پرستویِ نامه‌رسان:
این اولین فاطمیه‌ای است که تو پیش ما نیستی تا دستانِ حریرِ پنبه‌رنگت را سوی آسمان بلند کنی و برایمان دعا بخوانی. نیستی تا بنشینیم پای تلویزیون، مراسم‌هایت را ببینیم و پای به پای تو اشک بریزیم. یادم نمی‌رود که هیچ اتفاقی باعث نشد چراغ روضه‌های فاطمیه‌ات خاموش بشود. فاطمیه رسیده، ما عزیزِ از دست داده‌مان که تو باشی را سر دست گرفته‌ایم محضر حضرت مادر، زیر لب زمزمه می‌کنیم: «ربّنا تقبّل منّا...». فاطمیه رسیده، چراغ‌های بیت تو این‌بار آسمان‌ها را روشن کرده است. امسال هم برایمان دعا می‌کنی؟ دعا کن که: «خدا افزون کند در هجرِ تو صبر کم ما را ...»
🪴https://ble.ir/mohajer128
🪴https://ble.ir/mohajer128