* کتاب «خطبه فدکیه، مبانی معرفتی و زمینههای تاریخی» چه میگوید؟* قسمت سوم: در گفتار نخست طرح بحث میکنند و پرسشهایی اساسی را که بناست در گفتارهای بعدی به تفصیل به آنها پاسخ دهند را مطرح مینمایند، مسائلی نظیر ضرورت شناخت جایگاه حضرت فاطمه سلاماللهعلیها در هستی؛ ضرورت شناخت #مقیاس_درگیری حضرت زهرا سلاماللهعلیها با جبههی مقابل و نقش حضرت فاطمه سلاماللهعلیها در درگیری تاریخی انوار جریان ولایت الهیه (تجلی یافته در ولایت نبی اکرم و ائمه صلواتاللهعلیهماجمعین) در برابر تاریکیهای طاغوتها و امامانِ کفر. به عنوان نمونه در خصوص تأثیر شناخت جایگاه و مقام حضرت در تحلیل خطبه، اینگونه مثال میزنند که وقتی امیرالمؤمنین علی علیهالسلام به درستی جایگاهشان شناخته نشد، در مسئلهی غصب خلافت، خود حضرت دربارهی قضاوت مردمان زمانۀ خود میفرمایند: اگر برای احقاق حقم اقدام کنم میگویند بر حکومت حریص است و اگر آن را رها کنم میگویند ترسو است؛ یعنی عدم شناخت صحیح جایگاه یک شخص، اینقدر میتواند تحلیل فعل ایشان را از واقعیت به خطا منحرف سازد. عنوان گفتار دوم، مأموریت حضرت زهرا سلاماللهعلیها در درگیری با شیاطین انسی و جنی است. این گفتار در حقیقت با محوریت آیات ۳۵ تا ۴۰ از سورهی نور، ابتدا میدان درگیری امامان نور و امامان نار و جریان هدایت و جریان گمراهی، جریان نور و جریان ظلمت، جریان جاری شدن ولایت الله و عبودیت و جریان ولایت طاغوت و استکبار را تبیین میکند؛ سپس با استناد به روایات تفسیریِ ذیل این آیات، جایگاه رفیع و بینظیر حضرت صدیقۀ طاهره را در این میدان درگیری به گسترۀ تاریخ (و بلکه از قبل از خلقت عالم تا بعد از پایان این عالم و در عرصههای برزخ و قیامت) را تبیین مینماید. بنابر فرمایش امامان علیهمالسلام، #مشکات که در آیهی ۳۵ سورهی نور ذکر شده، وجود مقدّس حضرت فاطمه سلاماللهعلیها هستند که هم از یکسو مانع میشوند جبهۀ طاغوت بتوانند در نور الهی نبی اکرم و امامان صلواتاللهعلیهوآله خللی وارد کنند و از آن در برابر هجوم طواغیت محافظت میکنند و هم از سوی دیگر عامل انتشار این نور در عالم هستند و حلقهی وصل خوبان عالم به جریان ولایت و نبوت امامان و نبی اکرم صلواتاللهعلیهماجمعین هستند؛ ایشان همچنین توضیحات ارزشمندی دربارۀ مقام #لیلةالقدری حضرت فاطمه سلاماللهعلیها را با محوریت روایات تبیین میکنند. آن حضرت، حقیقت لیلة القدری هستند که خداوند در برابر هزار ماه حکومت بنیامیه به رسول اکرم صلیاللهعلیهوآله عطا کردند و به وسیلۀ ایشان است که در پایانِ درگیری دو جبهۀ حق و باطل، عالم به مطلع الفجر ظهور میرسد؛ همچنین با استناد به روایات به شرح این مسئله پرداختهاند که چرا صدیقۀ کبرا سلاماللهعلیها «#زهرا» نامیده شدند و این نام حضرت، چه ارتباطی با خروج عالم ملائکه از ظلمت به واسطۀ اشراق نازلۀ نور ایشان دارد. این بخش، اندکی از جایگاه بینظیر حضرت فاطمه سلاماللهعلیها را نهتنها در اسلام، بلکه در عوالم هستی تبیین مینماید. خرید کتاب از وبگاه انتشارات(️با تخفیف ۱۰ درصدی) نشر تمدن نوین اسلامی بله | ایتا | وبگاه انتشارات.۹:۵۳
کتاب «خطبه فدکیه، مبانی معرفتی و زمینههای تاریخی» چه میگوید؟ قسمت چهارم: در ادامهی گفتار دوم، ساحت دیگر درگیری حضرت صدیقۀ طاهره با جبهۀ مقابل تبیین میشود؛ مبنا در این تحلیل، حدیث #جنود_عقل_و_جهل است و بیان میشود که نبی اکرم که عقلکُل هستند و تمام جنود عقل را دارا هستند، وقتی در این عالم ظاهر میشوند، بنابر صریح آیات قرآن کریم، در مقابل ایشان هم باید کسی قرار گیرد که مظهر و مصداق همۀ قوای جهل است «وَ كَذلِكَ جَعَلْنا لِكُلِّ نَبِيٍّ عَدُوًّا» (انعام:۱۱۲) یعنی بین هر پیامبری که مبعوث میشود و دشمنی که در برابرش قد علم میکند باید تناسبی باشد از جنس درگیری میدان قوای نور و ظلمت، و قوای عقل و جهل؛ بعد توضیح میدهند که در زمان حیات نبی اکرم صلیاللهعلیهوآله، ایشان چگونه فرعونُ الفراعنۀ مقابل خود را تدبیر کردند و بعد از رحلت ایشان، به چه دلیل این نقش را باید حضرت فاطمه سلاماللهعلیها ایفا نمایند؛ نکتۀ کلیدی بحث در ادامهٔ این گفتار این است که چرا بعد از نبی اکرم صلیاللهعلیهوآله کسی که باید در برابر مظهر تام جنود جهل بایستد، حضرت فاطمه سلاماللهعلیها هستند و ایشان در میدان این درگیری چه کردند؟ استاد بیان میدارند که خطبۀ فدکیه یکی از سلسله اقدامات حضرت در میدان این درگیری است و تأکید میکنند که این خطبه گرچه بسیار مهم است اما همۀ اقدامات حضرت نبوده است.گفتار سوم این اثر را شاید بشود گفت مهمترین و عمیقترین و بدیعترین بخش کتاب است. دربارۀ حضرت فاطمه سلاماللهعلیها بیان شده #پیش_از_خلقت امتحان شدهاند و امتحان را نیز به بهترین نحو پشت سر گذاشتند. اما این امتحان و ابتلا چه بوده است و چگونه حضرت با پذیرش این بلا، مسیر عالم را از شدیدترین ظلماتی که بعد از سقیفه و در اوج خودش در عصر عاشورا بر عالم سایه افکنده بود، به سمت سیر به سوی ظهور نور ولایت الهی تغییر دادند و ارتباط بین پذیرش این بلا از سوی حضرت فاطمه سلاماللهعلیها با ظهور حضرت حجت ارواحنافداه را تبیین میکنند. این ظهور در حقیقت ظهور تام انوار ولایت الهی و توحید حداکثری در عالم و رفع کلی ظلمت طواغیت و استکبار است.