️(دو پادشاه در یک اقلیم نگنجد) این مثالی است که در میان ما ایرانیان بسیار معروف است. حال داستان میان قدرتهای بزرگ خاورمیانه به همین صورت است. چندین سال است که یک رقابتی میان قدرتهای بزرگ خاورمیانه بر سر هژمون شدن در این منطقه شکل گرفته است. قدرتهایی نظیر ایران، عربستان، ترکیه، اسرائیل و پاکستان. هریک از این کشورها با اتخاذ سیاستهای متفاوتی در پی آن هستند که دیگر قدرتها را در این بازی شکست داده و یا تحت کنترل خود درآورند. امروزه شاهد آن هستیم که رقابت و تنازع میان دو هویت ایرانی_اسلامی و یهودی_صهیونی به صف آرایی در برابر یکدیگر روی آوردهاند.اگر بخواهیم از منظر دو اندیشمند برتر رئالیسم به بررسی این موضوع بپردازیم میتوانیم اینگونه شرح کنیم. والتز و رئالیسم ساختاری (دفاعی):کنت والتز تأکید میکند که نظام بینالملل ذاتاً آنارشیک است؛ یعنی هیچ قدرت مرکزی وجود ندارد که نظم و امنیت را تضمین کند.در چنین فضایی: دولتها برای بقا و امنیت نسبی دائماً به دنبال موازنه قدرتاند. ایران و اسرائیل هر کدام خود را در معرض تهدید وجودی طرف مقابل میدانند. حتی در صورت توافق، بیاعتمادی ساختاری باقی خواهد ماند چون هر دو نگرانند امتیاز به طرف مقابل، دست او را برای تهدید بازتر کند. در نتیجه تا وقتی نظام آنارشیک و رقابت موازنه قوا برقرار است، سازش پایدار میان ایران و اسرائیل غیرممکن خواهد بود. مرشایمر و رئالیسم تهاجمی:جان مرشایمر نگاه بدبینانهتری دارد او معتقد است دولتها تنها به بقا راضی نیستند؛ آنها به دنبال بیشینهسازی قدرت خود هستند. همچنین طبق اندیشه او منطقه خاورمیانه عرصهی رقابت برای تبدیل به هژمونی منطقهای است. ایران با محور مقاومت (حزبالله، حماس، انصارالله و گروههای شیعی در عراق) و ایدئولوژی شیعی که دارد به دنبال گسترش نفوذ و تبدیل شدن به هژمون منطقه است. اسرائیل با تکیه بر برتری نظامی، فناوری و حمایت آمریکا، هرگونه رشد قدرت ایران را تهدیدی مستقیم علیه بقای خود میبیند.از نظر مرشایمر، در یک منطقه نمیتوان دو هژمون داشت؛ همیشه یکی باید حذف، مهار یا به شدت تضعیف شود.در نتیجه سازش ایران و اسرائیل از اساس با منطق هژمونی ناسازگار است؛ هر دو در مسیر حذف یا تضعیف طرف مقابل حرکت میکنند. [Desert chess](https://ble.ir/middleeastnews1)۶:۳۷
️(دو پادشاه در یک اقلیم نگنجد) ۲ در ادامه مبحث قبلی کمی از نظریات رئالیسم فاصله بگیریم و به نظریات هویتی بپردازیم. میتوان از نظریات سازهانگاری در این حوزه استفاده نمود نظریات کسانی مانند الکساند ونت و ریچارد ندلبو🟠الکساندر ونت معتقده: "آنارشی چیزی است که دولتها از آن میسازند."
یعنی رفتار کشورها فقط ناشی از ساختار قدرت نیست، بلکه از معانی و هویتهایی که آنها برای خود و دیگران میسازند، سرچشمه میگیرد.
در رابطه ایران و اسرائیل، دشمنی یک واقعیت اجتماعی ساختهشده است، نه صرفاً محصول موازنه قدرت.ایران اسرائیل را بهعنوان یک دولت نامشروع و اشغالگر تعریف کرده که با هویت اسلامی و خواست منطقهای ایران در تضاد است.اسرائیل هم ایران را بهعنوان تهدیدی ایدئولوژیک، وجودی و مخالف با خواست منطقهای خود میبیند.در این چارچوب، حتی اگر موازنه قدرت تغییر کند یا یک توافق امنیتی ایجاد شود، هویتهای متعارض مانع سازش پایدار میشوند.🟡از منظر اندیشه ندلبو:
هویتها تعیین میکنند چه کسی دوست و چه کسی دشمن است.منافع نه فقط از منطق قدرت، بلکه از هویتها و روایتهای تاریخی و فرهنگی ساخته میشوند.ایران هویت خود را بر اساس اسلام_تشیع، مقاومت و ضدیت با سلطه تعریف کرده است. این بخش جداییناپذیر از نظام جمهوری اسلامی ایران است.اسرائیل هویت خود را بر اساس یهودیت_صهیونیسم، بقا در محیط خصمانه و حمایت غرب تعریف میکند. همچنین رویاهایی مانند اسرائیل بزرگ را با هویت دینی و سیاسی خود گره میزند.بنابراین، رابطه این دو نه صرفاً رقابت قدرت، بلکه نبردی هویتی است؛ سازش یعنی دست کشیدن هر کدام از بخشهای کلیدی هویتشان. به همین دلیل، از منظر نظریه هویت ندلبو، سازش واقعی ایران و اسرائیل معادل بحران در تعریف "خود" آنهاست.از دومنظر رئالیسم و سازهانگاری رویارویی و تنازع میان دو کشور ایران و اسرائیل امری پایانناپذیر است و تا یکی از طرفین به شدت ضعیف یا نابود نشود این رویارویی ادامه خواهد داشت.
[Desert chess](https://ble.ir/middleeastnews1)۱۰:۵۷
بررسی جایگاه نخست وزیری در اسرائیل ملزومات این جایگاه: در اسرائیل دولت وابسته به کنست است اگر احزاب کنست کناره گیری کنند دولت منحل میشود. از این رو جلب رضایت و حمایت کنست از اولویت بالایی برخوردار است. رئیس جمهور اسرائیل در مقام لابی دارای نفوذ و قدرت بسیاری است و از این رو نخست وزیر باید رابطه مثبتی با رئیس جمهور داشته باشد.برای کسب رضایت کنست و افزایش و تقویت اتحادها در دولت، نخست وزیر باید از تمام احزاب کمک بگیرد در غیر اینصورت یک نیروی ضد به وجود میآید و دولت را دچار مشکل میسازد. تهدیدات مقام نخست وزیری ائتلاف سایر احزاب علیه رئیس جمهور ممکن است کنست را منحل کرده و به تبع آن دولت هم منحل شود و مجدد انتخابات برگزار شود. دولت در اسرائیل بسیار وابسته به حمایت خارجی است و متحدین مهم آن در ابتدا انگلستان و فرانسه بودند و در حال حاضر آمریکا، روسیه و چین هستند.با قطع حمایتهای خارجی دولت اسرائیل سقوط میکند. سرپیچی از اجرای دستورات تهدید دیگری است که دولت را تهدید میکند. این سرپیچی بیشاز آنکه دلیل اقتصادی و امنیتی داشته باشد دلیل ایدئولوژیک دارد. که دولت اسرائیل سعی میکند چنین مشکلاتی را با لابی و بده بستان با نیروی مخالف حل کند.🟠 چالشهایی که ممکن است برای نخستوزیر پیش آید:مواضع اپوزوسیونهای موجودحل نشدن مسائل و چالشهای دولتیعدمرضایت افکار عمومی
🟡 فرصتهایی که ممکن است برای نخستوزیر پیش آید:ایجاد شراکت و همکاری استراتژیک با کشورهای بیشترکسب رضایت افکار عمومیحل مسائل راهبردی
[Desert chess](https://ble.ir/middleeastnews1)۵:۱۴
️ #جریان_شناسی_اسرائیل جریان راست تاریخچه و رشد:از سال ۱۹۷۷، که به «انقلاب سیاسی» معروف است، جریان راست رشد چشمگیری داشت و بسیاری از نخستوزیران از این جریان برخاستهاند. همچنین در زمان جنگ شش روزه و کابینه وحدت ملی، پای جریان راست به دولت باز شد. این جریان مواضع سختگیرانهای نسبت به محور مقاومت و ایران دارد. ویژگیهای اجتماعی:گرایش جوانان به جریان راست بالاست. نرخ باروری در میان راستگرایان بیشتر است. (افزایش نرخ باروری حریدیها نیز بر این آمار تاثیرگذار بوده است.)
