مذاکره در بیان و بنان رهبران جمهوری اسلامی چگونه است؟
۱. مذاکرات منجر به «بیانیهی الجزایر» برای مدیریت یک بحران بود. ۲. مذاکرات «قطعنامه ۵۹۸» برای پایان دادن به جنگ بود.۳. «مذاکرات هستهای از سعدآباد تا برجام» برای مدیریت یک مناقشه بزرگ بود.۴. «مذاکرات مستقیم ایران و آمریکا، درباره عراق» برای مهار تهدید بود.۵. مذاکرات منجر به «توافق با عربستان» برای کاهش تنش منطقهای بود.
اینها یعنی؛ در منطق جمهوری اسلامی، مذاکره نه ننگ است و نه تابو؛ یک ابزار است، بسته به اینکه در خدمت عزت و مصلحت کشور باشد یا نه.
واقعیت این است؛ شاید نظر اولیۀ رهبری «علی الاصول» چیزی بیش از این شروط را میطلبید، اما مطالعۀ واقعیتهای میدان و تعهد مسئولین اجرایی کشور بر مقاومت بر زیادهخواهی آمریکا، نهایتا مُهر تاییدی شد بر انعقاد تفاهم.
باید بدانیم؛ مذاکراتی که به تفاهم اخیر رسید، بدون مجوز رهبری اساساً پیش نمیرفت. این مجوز، یعنی نظام خواسته است مسیر دیپلماسی را مجددا بیازماید. هرچند رهبری برای این مسیر، شرط و مرز هم گذاشتند؛ پس انتظار طبیعی ایشان و ۹۰ میلیون مردم کشور این است که شروط اعلامشده، در عمل هم تأمین شود و منفعت واقعی آن به کشور و امنیت و معیشت مردم برسد.
و اما حرف آخر: اصل مذاکره در این نظام پذیرفته شده، اما نه مذاکره بیحساب آنچنانکه روحانی و ظریف میخواستند؛ بلکه مذاکره چنانکه اکنون هست؛ با اذن ولی؛ در مسیر تحقق شروط او؛ و برای تأمین امنیت ملی و منافع و معیشت مردم.
https://ble.ir/mohammadmontaj/-3092758742513120807/1782714934227
https://eitaa.com/mohammadmontaj/743
۱. مذاکرات منجر به «بیانیهی الجزایر» برای مدیریت یک بحران بود. ۲. مذاکرات «قطعنامه ۵۹۸» برای پایان دادن به جنگ بود.۳. «مذاکرات هستهای از سعدآباد تا برجام» برای مدیریت یک مناقشه بزرگ بود.۴. «مذاکرات مستقیم ایران و آمریکا، درباره عراق» برای مهار تهدید بود.۵. مذاکرات منجر به «توافق با عربستان» برای کاهش تنش منطقهای بود.
اینها یعنی؛ در منطق جمهوری اسلامی، مذاکره نه ننگ است و نه تابو؛ یک ابزار است، بسته به اینکه در خدمت عزت و مصلحت کشور باشد یا نه.
واقعیت این است؛ شاید نظر اولیۀ رهبری «علی الاصول» چیزی بیش از این شروط را میطلبید، اما مطالعۀ واقعیتهای میدان و تعهد مسئولین اجرایی کشور بر مقاومت بر زیادهخواهی آمریکا، نهایتا مُهر تاییدی شد بر انعقاد تفاهم.
باید بدانیم؛ مذاکراتی که به تفاهم اخیر رسید، بدون مجوز رهبری اساساً پیش نمیرفت. این مجوز، یعنی نظام خواسته است مسیر دیپلماسی را مجددا بیازماید. هرچند رهبری برای این مسیر، شرط و مرز هم گذاشتند؛ پس انتظار طبیعی ایشان و ۹۰ میلیون مردم کشور این است که شروط اعلامشده، در عمل هم تأمین شود و منفعت واقعی آن به کشور و امنیت و معیشت مردم برسد.
و اما حرف آخر: اصل مذاکره در این نظام پذیرفته شده، اما نه مذاکره بیحساب آنچنانکه روحانی و ظریف میخواستند؛ بلکه مذاکره چنانکه اکنون هست؛ با اذن ولی؛ در مسیر تحقق شروط او؛ و برای تأمین امنیت ملی و منافع و معیشت مردم.
https://ble.ir/mohammadmontaj/-3092758742513120807/1782714934227
https://eitaa.com/mohammadmontaj/743