در ادامۀ این گفتار، استاد میرباقری باتوجهبه آیات و روایات بیان میکنند مهمترین راه پاکی قلوب مؤمنین از یک سو و خالصسازی آنها از سوی دیگر، #مبتلا شدنشان به بلاهاست و باز با توجه به آیات و روایاتی که بیان میدارند، گاهی صبر یک مؤمن عامل نجات یک امت میشود (مانند صبر حضرت یوسف بر ابتلائاتی که با آن مواجه شدند و در ازای آن نجات امت مصر از بلایی بزرگ و سنگین). ایشان بیان میکنند ابتلاهایی که حضرت فاطمه سلاماللهعلیها به جان خریدند (که بلای عاشورا از جملۀ این بلاهای عظیم است) چگونه در طول تاریخ محور تطهیر و تمحیص مؤمنان در عالم شده است و چگونه از مهمترین عوامل زمینهساز برای ظهور است. خرید کتاب از وبگاه انتشارات(️با تخفیف ۱۰ درصدی) نشر تمدن نوین اسلامی بله | ایتا | وبگاه انتشارات.۹:۵۰
کتاب «خطبه فدکیه، مبانی معرفتی و زمینههای تاریخی» چه میگوید؟ قسمت پنجم: گفتار چهارم به #دشمنشناسی پرداخته است؛ چرا که اگر جریان پیچیدۀ نفاقی که در مقابل حضرت زهرا سلاماللهعلیها صفآرایی کرده به درستی تحلیل نشود، باز ابعاد عظیم فعل حضرت بهدرستی درک نمیشود؛ متوجه نمیشویم که حضرت با چه چیز و در چه ابعادی درگیر شدهاند؛ لذا این گفتار بهطور کامل به این موضوع مهم اختصاص یافته است. استاد میرباقری بیان میکنند که مبتنیبر معارف قرآنی سه صف درگیری وجود دارد (مؤمنان، کفار و منافقان) و در این میان مردم نیز سه دسته میشوند (هدایتشدگان، مغضوبین و گمراهان)؛ بعد بیان میدارند تا این دستهبندیها و صفوف و ویژگیهایشان بهدرستی تبیین نشود، فهم درست از میدانی که بعد از رحلت نبی اکرم صلواتاللهعلیهوآله شکل گرفته میسر نیست. در ادامه نیز به شرح ویژگیهای هر یک از این سه دسته و چگونگی صفبندی کفر و نفاق در برابر جبهۀ ایمان میپردازند.در خلال مباحث این گفتار، دو بحث بسیار مهم و مورد ابتلا مطرح میشود؛ دو #انحراف_بزرگ! انحراف اول: اعتقاد به ولایت همراه با لاابالیگری به مناسک، و انحراف دوم که به تعبیری مهمتر و بزرگتر از انحراف نخست است، محور قرار دادن مناسک و فرع دانستن اصل ولایت (یعنی این پندار که حقیقت دین همین ظواهر مناسک است و بدون نیاز اساسی و انحصاری به ولایت میتوان به مدارج قرب الهی و مقامات بلند دینی نائل شد)؛ استاد در این گفتار این دو انحراف بزرگ که امروز نیز جامعه به آن مبتلاست را به زیبایی تبیین مینمایند. در پایان این گفتار توجه خواننده به دو نکته جلب میشود تا فرازهای خطبۀ فدکیه بهتر درک شود، یکی اینکه نقش ملائکه و شیاطین جنی در فضای بعد از رحلت نبی اکرم صلواتاللهعلیهوآله چه بود و از آن مهمتر تبیین این حقیقت که به چه علت امتحان به ولایت مهمترین امتحانی است که عیار توحید بندگان را مشخص میکند. خرید کتاب از وبگاه انتشارات(️با تخفیف ۱۰ درصدی) نشر تمدن نوین اسلامی بله | ایتا | ویراستی | آپارات | وبگاه انتشارات.۹:۴۲
کتاب «خطبه فدکیه، مبانی معرفتی و زمینههای تاریخی» چه میگوید؟ قسمت ششم: استاد در نهایت در گفتار پنجم وارد خود خطبه میشوند و به برخی از نکات مهم و عمیق این خطبه اشاره میکنند؛ اهمیت معارف بلند فرازهای ابتدایی خطبه را گوشزد میکنند و بیان میدارند که ارتباط فرازهای مقدماتی خطبه با فهم بستر حوادث بعد از رحلت نبی اکرم صلواتاللهعلیهوآله چیست؛ یعنی به شرح نکاتی میپردازند که حضرت فاطمه سلاماللهعلیها بهعنوان عوامل اصلی و ریشههای شکلگیری سقیفه و واقع شدن غصب خلافت بر آنها تأکید میکنند؛ در پایان نیز بیان میکنند که دوران بعثت تا رحلت نبی اکرم صلیاللهعلیهوآله چه شرایطی داشت و چگونه و به چه دلایلی بعد از رحلت ایشان نفاق آشکار شد.در بخشی از کتاب میخوانیم:از جمله آیاتی که در روایات به بلای سید الشهدا علیهالسلام تفسیر شده آیهی ۱۵ از سورهی احقاف است: «وَ وَصَّيْنَا الْإِنْسانَ بِوالِدَيْهِ إِحْساناً حَمَلَتْهُ أُمُّهُ كُرْهاً وَ وَضَعَتْهُ كُرْهاً؛ ما به انسانها وصیت کردیم كه به والدینش نيكى كند، مادرش او را با کراهت حمل مىكند و با کراهت وضع حمل مىنمايد» در روایات ملاحظه فرمودهاید که این آیه راجع به حضرت زهرا سلاماللهعلیها است. امام صادق علیهالسلام فرمودند: هیچ مادری در وضع حمل فرزندش حالت «کُرْه» (=کراهت) ندارد؛ این کراهت به خاطر آن است که به حضرت صدیقهی طاهره سلاماللهعلیها خبر داده شده بود فرزندی به شما داده میشود که این ابتلاء عظیم را بر سر راه دارند. بعد به تعبیر حقیر - خلاف ادب نباشد – حضرت چانه زدند و خدای متعال به ایشان وعده داد که در مقابل این بلا، امامت را از جمله امام زمان عجاللهفرجهالشریف را در نسل سیدالشهدا علیهالسلام قرار دهد که ظهور حقیقت، به وسیله این ائمه در عالم واقع میشود؛ كأنه ظهور حقیقت و ظهور امام زمان ارواحنافداه، که ثمرۀ نهایی حرکت همه انبیا علیهمالسلام است، مزد عاشورا و بلاء سيدالشهدا علیهالسلام و به تعبیر دیگر، بلاء نبی اکرم صلىاللهعليهوآله و بلاء حضرت صدیقه طاهره سلاماللهعلیها است. (ص۱۰۴و۱۰۵) خرید کتاب از وبگاه انتشارات(️با تخفیف ۱۰ درصدی) نشر تمدن نوین اسلامی بله | ایتا | ویراستی | آپارات | وبگاه انتشارات.۹:۴۳