پایگاه مردمی بیشتر در طبقه متوسط جامعه قرار دارد. مناطق اصلی نفوذ: جلگه ساحلی (از حیفا تا جنوب)، تلآویو و یافا.
حضور چشمگیر در میان شهرکنشینان مناطق جولان، کرانه باختری و غزه.
نظام مسائل جریان راست: مسائل امنیتی:برخورد شدید با گروههای مقاومت فلسطینی
اعمال خشونت علیه فلسطینیها اخراج فلسطینیها به اردن و مصر
مقابله سخت با محور مقاومت بیاعتمادی به کشورهای عربی-اسلامی
حمایت قوی از دستگاههای امنیتی و اطلاعاتی
مسائل سیاسی:میهنپرستی و قومگرایی یهود: تاکید بر یکپارچگی جامعه یهودی و حفظ ماهیت یهودی کشور
سرزمین کامل اسرائیل: تکیه بر سرزمینی که در تورات و تلمود بیان شده است شهرکسازی و کنترل نهادهای مرتبط مانند وزارت مسکن و دارایی
مخالفت با راهکار دو دولتی تاکید بر اسرائیل بهعنوان کشور یهودیان
سنتگرایی و مذهبگرایی اعتقاد به برتری قوه مجریه و کاهش قدرت قوه قضاییه
مسائل اقتصادی:تکثر در سیاستهای اقتصادی و اعتقاد به دولت رفاه گرایش به لیبرالیسم اقتصادی
مسائل اجتماعی:ترویج روحیه ملی یهودی از طریق رسانه و آموزش* مقابله با مهاجران غیرقانونی
محوریت در قدرت:جریان راست بر وزارتخانهها و نهادهایی مانند وزارت مسکن و دارایی تمرکز دارد تا بتواند نظام رشد و توسعه طرفداران خود را در چارچوب باورهای ایدئولوژیک خود مدیریت کند. جناحهای جریان راست:1. راست افراطی2. ملی-مذهبی3. راست سنتی
[Desert chess](https://ble.ir/middleeastnews1)۱۲:۳۳
️ #جریان_شناسی_اسرائیل ادامه جریان راست جناحهای جریان راست راست سنتیراست سنتی بدنه اصلی جریان راستگرای اسرائیل را تشکیل میدهد. این جریان در ابتدا با حزب آزادی شناخته میشد و بعدها در قالب حزب لیکود انسجام یافت. امروز نیز حزب لیکود نماینده راست سنتی به شمار میرود و نقش محوری در شکلدهی به سیاستهای کلان این جناح دارد. لیکود علاوه بر رهبری راست سنتی، تعیینکننده اصلی مبانی امنیت ملی اسرائیل است. بخش عمدهای از روابط و لابیهای خارجی اسرائیل نیز از طریق این حزب هدایت و پیگیری میشود. ملیمذهبیهااین جناح به دنبال اجرای آموزههای تورات در جامعه است و در کنار آن، بر قومگرایی صهیونیستی نیز تأکید ویژه دارد. همین ویژگی باعث تمایز آنان از حریدیهاست؛ زیرا برخلاف حریدیها، ملیمذهبیها صهیونیسم را میپذیرند و از آن حمایت میکنند. تفاوت دیگر آنان با راست سنتی در اولویت دادن به آموزههای دینی است. این جناح عمدتاً توسط دو حزب صهیونیسم مذهبی و عظمت یهودی رهبری میشود.عظمت یهودی رویکردی کاملاً امنیتی دارد و معتقد است باید اعراب را به طور کلی از میان برداشت.در مقابل، صهیونیسم مذهبی بیشتر بر شهرکسازی و نفوذ نرم در میان فلسطینیان متمرکز است.ملیمذهبیها همچنین طرحهایی چون انتقال فلسطینیان به کشورهای دیگر را دنبال میکنند. راست افراطیاین جناح گرایشی سکولار و حتی ضد دینی دارد. یهودیت را نه یک دین، بلکه صرفاً یک هویت قومی میدانند. اعضای این جریان عموماً به خدا باور ندارند و تأکید اصلیشان بر اصول ملی است. آنان خود را میراثدار اندیشههای ژابوتینسکی (ولادیمیر ژابوتینسکی بنیانگذار صهیونیسم تجدیدنظرطلب بود که بر ملیگرایی یهودی، نظامیگری و تشکیل یک دولت یهودی قدرتمند در سرزمین فلسطین تأکید داشت.) معرفی میکنند و هدفشان حذف کامل نمادها و ارزشهای دینی از ساختار حکومت اسرائیل است. مهمترین نماینده این جناح حزب اسرائیل خانه ماست است. این حزب بهطور عمده در میان یهودیان روستبار پایگاه دارد و تقریباً همه اعضای کنستِ آن روستبار هستند. بدنه اجتماعی حزب بیشتر افراد مسناند و در مقایسه با راست سنتی و ملیمذهبیها، جوانان کمتری به این جناح گرایش دارند. [Desert chess](https://ble.ir/middleeastnews1)۵:۱۱
«جنگ مقدس» نتانیاهو متزلزل شد: هفت جبهه، صفر پیروزی
اسرائیل طی دو سال گذشته به رهبری بنیامین نتانیاهو وارد آنچه «جنگ چندجبههای» نامیده شده، شده است؛ جنگی که شامل غزه، لبنان، سوریه، عراق، یمن، کرانه باختری اشغالی و ایران است. نتانیاهو این نبرد را بخشی از «*مأموریت تاریخی و روحانی*» خود و مرتبط با ایده «*اسرائیل بزرگ*» معرفی میکند. این نگاه، باوری مذهبی-سیاسی را بازتاب میدهد که گسترش جنگ را شرط ظهور «*منجی*» میداند.
از ۷ اکتبر ۲۰۲۳، اسرائیل کوشید با گسترش جنگ فراتر از غزه، توازن منطقهای جدیدی ایجاد کند. راهبرد آن شامل دو مسیر بود: نخست، تضعیف مستقیم دشمنان از طریق حملات نظامی، و دوم، واداشتن دیگر دولتهای منطقه حتی متحدان آمریکا به اطاعت از طریق تهدید و زور. نمونه بارز آن حمله به قطر در سپتامبر ۲۰۲۵ است؛ کشوری که متحد عمده غیرناتویی آمریکا و میزبان مقر «سنتکام» است، اما این جایگاه مانع اسرائیل نشد.
با وجود این، اسرائیل تاکنون دستاورد راهبردی پایداری کسب نکرده است. در غزه نتوانسته حماس را نابود کند، در لبنان حزبالله را خلع سلاح نماید، در ایران موفق به تغییر رفتار یا نظام نشده و در یمن نیز حمایتش از غزه ادامه دارد. بنابراین، دستاوردهای اسرائیل بیشتر تاکتیکی بوده و هنوز به مزیتهای پایدار راهبردی بدل نشده است. آینده این نبرد بستگی به توان محور مقاومت در جلوگیری از تبدیل این دستاوردهای موقت به واقعیتهای بلندمدت دارد.
تحلیلگران اسرائیلی نیز نسبت به هزینههای این مسیر هشدار دادهاند. آمی آیالون، رئیس پیشین نیروی دریایی و مدیر سابق شاباک، معتقد است که ادامه این روند پیمانهای صلح با مصر و اردن را تهدید میکند، شکافهای داخلی و انزوای بینالمللی اسرائیل را تشدید خواهد کرد و افراطگرایی منطقهای را افزایش میدهد. به گفته او، بازدارندگی نظامی اسرائیل احیا شده اما این امر بهتنهایی قادر به برچیدن شبکه نیابتیهای ایران یا ایجاد صلح پایدار نیست.
افکار عمومی جهانی نیز به زیان اسرائیل تغییر کرده است. خشونت بیمهار اسرائیل در غزه مسئولیت بحران انسانی را متوجه آن کرده و نظرسنجیها در غرب نشان میدهد که بسیاری اسرائیل را به نسلکشی و آپارتاید متهم میکنند. در آمریکا نیز حمایت از فلسطین تقریباً با حمایت از اسرائیل برابر شده است. همزمان، روند بهرسمیتشناسی فلسطین شدت گرفته و در سال ۲۰۲۴، ۹ کشور دیگر آن را به رسمیت شناختند؛ مجموع کشورهای حامی فلسطین در سازمان ملل به ۱۴۷ رسید. حتی فرانسه، بریتانیا و کانادا – متحدان کلیدی آمریکا – قصد دارند این کار را انجام دهند که اسرائیل را بیشازپیش منزوی خواهد کرد.
