جمقاوم مأیوسچرا ترامپ و رسانههای دشمن به خبرگزاری جنگ تبدیل شدهاند؟
.:| پاسخ ساده و دمدستی این است که ما ده روز است «سخنگوی جنگ» نداریم. ده روز است که کسی با «بسم الله قاصم الجبارین» با مردم سخن نمیگوید و بر دشمن رجز نمیخواند. روایت دشمن حاکم میشود به این خاطر که با سکوت نظامی جنگ سخنگوی نظامی ما هم ساکت شده اما جنگی که در تمام ساحتهای دیگر در جریان است هنوز سخنگو ندارد.
.:| اما پاسخ جدیتر تأثیر «رعب» است. تأثیر رعب و ترس از دشمن، فراگیری همینۀ روانی او بر ماست. چه زمانی انسان مرعوب میشود و هیمنۀ دشمن را میپذیرد؟ زمانی که در جان خود به «فعال مایشاء» بودن دشمن باور پیدا کند. این پذیرش درونی از جنس قبول علمی و اعتقادی نیست بلکه از جنس تقبل منفعلانه و ناخودآگاه است.
.:| اما مرعوبین دشمن دو دستهاند. برخی گرفتار ابهت دشمن میشوند و آشکاراً به خواستههای او تن میدهند و ولایت او را میپذیرند. نوع تندادن آنها به خواستۀ دشمن از جنس «بردگی» است، آنها از خودشان خارج میشوند و به شکلی که دشمن میگوید در میآیند.
.:| اما برخی دیگر از مرعوبین از خودشان در نمیآیند و اتفاقاً مقاومت میکنند اما چون مبهوت دشمن شدهاند در نهایت به مقاومتی مأیوسانه روی میآورند. مقاومت مأیوسانه حالت کسی است که تن به بردگی نمیدهد اما امیدی هم به پیروزی ندارد و شکست را با ویترین دانایی و واقعگرایی میفروشد. مقاوم مأیوس مانند بردۀ بزدل چشمش به دهان دشمن است چون او را قادر و قاهر میبیند.
.:| ریشۀ چنین ترسی چیست؟ ضعف و خودکمبینی! ریشۀ این ضعف و خودکمبینی چیست؟ تشکیلاتستیزی. کسانی که خود را بخشی منسجم و حلشده از یک تشکیلات کلان (جمهوری اسلامی) نمیبینند و وحدت قوا و ساحتها را پیشاپیش زیر سوال بردهاند، خود را کوچک پنداشتهاند. آنها خودشان را عضوی از یک تشکیلات بزرگ که با دشمن میجنگد نمیبینند بلکه از خود اقلیتی ساختهاند که هم امیدی به این تشکیلات (جمهوری اسلامی با تمام ضعفهایش) ندارند و با دست بسته مقابل دشمن پرچم افراشتهاند.
.:| آنها چگونه اینکار را انجام دادهاند؟ این را باید در یک روند بیستساله مطالعه کرد اما آخرین اقدام آنها این بود که بعثت ملت را به مردم کف خیابان تقلیل دادند. این اولین نقطۀ جدا کردن صف خود از تشکیلات مبعوث بود.
.:| «حفظ نظام از اوجب واجبات است» تنها به معنای جلوگیری از فروپاشی و سقوط نظام نیست، بلکه مبادرت دائمی در توسعه و تقویت زندگی تشکیلاتی سیاسی یک ملت است. حفظ نظام همه چیز است.
مهدی تکلّو | @Mahdi_Takallou
.:| پاسخ ساده و دمدستی این است که ما ده روز است «سخنگوی جنگ» نداریم. ده روز است که کسی با «بسم الله قاصم الجبارین» با مردم سخن نمیگوید و بر دشمن رجز نمیخواند. روایت دشمن حاکم میشود به این خاطر که با سکوت نظامی جنگ سخنگوی نظامی ما هم ساکت شده اما جنگی که در تمام ساحتهای دیگر در جریان است هنوز سخنگو ندارد.
.:| اما پاسخ جدیتر تأثیر «رعب» است. تأثیر رعب و ترس از دشمن، فراگیری همینۀ روانی او بر ماست. چه زمانی انسان مرعوب میشود و هیمنۀ دشمن را میپذیرد؟ زمانی که در جان خود به «فعال مایشاء» بودن دشمن باور پیدا کند. این پذیرش درونی از جنس قبول علمی و اعتقادی نیست بلکه از جنس تقبل منفعلانه و ناخودآگاه است.
.:| اما مرعوبین دشمن دو دستهاند. برخی گرفتار ابهت دشمن میشوند و آشکاراً به خواستههای او تن میدهند و ولایت او را میپذیرند. نوع تندادن آنها به خواستۀ دشمن از جنس «بردگی» است، آنها از خودشان خارج میشوند و به شکلی که دشمن میگوید در میآیند.
.:| اما برخی دیگر از مرعوبین از خودشان در نمیآیند و اتفاقاً مقاومت میکنند اما چون مبهوت دشمن شدهاند در نهایت به مقاومتی مأیوسانه روی میآورند. مقاومت مأیوسانه حالت کسی است که تن به بردگی نمیدهد اما امیدی هم به پیروزی ندارد و شکست را با ویترین دانایی و واقعگرایی میفروشد. مقاوم مأیوس مانند بردۀ بزدل چشمش به دهان دشمن است چون او را قادر و قاهر میبیند.
.:| ریشۀ چنین ترسی چیست؟ ضعف و خودکمبینی! ریشۀ این ضعف و خودکمبینی چیست؟ تشکیلاتستیزی. کسانی که خود را بخشی منسجم و حلشده از یک تشکیلات کلان (جمهوری اسلامی) نمیبینند و وحدت قوا و ساحتها را پیشاپیش زیر سوال بردهاند، خود را کوچک پنداشتهاند. آنها خودشان را عضوی از یک تشکیلات بزرگ که با دشمن میجنگد نمیبینند بلکه از خود اقلیتی ساختهاند که هم امیدی به این تشکیلات (جمهوری اسلامی با تمام ضعفهایش) ندارند و با دست بسته مقابل دشمن پرچم افراشتهاند.
.:| آنها چگونه اینکار را انجام دادهاند؟ این را باید در یک روند بیستساله مطالعه کرد اما آخرین اقدام آنها این بود که بعثت ملت را به مردم کف خیابان تقلیل دادند. این اولین نقطۀ جدا کردن صف خود از تشکیلات مبعوث بود.
.:| «حفظ نظام از اوجب واجبات است» تنها به معنای جلوگیری از فروپاشی و سقوط نظام نیست، بلکه مبادرت دائمی در توسعه و تقویت زندگی تشکیلاتی سیاسی یک ملت است. حفظ نظام همه چیز است.
مهدی تکلّو | @Mahdi_Takallou۲۱