کتاب «خطبه فدکیه، مبانی معرفتی و زمینههای تاریخی» چه میگوید؟ قسمت هفتم و آخر: بلای اولیای الهی، مقدمه تطهیر و تهذیب امتیکی از بهترین ابزارهای سیر مؤمن و تهذیب او و رشد او در درجاتِ قرب، بلای الهى است. لذا وقتی مؤمنین به مرحلهٔ اضطرار میرسند، خدای متعال آنها را با بلا سیر میدهد؛ یعنی وقتی از سیرشان به سوی خدای متعال عاجز و مضطر شدند خدای متعال آنها را با بلای خودش تهذیب و تطهیر میکند تا مهیای تحمل ولایت بشوند که این در روایاتی با توضیح بیان شده است. پس به طور کلی بلایی که خدای متعال برای جبههٔ مؤمنین رقم میزند، بلای تطهیر است که گاهی اوقات در شکل بلای فردی است و گاهی در شکل بلای جمعی است. خدای متعال وقتی جنگ احد را در قرآن توضیح میدهد میفرماید: «وَلِيَبْتَلِيَ اللَّهُ ما فِي صُدُورِكُمْ وَ لِيُمَحِّصَ ما في قُلُوبِكُمْ (آلعمران:۱۵۴) تا خدا آنچه در سینه دارید بیازماید و آنچه در دل دارید پاک و خالص گرداند».این ابتلائاتی که برای انسانها پیش میآید، گاهی ظرفیتش محدود است و فقط برای تهذیب خودشان کارساز است، ولی وقتی شخصیت، شخصیت عظیمی است که مقام شفاعت و شأن شفاعت دارد، بلای او طريق تهذيب دیگران هم واقع میشود؛ این مطلب را در روایات با بیانهای مختلفی توضیح دادند؛ در ذیل داستان حضرت يوسف، حدیثی در کافی است که امام صادق علیهالسلام فرمودند، گاهی صبر یک مؤمن عامل نجات یک امت میشود، مثل #یوسف_صدیق علیهالسلام که صبرشان در امتحانهای سنگینی که از ایشان گرفته شد، موجب نجات مردم مصر از قحطی و کفر شد. بنابراین بلایی که نازل میشود و یک ولی از اولیاء خدا و یک معصوم تحمل میکند ظرفیتش فقط برای خود آن مؤمن نیست، بلکه ظرفیت شفاعت و تطهیر دیگران را هم دارد. بلکه چه بسا خیلی از ابتلائاتی که معصومین در راه خدا تحمل میکردند، اصولاً به خاطر شفاعت بوده؛ یعنی در این تحمل بلاء، شفاعت منظور بوده نه مقامات خودشان. البته نمیگویم برای خودشان مقام نبوده؛ تلقی حقیر از بعضی از آیات و روایات این است که خیلی از عبادات وجود مقدس نبی اکرم الله به خاطر مقام شفاعت حضرت است که بتوانند دستگیری کنند و آن عهدی که با خدا بستند محقق شود. (کتاب خطبهٔ فدکیه، ص۱۰۷ و ۱۰۸) خرید کتاب از وبگاه انتشارات(️با تخفیف ۱۰ درصدی) نشر تمدن نوین اسلامی بله | ایتا | ویراستی | آپارات | وبگاه انتشارات.۸:۲۳
نسیمها را دریابید! «اِنَّ لِرَبِّکُم فی اَیّامِ دهرِکُم نَفَحات، الّا فَتَعَرّضُوا لَها»
با نزدیک شدن ماه #رجب قسمتهایی از کتاب تربیت ولایی را که متناسب با این ایام است با هم مرور میکنیم.
قسمت اول: بعضی رزقها زمان و مکان دارند!بعضی رزقها هستند که ایّام و موقف خاص دارند و در مکان خاصی به دست میآیند؛ مثلاً اگر نماز را در مسجد بخوانید، ثواب نمازتان هفتاد برابر تا چند صد هزار برابر است؛ بستگی دارد که در کدام مسجد بخوانید. همین نماز را اگر در بیرون مسجد بخوانید آن برکات بر عمل شما نازل نمیشود. در حرم امام(ع) رزقی قرار داده شده که بیرون حرم امام(ع) قرار داده نشده. درهایی از بهشت در حرم امام(ع) گشوده و رزقهای بهشتی تقسیم میشود که بیرون حرم امام(ع) آن رزقها نیست. همانطور که در دریافت رزق معنوی، مکانها خصوصیت دارند، در ارزاق طبیعی هم همینطور است. ما سرزمین حاصلخیز و غیرحاصلخیز داریم که حاصل کشت در این سرزمینها متفاوت است. زمانها هم همینطور هستند. شما یک زمانهایی دارید که رزقهای خاصی در آنها منتشر میشود؛ در ماه رمضان، شب جمعه، سَحَر جمعه، یا عرفه که رزقهای مخصوصی قرار داده شده و اینطور نیست که اگر کسی در شب جمعه خوابید بتواند این رزقها را در شب شنبه دریافت کند. پس هر زمان خاصی، رزق مخصوص خودش را دارد؛ البته درهای رحمت خدا باز است و این نکته را در دعای مکارمالاخلاق داریم که همۀ آن فیوضاتی که انسان از دست داده، سَحَرها، ماه رمضانها و... در محضر خدا جبرانی دارد و اینطور نیست که انسان احساس کند هیچ راهی وجود ندارد؛ ولی این اسباب طبیعی و این راهها که خدای متعال قرار داده، بسته میشود؛ مثل سَحَر جمعه که یک رزق خاصی دارد، اگر گذشت، این رزق از دست میرود.
برشی از کتاب #تربیت_ولایی
[خرید از وبگاه انتشارات](https://tamadonenovin.ir/book/تربیت-ولایی-گزیدههای-اخلاقی-و-سلوک/) (️با تخفیف ۱۵ درصدی) نشر تمدن نوین اسلامی بله | ایتا | ویراستی | آپارات | وبگاه انتشارات.۶:۳۸
نسیمها را دریابید! «اِنَّ لِرَبِّکُم فی اَیّامِ دهرِکُم نَفَحات، الّا فَتَعَرّضُوا لَها»
با نزدیک شدن ماه #رجب قسمتهایی از کتاب تربیت ولایی را که متناسب با این ایام است با هم مرور میکنیم.