از نظر نظامی نیز اسرائیل پس از ۷ اکتبر دکترین تاریخی بنگوریون مبنی بر جنگهای برقآسا و اولویت آزادی اسرا را کنار گذاشت و تحمل بیشتری برای تلفات پذیرفته است. این تغییر باعث نگرانی کارشناسان اسرائیلی شده که هشدار میدهند بیتوجهی به محدودیتهای قدرت اسرائیل میتواند آغاز افول آن باشد.
گزارش کامل
[Desert chess](https://ble.ir/middleeastnews1)
اسرائیل طی دو سال گذشته به رهبری بنیامین نتانیاهو وارد آنچه «جنگ چندجبههای» نامیده شده، شده است؛ جنگی که شامل غزه، لبنان، سوریه، عراق، یمن، کرانه باختری اشغالی و ایران است. نتانیاهو این نبرد را بخشی از «*مأموریت تاریخی و روحانی*» خود و مرتبط با ایده «*اسرائیل بزرگ*» معرفی میکند. این نگاه، باوری مذهبی-سیاسی را بازتاب میدهد که گسترش جنگ را شرط ظهور «*منجی*» میداند. از ۷ اکتبر ۲۰۲۳، اسرائیل کوشید با گسترش جنگ فراتر از غزه، توازن منطقهای جدیدی ایجاد کند. راهبرد آن شامل دو مسیر بود: نخست، تضعیف مستقیم دشمنان از طریق حملات نظامی، و دوم، واداشتن دیگر دولتهای منطقه حتی متحدان آمریکا به اطاعت از طریق تهدید و زور. نمونه بارز آن حمله به قطر در سپتامبر ۲۰۲۵ است؛ کشوری که متحد عمده غیرناتویی آمریکا و میزبان مقر «سنتکام» است، اما این جایگاه مانع اسرائیل نشد. با وجود این، اسرائیل تاکنون دستاورد راهبردی پایداری کسب نکرده است. در غزه نتوانسته حماس را نابود کند، در لبنان حزبالله را خلع سلاح نماید، در ایران موفق به تغییر رفتار یا نظام نشده و در یمن نیز حمایتش از غزه ادامه دارد. بنابراین، دستاوردهای اسرائیل بیشتر تاکتیکی بوده و هنوز به مزیتهای پایدار راهبردی بدل نشده است. آینده این نبرد بستگی به توان محور مقاومت در جلوگیری از تبدیل این دستاوردهای موقت به واقعیتهای بلندمدت دارد. تحلیلگران اسرائیلی نیز نسبت به هزینههای این مسیر هشدار دادهاند. آمی آیالون، رئیس پیشین نیروی دریایی و مدیر سابق شاباک، معتقد است که ادامه این روند پیمانهای صلح با مصر و اردن را تهدید میکند، شکافهای داخلی و انزوای بینالمللی اسرائیل را تشدید خواهد کرد و افراطگرایی منطقهای را افزایش میدهد. به گفته او، بازدارندگی نظامی اسرائیل احیا شده اما این امر بهتنهایی قادر به برچیدن شبکه نیابتیهای ایران یا ایجاد صلح پایدار نیست. افکار عمومی جهانی نیز به زیان اسرائیل تغییر کرده است. خشونت بیمهار اسرائیل در غزه مسئولیت بحران انسانی را متوجه آن کرده و نظرسنجیها در غرب نشان میدهد که بسیاری اسرائیل را به نسلکشی و آپارتاید متهم میکنند. در آمریکا نیز حمایت از فلسطین تقریباً با حمایت از اسرائیل برابر شده است. همزمان، روند بهرسمیتشناسی فلسطین شدت گرفته و در سال ۲۰۲۴، ۹ کشور دیگر آن را به رسمیت شناختند؛ مجموع کشورهای حامی فلسطین در سازمان ملل به ۱۴۷ رسید. حتی فرانسه، بریتانیا و کانادا – متحدان کلیدی آمریکا – قصد دارند این کار را انجام دهند که اسرائیل را بیشازپیش منزوی خواهد کرد. از نظر نظامی نیز اسرائیل پس از ۷ اکتبر دکترین تاریخی بنگوریون مبنی بر جنگهای برقآسا و اولویت آزادی اسرا را کنار گذاشت و تحمل بیشتری برای تلفات پذیرفته است. این تغییر باعث نگرانی کارشناسان اسرائیلی شده که هشدار میدهند بیتوجهی به محدودیتهای قدرت اسرائیل میتواند آغاز افول آن باشد.گزارش کامل
[Desert chess](https://ble.ir/middleeastnews1)۱۰:۵۶
خاورمیانه پیش از طوفان؛ پروژه مهار ایران در مرحله نهایی؟تحولات کنونی خاورمیانه نه حاصل بحرانهای پراکنده، بلکه نتیجهی یک راهبرد منسجم در چارچوب منطق رئالیسم تهاجمی است: جلوگیری از ظهور یک قدرت مستقل و برتر منطقهای (ایران)، تثبیت اسرائیل بهعنوان هژمون امنیتی منطقه و آمادهسازی نظم جدید پیش از عقبنشینی نسبی آمریکا از خاورمیانه در چارچوب دکترین «*موازنهسازی فراساحلی*». مجموعه فشارهای همزمان اقتصادی، امنیتی، اجتماعی و پیرامونی علیه ایران در همین چارچوب قابل تبیین است و مقطع کنونی را به یکی از حساسترین مراحل تاریخ راهبردی جمهوری اسلامی تبدیل کرده است.تحولات جاری در تقابل ایران و بلوک غرب، صرفاً مجموعهای از رخدادهای امنیتی یا منازعات مقطعی نیست، بلکه بازتاب یک فرایند کلان در چارچوب منطق «*رئالیسم راهبردی*» در نظام بینالملل است. بر اساس این منطق، هیچ قدرت هژمونیکی اجازه نمیدهد در هیچ منطقهی ژئوپلیتیکی جهان، یک قدرت مستقل و برتر خارج از نظم مطلوب آن شکل بگیرد. به همین دلیل، هژمونها از طریق مهار متقابل قدرتها، تقویت متحدان منطقهای و مهندسی موازنهی قوا، محیط امنیتی پیرامون خود را مدیریت میکنند.در این چارچوب، خاورمیانه طی یک دههی گذشته به عرصهی اصلی بازمهندسی موازنهی قدرت تبدیل شده است. مواضع علنی مقامات رژیم صهیونیستی دربارهی ضرورت «*بازطراحی خاورمیانه*» را باید نه در قالب جنگ روانی یا بلوف سیاسی، بلکه بهعنوان بیان صریح یک پروژهی ژئوپلیتیکی تحلیل کرد؛ پروژهای که هدف نهایی آن، مهار ظهور ایران بهعنوان یک قدرت منطقهای مستقل و تثبیت اسرائیل بهعنوان بازیگر برتر امنیتی منطقه است.نقش ایالات متحده در این فرایند، نقشی تعیینکننده اما غیرمستقیم است. جهتگیری اسناد راهبردی اخیر ایالات متحده نشان میدهد که خاورمیانه دیگر در اولویت نخست راهبرد کلان واشنگتن قرار ندارد. سیاست جدید آمریکا مبتنی بر دکترین موازنهسازی از فراساحل (Offshore Balancing) است؛ راهبردی که بر کاهش حضور مستقیم نظامی، واگذاری مدیریت بحران به بازیگران منطقهای و هدایت غیرمستقیم موازنهی قوا استوار است. با این حال، تحقق این دکترین مستلزم آن است که پیش از عقبنشینی نسبی آمریکا، نظم منطقهای بهگونهای تثبیت شود که از ظهور یک قدرت مستقل و غیرقابل کنترل جلوگیری کند.در همین راستا، مجموعهای از سیاستهای همزمان علیه ایران در حال اجراست: فشار چندلایهی اقتصادی، جنگ شناختی و روانی، مهندسی نارضایتی اجتماعی، ناامنسازی پیرامونی، فرسایش تدریجی شبکهی متحدان منطقهای ایران و جنگ. این سیاستها نه واکنشی و مقطعی، بلکه محصول یک طراحی راهبردی بلندمدت است که هدف آن تغییر توازن قدرت به زیان ایران است.از این منظر، مقطع کنونی را باید یکی از حساسترین مراحل تاریخ راهبردی جمهوری اسلامی ایران تلقی کرد؛ مرحلهای که نتیجهی آن، جایگاه آیندهی ایران در ساختار قدرت منطقهای و حتی نظم بینالملل را تعیین خواهد کرد. مسئلهی اصلی، صرفاً جنگ مستقیم نیست، بلکه مدیریت یک رقابت ساختاری در محیطی بهشدت ناپایدار است؛ محیطی که هر خطای محاسباتی میتواند پیامدهای غیرقابل بازگشتی برای کل منطقه به همراه داشته باشد. در چنین شرایطی، حفظ انسجام داخلی، تقویت توان بازدارندگی هوشمند و ارتقای فهم راهبردی در سطح تصمیمسازی و افکار عمومی، بهعنوان عناصر کلیدی امنیت ملی ایران اهمیتی مضاعف مییابد. [Desert chess](https://ble.ir/middleeastnews1)۷:۵۴
