؟!
undefined سازمان وکالت و برخی تولیت های هزینه بر! تحلیل برخی تولیت موقوفات که خود را بر اموال آل محمد(ص) انداخته اند و موضع امام در قبال آن!

لینک مطالب را در کانال ایتا و تلگرام مشاهده کنید
التماس دعاundefined @m_ghanbarian

۹:۱۰

بازارسال شده از مدرسه تفکر و نوآوری نگاه
thumbnail
#ریلز#استاد_قنبریان
undefinedمبلغِ عزیز،مسجد این‌گونه احیا می‌شود!
undefinedبرای خرید بسته تبیینی _ تبلیغی دعوت کلیک کنید!https://www.negahschool.ir/product/davat/
#دعوت#اخلاق_اجتماعیundefinedآگـاهـے‌‌ بـــراے‌‌ سامـــانے‌‌ دیگــرundefinedمدرســـه تـ؋ــــکر و نــوآوری نگــــــاهـundefined @sch_negahundefined @maramyar_irundefined http://www.negahschool.ir

۱۰:۱۵

بازارسال شده از مدرسه تفکر و نوآوری نگاه
thumbnail
#پخش_زنده#استاد_قنبریان
undefinedپـروازِ تهــران - کــوفه!undefinedالگوی «عدالت علوی» در عبور از بحران اجتماعی و تنگناهای اقتصادی امروز چیست؟
undefinedوظیفه روحانیت انقلابی، در هم‌دردی با مردم و ایستادگی برابر فساد و‌ بی‌عدالتی چیست؟
undefined سخنران: استاد محسن قنبریانundefined️زمان: جمعه، ۱۲ دی ماه، ساعت ۲۰:۰۰ [شب ولادت امیرالمؤمنین]
undefinedرایگان ثبت‌نام کنید!https://survey.porsline.ir/s/88BnhwR8
این برنامه به صورت #پخش‌_زنده برگزار می‌گردد.
#13رجبundefinedآگـاهـے‌‌ بـــراے‌‌ سامـــانے‌‌ دیگــرundefinedمدرســـه تـ؋ــــکر و نــوآوری نگــــــاهـhttps://eitaa.com/joinchat/2450981038C684782fb42

۱۷:۱۹

۱۷-شرح خطبه۲۱۶.mp3

۵۶:۰۴-۱۹.۲۶ مگابایت
undefined درس‌های نهج‌البلاغه | شرح خطبه ۲۱۶undefined جلسهٔ هفدهم | ۵ دی ۱۴۰۴undefined محسن قنبریان | هیئت راه فاطمه | قم

🟠 آفاتِ «ستایش‌گری» و مسئولیتِ حاکم در برابر «افکارِ عمومی»در فرازی از خطبهٔ ۲۱۶ نهج‌البلاغه مردی برمی‌خیزد و به ثناگویی و ستایشِ اغراق‌آمیز از امیرالمؤمنین (ع) می‌پردازد. واکنشِ حضرت، که نشان از ناخشنودیِ ایشان از این مدح و ثنا دارد، سرآغازِ طرحِ چندمسئلهٔ بنیادین در حوزهٔ حکمرانی و اخلاقِ سیاسی است. محور اصلیِ این گفتار، فراز زیر است:
> «إِنَّ مِنْ أَسْخَفِ حَالَاتِ الْوُلَاةِ عِنْدَ صَالِحِ النَّاسِ، أَنْ يُظَنَّ بِهِمْ حُبُّ الْفَخْرِ وَ يُوضَعَ أَمْرُهُمْ عَلَى الْكِبْرِ»↲ از پست‌ترين خوى زمام‌داران در ديدۀ مردمِ پارسا، اين است كه به ایشان گمان برده شود دوستدارِ ستایش‌اند و بنای کارهاشان بر کبر و خودخواهى گذارده شده است.
۱. سخیف‌ترین حالتِ حاکمان: گمانِ فخر و تکبّر در نگاهِ مردم۲. دامنهٔ «گمان»: عمومِ مردم یا صالحان؟۳. انحصارِ «کبریا» در ساحتِ ربوبی۴. افکارِ عمومی؛ معیارِ اثباتِ صلاحیت و سلبِ آن۵. دو روی یک سکّه: اعتمادِ متقابلِ حاکم و مردم به یکدیگر۶. ثمرهٔ حُسن‌ظنّ حاکم به مردم: رفعِ رنجِ طولانیِ بی‌اعتمادی۷. درمانِ «میل به ستایش»: انکسار در برابرِ عظمتِ الهی۸. تمایز میان «اِطراء» و «گزارش کار»: آفتِ «میل به دیده‌شدن»۹. تجلّیِ عملیِ فروتنی در سیرهٔ حاکم: نامه به عثمان‌بن‌حنیف۱۰. ثبات قدم در مسیر عدالت
#شرح_نهج‌البلاغه#خطبه_۲۱۶
undefined @m_ghanbarian

۹:۴۳

undefined درس‌های نهج‌البلاغه | شرح خطبه ۲۱۶undefined خلاصهٔ جلسهٔ هفدهم (۸۶) | ۵ دی ۱۴۰۴undefined حجت الاسلام محسن قنبریان