قسمت دوم: کرهٔ دوغ!استاد بزرگواری میفرمود: «مَثَل سَحَر، مَثَل کرۀ دوغ است؛ از یک مَشک دوغ، مختصر کرهای میگیرند. حالا اگر کسی کره را بخورد، عصارۀ دوغ را خورده، اما اگر کره را نخورد همۀ دوغ را هم بخورد جای کره را نمیگیرد؛ یعنی اگر انسان مناجات سَحَر را درنیافت، اگر تمام روز را هم تلاش کند آن فضیلت را کسب نمیکند». نمیخواهیم بگوییم تلاش نکند! بالاخره هر اندازه که آدم بتواند به فیض برسد، رسیده است؛ استغفار کند، توبه کند، ولی فیضی در سَحَر هست که در غیر سَحَر نیست و اگر آدم در سَحَر بخوابد و بعد از سَحَر عبادت کند جای سَحَر را نمیگیرد. شب جمعه هم همینطور است، ماه رجب هم همینطور است، ماه رمضان همینطور است. ابواب بهشت در ماه رمضان باز میشود. رزق خاص ماه رمضان، قرآن است؛ «شَهْرُ رَمَضَانَ الَّذِی أُنزِلَ فِیهِ الْقُرْآنُ»؛ در ماه رمضان قرآن ثمرات خودش را نازل کرده؛ آنچه در بیرون ماه رمضان با یک دور ختم قرآن به دست میآید، در ماه رمضان با تلاوت یک آیۀ قرآن به دست میآید.
برشی از کتاب #تربیت_ولایی
[خرید از وبگاه انتشارات](https://tamadonenovin.ir/book/تربیت-ولایی-گزیدههای-اخلاقی-و-سلوک/) (️با تخفیف ۱۵ درصدی) نشر تمدن نوین اسلامی بله | ایتا | ویراستی | آپارات | وبگاه انتشارات.۸:۳۴
نسیمها را دریابید! «اِنَّ لِرَبِّکُم فی اَیّامِ دهرِکُم نَفَحات، الّا فَتَعَرّضُوا لَها»
با نزدیک شدن ماه #رجب قسمتهایی از کتاب تربیت ولایی را که متناسب با این ایام است با هم مرور میکنیم.
*قسمت سوم: به شیطان و نَفْس، خُدعه بزنید*آدم باید برای نَفْس خودش نقشه بکشد و الّا نَفْس برایش نقشه میکشد؛ اگر سَرِ شب نخوابی، نمیگذارد سَحَر بلند شوی. چه هوس بیخودی است که انسان مرتّب دلش میخواهد سَحَر بلند شود، ولی سَرِ شب هم نمیخوابد! اگر سَرِ شب نخوابی، شیطان نمیگذارد برای سَحَر بیدار شوی. میلِ خوب شدن را خیلیها دارند، میل که به درد نمیخورد! اراده و عزم لازم است. اگر آدم اراده و عزم دارد باید مقدّماتش را درست کند و سَرِ شب بخوابد. استاد ما، خدا رحمتش کند، میگفت من با نَفْس خودم خدعه میکنم؛ آب را بالای سرم میگذارم و میخوابم، که دیگر نیاز نباشد تا آن طرفِ حیاط بروم، همینکه بلند میشوم دو مشت آب به سر و صورتم میزنم و وضو را در همان رختخواب میگیرم! علیأیّحال قصّه این است که اگر آدم به نَفْسش کلک نزد، نَفْس، آدم را زمینگیر میکند. شما باید غذا کمتر بخورید و بهشکلی نَفْس را سَرِ شب بخوابانید. حتماً بعد از طلوع آفتاب یک فرصتی برای خوابتان بگذارید که این نَفْس قانع بشود و الّا نمیگذارد شما برای نماز شب بیدار شوید!
برشی از کتاب #تربیت_ولایی
[خرید از وبگاه انتشارات](https://tamadonenovin.ir/book/تربیت-ولایی-گزیدههای-اخلاقی-و-سلوک/) (️با تخفیف ۱۵ درصدی) نشر تمدن نوین اسلامی بله | ایتا | ویراستی | آپارات | وبگاه انتشارات.۱۰:۱۴
نسیمها را دریابید! «اِنَّ لِرَبِّکُم فی اَیّامِ دهرِکُم نَفَحات، الّا فَتَعَرّضُوا لَها»
با نزدیک شدن ماه #رجب قسمتهایی از کتاب تربیت ولایی را که متناسب با این ایام است با هم مرور میکنیم.
*قسمت چهارم: فرصتها منتظر نمیمانند؛ انسان باید اهل سرعت باشد*هیچوقت شب جمعه منتظر من نمیماند. من اگر میخواهم شب جمعه را درک کنم، باید از قبل آماده شده باشم. هیچوقت سَحَر منتظر من نمیماند که من سیر بخوابم و بعد بیدار شوم. من اگر میخواهم سَحَر را درک کنم، باید خوابم را تنظیم کنم تا فرصت از من سبقت نگیرد. اگر این برنامه نباشد، تا بفهمم که سیر خواب شدهام یا نه، سَحَر گذشته است! نماز اوّلوقت هم همینطور است. جوانی هم همینطور است. جوانی مثل باد میرود و هیچوقت منتظر نمیماند که شما مهیّا شوید و از این جوانی استفاده کنید. اکثر انسانها این گونهاند که وقتی جوانی از کَفِ دستشان میرود، تازه به پشتسر نگاه میکنند و میفهمند که چه استفادههایی میتوانستند بکنند. اینها اهل سرعت نیستند. اهل سرعت کسانیاند که قبل از اینکه جوانی تمام شود، بار جوانیشان را بستهاند. بعد که به پشتسرش نگاه میکند میبیند همۀ بهرهاش را برده است؛ اگر از نو هم تکرار شود، همینطور است؛ بیش از این، کاری از او نمیآید. او خودش را برای شب جمعه، برای ذیالحجّه، برای رمضان، برای شب امتحان آماده کرده است.
برشی از کتاب #تربیت_ولایی
[خرید از وبگاه انتشارات](https://tamadonenovin.ir/book/تربیت-ولایی-گزیدههای-اخلاقی-و-سلوک/) (️با تخفیف ۱۵ درصدی) نشر تمدن نوین اسلامی بله | ایتا | ویراستی | آپارات | وبگاه انتشارات.۹:۵۱
نسیمها را دریابید! «اِنَّ لِرَبِّکُم فی اَیّامِ دهرِکُم نَفَحات، الّا فَتَعَرّضُوا لَها»
با فرارسیدن ماه #رجب قسمتهایی از کتاب تربیت ولایی را که متناسب با این ایام است با هم مرور میکنیم.