معماری حافظه: نقش اعیاد و کتابت در اقتدار و حافظه تاریخی یهودیان بسیاری از اقوام در طول تاریخ در فرهنگهای غالب ذوب شدند، اما یهودیان با استفاده از دو ابزار استراتژیک یعنی «*اعیاد مذهبی*» و «*مکتوبسازی تاریخ*»، توانستند هویتی نفوذناپذیر بنا کنند. برای فرد یهودی، تاریخ یک امر مرده در کتابها نیست، بلکه یک تجربه زیسته است که از طریق تقویم و قلم، از نسلی به نسل دیگر تزریق میشود. اعیاد مذهبی: بازسازی مداومِ واقعهاعیاد در یهودیت، صرفاً روزهای تعطیل نیستند، بلکه «_تکنیکهای یادآوری_» محسوب میشوند. برای مثال در جشن «پسح»، هر فرد یهودی موظف است چنان عمل کند که گویی خود او همین امروز از اسارت مصر خارج شده است. این «بازنمایی تاریخی» باعث میشود که ظلمهای رفته بر این قوم و معجزات رهایی، به بخشی از شکلگیری باورهای نسلهای جدید تبدیل شود. اعیادی مانند «حانوکا» یا «یوم کیپور»، با ایجاد حصارهای رفتاری و پیوندهای عاطفی عمیق، مانع از فروپاشی جوامع بسته یهودی در دل فرهنگهای بیگانه شدند. این استمرار آیینی، زیربنای «انسجامی» شد که قرنها بعد در قالب صهیونیسم، از یک آرمان مذهبی به یک قدرت سیاسی و نظامی برای تشکیل اسرائیل تبدیل گشت.
کتابتِ خودنوشت: صیانت از روایت در برابر تحریفیهودیان بیش از هر قوم دیگری به اهمیت «_روایتگری_» پی بردند. آنها تاریخ خود را به دست دیگران نسپردند؛ از تدوین «میشنا» و «تلمود» در قرون اولیه تا نگارش وقایعنامههای دقیق در گتوهای اروپا، کتابت برای آنها ابزاری برای «بقا» بود. این مکتوبسازی مدام، دو کارکرد حیاتی داشت: نخست، ایجاد یک نظام حقوقی و اقتصادی واحد که حتی در فواصل هزاران کیلومتری، تاجری در بغداد را به تاجری در آمستردام متصل میکرد (*ریشه شبکههای ثروت امروز*). دوم، حفظ پیوستگی نژادی؛ به طوری که هر یهودی دقیقاً میدانست از چه تبار و ریشهای است.
عواقب پشت کردن به ریشهها: انقطاع از شبکه قدرتهویت یهودی چنان با «_تعلق به جمع_» گره خورده است که پشت کردن به آن در شریعت یهود، با مجازاتهای سهمگینی همراه است. مفهوم فقهی «*کِرِت*» (Kareth) یا بریدن روح، نشاندهنده وحشت از گسست است. فردی که اصل و نسب خود را فراموش کرده یا به یهودیت پشت کند، در سنتهای اصیل نه تنها از برکات معنوی، بلکه از «*شبکهی حمایت اجتماعی و اقتصادی*» قوم مطرود میشود. در برخی جوامع ارتدوکس، برای کسی که هویت خود را انکار کند، مراسم «شیوا» (عزاداری برای مردگان) برگزار میشود؛ چرا که او از نظر تاریخی و هویتی، «_معدوم_» تلقی میگردد.
از هویت تاریخی تا اسرائیل و شبکههای ثروتاین انسجام بینظیر تاریخی، موتور محرک وضع کنونی آنهاست. شبکههای ثروت و قدرت یهود در جهان مدرن، ریشه در همین «اعتماد متقابلِ مبتنی بر قانون واحد» دارد. در قرونی که سیستمهای بانکی وجود نداشت، شبکهی خویشاوندی و مذهبی یهود که بر پایه اصول تلمودی اداره میشد، اجازه میداد اعتبارات مالی با سرعتی فراتر از مرزها جابجا شود.اسرائیل نیز نه صرفاً یک پدیده سیاسی مدرن، بلکه تبلور مادی همان حافظه تاریخی است. صهیونیسم با پیوند زدن باورهای مذهبی «ارض موعود» به ابزارهای سیاسی، توانست پراکندگی نزدیک به ۳۰۰۰ ساله را به یک دژ نظامی تبدیل کند. در واقع، اسرائیل امروزی پاسخی سیاسی به قرنها «ترس از انحلال» است که با استفاده از ثروتِ انباشته در شبکههای دیاسپورا تقویت شده است.
اقتدار امروز یهود در عرصههای سیاسی و مالی، محصول تصادف نیست. این قدرت، ریشه در تقویمی دارد که حافظه را زنده نگه میدارد و قلمی دارد که اجازه نمیدهد تاریخش فراموش شود. آنها با تکیه بر این هویت تاریخی، توانستند از تندبادهای حوادث عبور کرده و پراکندگی خود را به یک «*شبکه جهانی ثروت و نفوذ*» تبدیل کنند که در آن، «یادآوری» مقدسترین وظیفه و «فراموشی» بزرگترین گناه است. [بله](https://ble.ir/middleeastnews1) ایتا تلگرام۷:۵۹
️ #جریان_شناسی_اسرائیل جریان چپ در اسرائیل دلایل اهمیت جریان چپ️ از بنیانگذاران اصلی اسرائیل بودند و در ابتدای تأسیس، ساختارسازیها در دست آنان بود. اگر بهجای چپ، جریان راست در آن زمان قدرت میگرفت، احتمال نابودی کامل اعراب در فلسطین وجود داشت.قدرت رسانهای بالا و حضور پررنگ در مجامع بینالمللی (نمونه: روزنامه هاآرتص).طرفداران اصلی در کیبوتسها (۵۰ تا ۷۵٪ آرا).پایگاه اجتماعی: عمدتا نسلهای بزرگسال و سالمند و اغلب آنها از یهودیان اشکنازی.حضور گروههای اجتماعی مانند فمینیستها و فعالان LGBT.🟡 نظام مسائل جریان چپ
اجتماعی ـ اقتصادیگرایش به سوسیالدموکراسی.اعتقاد به برابری و عدالت اجتماعی.حمایت از شکلگیری دولت رفاه و کاهش شکاف درآمدی.تأکید بر حقوق بشر و حقوق اقلیتها.مخالفت با اصلاحات قضایی (بهدلیل ایجاد برتری عدهای خاص در برابر قانون).مبارزه با تبعیض جنسیتی. سیاسیموافق مذاکره با فلسطینیها و طرح دودولتی.تلاش برای صلح با همسایگان.مخالف شهرکسازیها. بهدنبال کنفدراسیون و شرایط برابر برای همه ساکنان اسرائیل. مذهبی اعتقاد به جدایی دین از سیاست. موافق ارائه خدمات عمومی در شبات. (برخلاف حریدیها که کار در این روز را حرام میدانند.) حق خدمت برابر زنان در ارتش. حمایت از آزادیهای مذهبی و تسهیل روند یهودیشدن. موافق ازدواجهای اجتماعی (خارج از چارچوب سختگیرانه یهودیت). جریان چپ اسرائیل با سابقه تاریخی و اجتماعی گسترده، هنوز یکی از قطبهای فکری ـ سیاسی مهم است که بر محور سوسیالدموکراسی، حقوق بشر، سکولاریسم و صلحگرایی تعریف میشود. [بله](https://ble.ir/middleeastnews1) ایتا تلگرام۵:۵۳