🟠 آفاتِ «ستایش‌گری» و مسئولیتِ حاکم در برابر «افکارِ عمومی»در فرازی از خطبهٔ ۲۱۶ نهج‌البلاغه مردی برمی‌خیزد و به ثناگویی و ستایشِ اغراق‌آمیز از امیرالمؤمنین (ع) می‌پردازد. واکنشِ حضرت، که نشان از ناخشنودیِ ایشان از این مدح و ثنا دارد، سرآغازِ طرحِ چندمسئلهٔ بنیادین در حوزهٔ حکمرانی و اخلاقِ سیاسی است. محور اصلیِ این گفتار، فراز زیر است:
> «إِنَّ مِنْ أَسْخَفِ حَالَاتِ الْوُلَاةِ عِنْدَ صَالِحِ النَّاسِ، أَنْ يُظَنَّ بِهِمْ حُبُّ الْفَخْرِ وَ يُوضَعَ أَمْرُهُمْ عَلَى الْكِبْرِ»↲ از پست‌ترين خوى زمام‌داران در ديدۀ مردمِ پارسا اين است كه به ایشان گمان برده شود دوستدارِ ستایش‌اند و بنای کارهاشان بر کبر و خودخواهى گذارده شده است.
undefined۱. سخیف‌ترین حالتِ حاکمان: گمانِ فخر و تکبّر در نگاهِ مردمظرافتِ کلام امیرالمؤمنین (ع) در تمرکز بر «افکار عمومی» و «قضاوت مردم» است. مسئله صرفاً فخرفروشیِ حاکم نیست، بلکه وظیفهٔ اوست که از شکل‌گیریِ چنین «گمانی» در اذهان جامعه جلوگیری کند. مسئولیتِ مدیریتِ این تصویرِ ذهنی، مستقیماً بر عهدهٔ خودِ حاکم است و غفلت از آن، «أَسْخَفُ الْحَالَات» (سخیف‌ترین حالت) برای یک کارگزار است. این‌جا، قصدِ باطنیِ زمامدار برای فخرفروشی ملاک نیست، بلکه نحوهٔ برخورد، شیوهٔ سخن‌گفتن یا سَبکِ زندگیِ او در جامعه نباید به‌گونه‌ای باشد که به تکبّر و فخرفروشی تعبیر شود.
undefined۲. دامنهٔ «گمان»: عمومِ مردم یا صالحان؟توجّه شود که قیدِ «عِنْدَ صَالِحِ النَّاسِ» در این فراز، منبعِ قبح‌دانستنِ «أَسْخَفِ حَالَات» را توصیف می‌کند، اما دامنهٔ فعلِ «أَنْ يُظَنَّ بِهِمْ» را محدود نمی‌سازد. یعنی آنچه نزدِ صالحان «سخیف‌ترین حالت» است، زمانی محقّق می‌شود که «عموم مردم» به تکبّرِ حاکم گمان برند.
شاهد اینکه حضرت بی‌درنگ می‌فرماید:> «وَ قَدْ كَرِهْتُ أَنْ يَكُونَ جَالَ فِي ظَنِّكُمْ أَنِّي أُحِبُّ الْإِطْرَاءَ وَ اسْتِمَاعَ الثَّنَاءِ»↲ من ناخوش دارم كه در پندارِ شما (عمومِ حاضرین نه فقط صالحین) چنين آيد كه من خواهانِ ثنا و ستايشم.
undefined۳. انحصارِ «کبریا» در ساحتِ ربوبیاین حساسیتِ شدید نسبت به تکبّر، ریشه در یک اصلِ بنیادینِ توحیدی دارد. خداوندِ متعال در خطبهٔ «قاصعه» (خطبهٔ ۱۹۲)، «عزّت و کبریا» را ردای ویژهٔ خود معرفی می‌کند و آن را حریمِ ممنوعه‌ای قرار داده که هیچ مخلوقی، حتّی انبیای الهی، حقّ ورود به آن را ندارند.
> «الْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذِي لَبِسَ الْعِزَّ وَ الْكِبْرِيَاءَ وَ اخْتَارَهُمَا لِنَفْسِهِ دُونَ‌ خَلْقِهِ وَ جَعَلَهُمَا حِمًى وَ حَرَماً عَلَى غَيْرِهِ وَ اصْطَفَاهُمَا لِجَلَالِهِ‌، وَ جَعَلَ اللَّعْنَةَ عَلَى مَنْ نَازَعَهُ فِيهِمَا مِنْ عِبَادِهِ»
undefined۴. افکارِ عمومی؛ معیارِ اثباتِ صلاحیت و سلبِ آننقشِ محوریِ «افکار عمومی» در منظومهٔ علوی دوگانه است. از یک‌سو، در عهدنامهٔ مالک اشتر، قضاوتِ مردم معیارِ احراز صلاحیت است:> «إِنَّمَا يُسْتَدَلُّ عَلَى الصَّالِحِينَ بِمَا يُجْرِي اللَّهُ لَهُمْ عَلَى أَلْسُنِ عِبَادِهِ»↲ و نيكوكاران را از آنچه خداوند دربارۀ آنان بر زبانِ مردم جارى ساخته، توان شناخت.
از دیگرسو، در خطبۀ ۲۱۶، «گمانِ جامعه به تکبّرِ حاکم»، معیارِ سقوط و سلبِ صلاحیتِ اوست که چه در اثبات و چه در زوال، با «ادراکِ عمومی» پیوند خورده است؛ همان‌که در بیانِ رهبرانقلاب به «قضاوتِ جمع‌بندی‌شدهٔ مردم» تعبیر شده است.
undefined۵. دو روی یک سکّه: اعتمادِ متقابلِ حاکم و مردم به یکدیگرشاهکارِ حکمرانیِ علوی، پیوند میانِ «گمانِ مردم به حاکم» و «گمانِ حاکم به مردم» است. حضرت، تکلیفِ ایجادِ «حُسن‌ظنِّ حاکم به مردم» را نیز بر عهدهٔ خودِ حاکم می‌گذارد که با سه‌راهکار باید به این اطمینانِ قلبی دست یابد:
> «وَ اعْلَمْ أَنَّهُ لَيْسَ شَيْءٌ بِأَدْعَى إِلَى حُسْنِ ظَنِّ رَاعٍ بِرَعِيَّتِهِ مِنْ إِحْسَانِهِ إِلَيْهِمْ وَ تَخْفِيفِهِ الْمَئُونَاتِ عَلَيْهِمْ وَ تَرْكِ اسْتِكْرَاهِهِ إِيَّاهُمْ عَلَى مَا لَيْسَ لَهُ قِبَلَهُمْ»↲ و بدان، بهترين چيزى كه حُسنِ ظنِّ والى را نسبت به رعيّت‌اش سبب مى‌شود، نيكى‌كردنِ والى است در حقّ رعيّت و كاستن است از بارِ رنجِ آنان و به اكراه وادار نكردنشان به انجام‌دادنِ كارهايى كه بدان ملزم نيستند.
• سه‌راهکار برای خوش‌گمانیِ حاکم به مردمش:۱- احسان به مردم: جلبِ رضایتِ عمومی، دفعِ براندازی و ارتقای حسّ اطمینانِ حاکم به جامعه.۲- کاهشِ هزینه‌ها: کسبِ حمایت و پشتیبانیِ مردم، رفعِ دغدغۀ حاکم از سوی حامیان.۳- ترکِ اکراه: افزایشِ اقبالِ عمومی، تسهیلِ آرامشِ روانیِ حاکم در قبالِ شهروندان.
↲ [ادامه در فِرستهٔ بعدی]