*قسمت پنجم: عاشورا منتظر ما نمیماند!*انسان باید در «روز» چشم و زبانش را کنترل کند و برای اینکه «سَحَر» بیدار شود، مقدّمهچینی کند. این یعنی همان «سارعوا». انسان اگر فرصتها را از دست داد، روز، مراقبه نکرد و شب هم وقتش را تلف کرد، پیداست که سَحَر بلند نخواهد شد. کودکی که صبح تا شب در کوچه بازی میکند، پیداست شب که پدرش به خانه میآید خواب است و نمیتواند از او بهرهمند شود. کسی که مواظب خوراک، کلام و چشم خود نیست، کِی میخواهد از نجوای سَحَر متنعم باشد؟ «سارعوا» یعنی فرصتها را از دست ندهید. فرصتها میآیند و منتظر نمیمانند. سَحَر و برکات ماه رمضان و شب قدر وقت محدودی دارند، منتظر من و شما نمیمانند که هر وقت آماده شدیم، شروع شوند! پس باید از قبل، لباس آماده کنی، شستوشو کنی و خودت را برای مهمانی مهیّا کنی. (مسارعه یعنی فرصت را از دست ندادن و مترصّد فرصتها بودن). دیدهاید گاهی که شیطان کنار آدم میآید، تا میخواهید بجنبید وضو بگیرید و به نماز جماعت برسید، نماز تمام شده است. «سارعوا» یعنی اوّل اذان در مسجد باش. کسی که وقتی اذان تمام میشود تازه میخواهد وضو بگیرد پیداست که به نماز جماعت نمیرسد. اینکه اینقدر میگویند صف اوّل نماز جماعت ثواب دارد، یعنی اوّل از همه به مسجد برو و بعد از همه از مسجد بیرون بیا. «سارعوا» یعنی عاشورا منتظر ما نمیماند تا برویم قرضهایمان را بدهیم، نماز و روزههای قضای خود را به جا آوریم و با زن و بچهمان سیر دیدار کنیم و بعد بیاییم.
برشی از کتاب #تربیت_ولایی
[خرید از وبگاه انتشارات](https://tamadonenovin.ir/book/تربیت-ولایی-گزیدههای-اخلاقی-و-سلوک/) (️با تخفیف ۱۵ درصدی) نشر تمدن نوین اسلامی بله | ایتا | ویراستی | آپارات | وبگاه انتشارات.۷:۵۸
نسیمها را دریابید! «اِنَّ لِرَبِّکُم فی اَیّامِ دهرِکُم نَفَحات، الّا فَتَعَرّضُوا لَها»
با فرارسیدن ماه #رجب قسمتهایی از کتاب تربیت ولایی را که متناسب با این ایام است با هم مرور میکنیم.
*قسمت ششم: اجازهٔ ورود!*بعضی از فرصتها برای تهذیب و اصلاح نَفْس، ممتاز هستند. بزرگان در ماه رجب، ماه شعبان و ماه رمضان بهشکل ویژه با خداوند خلوت داشتند. حضرت امام(ره) در ماه رمضان، حتّی در دورۀ رهبری، دیدارهای عمومی خود را تعطیل میکردند و ده نوبت قرآن را ختم میکردند. پاسداری که ده سال محافظ ایشان بود میگوید: حضرت امام(ره) در شبانهروز دوازده نوبت تلاوت قرآن داشتند و توصیه میکردند: ابتدا نمازتان را اصلاح کنید و بعد با قرآن مأنوس شوید و تلاوت قرآن داشته باشید.
ورود به ماه مبارک رمضان، اذن دخول میخواهد. اذن دخول این ماه، ماه شعبان و ماه رجب است. خوش به حال کسانی که از ماه رجب مشغول بودهاند و اذن ورود به این ماه را گرفتهاند؛ یعنی جزو رجبّیون بودهاند و ماه شعبان را خوب پشتسر گذاشتهاند و شفاعت نبی اکرم(ص) را بهدست آوردهاند و مطهّر و پاک، خالص، با توکُّل به خدا (توکُّل ظاهری و باطنی) وارد ماه رمضان میشوند. اگر کسی این دو ماه را سلوک کرده باشد، با طهارت و توکُّل وارد ماه رمضان میشود. توکُّل فقط برای عبور از سختیهای دنیا نیست. چالشها و سختیهای راه سلوک خدای متعال، جز با توکُّل به خدا پیمودنی نیست؛ شیطان وسوسه میکند و هجومهای سنگینی برای سالکین پیش میآورد که اگر کسی اهل توکُّل نباشد، حتماً مبتلا به تردید و وسوسه و شکّ خواهد شد و عقبنشینی خواهد کرد.
برشی از کتاب #تربیت_ولایی
[خرید از وبگاه انتشارات](https://tamadonenovin.ir/book/تربیت-ولایی-گزیدههای-اخلاقی-و-سلوک/) (️با تخفیف ۱۵ درصدی) نشر تمدن نوین اسلامی بله | ایتا | ویراستی | آپارات | وبگاه انتشارات.۹:۴۲
نسیمها را دریابید! «اِنَّ لِرَبِّکُم فی اَیّامِ دهرِکُم نَفَحات، الّا فَتَعَرّضُوا لَها»
با فرارسیدن ماه #رجب قسمتهایی از کتاب تربیت ولایی را که متناسب با این ایام است با هم مرور میکنیم.
*قسمت هفتم: نسیم ماه رجب!*ماه رجب، ماه امیرالمؤمنین(ع) است؛ ماه شعبان هم ماه نبی اکرم(ص) است؛ ماه رمضان هم شهر اللّه است. البته بعضی روایات رجب را هم شهر اللّه میداند. همۀ ماهها شهر اللّه هستند؛ ما در عرض توحید چیزی نداریم؛ اگر شهر نبی اکرم(ص) است، درواقع، شهر توحید است و الّا حضرت در عرض خدای متعال چیزی ندارند؛ کمااینکه شهر امیرالمؤمنین(ع) هم شهر نبی اکرم(ص) است. با توجّه به این تقسیمی که شده است (شهر امیرالمؤمنین(ع)، شهر نبی اکرم(ص) و شهر اللّه) میتوان گفت که ما باید از وادی ولایت وارد شویم و به وادی نبی اکرم(ص) برسیم؛ همچنانکه رسول اکرم(ص) فرمودهاند: «أَنَا مَدِينَةُ الْعِلْمِ وَ عَلِيٌّ بَابُهَا»، و «أَنَا دَارُ الْحِکمَةِ وَ عَلِیٌّ بَابُهَا». بنابراین رجبیّون حقیقتاً آن کسانی هستند که در ماه رجب نسیمی از ولایت امیرالمؤمنین(ع) به آنها وزیده است و بابی بهسوی امیرالمؤمنین(ع) باز شده و یک گشایشی به آنها شده است؛ اگر این گشایش شده باشد، الحمدلله از رجبیّون هستند؛ اگر نشده، بعید است از رجبیّون باشند. خروجی اعمال و مراقبتهای ماه رجب باید نسیمی از وادی ولایت امیرالمؤمنین(ع) و نسیم حیات طیّبه باشند؛ چون حیات، طبق آیۀ شریفه، از آن طرف میوزد؛ «يا أَيُّهَا الَّذينَ آمَنُوا اسْتَجيبُوا لِلَّهِ وَ لِلرَّسُولِ إِذا دَعاكُمْ لِما يُحْييكُم». همۀ دعوت نبی اکرم(ص) حیاتبخش است؛ اما «لِما يُحْييكُم» همان باطن دعوت نبی اکرم(ص)، یعنی ولایت اللّه و ولایت خودشان و ولایت امیرالمؤمنین(ع) است؛ لذا «لِما يُحْييكُم» به ولایت امیرالمؤمنین(ع) تفسیر شده است.