ایران اسلامی پیروز است. ایران پیروز است؛ چرا که بار دیگر در برابر یک شبکهٔ جهانی، سرشار از قدرت و ثروت، ایستادگی کرد و خواست ملت خود را بر آنها تحمیل کرد. ایران پیروز است؛ چرا که در تاریخ آمریکا، تنها کشوری که توانست آمریکا را در میدان نبرد و در اوج غرور خود شکست دهد و همچنان بر باورها و اعتقادات خود ایستادگی کند، ایران بود. ایران پیروز است؛ چرا که حاصل صد سال هزینهٔ آمریکا در منطقه را به هیچ تبدیل کرد و آنها را، همانطور که رهبر شهیدمان گفته بود، از منطقه اخراج کرد. ایران پیروز است؛ چرا که ابهت قدرت دریایی و هوایی آمریکا، که پایههای قدرت او بود، را با سلاح عزم، اراده و ایمان خود به هیچ تبدیل کرد. ایران پیروز است؛ چرا که توانست در کمتر از یک سال، توان خود را چند برابر کند و در برابر دشمنی که سودای تجزیهٔ ایران را داشت، نهتنها ایستادگی کند، بلکه آن را شکست دهد و بار دیگر قدرت تمدن ایران و اسلام را به جهانیان نشان دهد. ایران پیروز است. جمهوری اسلامی ایران پیروز است. مردم ایران پیروزند. خدای امام شهیدمان حاضر و ناظر است و شاهد است که لحظهای از جهاد در راه او غافل نماندیم و تمام ملت مجاهدت کردند. ملت ایران مبعوث شد. جنگ مجدد حتمی است؛ اما ملت ما بیدارتر، نیروی نظامی ما هوشیارتر و خدای ما حیّ و حاضر است. دوباره بیایند، دوباره با ایمان به خدا و تکیه بر قدرت ملت ایران شکست خواهند خورد، خود را رسوا خواهند کرد و دست از پا درازتر باز خواهند گشت. ایران اسلامی پیروز است.[بله](https://ble.ir/middleeastnews1)ایتاتلگرام۶:۳۰
سیاست اسرائیل در قبال حزبالله اسرائیل از ابتدای شکلگیری خود بر این فرض حرکت کرده که در محیطی پرتنش و در میان کشورها و گروههایی قرار دارد که با حضور آن مخالفاند. به همین دلیل، ترکیبی از دیپلماسی پنهان و آشکار و تقویت قدرت نظامی را برای تثبیت موقعیتش در منطقه بهکار گرفته و تلاش کرده با کشورهای مختلف روابطی برقرار کند. در نگاه تحلیلگران این حوزه، حزبالله و حماس در حلقه اصلی بازیگران مخالف اسرائیل قرار دارند و تلآویو این دو را مانعی جدی برای تحقق اهداف راهبردیاش میبیند. گزارش اندیشکده INSS درباره «سیاست اسرائیل در قبال لبنان پس از ۲۰۲۴» تأکید میکند که پس از درگیریهای سال ۲۰۲۴، اسرائیل این دوره را فرصتی برای جلوگیری از بازسازی توان نظامی این گروه تلقی میکند. چالشهای اصلی شامل احتمال احیای توان موشکی، تداوم حمایت ایران، ضعف دولت لبنان و ریسک گسترش درگیری است. این گزارش مجموعهای از گزینههای تداوم فشار نظامی، تقویت نهادهای رسمی لبنان، همکاری بینالمللی و کمک اقتصادی مشروط را پیشنهاد میدهد و رویکرد مطلوب را ترکیبی از بازدارندگی نظامی و مدیریت دیپلماتیک میداند.اسرائیل هیچگاه حاضر نخواهد شد ذیل توافقی رود که حضور حزبالله را تثبیت کرده و در راستای تقویت آن حرکت کند. در این شرایط با تلاشهای پیدا و پنهان مؤثر بر جمهوری اسلامی ایران شکاف بین ایران و حزبالله بیشتر شده و آن را از شروط ایران برای پذیرش آتشبس حذف کنند. در غیر اینصورت جنگ ادامه خواهد داشت. همچنین حذف حزبالله از شروط ایران و عدم واکنش به ضربات اسرائیل تضعیف جبهه مقاومت و آسیبپذیری بیشتر ایران را در پی دارد. [بله](https://ble.ir/middleeastnews1) ایتا تلگرام۷:۴۳
شکاف میان یهودیان مذهبی و غیرمذهبی در اسرائیل (۱)
جامعه یهودی اسرائیل به دو گروه اصلی تقسیم میشود: مذهبیها و غیرمذهبیها. این تقسیمبندی بازتابدهنده تفاوتهای عمیق در سبک زندگی، درک هویت یهودی و اسرائیلی و دیدگاههای سیاسی است. این تفاوت طی سالها به یک اختلاف صرفاً فرهنگی محدود نمانده، بلکه به زمینهای برای مناقشات سیاسی، اجتماعی و فرهنگی تبدیل شده که شکلدهنده ماهیت این کشور بوده است.
تفاوت بنیادین این دو گروه بر سر آن است که دین یکی از ارکان مهم زندگیست یا یک هویت فرهنگی؟یهودیان مذهبی شامل ارتدوکسهای سنتی و صهیونیستهای مذهبی دین و رعایت فرامین مذهبی را هسته مرکزی هویت یهودی میدانند. ارتدوکسهای سنتی(حریدیها) برای قوانین دینی (هالاخا) اهمیت فوقالعادهای قائلند و بسیاری از آنها به دنبال زندگی دور از تأثیرات سکولاریسم و مدرنیته هستند، با تکیه بر نهادهای اجتماعی مستقل. در مقابل، صهیونیستهای مذهبی ترکیبی از پایبندی به فرامین دینی و تعهد به کشور و ارزشهای صهیونیستی را دنبال میکنند. آنها در ارتش خدمت میکنند، در نهادهای دولتی مشارکت دارند و از اسکان در یهودا و شومرون (کرانه باختری) به عنوان یک آرمان دینی و ملی حمایت میکنند.
یهودیان غیرمذهبی، شامل سکولارها و سنتیها، درکی متفاوت از یهودیت دارند. سکولارها یهودیت را عمدتاً یک هویت ملی یا فرهنگی میدانند و نه لزوماً یک التزام دینی. بسیاری از آنها از جدایی دین از دولت، برابری حقوقی و دموکراسی لیبرال حمایت میکنند. سنتیها، برخلاف سکولارها، بخشی از سنتها (مانند حفظ اعیاد یهودی، رعایت قوانین غذایی در خانه) را رعایت میکنند، اما سبک زندگی کاملاً مذهبی ندارند. آنها اغلب در موضعی میانی بین مذهبیها و سکولارها قرار دارند و رویکردی منعطفتر نسبت به دین دارند.
تفاوتهای بین این گروهها در پرسشهای اساسی درباره ماهیت دولت اسرائیل آشکار میشود. در رأس این اختلافات، مناقشه عمیق درباره رابطه دین و دولت قرار دارد: در حالی که مذهبیها خواهان تقویت نفوذ دین در عرصه عمومی (قوانین ازدواج، کاشروت، شنبه، گرویدن به یهودیت) هستند، بسیاری از سکولارها با آنچه تحمیل ارزشهای دینی بر زندگی عمومی میدانند مخالفند. حریدیها بهویژه با خدمت سربازی اجباری مخالفند، از خودمختاری آموزشی حمایت میکنند و بودجههای کلان برای مدارس دینی مطالبه میکنند - خواستههایی که از سوی جامعه غیرمذهبی ناعادلانه تلقی میشود.
