حزباللهی به معنای وسیع کلمه، سوژهٔ «عین حقیقت» نیست، بلکه او در اصل، سوژهای با درجات گوناگونی از «اتصال به حقیقت» است. یعنی ثبوت حقیقت در نیروی حزباللهی فینفسه نیست و در یک «ربط» واقعی و وجودی با سرچشمه / واسطهٔ حقیقت پدید میآید. این «ربط» حاق معنای «تشکیلات» است که حول «امام حق» بنا میشود و از آنجا که «تشکیلات» غیر از «سازمان» است، هر جا نیروی حزباللهی، «تشکیلاتگریز» یا «سازمانزده» اندیشه و عمل میکند، درجاتی از اتصال به حقیقت را از کف داده است.
مهدی تکلّو | @Mahdi_Takallou
مهدی تکلّو | @Mahdi_Takallou۱۵