برشی از کتاب #تربیت_ولایی
[خرید از وبگاه انتشارات](https://tamadonenovin.ir/book/تربیت-ولایی-گزیدههای-اخلاقی-و-سلوک/) (️با تخفیف ۱۵ درصدی) نشر تمدن نوین اسلامی بله | ایتا | ویراستی | آپارات | وبگاه انتشارات.۷:۵۸
نسیمها را دریابید! «اِنَّ لِرَبِّکُم فی اَیّامِ دهرِکُم نَفَحات، الّا فَتَعَرّضُوا لَها»
با فرارسیدن ماه #رجب قسمتهایی از کتاب تربیت ولایی را که متناسب با این ایام است با هم مرور میکنیم.
*قسمت هشتم: بهانه!*امثال بنده بهبهانۀ عبادت، ترک کار میکنیم و بهبهانۀ کار، ترک عبادت! خدا نکند یک شبِ ماه رمضان دو ساعت به «مسجد ارک» بیاییم و بیدار باشیم، فردا تا بعدازظهر میخوابیم و همۀ کارهای روزمان تعطیل است! این رفتار را خدایمتعال نمیپسندد. نمیگویم انسان استراحت نکند، ولی باید تدبیری داشته باشد تا بتواند بین این امور جمع کند؛ هم به کارش برسد هم به عبادتش برسد. این شدنی است؛ بزرگان اینگونه بودند. مرحوم آیتاللّه العظمی بهجت از قول یکی از اساتیدشان میفرمودند: یکجور درس میخواندند که آدم میگفت: او چه موقع عبادت میکند؟ و یکجوری عبادت میکردند که آدم میگفت: او چه وقت درس میخواند؟ یکی از کارهایشان زیارت عاشورایِ هر روز و نماز جعفرِ هر روز بود و هزارمرتبه در روز «انّا انزلناه» میخواندند؛ آنوقت به کارهایشان هم میرسیدند و بلکه بیشتر از دیگران هم به کارهایشان میرسیدند.
برشی از کتاب #تربیت_ولایی
[خرید از وبگاه انتشارات](https://tamadonenovin.ir/book/تربیت-ولایی-گزیدههای-اخلاقی-و-سلوک/) (️با تخفیف ۱۵ درصدی) نشر تمدن نوین اسلامی بله | ایتا | ویراستی | آپارات | وبگاه انتشارات.۹:۲۰
نسیمها را دریابید! «اِنَّ لِرَبِّکُم فی اَیّامِ دهرِکُم نَفَحات، الّا فَتَعَرّضُوا لَها»
قسمت نهم: سرزده وارد نشو!شب قدر، مراقباتی دارد که برای شبهای قبل از قدر است. بعضیها وقتی شب بیست و سوّم تمام میشود برای شب بیست و سوّم بعدی شروع به برنامهریزی میکنند؛ یعنی خواب، غذا، معاشرت و شغلشان را کنترل میکنند که شب قدر بعدی از دستشان نرود. این ضیافت، عظمت دارد. خداوند برای زمینهسازی] شب قدر، دو ماه مقدّر را قرار داده است. باید از رجب وارد شوید؛ در نهر رجب خود را شستوشو بدهید تا در شعبان به شفاعت برسید [و لذا] بی مقدّمه نمیتوان وارد این ضیافت شد! اوّل باید در وادی ولایت و در وادی شفاعتِ نبی اکرم(ص) تطهیر شوید و از رجبیّون و شعبانیّون بشوید؛ بعد وارد محیط ضیافت شوید. سرزده نمیتوانید وارد شوید؛ انسان نمیتواند سرش را زیر بیندازد و [بی مقدّمه] وارد ضیافت اللّه شود. و خوش به حال آنها که این کار را کردند و از این وادیها عبور کردند و حالا همهچیز مهیّا است که به شب قدر ورود کنند؛ «طوبیٰ لَهُم».
