#دوره_من_ذهنی_ومن_الهی
هنر تماشای افکار ؛ فاصله گرفتن از هیاهو
امروز، روزِ «ایستادن و تماشا کردن» است.
تا اینجا شناختیم که صدای «منِ ذهنی» چیست و «منِ الهی» کجاست. حالا وقتِ آن است که یک مهارت کلیدی را یاد بگیریم:
«مشاهدهگریِ افکار».
منِ ذهنی، مثلِ یک رادیویِ همیشه روشن است!مدام حرف میزند، قضاوت میکند و داستانهای ترسناک میسازد. ما معمولاً با این رادیو یکی میشویم و باور میکنیم که تمامِ آن حرفها «واقعیت» هستند.
اما حقیقت چیست؟
حقیقت این است که تو، آن افکار نیستی!تو آن «آگاهی» هستی که دارد افکار را میبیند.
تمرینِ طلاییِ امروز:هر وقت صدایِ «منِ ذهنی» بلند شد (مثلاً موقعِ نگرانی برای آینده یا قضاوتِ خودت)، این ۳ قدم را اجرا کن:
۱. مکث کن: از فعالیتت دست بکش.
۲. نفس بکش: یک دم و بازدمِ عمیق، برای اتصال به لحظه حال. 
۳. برچسب بزن و رها کن: با خودت بگو: «این فقط یک فکر است؛ این حقیقتِ من نیست.»به همین سادگی! تو با این کار، از «اسیرِ افکار بودن» به «ناظرِ افکار بودن» تغییرِ جایگاه میدهی.
امروز وقتی «ناظر» شدی، چه حسی داشتی؟ تجربهت رو برامون بنویس.
امروز، روزِ «ایستادن و تماشا کردن» است.
«مشاهدهگریِ افکار».
حقیقت این است که تو، آن افکار نیستی!تو آن «آگاهی» هستی که دارد افکار را میبیند.
۱. مکث کن: از فعالیتت دست بکش.
۳. برچسب بزن و رها کن: با خودت بگو: «این فقط یک فکر است؛ این حقیقتِ من نیست.»به همین سادگی! تو با این کار، از «اسیرِ افکار بودن» به «ناظرِ افکار بودن» تغییرِ جایگاه میدهی.
۷۹۴
۱۲:۴۲