[بله](https://ble.ir/middleeastnews1) ایتا تلگرام
جامعه یهودی اسرائیل به دو گروه اصلی تقسیم میشود: مذهبیها و غیرمذهبیها. این تقسیمبندی بازتابدهنده تفاوتهای عمیق در سبک زندگی، درک هویت یهودی و اسرائیلی و دیدگاههای سیاسی است. این تفاوت طی سالها به یک اختلاف صرفاً فرهنگی محدود نمانده، بلکه به زمینهای برای مناقشات سیاسی، اجتماعی و فرهنگی تبدیل شده که شکلدهنده ماهیت این کشور بوده است. تفاوت بنیادین این دو گروه بر سر آن است که دین یکی از ارکان مهم زندگیست یا یک هویت فرهنگی؟یهودیان مذهبی شامل ارتدوکسهای سنتی و صهیونیستهای مذهبی دین و رعایت فرامین مذهبی را هسته مرکزی هویت یهودی میدانند. ارتدوکسهای سنتی(حریدیها) برای قوانین دینی (هالاخا) اهمیت فوقالعادهای قائلند و بسیاری از آنها به دنبال زندگی دور از تأثیرات سکولاریسم و مدرنیته هستند، با تکیه بر نهادهای اجتماعی مستقل. در مقابل، صهیونیستهای مذهبی ترکیبی از پایبندی به فرامین دینی و تعهد به کشور و ارزشهای صهیونیستی را دنبال میکنند. آنها در ارتش خدمت میکنند، در نهادهای دولتی مشارکت دارند و از اسکان در یهودا و شومرون (کرانه باختری) به عنوان یک آرمان دینی و ملی حمایت میکنند. یهودیان غیرمذهبی، شامل سکولارها و سنتیها، درکی متفاوت از یهودیت دارند. سکولارها یهودیت را عمدتاً یک هویت ملی یا فرهنگی میدانند و نه لزوماً یک التزام دینی. بسیاری از آنها از جدایی دین از دولت، برابری حقوقی و دموکراسی لیبرال حمایت میکنند. سنتیها، برخلاف سکولارها، بخشی از سنتها (مانند حفظ اعیاد یهودی، رعایت قوانین غذایی در خانه) را رعایت میکنند، اما سبک زندگی کاملاً مذهبی ندارند. آنها اغلب در موضعی میانی بین مذهبیها و سکولارها قرار دارند و رویکردی منعطفتر نسبت به دین دارند. تفاوتهای بین این گروهها در پرسشهای اساسی درباره ماهیت دولت اسرائیل آشکار میشود. در رأس این اختلافات، مناقشه عمیق درباره رابطه دین و دولت قرار دارد: در حالی که مذهبیها خواهان تقویت نفوذ دین در عرصه عمومی (قوانین ازدواج، کاشروت، شنبه، گرویدن به یهودیت) هستند، بسیاری از سکولارها با آنچه تحمیل ارزشهای دینی بر زندگی عمومی میدانند مخالفند. حریدیها بهویژه با خدمت سربازی اجباری مخالفند، از خودمختاری آموزشی حمایت میکنند و بودجههای کلان برای مدارس دینی مطالبه میکنند - خواستههایی که از سوی جامعه غیرمذهبی ناعادلانه تلقی میشود. [بله](https://ble.ir/middleeastnews1) ایتا تلگرام۱۰:۳۴
سیاست دوجانبه اسرائیل و ترکیه: تعاملات پنهان در سایه دیپلماسی آشکاردر روابط اسرائیل و ترکیه نوعی دوگانگی دیپلماتیک دیده میشود؛ یعنی دیپلماسی آشکار (مواضع تند سیاسی و رسانهای) اغلب در کنار دیپلماسی پنهان مانند کانالهای غیررسمی، همکاریهای امنیتی و روابط اقتصادی ادامه دارد. این رویکرد به هر دو کشور اجازه میدهد در سطح عمومی مخالفت نشان دهند، اما در عمل گزینههای همکاری را حفظ کنند. معادلات اقتصادی نقش بسزایی در شکلدهی به این روابط ایفا میکنند. علیرغم فراز و نشیبهای سیاسی و اظهارات گاه تند، حجم قابل توجهی از تجارت دوجانبه میان اسرائیل و ترکیه وجود دارد. آخرین رقم رسمی مبادلات اقتصادی ۶_۹ میلیارد دلار در سال بوده و ترکیه جزء ۵ کشور برتر صادرکننده به اسرائیل هست. هر دو کشور به صورت سنتی از منافع اقتصادی حاصل از این روابط بهرهمند بودهاند. این وابستگی اقتصادی میتواند به عنوان عاملی برای حفظ سطح حداقلی از تعامل عمل کند، حتی زمانی که تنشهای سیاسی در سطوح بالاتر شدت میگیرد و در دیپلماسی آشکار نمایان میشود. از این منظر، سندروم معشوقه در روابط این دو کشور، خود را در قالب یک سیاست خارجی عملگرایانه نشان میدهد. هر یک از طرفین، ممکن است در جهت منافع خاص داخلی یا منطقهای خود، مواضعی شدید اتخاذ کنند، اما همزمان، کانالهای ارتباطی برای مدیریت بحران یا بهرهبرداری از فرصتهای اقتصادی را باز نگه دارند. این رویکرد امکان انعطافپذیری را فراهم میآورد و اجازه میدهد تا روابط در سطوح مختلف، با روشهای متفاوتی پیش برود. برای تحلیل روابط کنونی اسرائیل و ترکیه، ضروری است که صرفاً به اظهارات علنی اردوغان و یا فیدان اکتفا نکنیم. لازم است با در نظر گرفتن ماهیت پیچیده معادلات اقتصادی، وجود احتمالی دیپلماسی پشتدرها و مناسبات منطقهای مخصوصا باتوجه به اتفاقاتی که در سوریه رقم خورد به ارزیابی جامعتری از منافع و استراتژیهای واقعی هر دو طرف پرداخت. تقابلهای سیاسی آشکار نباید ما را از درک همکاریهای اقتصادی یا احتمالی تعاملات پنهان که ممکن است در حال وقوع باشد، غافل سازد. [بله](https://ble.ir/middleeastnews1) ایتا تلگرام۸:۱۹
شکاف میان یهودیان مذهبی و غیرمذهبی در اسرائیل (۲) جنبش صهیونیسم که در اواخر قرن نوزدهم میلادی پدید آمد، با هدف احیای هویت یهودی و ایجاد یک دولت مستقل برای یهودیان شکل گرفت. همانند هر حرکت سیاسی و اجتماعی بزرگ، از همان آغاز دیدگاههای متفاوتی در درون این جنبش شکل گرفت. دو رویکرد اصلی که در رقابت با یکدیگر قرار گرفتند، صهیونیسم فرهنگی–معنوی به رهبری احاد هاآام و صهیونیسم سیاسی–سکولار به رهبری تئودور هرتزل بود. تئودور هرتزل، پدر صهیونیسم سیاسی، بر این باور بود که تنها راه نجات یهودیان از یهودستیزی اروپا، ایجاد یک دولت یهودی در سرزمین مشخص است. او به مسائل مذهبی یا فرهنگی کمتر توجه داشت و بیشتر بر ابعاد سیاسی و عملی تشکیل دولت تمرکز میکرد. در مقابل، احاد هاآم نماینده جریان فرهنگی و معنوی بود. او معتقد بود که صرف تشکیل یک دولت سیاسی کافی نیست؛ بلکه باید روح و فرهنگ یهودی احیا شود تا این دولت معنا پیدا کند. از نظر او، ایجاد مراکز فرهنگی و تقویت هویت معنوی یهودیان اولویت بیشتری نسبت به سیاست داشت. صهیونیسم مذهبی نیز که آرزوی بازگشت به «ارض موعود» را در سر میپروراند، بیشتر با احاد هاآم همسویی داشت؛ اما در نخستین کنگره صهیونیسم (۱۸۹۷) ایدههای سیاسی هرتزل دست بالا را پیدا کرد و عملاً مسیر جنبش به سمت تشکیل دولت یهودی پیش رفت.