برشی از کتاب #تربیت_ولایی
[خرید از وبگاه انتشارات (️با تخفیف ۱۵ درصدی) نشر تمدن نوین اسلامی بله | ایتا | ویراستی | آپارات | وبگاه انتشارات.۱۲:۱۰
نسیمها را دریابید! «اِنَّ لِرَبِّکُم فی اَیّامِ دهرِکُم نَفَحات، الّا فَتَعَرّضُوا لَها»
*قسمت دهم: چارپای رام یا چموش؟!*استاد عزیز ما مرحوم شیخ علی صفایی میگفتند روزی در جوانی با جمعی از دوستان، الاغی کرایه کرده و یکی از رفقا که مشکلی داشت را سوار کردیم و بهقصد تفریح بهطرف امامزادهای در کنار یکی از روستاهای اطراف قم حرکت کردیم. تا بیرون از ده راحت بودیم، الاغ با ما هممسیر بود و راحت حرکت میکرد، اما وقتی به سَرِ دوراهی بیرونِ ده رسیدیم، کشمکش بین ما و الاغ آغاز شد، چون طویلۀ این الاغ پایین رودخانه بود، ولی ما میخواستیم به امامزادۀ بالای کوه برویم؛ لذا مسیر ما از این حیوان جدا بود. از وقتی مسیر جدا شد، دعوایمان شروع شد؛ در آخر، این حیوان بارهای ما را زمین ریخت، رفیقمان را هم انداخت و پا به فرار گذاشت. ما دنبال یکی میگشتیم تا این حیوان را رام کند و به دست ما بدهد.ایشان میفرمود حکایت نَفْس ما این است؛ تا وقتی ما با نَفْس خودمان همراه هستیم، دعوایی نیست، چه دعوایی؟ چه شکایتی؟ نَفْس راه میرود و ما هم دنبالش میرویم، هرچه میگوید گوش میدهیم و خوش میگذرد! اما از وقتی انسان با حضرت حق مأنوس میشود و میخواهد رو به خدای متعال بیاورد، «بیشتر از دنیا» را میخواهد و میخواهد نیمه شب بیدار باشد، با خدا حرف بزند، این نَفْس نمیگذارد. میخواهد روزه بگیرد و ترک معصیت کند، اما این نَفْس اذیت میکند. از آن وقت است که دعوا و نزاع بین انسان و نَفْسش شروع میشود؛ لذا مقدّمۀ شکایت از نَفْس، عدم همراهی با نَفْس است، زیرا انسانی که با نَفْس خودش همراه است، هیچوقت شکایتی از نَفْس ندارد. انسان تا در راه خدا نیفتد، اصلاً نمیفهمد خودش غیر از نَفْسش است؛ احساس میکند خودش با نَفْسش یکی است؛ در حالی که اینها دو چیزند. فرمود «أَعْدَى عَدُوِّكَ نَفْسُكَ الَّتِي بَيْنَ جَنْبَيْك»، دشمنترین دشمنانت نَفْس توست؛ با توست و دشمن توست.برشی از کتاب #تربیت_ولایی
[خرید از وبگاه انتشارات](https://tamadonenovin.ir/book/تربیت-ولایی-گزیدههای-اخلاقی-و-سلوک/) (️با تخفیف ۱۵ درصدی) نشر تمدن نوین اسلامی بله | ایتا | ویراستی | آپارات | وبگاه انتشارات.۷:۴۴
نسیمها را دریابید! «اِنَّ لِرَبِّکُم فی اَیّامِ دهرِکُم نَفَحات، الّا فَتَعَرّضُوا لَها»
*قسمت یازدهم: ما نور اول و آخر نیستیم!* در روایتی از کتاب «علل الشرایع» از امام موسی بن جعفر(ع) سؤال شد: چرا خدای متعال ما را از عالَم ارواح، با آن لطافت و نورانیتی که داشتیم، به عالَم دنیا با همه این مشکلات آورد که اگر بخوریم، گرفتاریم! نخوریم، هم گرفتاریم! بخوابیم، گرفتاریم، نخوابیم هم یکجور گرفتاریم! دوست بگیریم گرفتاریم، نگیریم هم گرفتاریم! ازدواج بکنیم گرفتاریم، ازدواج نکنیم هم یکجور دیگری گرفتاریم! چرا خدای متعال ما را به این دنیا با اینهمه درگیری و با اینهمه گرفتاری آورد؟! حضرت فرمودند: شما اگر در آن عالَم میماندید، فقط نورانیت خود را میدیدید و دیگر به فقر خودتان به خدای متعال پی نمیبردید و مستکبر میشدید! آن وجود مقدّسی که نور اوّل و آخر است و عبد مطلق هم است، ما نیستیم. اگر خدای متعال یک ذرّه زندگیمان را جمعوجور کند، توهّم غنا ما را مغرور و مستکبر میکند؛ «کلاَّ إِنَّ الْانسَانَ لَیطْغَى. أَن رَّءَاهُ اسْتَغْنىَ». بهفرمودۀ حضرت، خدای متعال شما را در این دنیا آورد و اینطور فقیرتان کرد و به همدیگر محتاجتان کرد تا در این احتیاجاتتان، خدا را پیدا کنید و عجز و فقر خودتان را به حضرت حق بفهمید.برشی از کتاب #تربیت_ولایی
[خرید از وبگاه انتشارات](https://tamadonenovin.ir/book/تربیت-ولایی-گزیدههای-اخلاقی-و-سلوک/) (️با تخفیف ۱۵ درصدی) نشر تمدن نوین اسلامی بله | ایتا | ویراستی | آپارات | وبگاه انتشارات.۱۱:۲۱
نسیمها را دریابید! «اِنَّ لِرَبِّکُم فی اَیّامِ دهرِکُم نَفَحات، الّا فَتَعَرّضُوا لَها»
*قسمت دوازدهم: صندوقدار، نه مالک!* نگو: علم من! کتاب من! همسر من! دوست من!... زیرا همۀ اینها امانت خدا نزد تو هستند. کسی که برای خودش احساس مالکیت میکند، در مملکت خدا شریک خداست، پس عبد نیست! عبد آن کسی است که خدا را مالک و خودش را مملوک میداند؛ «مَوْلَای یا مَوْلَای أَنْتَ الْمَالِک وَ أَنَا الْمَمْلُوک»مملوک که دیگر مالک چیزی نیست؛ «لِأَنَّ الْعَبِيدَ لَا يَكُونُ لَهُمْ مِلْكٌ يَرَوْنَ الْمَالَ مَالَ اللَّهِ يَضَعُونَهُ حَيْثُ أَمَرَهُمُ اللَّهُ بِه»، شما امانتدار هستید و هرجا که خدا فرموده است، باید این اموال، جوانی، آبرو، عزّت و... را خرج کنید.انسان، مالک هیچچیز نمیشود بلکه او امانتدار و صندوقدار خداست. خداوند امانتهایی مثل علم، قدرت، حکمت و... را به انسان میدهد و او باید آنها را همانجا که خدا فرموده است خرج کند و به خدا بازگرداند. در این دادوستد، خودِ انسان شکوفا میشود و رشد میکند؛ «مَثَلُ الَّذینَ ینْفِقُونَ أَمْوالَهُمْ فی سَبیلِ اللَّهِ کمَثَلِ حَبَّةٍ»؛ آنهایی که مالشان را در راه خدا میدهند، مانند دانۀ گندمی هستند که شکوفا میشود.برشی از کتاب #تربیت_ولایی
[خرید از وبگاه انتشارات](https://tamadonenovin.ir/book/تربیت-ولایی-گزیدههای-اخلاقی-و-سلوک/) (️با تخفیف ۱۵ درصدی) نشر تمدن نوین اسلامی بله | ایتا | ویراستی | آپارات | وبگاه انتشارات.۹:۴۵
نسیمها را دریابید! «اِنَّ لِرَبِّکُم فی اَیّامِ دهرِکُم نَفَحات، الّا فَتَعَرّضُوا لَها»