#شرح_نهج‌البلاغه#خطبه_۲۱۶
undefined @m_ghanbarian

۹:۴۴

undefined۶. ثمرهٔ حُسن‌ظنّ حاکم به مردم: رفعِ رنجِ طولانیِ بی‌اعتمادیدر ادامهٔ همان عهدنامه، حضرت به ثمرهٔ راهبردیِ این رویکرد اشاره می‌فرمایند:
> «فَإِنَّ حُسْنَ الظَّنِّ يَقْطَعُ عَنْكَ نَصَباً طَوِيلاً»↲ پس رفتارِ تو چنان بايد، كه خوش‌گمانىِ رعيّت برايت فراهم آيد كه اين، رنجِ دراز را از تو مى‌زدايد.
اگر اعتمادِ متقابل از بین برود و حاکم به مردمش بدگمان باشد، ناچار است چه هزینه‌های گزافی را صرفِ دستگاه‌های امنیتی، شنود و رصدِ مداومِ مراوداتِ شهروندان کند تا از وقوعِ توطئه‌ها جلوگیری نماید؟ اما حکمرانیِ علوی با ایجادِ حُسن‌ظنّ، این رنجِ طولانی و پرهزینه را از میان برمی‌دارد و دستگاه‌های امنیتی را تنها متمرکز بر تهدیداتِ واقعی و خارجی می‌کند. این میراثِ گران‌بها، که به‌تعبیرِ رهبر انقلاب، «آیین‌نامهٔ انقلاب اسلامی» است، متأسفانه آن‌چنان که باید در نظامِ حکمرانی ما به کار گرفته نشده است.
undefined۷. درمانِ «میل به ستایش»: انکسار در برابرِ عظمتِ الهیامیرالمؤمنین (ع) پس از ابرازِ انزجار از ستایش‌گری، راهِ درمانِ این آفت را نیز معرفی می‌کند که اگر هم در منِ علی چنین میلی وجود داشت، آن را ترک می‌کردم. اما چگونه؟
> «وَ لَوْ كُنْتُ أُحِبُّ أَنْ يُقَالَ ذَلِكَ لَتَرَكْتُهُ انْحِطَاطاً لِلَّهِ سُبْحَانَهُ عَنْ تَنَاوُلِ مَا هُوَ أَحَقُّ بِهِ مِنَ الْعَظَمَةِ وَ الْكِبْرِيَاءِ»↲ و اگر ستايش را دوست مى‌داشتم، آن را رها مى‌كردم به‌خاطرِ فروتنى در پيشگاهِ خداى سبحان، و بزرگى و بزرگوارى كه تنها خدا سزاوار آن است.
این عبارت، قاعده‌ای طلایی برای پیشگیری (دفع) و درمان (رفع)ِ آفتِ ستایش‌دوستی به دست می‌دهد. راهِ رهایی از این میلِ ویران‌گر، درکِ «عظمتِ الهی» و اختصاصی‌بودنِ صفتِ «کبریا» برای ذاتِ اقدسِ اوست. بنابراین، درمانِ قطعیِ تکبّر و ستایش‌طلبی، پناه‌بردن به همین اصلِ بنیادینِ توحیدی است.
undefined۸. تمایز میان «اِطراء» و «گزارش کار»: آفتِ «میل به دیده‌شدن»یکی از ظریف‌ترین مباحث در این حوزه، تفکیک میان «اِطراء» (مدح و ثنای باطل) و «گزارشِ عملکرد» (تبیینِ خدمات) است. حضرت در ادامهٔ خطبه، به افرادی اشاره می‌کنند که پس از انجامِ یک عملِ صالح، تمایل دارند که عملشان دیده و ستوده شود. این میل به دیده‌شدن، خود ریشه‌ای از همان تکبّر و فخرفروشی است؛ حتّی کسی که عمل را خالصانه برای خدا انجام داده اما پس از آن، در دلش از اینکه دیگران آن را ببینند و تحسین کنند، خشنود می‌شود.
البته این رویکرد، منافاتی با ضرورت «جهاد تبیین» و ارائهٔ گزارشِ عملکرد به مردم ندارد. گزارشِ کار، یک وظیفهٔ حاکمیتی برای شفاف‌سازی و ایجادِ امید در جامعه است، اما «اِطراء» و ستایش‌طلبی، یک آفتِ نفسانی برای شخصِ کارگزار است. مرزِ میانِ این دو، در نیّت و انگیزهٔ باطنیِ فرد نهفته است.
undefined۹. تجلّیِ عملیِ فروتنی در سیرهٔ حاکم: نامه به عثمان‌بن‌حنیفاینکه حاکم نباید خود را در معرضِ گمانِ تکبّر قرار دهد، یک اصلِ نظریِ صرف نیست، بلکه باید در جزئی‌ترین شئونِ زندگیِ او تبلور یابد. یکی از درخشان‌ترین مصادیقِ این امر، نامهٔ ۴۵ نهج‌البلاغه است که در مقامِ عتاب و سرزنش به فرماندارِ خود در بصره - جهتِ شرکتِ در یک مهمانیِ اشرافی - نگاشتند و این عمل را با جایگاهِ امامت و پیشواییِ جامعه در تضادّ کامل معرفی می‌فرمایند:
> «أَلَا وَ إِنَّ لِكُلِّ مَأْمُومٍ إِمَاماً يَقْتَدِي بِهِ وَ يَسْتَضِيءُ بِنُورِ عِلْمِهِ. أَلَا وَ إِنَّ إِمَامَكُمْ قَدِ اكْتَفَى مِنْ دُنْيَاهُ بِطِمْرَيْهِ وَ مِنْ طُعْمِهِ بِقُرْصَيْهِ»↲ بدان كه پيشواى شما بسنده كرده است از دنياى خود به دوجامۀ فرسوده، و دوقرصِ نان را خوردنىِ خويش نموده.
این نامه نشان می‌دهد که سبکِ زندگیِ حاکم، مسئله‌ای شخصی نیست، بلکه مستقیماً با «افکار عمومی» و جایگاه «الگوبودن» او گره خورده است.
undefined۱۰. ثبات قدم در مسیر عدالتپایبندی به این اصول، به‌ویژه در برابرِ صاحبانِ قدرت و ثروت که همواره به‌دنبالِ تملّق و ستایش‌گری برای نفوذ در دستگاهِ حکومت هستند، نیازمندِ استقامت و پایداری است. سیرهٔ امیرالمؤمنین (ع) سرشار از ایستادگی در برابرِ جریان‌های ضدّ عدالت است. ایشان تا آخرین لحظهٔ حیاتِ خویش، حتّی زمانی که بخش‌های وسیعی از قلمروِ اسلامی در اثرِ توطئه‌ها از کنترلِ ایشان خارج شده بود، ذرّه‌ای از اصولِ خود عقب‌نشینی نکردند.

undefinedنتیجه‌گیری: ثمرهٔ ملموسِ حکمرانیِ علویاین سخت‌گیری‌ها بر خود و کارگزاران، و این‌همه تأکید بر فروتنی و پرهیز از فخرفروشی، گرچه با لحاظِ موانع و فتنه‌ها (غارات)، منجر به استقرارِ کاملِ عدالت نشد، اما دست‌کم توانست «فقرِ مطلق» را ریشه‌کن‌ نماید. پس التزام به اصولِ اخلاقی و معنوی، می‌تواند به نتایج ملموسِ اقتصادی و رفاهِ عمومی منجر می‌شود.

