ججامعه متعادل ☫ مهدی تکلّو
شاید این از تأثیر خیابان است. خیابان در این شبها نیروی مسحورکنندهای خلق کرده و احساسات را حسابی متأثر میکند. حالا انسان ۱۴۰۵ی خودش را در موقعیت تجربهنکردهٔ خیابانهای ۵۷ فرض و شریک میکند تا شکوهش را زباندار کند و این احساس شگرف کف خیابانی موجب میشود بعثت ملت را کف خیابانی فهم کند. حال آنکه خیابان ۵۷ از مردم بیحکومت مشحون بود و خیابان ۴۰۵ از ملت حکومتمند. حالا این که مبعوث شده یک ملت متشکل نظاممند است به نام جمهوری اسلامی. مگر شهادت کارگزاران ارشد نظام گویای این وحدت حکومتمند نیست؟ 
مهدی تکلّو | @Mahdi_Takallou
مهدی تکلّو | @Mahdi_Takallouپدیدهٔ «اعتماد به مسئولین» نتیجه اعتماد به نفس ما است. این، اعتماد به ساحت حکومتمندی خود ماست. کسی که این سطح از اعتمادبهنفس را ندارد هنوز پیشاانقلاب اسلامی است و نه حیناجنگ رمضان. ملت مبعوث ایران هم محققکنندهٔ حقیقتاند هم منبع کشف و فهم حقیقت و این باز به همهٔ ارکان نظام جمهوری اسلامی از مردم و ساختار و کارگزاران را مربوط میشود. سوال؛ آیا ممکن نیست در ضمن این نسبت سراسری و حکومتمند با حقیقت، مسئولانی خائن و سازشکار را تجربه کنیم؟ چرا ممکن است به همین دلیل باید مراقب باشیم و مراقب بودن منافاتی با اعتماد ندارد. اینجا معنای اعتماد، نصرت و کمک به کارگزاران است. اما آیا انواعی از آفت یا خطا در مردم کف خیابان امکان وقوع ندارد؟ چرا دارد و باز اینها در تناقض با بعثت ما نیست. مثلاً اگر کسی در بطن این حجم از رشادت نظامیها باز هم گفت نظامیهای ما دیپلمات شدند، چه باید گفت؟ پس مکانیزم مراقبت و اعتماد هم اختصاص به مسئولان ندارد.
مهدی تکلّو | @Mahdi_Takallou
مهدی تکلّو | @Mahdi_Takallou۱۷