*قسمت سیزدهم: امان از خیال!* خیلی وقتها، فشارهایی که به ما وارد میشود بهخاطر خیالات ما است. اگر انسان از این عالمِ خیال عبور کند خیلی از فشارها برداشته میشود. آدم خیال میکند که این زمین و ماه و خورشید و... کارهای هستند. اگر از عالَم خیالش عبور کرد میفهمد که همه به یدِ قدرت حضرت حق است؛ «بِيَدِكَ لَا بِيَدِ غَيْرِكَ زِيَادَتِي وَ نَقْصِي وَ نَفْعِي وَ ضُرِّي إِلَهِي إِنْ حَرَمْتَنِي فَمَنْ ذَا الَّذِي يَرْزُقُنِي وَ إِنْ خَذَلْتَنِي فَمَنْ ذَا الَّذِي يَنْصُرُنِي». اگر انسان از عالَم خیال عبور کرد، همۀ این قصّهها حل میشود. ما درواقع اسیر شرکهای خودمان هستیم، فلذا خیال میکنیم زمین و آسمان ما را اداره میکنند! با پول خدا راحت راه میرویم، ولی با خود خدا راحت راه نمیرویم! جیبمان اگر پُر از پول باشد آرام میگیریم، ولی اگر خالی باشد آرام نیستیم! این راه رفتن با پول خداست نه با خدا. ما خیال میکنیم اگر در کویر باشیم از تشنگی میمیریم و اگر در دریا باشیم سیراب هستیم. بهقول آن عزیزی که میفرمود آدمی که اهل توحید است نه در کویر خودش را تشنه میبیند و نه در دریا سیراب؛ نه در کویر از گرسنگی میترسد و نه بر سَرِ غذای لذیذ از سیری مطمئن است؛ چهبسا لقمههایی که بر سَرِ سفره، گلوی انسانها را گرفته و آنها را از پا درآورده است و چه انسانهایی که خداوند متعال در کویر ادارهشان کرده است.بعضی فرمودهاند تصرف شیطان همهاش مربوط به این عالَم خیال آدمی است؛ خیال انسان را تحریک میکند؛ «لَأُزَینَنَّ لَهُمْ فِی الْأَرْضِ وَ لَأُغْوِینَّهُمْ أَجْمَعین». اگر کسی اهل تقوی شد، خداوند متعال او را از عالَم خیال عبور میدهد؛ «مَنْ يَتَّقِ اللَّهَ یَجْعَلْ لَّهُ مَخْرَجاً». برشی از کتاب #تربیت_ولایی
[خرید از وبگاه انتشارات](https://tamadonenovin.ir/book/تربیت-ولایی-گزیدههای-اخلاقی-و-سلوک/) (️با تخفیف ۱۵ درصدی) نشر تمدن نوین اسلامی بله | ایتا | ویراستی | آپارات | وبگاه انتشارات.۹:۴۴
نسیمها را دریابید!*قسمت چهاردهم: شرک، ریشهٔ همهٔ گرفتاریها!*قرار نیست ما با موحّد شدن، اسباب را رها کنیم. اینجا عالَم اسباب است؛ ولی به اسباب نباید تکیه کرد، که این باعث شرک میشود. اینکه ما بر زمین تکیه داریم و سفتی آن محل اتکاء است، نباید ما را غافل کند و گمان کنیم که زمین ما را نگه داشته است؛ بلکه خداوند است که ما را نگاه داشته است. مگر همین زمین سفت نرم نشد و قارون را در خودش فرو نبرد؟! ما باید همۀ خوف و امیدمان به خدا باشد. آیا ما اینگونهایم؟ یا اینکه تا پول همراهمان است آسودهایم، ولی امان از روزِ نداری و اضطرابهای آن.ما شرکهای مختلفی داریم. ترسهایمان را نگاهی بیندازیم. به چه چیزی احساس فقر نداریم؟ و البته عذابها و رنجهای ما همه برای همین شرکهاست. اگر به وادی توحید رفتیم آنجا وادی امن است؛ «لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ حِصْنِي فَمَنْ دَخَلَ حِصْنِي أَمِنَ مِنْ عَذَابِي». حتّی ترس ما از زلزله و... از همینجا سرچشمه میگیرد. مگر سفتی زمین ما را نگه داشته بود که حالا با لرزش آن ما را ترس برمیدارد؟! باید به انقطاع از اسباب رسید و فقط الوهیّت خداوند را دید و به آن متوسّل شد. لکن جدا شدن ما از این اسباب با ترس همراه است. اینکه عدّهای در دنیا به پوچی و خودکشی و... میرسند، بهخاطر همین است که جدا شدن این اسباب را میبینند و متوجّه میشوند که این اسباب اگر هم کارهای باشند مدت کوتاهی است؛ لذا ترس و یأس و ناامیدی آنها را فرا میگیرد. اینها به این نقطه نمیرسند که با بریدن از اینها باید به خدا گره خورد؛ یعنی از سستی این عالَم به تکیهگاه عالَم رهنمون نمیشوند و به او تکیه نمیکنند. حال ما بهبرکت رسول اللّه(ص) از شرک جلیّ رها شدهایم، لکن شرکهای خفی در ما کم نیست. اینکه کسی در فضای تهدید و تحریم دشمنان اسلام بترسد و عقب بنشیند، بهخاطر همین است. شرک است که فکر کنیم رزق دنیای ما به دست قدرتهاست و آنها ضامن سلامتی و امنیت ما هستند. مگر از اینها کاری برمیآید؟ «وَ بِیدِک لَا بِیدِ غَیرِک زِیادَتِی وَ نقْصِی وَ نفْعِی وَ ضُرِّی». برشی از کتاب #تربیت_ولایی
[خرید از وبگاه انتشارات](https://tamadonenovin.ir/book/تربیت-ولایی-گزیدههای-اخلاقی-و-سلوک/) (️با تخفیف ۱۵ درصدی) نشر تمدن نوین اسلامی بله | ایتا | ویراستی | آپارات | وبگاه انتشارات.۱۱:۱۳
نسیمها را دریابید!*قسمت پانزدهم: یا مسببالاسباب!*خدای متعال کسی است که هر مخلوقی در شرایط اضطرار، وقتی امیدش از اسباب قطع میشود، او را درمییابد. پس ما باید دائماً در حالت انقطاع باشیم؛ یعنی دائماً مثل کسی باشیم که در کشتی نشسته و کشتیاش غرق شده است؛ یا مثل فردی باشیم که در هواپیما است و شرایط اضطراری اعلام کردهاند! ما باید همیشه احساس کنیم که اسباب هیچکاره هستند. مگر وقتی کشتی میشکند و میخواهد غرق شود، خدا غرق شده است؟! خیر، ناخدای کشتی غرق شده است. مگر تا به حال کشتی تو را نگه میداشت؟! آیا فقط وقتی که کشتی میشکند، متوجّه اضطرار خودت میشوی؟! ما به اسباب تکیه میکنیم و اسباب برای ما غفلت میآورد؛ گاهی خداوند این اسباب را میبَرد و ما خدا را پیدا میکنیم. خداوند میفرماید که مواظب باشید وقتی که دوباره اسباب آمد غافل نشوید.برشی از کتاب #تربیت_ولایی
[خرید از وبگاه انتشارات](https://tamadonenovin.ir/book/تربیت-ولایی-گزیدههای-اخلاقی-و-سلوک/) (️با تخفیف ۱۵ درصدی) نشر تمدن نوین اسلامی بله | ایتا | ویراستی | آپارات | وبگاه انتشارات.۹:۵۳