#من_الهی_من_ذهنی
امروز، روزِ «رها کردنِ عینکِ قضاوت» است.
یکی از عادتهای قدیمیِ «منِ ذهنی» این است که مدام دست به #دوربین شود، از دیگران (و خودمان!) #عکس بگیرد، زیرش #برچسبِ «خوب»، «بد»، «بهتر» یا «بدتر» بزند و در درونِ ما طوفان به پا کند!
ریشهی خیلی از خستگیهای روحی ما کجاست؟در همین #قضاوتهای_مداوم و #مقایسههای بیپایان است. منِ ذهنی یا احساس برتری میکند یا احساس حقارت؛ و در هر دو حالت، «صلحِ درون» از بین میرود.
تمرینِ رهاییِ امروز:امروز هر زمان متوجه شدی داری کسی رو (یا حتی خودت رو) قضاوت میکنی، یا داری زندگیت رو با ظاهرِ زندگیِ دیگران مقایسه میکنی، این کار رو بکن:
۱. مچگیری کن: با دیدنِ این فکر، لبخند بزن و بگو: «آهان! باز هم منِ ذهنی رفت سراغِ مقایسه.»
۲. پسبگیر: قضاوت رو پس بگیر و به جاش بگو: «هرکسی مسیرِ خودش رو داره و من در صلحِ درونِ خودم هستم.» 
به نظرت بزرگترین صدمهای که قضاوت کردن به آرامشِ آدم میزنه چیه؟ برامون بنویس.
امروز، روزِ «رها کردنِ عینکِ قضاوت» است.
یکی از عادتهای قدیمیِ «منِ ذهنی» این است که مدام دست به #دوربین شود، از دیگران (و خودمان!) #عکس بگیرد، زیرش #برچسبِ «خوب»، «بد»، «بهتر» یا «بدتر» بزند و در درونِ ما طوفان به پا کند!
۱. مچگیری کن: با دیدنِ این فکر، لبخند بزن و بگو: «آهان! باز هم منِ ذهنی رفت سراغِ مقایسه.»
۷۱۶
۱۵:۰۸