#شرح_نهج‌البلاغه#خطبه_۲۱۶
undefined @m_ghanbarian

۹:۴۴

undefined کارنامه ای حکومتی از امیرالمومنین(ع)#باز_نشر
• شیعه یک "نهضت مقدس"(عاشورا) دارد و یک "#دولت_مقدس"(حکومت علوی). مقدس یعنی خالی از عیب و نقص و دارای همه ارزشهای انسانی و اسلامی. با این دو #خط_کش می تواند قیامها و نهضت ها، نظامها و حکومت ها را ارزیابی کند.
• در قسمتی از #خطبه_۸۷ حضرت امیر(ع) کارنامه ای از حکومتش ارائه می دهد؛ به گونه ای که جامعه ی دچار فتنه ها و جنگ ها هم علیه او حجتی ندارد:
undefined اعْذِرُوا مَنْ لَا حُجَّةَ لَكُمْ عَلَيْهِ وَ هُوَ أَنَا معذور داريد كسى را كه شما را بر او حجت و دليلى نيست؛ و او منم!
این اوج افتخار یک حکمران است که واقعا معذور باشد و علیه او حجت و دعوی قابل اثباتی نباشد!
undefined أَ لَمْ أَعْمَلْ فِيكُمْ بِالثَّقَلِ الْأَكْبَرِ وَ أَتْرُكْ فِيكُمُ الثَّقَلَ الْأَصْغَرَ؟ آيا من در ميان شما به «ثقل اكبر» [يعنى قرآن] عمل ننموده ام آيا «ثقل اصغر» [يعنى عترت] را در ميان شما نگذاشتم؟
یعنی براساس قرآن حکم کردم و عترت پیامبر(ص) -حسن و حسین- را هم برایتان نگه داشتم. غیر بقای ظاهری عترت از لزوم پیروی از آنها در همین خطبه هم می گوید؛ گرچه خودش این کارنامه حکومتی اش را منهای قبول امامتش از سوی همه امت عرضه می کند! به تعبیر دیگر در حد خلافتی کنار خلفاء به چنین کارنامه ای رسیده است نه امامتی کامل و پذیرفته شده توسط همه مملکت!
undefined قَدْ رَكَزْتُ فِيكُمْ رَايَةَ الْإِيمَانِپرچم ایمان را در ميان شما برافراشتم.
به زبان امروز، "ایمان" #گفتمان_رایج و سخن غالب جامعه علوی شد.و این به دستور العمل و آیین نامه نبود چنانچه در فراز آخر خواهد آمد.
undefined وَ وَقَفْتُكُمْ عَلَى حُدُودِ الْحَلَالِ وَ الْحَرَامِ و بر حدود حلال و حرام آگاهتان كردم.
حکومت اسلامی در احکام و ارزشها بی طرف نیست و آموزش آنرا وظیفه خود می داند. علی(ع) به آن به خوبی عمل کرده است. معاویه به برخی زنان این جامعه گفت: پسر ابوطالب شما را فقیه پرورانده است!(بلاغات النساء ج۱ص۷۲)
undefined*وَ أَلْبَسْتُكُمُ الْعَافِيَةَ مِنْ عَدْلِي*و از عدالت خويش جامه عافيت بر تنتان پوشاندم .
بدون عدالت، عافیت در زندگی نیست و احکام هم برپا نمی شود (العَدلُ حَياةُ الأحكامِ).کسی از حاضران منکر این مقدار تحقق عدالت از سوی علی(ع) نیست و حجتی علیه ایشان آورده نمی شود.
undefined وَ فَرَشْتُكُمُ الْمَعْرُوفَ مِنْ قَوْلِي وَ فِعْلِيو معروف را با گفتار و كردارم، در ميان شما، گسترش دادم.
غیر از آموزش احکام، واجبات باید "معروف" در جامعه شود. یک هنجار شناخته شده و پذیرفته شده در عموم گردد؛ تا "امر به معروف" آسان باشد.کارنامه حضرت دراینباره هم درخشان است می فرماید: معروف را مثل فرش برایتان گستراندم.این قطعا با عدالت و عافیت بخشی به معاش هم نسبتی دارد.
undefined وَ أَرَيْتُكُمْ كَرَائِمَ الْأَخْلَاقِ مِنْ نَفْسِيو اخلاق كريمه را با رفتار و منش خود به شما نشان دادم.
این فراز در نسبت مستقیم با برافراشتن پرچم ایمان در جامعه است.رهبر انقلاب اسلامی دربیانیه گام دوم درباره نسبت معنویت امام خمینی -در رأس- با رشد معنویت در متن جامعه سخن حقی دارند که تمثال اعلای آن امیرالمومنین(ع) است:
"[انقلاب اسلامی] عیار معنویّت و اخلاق را در فضای عمومی جامعه بگونه‌ای چشمگیر افزایش داد. این پدیده‌ی مبارک را رفتار و منش حضرت امام خمینی در طول دوران مبارزه و پس ‌از پیروزی انقلاب، بیش ‌از هر چیز رواج داد؛ آن انسان معنوی و عارف و وارسته از پیرایه‌های مادّی، در رأس کشوری قرار گرفت که مایه‌های ایمان مردمش بسی ریشه‌دار و عمیق بود. هرچند دست تطاول تبلیغات مروّج فساد و بی‌بندوباری در طول دوران پهلوی‌ها به آن ضربه‌های سخت زده و لجنزاری از آلودگی اخلاقی غربی را به درون زندگی مردم متوسّط و بخصوص جوانان کشانده بود، ولی رویکرد دینی و اخلاقی در جمهوری اسلامی، دلهای مستعد و نورانی بویژه جوانان را مجذوب کرد و فضا به سود دین و اخلاق دگرگون شد. مجاهدتهای جوانان در میدانهای سخت از جمله دفاع مقدّس، با ذکر و دعا و روحیه‌ی برادری و ایثار همراه شد و ماجراهای صدر اسلام را زنده و نمایان در برابر چشم همه نهاد."
undefined محسن قنبریان ۱۹بهمن۱۴۰۳
#میلاد_امیرالمومنینundefined @m_ghanbarian

۷:۰۰

thumbnail
undefined️ برنامه علامتبخش ارائه جلسه ششم: علی(ع)؛ اعتراضات، نا آرامی ها، حملات تروریستی!حجت الاسلام قنبریان/ شبک دو/ ۲۴فروردین۱۴۰۲
با سه مفهوم مواجه ایم:undefined اعتراض و انتقادundefined الهائشات: نا آرامی ها undefined الغارات: حملات تروریستی و غافلگیرانه
undefined اعتراضاتundefined️فرق بین حکومت علوی و اموی در اینباره؟• خلیفه سوم اعتراضات را سرکوب می کرد:- زندانی کردن معترضین به اشرافیت مذهبی (بازسازی اشرافی مسجدالنبی)- تبعید ابوذر و...• امیرالمومنین به اعتراضات بهاء داد:- تاسیس بیت القصص و خانه شکایات- دستور بارعام به مالک اشتر، بدون محافظان، با ذوالحاجات undefined حتی کلمات نسنجیده و درشتگویی شان را تحمل کن!- جرات دادن به مردم، حتی زنان (ماجرای سوده همدانی) و ذمی ها(نامه۱۹)و...
undefined الهائشات• نا آرامی هایی که در ازدحام ها پدید می آید و گاه حتی کسی کشته می شود!- روایت امام باقر(ع) از یک ازدحام جمعه در دوره امیرالمومنین...(کافی ج۷ص۳۵۵) و...undefined امیرالمومنین آیین نامه کرد در هائشات جبران خسارت با بیت المال است نه قصاص هست و نه گردن عاقله است(کافی ج۷ص۳۵۵)
undefined الغارات• حملات تروریستی ای مثل آنچه فرستادگان معاویه در شهرها پس از حکمیت و نهروان موجب می شدند...undefined جای اقتدار/ حضرت از "تواکل و تخاذل" گله داشت(خ۲۷)

undefined مطالب مهم دیگر در اینباره: - خون شیراز و ایذه با زاهدان فرقی میکند؟!- امیرالمومنین با قتل خطایی آشوبها چه میکرد؟- جلسه۳۵ شرح عهدنامه مالک اشتر

undefined صوت کامل برنامهundefined مشاهده فیلم کامل برنامهundefined @m_ghanbarian

۱۲:۵۹

پرواز تهران-کوفه!.mp3

۰۱:۰۴:۵۵-۴۴.۶ مگابایت
undefined پـروازِ تهــران - کــوفه!الگوی «عدالت علوی» در عبور از بحران اجتماعی و و تنگناهای اقتصادیسخنران: استاد #قنبریان
undefined نمای کلی وضعیت اقتصادی پیش از حکومت امیرالمؤمنین(ع)×انحراف از بعثت به تقلب اموی×بحران اقتصاد جنگ‌پایه و رکورد به دلیل توقف فتوحات و کاهش خراج و جزیه×میراث تورم و سقوط ارزش پول ×تجمع ثروت در دست اشراف و انحصارات
undefined تدابیر اصلاحی حکومت علوی×انتقال مرکز ثقل اقتصاد از نهاد قدرت و سیاست به آحاد مردم×مبارزه با تعارض منافع و بنگاه‌داری دولتی، منع ورود مقامات به معاملات، ابطال انحصارات×هدایت سرمایه به تولید و مالیات بر اشرافیت×استقلال پولی و اصلاح نظام بازار، ضرب اولین سکه اسلامی و‌ طراحی مدل «بیع سَمح»×نظام حمایتی و تضمین حقوق اجتماعی، رسمیت بخشیدن به حق اعتراض(مظاهره)
#عدالت_علوی#میلاد_امام_علیمدرســـه تـ؋ــــکر و نــوآوری نگــــــاهـundefined @sch_negahundefined @m_ghanbarian