احادحاآم و طرفدارانش دولت یهودیان را صرفا گامی ابتدایی برای دست یافتن به اهدافی بزرگتر نظیر بازگشت به شکوه و جلال زمان سلیمان نبی میدانستند و معتقد بودند که دولت یهود باید به حدود و ثغور سابق خود بازگردد. ️ رقابت میان احاد هاآم و هرتزل، تصویری از دو نگاه متضاد اما مکمل به جنبش صهیونیسم ارائه میدهد. نگاه هرتزل عملی و سیاسی بود، در حالی که احاد هاعام اهداف معنوی و فرهنگی را اصل میدانست. هرچند در نهایت ایدههای هرتزل در تشکیل دولت اسرائیل به واقعیت پیوست، اما در وضعیت کنونی، صهیونیسم مذهبی نقش پررنگتری در سیاست و جامعه اسرائیل پیدا کرده است. این جریان که در ابتدا بیشتر به آرمانهای معنوی و بازگشت به «ارض موعود» توجه داشت، امروزه به یکی از پایههای اصلی دولت اسرائیل تبدیل شده است. احزاب و گروههای وابسته به صهیونیسم مذهبی در پارلمان اسرائیل (کنست) و ساختارهای حکومتی نفوذ قابلتوجهی دارند و در موضوعاتی مانند گسترش شهرکسازی در کرانه باختری، حفظ هویت یهودی–مذهبی کشور و مخالفت با امتیازات گسترده به فلسطینیها تأثیرگذار هستند. با این حال، این جریان به دلیل نگاه ایدئولوژیک و مذهبی خود گاه در تضاد با بخشهای سکولار جامعه اسرائیل قرار میگیرد و همین موضوع باعث شکاف های اجتماعی و سیاسی در داخل اسرائیل شده است. صهیونیسم مذهبی در سالهای اخیر از یک جریان حاشیهای به نیرویی مؤثر در سیاست داخلی و خارجی اسرائیل تبدیل شده است. این جریان با تکیه بر آموزه های مذهبی و اعتقاد به ارض اسرائیل بزرگ از سیاست های تهاجمی در قبال فلسطینیها و گسترش شهرک سازی در کرانه باختری حمایت میکند. نفوذ احزاب مذهبی_ملی گرا در دولتهای ائتلافی اسرائیل باعث شده تصمیم گیریهای سیاسی و امنیتی بیشتر تحت تأثیر دیدگاههای ایدئولوژیک این جریان قرار گیرد. از سوی دیگر صهیونیسم مذهبی با تأکید بر هویت دینی گاهی به شکافهای اجتماعی با گروههای سکولار اسرائیل دامن میزند و حتی روند صلح با فلسطینی ها را با چالش مواجه میکند. با توجه به روند رشد جمعیتی و نفوذ سیاسی حامیان صهیونیسم مذهبی انتظار میرود این جریان در آینده بیش از پیش نقش تعیین کنندهای در سیاستهای منطقهای اسرائیل از جمله در روابط با همسایگان عرب و نحوه مدیریت بحران های فلسطینی ایفا کند. [بله](https://ble.ir/middleeastnews1) ایتا تلگرام۶:۱۸
فرایند تاریخی شکلگیری جریانهای مقاومت در منطقهدر نتیجه سالها فعالیت گسترده رسانههای مخالف و ضعف رسانههای جبهه مقاومت، انگارهای اشتباه در ذهن بخشی از افکار عمومی شکل گرفته است که گروههای مقاومت را عامل اصلی خشونتهای اسرائیل و ناامن شدن این رژیم میدانند. این در حالی است که با رجوع به تاریخ حدود هشت دهه پیش، اساساً موجودیتی به نام اسرائیل وجود نداشت. مهاجرانی که عمدتاً یهودیان اروپاییِ گریخته از پیامدهای جنگ جهانی دوم بودند، با شعار همزیستی و کمکطلبی وارد سرزمینی شدند که در سنتهای دینی خود آن را سرزمین موعود و محل تشکیل حکومت جهانی آینده میدانستند.با استقرار این مهاجران و حمایتهای بینالمللی ناشی از انگاره مظلومیت یهودیان و شبکههای خانوادگی و سیاسی آنان، روند شکلگیری یک موجودیت سیاسی جدید سرعت گرفت. ناکامی و گاه بیعملی دولتهای عرب در بازپسگیری سرزمینهای تحت اشغال و نیز گسترش تدریجی محدوده کنترل این موجودیت، موجب شد جمعیت بیشتری از ساکنان بومی فلسطین از سرزمین خود اخراج شوند. توسعه قلمرو بالتبع با افزایش سطح درگیری، خشونت و جابهجایی اجباری همراه بود و این چرخه به تقویت هرچه بیشتر قدرت سیاسی و نظامی اسرائیل کمک کرد.در واکنش به این روند، هستههای مقاومت در مناطق مختلف پیرامونی شکل گرفتند؛ گروههایی که هر یک با رویکرد و شیوه مبارزه خاص خود، هدفشان بازپسگیری سرزمینها و مقابله با تهدید فزاینده اسرائیل بود. افزون بر این، نگرانی کشورهای همسایه از گسترش قدرت اسرائیل، بهویژه ایران و تا حدی ترکیه، زمینهساز شکلگیری مواضع منفی آنها نسبت به توسعهطلبی این رژیم شد. آموختههای دینی موجود در سنتهای اسلامی و یهودی نیز در طول زمان به تشدید حساسیتها و عمقبخشی به این منازعه کمک کرد. [بله](https://ble.ir/middleeastnews1) ایتا تلگرام۷:۱۵
بازارسال شده از
هنادی جرجس نویسنده لبنانی با انتشار این عکس نوشت :تانک های اسرائیلی در بیروت، سال ۱۹۸۲، پیش از وجود حزب الله.
پ.ن:رزمندگان حزب الله لبنان در حال مقاومت جانانه ای در شهر خیام و شهر بنت جبیل و دیگر مناطق جنوب لبنان هستند؛ دعایشان کنیم.
شعوبا، پایگاهی برای آشنایی با جامعه و فرهنگ ملل مسلمان@shouba۲۱:۲۷
️ #جریان_شناسی_اسرائیل حَریدیها معنای لغوی: ترسآلود از خدا / خداترس حریدیها جریانی مذهبی، اجتماعی و تا حدی سیاسی در جامعه یهودیان اسرائیلاند. این جریان دارای انشعابات متعدد و گاه متضاد است؛ به گونهای که گفته میشود «هیچ دو حریدی را نمیتوان یافت که اختلاف نظری نداشته باشند». ریشه این افتراقها عمدتاً در برداشتهای دینی متفاوت و گاه منافع فردی و گروهی است.به دلیل همین تفرّق، حریدیها تأثیرگذاری مستقیم و منسجمی در کنست ندارند و بیش از آنکه دغدغه حل مسائل کلان اسرائیل را داشته باشند، در پی رفع نیازها و مشکلات درونجریانی خود هستند.
ویژگیهای اجتماعیحریدیها عموماً ترجیح میدهند در محلهها و شهرهای ویژه خود زندگی کنند.شهر بنی بَراک بیش از ۹۵٪ جمعیتش حریدینشین است.
در اورشلیم حدود ۴۵٪ جمعیت را حریدیها تشکیل میدهند.
در تلآویو سهم آنها بهمراتب کمتر و در پایینترین سطح است.
تمرکز اصلی این جریان بر مسائل فرهنگی-مذهبی است و تلاش میکنند ساختارهای آموزشی و اجتماعی ویژه خود را داشته باشند.
