ارشد روابط بینالملل، متخصص حوزه تحریم و FATFمدیر اسبق گروه بینالملل شبکه کانونهای تفکر ایرانمعاون اسبق سازمان سرمایهگذاری و کمکهای اقتصادی و فنی ایرانارسال نظرات و سوالات @m_barati
مقاله مهم شورای آتلانتیک: هنگام مذاکره با ایران، «تمایل نهایی به تحمل درد» رژیم را در نظر بگیریدhttps://www.atlanticcouncil.org/dispatches/when-negotiating-with-iran-factor-in-the-regimes-marginal-propensity-for-pain نکات مهم: این جنگ در حال حاضر به طور موثری تنگه هرمز را که یک شریان حیاتی انرژی برای اقتصاد جهانی است، بسته و منجر به افزایش قیمتها شده است. اما اگر این اختلال برای هفتهها یا ماههای بیشتری ادامه یابد، قیمت بنزین را حتی بالاتر میبرد که به نوبه خود احتمالاً انتظارات تورمی را تقویت کرده و شرایط مالی را سختتر میکند. در ایالات متحده، این فشارها فوری، مشهود و از نظر سیاسی الزامآور هستند. درد در ترازنامه دولت ایران، از طریق کاهش ارزش پول ملی، کاهش درآمدهای نفتی و فشار بر ظرفیت دولت ظاهر میشود. / کاهش شدید ارزش پول، کاهش حجم صادرات نفت و اعتراضات، سه نمونه از افزایش فشار هستند. نکته حیاتی این است که آنها بلافاصله باعث تعدیل سیاست نمیشوند. / ایران میتواند شوکهای بزرگتری را در دورههای طولانیتر بدون تغییر موضع استراتژیک خود جذب کند. بازیگری که بتواند فشار را در سیستم حکومتی خود برای مدت طولانیتری، بدون تعدیل استراتژیک، تحمل کند، به احتمال زیاد نتیجه نهایی را شکل خواهد داد. / مزیت ایران این نیست که فشار اقتصادی کمتری را تجربه میکند، بلکه این است که آستانه دردِ الزامآورِ سیاسی آن به طور مادی بالاتر است. در آینده، حفظ تابآوری حیاتی خواهد بود. دولت ترامپ باید نسبت به گذشته با بازارهای مالی و رایدهندگان در مورد اختلالات اقتصادی که با آن روبرو خواهند شد، شفافتر باشد. چنین ارتباط شفافی نقشی محوری در حفظ اعتماد و جلوگیری از تبدیل شدن تنشهای موضعی به محدودیتهای سیستماتیک ایفا خواهد کرد. در عین حال، ایالات متحده باید از تله تنشزایی تدریجی و طولانیمدت اجتناب کند./ این کار به ایران اجازه میدهد تا شوکها را جذب کند. این امر دو مسیر استراتژیک قابل اجرا برای ایالات متحده باقی میگذارد. اولی، تنشزایی قاطع است که ظرفیت ایران برای جذب فشار را در هم میشکند و باعث یک تعدیل سریع میشود. دومی، یک نتیجه دیپلماتیک ساختاریافته است که خسارات انباشته را به حداقل میرساند و در عین حال جریان آزاد تجارت از طریق تنگه هرمز را حفظ میکند. آنچه قابل اجرا نیست، تنشزایی تدریجی و طولانیمدت علیه حریفی است که از نظر ساختاری در موقعیت بهتری برای جذب فشار مستمر قرار دارد @mbarati1364