۱۹:۴۰

thumbnail
دُش مَن/ بَه مَن!
• در فرهنگ پارسی، «دشمن»، نفْس شریر و بد منش و مقابل آن، «بهمن»(: نیک منش) است.
• در فرهنگ اسلامی وجه تسمیه «عدوّ» (دشمن) به «تعدّی» و تجاوز برمی گردد. لذا وسعت معنایش، غیر از آن نفْس شریر و خبیث، شامل دوست نمایی که معایب را «ماست مالی»(مُداهنه) می کند، هم می شود (۱)!
• این فرهنگ متعالی، شریر و خبیثی که دشمنی اش را آشکار می کند، «سست ترین دشمن در فریب»(۲) معرفی می کند؛ ولو هیچ وقت نباید دشمن را کوچک گرفت(۳). اما در مقابل، بدترین دشمن ، «مخفی تر در فریب» است.(۴)
• برای ایران و «مردمِ بهمن» از ۵۷، دو «دُش من» مانده: آمریکا و اذنابش/ اسلام آمریکایی!
• عجیب این که با «سرمایه داریِ زالو صفتِ ایرانی» که *«امامِ بهمن»*، آن را اسلام آمریکایی می خواند چه در چهره «بازار آزاد»، چه «خصولتی»، «الیگارشی دور زنِ تحریم» یا حتی دولتی، که ریشه نارضایتی و اعتراضِ «مردمِ بهمن» می شود، مُداهنه شده و بعضاً نتایج آن(نابرابری ها و ناکارآمدی ها) را به «انقلابِ بهمن» نسبت دهند تا مردم را دلسرد کنند!
• عجیب تر وقتی است که هیچ وقت این «دشمنِ بهمن» حتی اندازه «جوانان بازی خورده اغتشاشات» جدی گرفته نشود!
.................................. ۱.«إنَّما سُمِّي العَدُوُّ عَدُوّاً لِأنَّهُ يَعدو عَلَيكَ ، فمَن داهَنَكَ في مَعايِبِكَ فَهُوَ العَدُوُّ العادي عَلَيك» .۲.«أَوْهَنُ الْأَعْدَاء كَيْداً مَنْ أَظْهَرَ عَداوَتَهُ».۳.«لا تَستَصغِرَنَ عَدُوّا و إن ضَعُفَ» .۴.«شَرُّ الأَعْدَاء أَبْعَدُهُمْ غَوْراً وَ أَخْفَاهُمْ مَكيدَة»
undefined<img style=" />undefined محسن قنبریان ۱۴دی۱۴۰۴undefined @m_ghanbarian

۱۸:۴۹

محسن قنبریان
undefined دُش مَن/ بَه مَن! • در فرهنگ پارسی، «دشمن»، نفْس شریر و بد منش و مقابل آن، «بهمن»(: نیک منش) است. • در فرهنگ اسلامی وجه تسمیه «عدوّ» (دشمن) به «تعدّی» و تجاوز برمی گردد. لذا وسعت معنایش، غیر از آن نفْس شریر و خبیث، شامل دوست نمایی که معایب را «ماست مالی»(مُداهنه) می کند، هم می شود (۱)! • این فرهنگ متعالی، شریر و خبیثی که دشمنی اش را آشکار می کند، «سست ترین دشمن در فریب»(۲) معرفی می کند؛ ولو هیچ وقت نباید دشمن را کوچک گرفت(۳). اما در مقابل، بدترین دشمن ، «مخفی تر در فریب» است.(۴) • برای ایران و «مردمِ بهمن» از ۵۷، دو «دُش من» مانده: آمریکا و اذنابش/ اسلام آمریکایی! • عجیب این که با «سرمایه داریِ زالو صفتِ ایرانی» که *«امامِ بهمن»*، آن را اسلام آمریکایی می خواند چه در چهره «بازار آزاد»، چه «خصولتی»، «الیگارشی دور زنِ تحریم» یا حتی دولتی، که ریشه نارضایتی و اعتراضِ «مردمِ بهمن» می شود، مُداهنه شده و بعضاً نتایج آن(نابرابری ها و ناکارآمدی ها) را به «انقلابِ بهمن» نسبت دهند تا مردم را دلسرد کنند! • عجیب تر وقتی است که هیچ وقت این «دشمنِ بهمن» حتی اندازه «جوانان بازی خورده اغتشاشات» جدی گرفته نشود! .................................. ۱.«إنَّما سُمِّي العَدُوُّ عَدُوّاً لِأنَّهُ يَعدو عَلَيكَ ، فمَن داهَنَكَ في مَعايِبِكَ فَهُوَ العَدُوُّ العادي عَلَيك» . ۲.«أَوْهَنُ الْأَعْدَاء كَيْداً مَنْ أَظْهَرَ عَداوَتَهُ». ۳.«لا تَستَصغِرَنَ عَدُوّا و إن ضَعُفَ» . ۴.«شَرُّ الأَعْدَاء أَبْعَدُهُمْ غَوْراً وَ أَخْفَاهُمْ مَكيدَة» undefined<img style=" />undefined محسن قنبریان ۱۴دی۱۴۰۴ undefined @m_ghanbarian
thumbnail
خدای ایران، خدای شن های طبس!
روز بزرگداشت زینب کبری(س)، فقط روز گریه و عزا نیست؛ «روز تصغیر و توبیخ مستکبران» است. روز بلندکردن این شعارش هست که علیرغم مصائب بزرگش، به مستکبر زمانش فرمود: «*اني لاستصغر قدرك، و استعظم تقريعك و استكثر توبيخك*» «من قدر و منزلت تو را کوچک، سرزنش و سرکوفتت را بزرگ و توبیخت را زیاد می کنم»!
سالی که «مستکبرِ دوران» به پایتخت همسایه اش تجاوز می کند و رئیس جمهور قانونی اش را با تحقیر می دزدد و در نیویورک می چرخاند و هم زمان برای #ایرانِ_حسین خط و نشان می کشد؛ روز بزرگداشت بزرگْ معلم عاشورا باید روز تصغیر و توبیخ #یزید_زمان باشد!
پ.ن:ویدئو: ماجرای تحویل جنازه های سوخته کماندوهای آمریکایی که آمده بودند جاسوس هایشان را آزاد کنند، اما #شن_های_طبس، «مأمور خدای ایران» شدند، همه در طوفان سوختند؛ مثل بسته ای شکلات تلخ به رئیس جمهورشان تحویل داده شدند!
محسن قنبریان
#ترامپ_خبیث#ایران_عزیز#سالروز_وفات_زینب_کبریundefined @m_ghanbarian

۶:۲۱

محسن قنبریان
undefined خدای ایران، خدای شن های طبس! روز بزرگداشت زینب کبری(س)، فقط روز گریه و عزا نیست؛ «روز تصغیر و توبیخ مستکبران» است. روز بلندکردن این شعارش هست که علیرغم مصائب بزرگش، به مستکبر زمانش فرمود: «*اني لاستصغر قدرك، و استعظم تقريعك و استكثر توبيخك*» «من قدر و منزلت تو را کوچک، سرزنش و سرکوفتت را بزرگ و توبیخت را زیاد می کنم»! سالی که «مستکبرِ دوران» به پایتخت همسایه اش تجاوز می کند و رئیس جمهور قانونی اش را با تحقیر می دزدد و در نیویورک می چرخاند و هم زمان برای #ایرانِ_حسین خط و نشان می کشد؛ روز بزرگداشت بزرگْ معلم عاشورا باید روز تصغیر و توبیخ #یزید_زمان باشد! • پ.ن: ویدئو: ماجرای تحویل جنازه های سوخته کماندوهای آمریکایی که آمده بودند جاسوس هایشان را آزاد کنند، اما #شن_های_طبس، «مأمور خدای ایران» شدند، همه در طوفان سوختند؛ مثل بسته ای شکلات تلخ به رئیس جمهورشان تحویل داده شدند! محسن قنبریان #ترامپ_خبیث #ایران_عزیز #سالروز_وفات_زینب_کبری undefined @m_ghanbarian
thumbnail
undefined امام علی(ع): الحُرُّ حُرٌّ و إنْ مَسَّهُ الضُّرُّ ، العَبدُ عَبدٌ و إنْ ساعَدَهُ القَدَرُآزاده ، آزاده است هر چند سختى و مرارت بيند ؛ و بنده ، بنده است هرچند تقدير ياريش كند .
زینب کبری(س) این حکمت علوی را در کوفه تا شام تجسم و تشخص داد
undefined برنامه تلوزیونی «علامت»/ #باز_نشرundefinedعاشورا؛ در صیغه مونث
undefinedگفتگو با حجت الاسلام قنبریانundefinedشبکه دو سیما/ ۱۴٠۲
#زینب_کبری#ایران_عزیزundefined @m_ghanbarian