نظام مسائل جریان حریدی ترویج آموزههای دینی:تأسیس مدارس و مؤسسات آموزشی بر پایه تورات و تلمود. آنان معتقدند زندگی یهودیان باید وقف مطالعه این متون شود. به همین دلیل سطح اقتصادی ضعیفی دارند و عمده درآمدشان از همین مؤسسات آموزشی تأمین میگردد. معافیت از خدمت سربازی:قانون، طلبههای مدارس دینی را موقتاً از سربازی معاف کرده است. علت اصلی این معافیت مخالفت تاریخی حریدیها با صهیونیسم است؛ چرا که تشکیل دولت اسرائیل را نقض عهد یهود با خدا میدانند و باور دارند بازگشت یهودیان به حاکمیت تنها باید با ظهور ماشیح (مسیح موعود یهود) صورت گیرد. پرهیز از درگیری با غیر یهودیان:با توجه به آنکه معتقدند عهد الهی نقض شده، خود را ملزم به پرهیز از خشونت میدانند حتی اگر به قیمت چشمپوشی از بخشی از سرزمین تمام شود. محوریت در قدرت:حریدیها بیشترین تمرکز را بر وزارتخانهها و نهادهای آموزشی دارند تا بتوانند نظام تعلیم و تربیت را بهطور کامل در چارچوب مذهبی خود مدیریت کنند. انشعابات اصلی درون جریان حریدی:۱. حسیدیها (اشکنازی)۲. لیتوانیاییها (اشکنازی)۳. سفاردیها۴. ضدصهیونیستها [بله](https://ble.ir/middleeastnews1) ایتا تلگرام۱۰:۲۴
صهیونیسم مذهبی؛ از یک قرائت دینی تا منطق مسلط سیاست اسرائیلصهیونیسم مذهبی اغلب بهعنوان مجموعهای از احزاب یا جریانهای تندرو در سیاست اسرائیل معرفی میشود، حال آنکه پیش از آنکه یک بازیگر حزبی باشد، یک جهانبینی ایدئولوژیک است؛ جهانبینیای که سیاست، امنیت و سرزمین را در چارچوب معناهای دینی بازتعریف میکند. در این قرائت، دولت اسرائیل صرفاً یک نهاد سیاسی مدرن نیست، بلکه ابزاری برای تحقق وعدههای الهی و بخشی از فرایند رستگاری تاریخی تلقی میشود. برای نمونه، در گفتمان دینی برخی رهبران مذهبی، تشکیل دولت اسرائیل نه یک رخداد سیاسی، بلکه مرحلهای از تحقق اراده الهی معرفی میشود.تفاوت بنیادین صهیونیسم مذهبی با صهیونیسم کلاسیک در همین نقطه نهفته است. اگر صهیونیسم سیاسی بر تأسیس دولت یهودی بهعنوان پاسخی به مسئله امنیت تأکید داشت، صهیونیسم مذهبی موجودیت دولت و کنترل سرزمین را تکلیفی دینی میداند. بهعنوان مثال، شهرکسازی در کرانه باختری نه صرفاً راهبردی امنیتی، بلکه در ادبیات مذهبی، بازگشت به سرزمینهای وعدهدادهشده تلقی میشود.این منطق ایدئولوژیک تأثیرات عمیقی بر سیاست داخلی اسرائیل گذاشته است. در سطح داخلی، صهیونیسم مذهبی به تقویت رویکردهای امنیتمحور و اولویتیافتن هویت یهودی بر شهروندی برابر انجامیده است. نمونه بارز این روند را میتوان در تصویب قوانینی مشاهده کرد که بر ماهیت یهودی دولت تأکید دارند و جایگاه گروههای غیریهودی را در ساختار سیاسی محدود میکنند؛ از جمله قانون دولت-ملت یهود (۲۰۱۸) که حق تعیین سرنوشت را منحصراً به یهودیان اعطا میکند، قانون کمیتههای پذیرش که امکان طرد غیریهودیان از جوامع مسکونی را فراهم میسازد و قانون تابعیت و ورود که با هدف حفظ اکثریت یهودی، پیوندهای خانوادگی فلسطینیان را محدود میکند.در عرصه سیاست خارجی نیز، صهیونیسم مذهبی چارچوب ادراکی تصمیمگیران اسرائیلی را دگرگون کرده است. عملیاتهای نظامی در غزه و سوریه، صرفاً واکنشهای تاکتیکی به تهدیدات امنیتی نیستند، بلکه در بسیاری موارد در قالب دفاع از یک رسالت تاریخی توجیه میشوند. برای مثال، عملیاتهای مکرر در غزه با ادبیاتی همراه بودهاند که آنها را نه فقط دفاع از مرزها، بلکه دفاع از موجودیت تاریخی و هویتی اسرائیل معرفی میکند. حتی دیپلماسی منطقهای نیز در این منطق، ابزار بقا تلقی میشود؛ نمونه آن توافقهای عادیسازی روابط با برخی کشورهای عربی است که بیش از آنکه پروژه صلح باشند، پاسخی راهبردی به تهدیدات هویتی و منطقهای محسوب میشوند.بیشترین و ملموسترین تأثیر صهیونیسم مذهبی را میتوان در سیاستهای سرزمینی اسرائیل مشاهده کرد. هنگامی که سرزمین ماهیتی مقدس مییابد، مذاکره سیاسی جای خود را به منطق تملک میدهد. اعلام کنترل یا الحاق عملی بخشهایی از اراضی فلسطینی، در این چارچوب بهعنوان اقدامی مشروع و حتی ضروری معرفی میشود.در نهایت، صهیونیسم مذهبی را باید نه یک گرایش حاشیهای، بلکه منطق ساختاردهنده منازعه دانست؛ منطقی که تا زمانی که بر سیاست اسرائیل سایه افکنده است، حلوفصل صرفاً سیاسی منازعات خاورمیانه با محدودیتهای جدی مواجه خواهد بود. بله ایتا تلگرام۱۸:۰۵
همسو کردن نسل جوان اسرائیل با اهداف و مبانی صهیونیسم یکی از اهداف مهمی محسوب میشود که همیشه مدنظر اسرائیل بوده است. اسرائیل جهت ایجاد یک جامعه یکپارچه و متحد در برابر دشمنان خود نیاز دارد تا مبانی و اهداف خود را در جامعهای که متشکل از گروههای اجتماعی مختلف است پیاده سازی و اجرا کند یکی از اقدامات آن همسوسازی آموزش با مبانی صهیونیسم است.این کتاب که یکی از کتب مهم آموزشی به نسل جوان اسرائیلی محسوب میشود همین هدف را دنبال میکند.این کتاب در پنج بخش تنظیم شده است: تعریف و فلسفهٔ صهیونیسم، پیوند صهیونیسم با دین و سنت یهودی، رابطه با سرزمین اسرائیل، صهیونیسم، دموکراسی و لیبرالیسم، واکنش به مخالفان و منتقدان صهیونیسم.همچنین کتاب براساس سه محور اصلی نوشته شده است:حق تاریخی و دینی ملت یهود بر سرزمین اسرائیل،
مشروعیت سیاسی جنبش صهیونیستی،
تداوم دولت اسرائیل بهعنوان تحقق آرمان ملی.
خواندن این کتاب به نوعی یک نگاه از درون به مسئله صهیونیسم است. آنچه صهیونیسم درباره خود میگوید کاملا در این کتاب مشهود است.
ترجمه در کانال قرار داده خواهد شد. بله ایتا تلگرام۴:۰۶
سایه سنگین اتهامات بر سر نخستوزیر اسرائیل؛ از پروندههای سهگانه داخلی تا درخواست بازداشت در لاههبنیامین نتانیاهو، نخستوزیر اسرائیل، در دو سطح داخلی و بینالمللی با اتهامات حقوقی متعددی مواجه است که مبنای پیگیریهای قضایی علیه وی شدهاند.
سطح داخلی:● پرونده 1000 (دریافت هدایای غیرقانونی): در این پرونده، نتانیاهو متهم است که در طول سالها، هدایای گرانقیمتی از تجار و میلیاردرها در ازای کمکهای سیاسی و پیشبرد منافع این افراد دریافت کرده است. اتهام رسمی «کلاهبرداری و نقض امانت» است.●پرونده 2000 (تبانی با رسانهها): در این پرونده نتانیاهو متهم است که پیشنهاد داده در ازای دریافت پوشش خبری مثبت و تخریب رقبای سیاسیاش، قوانینی را برای محدود کردن روزنامه رقیب به تصویب برساند. اتهام وی در اینجا نیز «کلاهبرداری و نقض امانت» است.
●پرونده 4000 (پرونده بِزِک-والا): این سنگینترین پرونده علیه اوست. دادستانی مدعی است نتانیاهو در زمان تصدی وزارت ارتباطات، در ازای پوشش حمایتی و مثبت رسانه والا از نتانیاهو و همسرش سیاستهایی را به نفع شرکت مخابراتی «بزک» (مالک وبسایت خبری والا) اعمال کرده که صدها میلیون دلار برای مالک آن سود به همراه داشته است.
سطح بینالمللی: دیوان کیفری بینالمللی (ICC) در پی آغاز جنگ غزه، عملکرد مقامات اسرائیلی و رهبران حماس زیر ذرهبین نهادهای بینالمللی قرار گرفت.●درخواست صدور حکم بازداشت: دادستان دیوان کیفری بینالمللی درخواست صدور حکم بازداشت برای بنیامین نتانیاهو به اتهام ارتکاب جرایم جنگی و جنایات علیه بشریت به قضات دیوان ارائه کرد. محور اتهامات شامل مواردی چون «استفاده از گرسنگی دادن به عنوان سلاح جنگی»، «جلوگیری از رسیدن کمکهای بشردوستانه»، «حملات عمدی علیه غیرنظامیان» و «تخریب گسترده زیرساختهای مدنی» در نوار غزه است.
بله ایتا تلگرام۶:۰۸