۱۱:۲۱

بازارسال شده از مدرسه تفکر و نوآوری نگاه
thumbnail
#ریلز#استاد_قنبریان
undefinedعلی، اقتصاد دستوری و بازار آزاد
undefinedدولت علوی فقط کمیته امداد نیست!
undefinedبرای دیدن فیلم کامل کلیک کنید!https://www.aparat.com/v/emovjli?refererRef=channel_page
undefinedآگـاهـے‌‌ بـــراے‌‌ سامـــانے‌‌ دیگــرundefinedمدرســـه تـ؋ــــکر و نــوآوری نگــــــاهـundefined @sch_negahundefined http://www.negahschool.ir

۵:۵۲

محسن قنبریان
undefined دُش مَن/ بَه مَن! • در فرهنگ پارسی، «دشمن»، نفْس شریر و بد منش و مقابل آن، «بهمن»(: نیک منش) است. • در فرهنگ اسلامی وجه تسمیه «عدوّ» (دشمن) به «تعدّی» و تجاوز برمی گردد. لذا وسعت معنایش، غیر از آن نفْس شریر و خبیث، شامل دوست نمایی که معایب را «ماست مالی»(مُداهنه) می کند، هم می شود (۱)! • این فرهنگ متعالی، شریر و خبیثی که دشمنی اش را آشکار می کند، «سست ترین دشمن در فریب»(۲) معرفی می کند؛ ولو هیچ وقت نباید دشمن را کوچک گرفت(۳). اما در مقابل، بدترین دشمن ، «مخفی تر در فریب» است.(۴) • برای ایران و «مردمِ بهمن» از ۵۷، دو «دُش من» مانده: آمریکا و اذنابش/ اسلام آمریکایی! • عجیب این که با «سرمایه داریِ زالو صفتِ ایرانی» که *«امامِ بهمن»*، آن را اسلام آمریکایی می خواند چه در چهره «بازار آزاد»، چه «خصولتی»، «الیگارشی دور زنِ تحریم» یا حتی دولتی، که ریشه نارضایتی و اعتراضِ «مردمِ بهمن» می شود، مُداهنه شده و بعضاً نتایج آن(نابرابری ها و ناکارآمدی ها) را به «انقلابِ بهمن» نسبت دهند تا مردم را دلسرد کنند! • عجیب تر وقتی است که هیچ وقت این «دشمنِ بهمن» حتی اندازه «جوانان بازی خورده اغتشاشات» جدی گرفته نشود! .................................. ۱.«إنَّما سُمِّي العَدُوُّ عَدُوّاً لِأنَّهُ يَعدو عَلَيكَ ، فمَن داهَنَكَ في مَعايِبِكَ فَهُوَ العَدُوُّ العادي عَلَيك» . ۲.«أَوْهَنُ الْأَعْدَاء كَيْداً مَنْ أَظْهَرَ عَداوَتَهُ». ۳.«لا تَستَصغِرَنَ عَدُوّا و إن ضَعُفَ» . ۴.«شَرُّ الأَعْدَاء أَبْعَدُهُمْ غَوْراً وَ أَخْفَاهُمْ مَكيدَة» undefined<img style=" />undefined محسن قنبریان ۱۴دی۱۴۰۴ undefined @m_ghanbarian
thumbnail
«ایستادگی» ، «ایستایی» نیست!
• «تحجّر» (از «حَجَر»:سنگ) یعنی سنگ شدن! جستجوی عقل و فطرت را بستن و پاس نداشتن سنّت تکامل اجتماعی و «ایستا ماندن» است.
• «جَبَل» هم یعنی کوه، اما کوه شدن، نه ایستا ماندن بلکه «ایستادگی کردن» بر سر یافته ها و تکامل هاست.«انَّ الْمُؤْمِنَ اَعَزُّ مِنَ الْجَبَل...: مؤمن، از كوه محكم تر است؛ زيرا از كوه با ضربات تيشه كم مى شود اما با هيچ وسيله اى از دين مؤمن نمى توان كاست».
• جان آدمی یک تصلّب (سفتی و سختی) و یک تذلّل(پذیرش و نرمی) با هم می خواهد تا «نماد ایستادگی» شود نه «نمود ایستایی»: «نَفْسُهُ أَصْلَبُ مِنَ الصَّلْدِ وَ هُوَ أَذَلُّ مِنَ الْعَبْدِ» سفت تر از سنگ خارا (مقابل باطل، طمعِ استکبار و...) و ذلیل تر از برده (مقابل حق، حقوق مردم و...)!
• به حسب اخبار #دکتر_صفورا_نعمتی_زاده از جونقان*، چند روز پیش مقابل چند شعار دهنده که «جاوید شاه» می گفتند(!) فقط شعار داد: «الله اکبر، خامنه ای رهبر».
*رتبه برتر دکتری فیزیک
او از دانشگاه بهشتی نشان می داد «متحجّر» نیست، بلکه کارش «ایستادگی» مقابل «ارتجاع» و واپس گرایی است!

با درگیر نشدن و فقط متین سر منطق خویش ماندن، خود را مقابل «جنبش سلیطه گی» و «الگوی منحط زنِ غربی» نشان داد.
معلوم شد خصلت دیگر «مومنِ نامتحجر» اما «أصْلَب من الصَّلْد» را هم دارد:سَهْلُ الْخَلِيقَةِ، لَيِّنُ الْعَرِيكَةِ: طبیعت آرام و برخورد نرم!
این «ایستادگی نجیبانه»، بستره بهتری برای عیان کردن، «داعش صفتی» و تحجر و ارتجاع آشوب گران است؛ اما مثل همیشه مظلوم و مدفون در جنگ روایتهاست!
محسن قنبریانundefined @m_ghanbarian

۹:۲۸

thumbnail
#ریلز#استاد_قنبریان
undefined از اعتکاف و اربعین مهمتر، حقوق متقابل حاکم و مردم!
undefined مظاهره و تشکل در سیره امیرالمومنین(ع)
undefinedبرای دیدن فیلم کامل کلیک کنید.
مدرســـه تـ؋ــــکر و نــوآوری نگــــــاهـundefined @sch_negahundefined @m_ghanbarian

۲۰:۴۵

thumbnail
undefined کتاب «امیدبانی» منتشر شد
undefinedکتاب «امیدبانی» نوشته حجت الاسلام محسن قنبریان*، نویسنده آثاری چون نهضت مقدس و اهالی تپه ندبه، اثری اندیشه‌ورزانه و تربیتی درباره یکی از بنیادی‌ترین نیازهای انسان و جامعه یعنی امید است. این کتاب تلاش می‌کند امید را از یک احساس زودگذر، به یک واقعیت قابل ساخت و پرورش تبدیل کند.
نویسنده در این اثر، امید را امری اتفاقی یا صرفاً درونی نمی‌داند، بلکه آن را پدیده‌ای می‌شمارد که باید ایجاد شود، نگهبانی گردد و رشد یابد؛ فرآیندی که از آن با تعبیر «امیدبانی» یاد می‌کند.

undefined امید؛ واقعیتی ساختنی
کتاب «امیدبانی» نشان می‌دهد که امید، برخلاف تصور رایج، یک حالت منفعلانه یا انتظار ساده برای آینده بهتر نیست. امید، نیازمند ایمان و جد و جهد مستمر است؛ دو عنصری که به‌عنوان پایه‌های اصلی ساخت امید در این کتاب معرفی می‌شوند.

حجت الاسلام قنبریان با نگاهی دینی، اجتماعی و تمدنی، مهارت‌هایی را برای امیدبانی تبیین می‌کند؛ مهارت‌هایی که فرد و جامعه را در برابر یأس، فرسودگی و ناامیدی مقاوم می‌سازد.

undefined *جهت سفارش این کتاب میتوانید از سایت نشر معارف اقدام کنید:
https://nashremaaref.ir/product/417846/یا به این آیدی در ایتا پیام دهید: @Bootteh
#نشر_معارف#کتاب_امیدبانیundefined @m_ghanbarian

۱۶:۵۳

undefined دعوای دست چندمِ ارز!
• اگر می شد سکوت کرد، مثل تمام این مدت از مساله تک نرخی کردن ارز و آزاد سازی قیمت ها می گذشتم!
• راستش «دهک های اقتصادی»، ادبیات محترمانه همان «جامعه طبقاتی» است! وقتی «دهک»، بین نسلی می شود و بچه دهکِ پایین، هم رتبه با پدر است، نمی تواند تحصیل بهتر و شغل و موقعیت بهتر از پدر کسب کند، دیگر«کلمه دهک»، بازی با الفاظ است؛ همان طبقه اجتماعی است.
undefinedدر جامعه طبقاتی، فرقی نمی کند یارانه را بالای زنجیره دهید یا پایین زنجیره!انتخاب بین «رانت و فساد» است و «گرانی و تورم»؛ و هر دو به ضرر کف جامعه!
undefined وقتی «ابزار کار و مالکیتِ تولید برای همه» (بند۲ اصل ۴۳ قانون اساسی) محقق نشد جامعه، مخروطی می شود! یعنی عده ای محدود(تاجر و مالک) بالا، «سود» می برند و بقیه در قاعده ی مخروط فقط «دستمزد» می گیرند. ارزش اسکناسِ ماهیانه اینان به «ارزش پول ملی» بند است! در این وضعیت تزریق به بالا و پایین زنجیره فرقی نمی کند!
undefined دادن یارانه به بالای زنجیره:• اگر «یارانه به تولید» داده شود (بند۴ سیاستهای اقتصاد مقاومتی)، باز رانتی است که «در این وضعیت»، به عده ای محدود می رسد!
• اگر «دور زدن تحریم» ، به وضعیت اضافه شود، آن نوکِ مخروط، کوچکتر می شود و رانت، «فساد» هم می زاید! همین که می شنوی ارز را پس نمی دهند و...
اصولا تک نرخی کردن ارز + آزاد سازی قیمت ها + حذف نظارت دولت + تجارت آزاد جهانی(به تعبیر imf:«گشودن اجباری درهای بازارهای ملی به سود تجارت و سرمایه») یک بسته سیاستیِ به هم مرتبط و توصیه بانک جهانی و صندوق بین المللی پول است که به «سیاست های نئولیبرال» معروف اند.
وقتی به خاطر تحریم، تجارت آزاد جهانی ممکن نباشد و فقط عده ای محدود امکان تجارت ارزی داشته باشند، طبعا دور زدن تحریم،«کاسب تحریم» هم می سازد!
• اگر بخواهی همه زنجیره ها را مثل یارانه نان تا مصرف کننده، تعقیبش کنی، «اقتصادی دولتی» می شود که سه دهه است به نام «کمونیست»، دولت از زیر بارش شانه خالی کرده است!
undefined دادن یارانه به انتهای زنجیره:• اگر ارز را آزاد و یارانه اش به انتهای زنجیره داده شود، موجب گرانی و تورم برای کف جامعه و قاعده مخروط می شود! چون در زنجیره، فقط مواد اولیه و آن هم فقط برای یک بار گران نمی شوند؛ بلکه به تناسب زنجیره تولید، افزایش قیمت واقعی + افزایش قیمت انتظاری خواهد بود! (اینجا بخوانید)نه فقط زنجیره متصل(مثلا از نهاده تا مرغ، تا فرآورده ها، تا رستوران ها و...) که شغل های جانبی( مثل اجاره مکان ها و کارهای خدماتی و...) هم نیازمند افزایش قیمت می شوند! چیزی که بارها تجربه اش کرده ایم!
• اگر در انتهای زنجیره و محصولات مصرفی، «قیمت گذاری» صورت گیرد، آن حلقه زنجیره صدمه خواهد دید. تولید آن محصول مقرون به صرفه نخواهد بود؛ پس تولید آن تعطیل یا کاهش می یابد. اینبار کمیابی، موجب افزایش قیمت و گرانی می شود!
• در این وضعیت توصیف شده، قیمت ارز نیز واقعی و ثابت نخواهد ماند. چون باز به خاطر شرایط تحریم، وارد کنندگان محدودی دارد؛ پس «بازار واقعی ارز» شکل نمی گیرد و با «تبانی» در تالارها و کانال ها، قیمت گذاری می شود! دوباره و چند باره افزایش قیمت ها بعد از «شوک اول» اتفاق خواهد افتاد!
undefined️قابل پیش بینی است پس از ارزِ تک نرخی و پیدا شدن آثار تورمی اش در شرایط تحریم، بقیه بسته سیاستیِ نئولیبرال هم کلید بخورد! حالا نوبت تجارت آزاد جهانی می شود! بعد از تکنوکرات ها، اینبار «دیپلمات های سازش» وارد می شوند!
«خنثی سازی تحریم» و «دور زدن تحریم» دو بدیلِ «سازش» بود.«راهبردِ» خنثی سازی تحریم، با مشارکت عموم در تولید و افزایش تجارت با همسایگان و مجموعه «سیاستهای اقتصاد مقاومتی» ممکن بود؛ که تعقیب شایسته نشد! «تاکتیکِ» دور زدن تحریم هم به کاسبانی انجامید که وزیر هم می گوید: ارز را پس نمی دهند! و همین بهانه تک نرخی شدن ارز شد.
undefined در «جامعه مخروطی» نانِ پایین دست، همیشه دست بالادست است! یا باید تفاضل و رانت و فساد فرادستان را بپذیرد یا دلش را به واریزی سر ماه خوش کند که زود به وسیله تورم در جیب همان فرادستان ربایش می شود! بالتبع عدالت اجتماعی عقب مانده و ضریب جینی روز به روز بدتر می شود!
undefinedبا این تحلیل، به نظرتان اگر کسی تحقق اصل ۴۳ قانون اساسیِ ۵۸ را جای این دعواهای دست چندم سر دست بگیرد، «برانداز» نیست؟!! بر اساس سیاست های کلی اصل ۴۴ و «گسترش مالکیت عموم مردم در راستای تحقق عدالت اجتماعی »، مطالبه ی «مردمی کردن بنگاه های خاص»، شعاری «ساختار شکن» نخواهد بود؟! خصوصیت دعواهای دست چندم دقیقاً همین است که آرمان اصلی و «اصل اساسی» را زدنِ زیر میز و ساختار شکن جلوه می دهد!
undefined محسن قنبریان | ۱۴٠۴/۱٠/۱۷
#عدالت#پیشرفت_مردم_پایهundefined @m_ghanbarian

۱۹:۴۷

نبرد تمدنی با اسرائیل.mp3

۵۴:۲۹-۴۳.۶۵ مگابایت
undefined اختتامیۀ دومین دورۀ رویداد بصائرundefined با موضوع نبرد تمدنی با اسرائیلundefined حجة الاسلام و المسلمین محسن قنبریانundefined پنج‌شنبه ۱۱ دی ۱۴۰۴undefined مؤسسه مطالعات راهبردی علوم و معارف اسلام، حسینیه شهید سلیمانیundefined #صوت_سخنرانی
undefined @TawhidSchool_ir

۱۵:۴۴

undefined اختتامیۀ دومین دورۀ رویداد بصائرundefined با موضوع نبرد تمدنی با اسرائیلundefined حجة الاسلام و المسلمین محسن قنبریانundefined پنج‌شنبه ۱۱ دی ۱۴۰۴undefined مؤسسه مطالعات راهبردی علوم و معارف اسلام، حسینیه شهید سلیمانیundefined #خلاصه_سخنرانی
سخنان «حجة الاسلام و المسلمین محسن قنبریان» در «اختتامیۀ دومین دورۀ رویداد بصائر»، سخنانی بسیار مهم و راهبردی بود.ایشان در این مراسم به تبیین #الزامات_مقاومت و پیوند ناگسستنی میان بقای دولت ایران و نابودی اسرائیل پرداخته و تأکید کردند که تداوم مسیر انقلاب اسلامی، در گرو #تقویت_دولت_مقاومت، و پیگیری راهبردهایی همچون #اتحاد_حداکثری، #مقاوم‌سازی_اقتصاد، #تقابل_نظامی_هوشمند و #جهاد_تبیین است.استاد قنبریان خاطرنشان ساختند که برخلاف تصور رایج، مقاومت تنها در موشک خلاصه نمی‌شود؛ بلکه #عدالت_اجتماعی و #رفع_تبعیض هم از ستون‌های اصلی پایداری نظام‌اند.به‌گفتۀ ایشان، #مشارکت_سیاسی و #اعتماد_عمومی، رابطه‌ای معکوس با فشار دشمن دارند؛ به‌گونه‌ای که هرچه پیوند دولت و ملت عمیق‌تر باشد، اثرگذاری تحریم‌ها کمتر خواهد بود.حجة الاسلام و المسلمین قنبریان همچنین بر ضرورت #انتقاد_سازنده و #مبارزه_واقعی_با_فساد، به‌منظور حفظ #سرمایه_اجتماعی و خنثی‌سازی محاصرۀ تبلیغاتی دشمن تأکید کرده و سخن خود را این‌گونه جمع‌بندی کردند که تنها یک #ایران_مقتدر_و_عادل می‌تواند هسته‌های مقاومت را تا رسیدن به پیروزی نهایی در منطقه رهبری کند.
با توجه به اهمیت سخنان استاد قنبریان و ضرورت توجه به آن در شرائط فعلی، خلاصه‌ای از این سخنان را تقدیم همراهان گرامی می‌کنیم:
undefined در الهیات انقلاب اسلامی، محو رژیم صهیونیستی، نه یک شعار، بلکه شرط لازم و قطعی برای تحقق پیشرفت و عدالت در ایران است. در واقع، رابطۀ جبهۀ حق با جبهۀ باطل، یک رابطه الاکلنگی است؛ یعنی هر چه کفۀ مقاومت و پیشرفت بالاتر بیاید، کفۀ دشمن سقوط خواهد کرد و برعکس.
undefined مسیر مقاومت، از راهبرد صدور انقلاب و تلاش برای تشکیل جمهوری‌های مستقل اسلامی آغاز شد، اما به دلیل موفقیت نسبی دشمن در پروژه‌های ایران‌هراسی و شیعه‌هراسی، این هدف محقق نشد. پس از آن، راهبرد تشکیل هسته‌های مقاومت (مانند حزب‌الله و انصارالله) در دستور کار قرار گرفت؛ راهبردی که با تلاش‌های شهید سلیمانی در مسیر سازمان‌بخشی به این هسته‌ها و جبهه‌سازی از آن‌ها، پیشرفت چشمگیری داشت.
undefined ایران اسلامی تنها دولت مقاومت در جهان است؛ دولتی که هسته‌های مقاومت به آن متکی‌اند؛ و به همین خاطر، حفظ و تقویت این دولت، پیش‌شرط بقای کل جبهه مقاومت است. بنابراین باید به الزامات تقویت دولت مقاومت توجه ویژه داشت.
undefined بین «حضور مردم» و «فشار دشمن» یک رابطۀ معکوس وجود دارد. مردم در نظام مردم‌سالار دینی، تنها سرباز نیستند؛ بلکه به تعبیر امیرالمؤمنین علیه‌السلام، عُدّه و سازوبرگ اصلی جبهۀ حق در برابر دشمن‌اند. راهبرد اصلی دشمن نیز شکستن استقامت مردم از طریق ایجاد حس درد و تبعیض در توده‌های مردم است.
undefined از سال ۲۰۰۱، آمریکا با استفاده از قدرت «داده‌ها» و «دلار»، از تجارت به‌عنوان سلاحی علیه ایران استفاده کرده است. در این جنگ اقتصادی، دور زدن تحریم‌ها تنها یک تاکتیک موقت بوده و راهبرد اصلی باید خنثی‌سازی تحریم از طریق مشارکت آحاد مردم در زنجیرۀ تولید، تقویت دانش‌بنیان‌ها و تقسیم عادلانۀ ثروت باشد. اقتصادی که مردم در آن، حتی با خوابیدن و صرفا به‌واسطۀ تورم ثروتمندتر می‌شوند و کارگران سهمی از ارزش افزوده ندارند، به‌شدت آسیب‌پذیر است.
undefined دشمن تلاش کرده است که ایران را به‌عنوان تهدید اول جهان عرب معرفی کند. در این فضا، اقدام ایران در عملیات‌های «وعدۀ صادق»، علاوه بر تأثیرات نظامی و امنیتی، نقش مهمی در تصحیح افکار عمومی منطقه و اثبات صداقت ایران در مبارزه با اسرائیل داشت.
undefined پاشنۀ آشیل افکار عمومی در ایران، «ادراک فساد» است؛ ادراکی که حجم آن، چندین برابر واقعیتِ فساد است. در این وضعیت، «جهاد تبیین» از اهمیت ویژه‌ای برخوردار است؛ اما نه به‌معنای ماله‌کشی بر عیوب؛ بلکه به‌عنوان ابزاری برای انتقاد صحیح، مبارزۀ واقعی با فساد و محافظت از سرمایۀ اجتماعی نظام.
undefined نکتۀ مهم آن‌که علی‌رغم مشکلات معیشتی، بخش زیادی از مردم، همچنان معتقدند که این مشکلات، در چارچوب همین نظام قابل‌حل‌اند.
undefined مقاومت تنها در موشک خلاصه نمی‌شود. یعنی اگر به موازات اقدامات نظامی، اهل عدالت‌خواهی، مبارزه با تبعیض و زمینه‌سازی برای مشارکت سیاسی مردم نباشیم، نمی‌توانیم به نتیجه برسیم. به تعبیر دیگر، فقط با تقویت ساختارهای داخلی دولت مقاومت است که می‌توان مسیر نهایی برای محو اسرائیل را هموار کرد. حفظ و تقویت دولت مقاومت، مانند نگهداری از ستون مرکزی یک خیمه است؛ اگر این ستون مستحکم بماند، پرچم مقاومت جهانی هم برافراشته مانده و زمینۀ لازم برای غلبه بر دشمن فراهم می‌آید، ان‌شاءالله.
undefined @TawhidSchool_ir

۱۵:۵۱