![عکس پروفایل مهاجر [مصطفی سخنگو]](https://cdn-siloo.ble.ir/proxy_download/Zktjo8Zfc0Jlwt9ACF6oQIxgu0-oODt23Rf-fBVZ1a8=?u=tI2G4eY5PyT1zikm89qz-rZdno5Gv4dJ259JAZZPgOtT5SEIyXoooU0AKuF4xt_mGI4hk9EQQt-lc6O048OC){kind=small}
م
مهاجر [مصطفی سخنگو]
موسیقی
موسیقیمتن شعر:
زیور زخم
إن كانَ دينُ محمدٍ لمْ يَستقِمْ إلّا بقتليفيا سيوفُ خُذيني/ فَلَن أُفارقَ ديني
فهمیدم از پیشونی پیمبراز روی حمزه، از تن ابوذرفهمیدم از زخمای بال جعفراز پلک مالک، از وجود حیدر
فهمیدم اینکه اخم:زینت ابروی مردهلازمهی هر نبرده
فهمیدم اینکه زخم:زیور مردای مردهدنیا رو در مینوردهدنبال عاشق میگرده
آن زخم که زیب فرق حیدر شدهاستدر عرصهی کربلا مکرر شدهاستبی زیور زخم قامت شیعه مباداین کوه به زخم تیشه خوگر شدهاست
إن كانَ دينُ محمدٍ لمْ يَستقِمْ إلّا بقتليفيا سيوفُ خُذيني/ فَلَن أُفارقَ ديني
از تیغ و آهن واهمه ندارماز بانگ دشمن واهمه ندارمترسی نه از تیر و تفنگ و ترکشاز جون سپردن واهمه ندارم
میترسم از خودم:اینکه یقینم بلرزهاینکه پشیزی نیرزه
میترسم از خودم:اینکه تو دنیا اسیرمجواز عشقو نگیرمجز با شهادت بمیرم
در مسلخ عشق جز نکو را نکشندروبه صفتان زشت خو را نکشندگر عاشق صادقی ز کشتن مگریزمردار بود هر آنکه او را نکشند
إن كانَ دينُ محمدٍ لمْ يَستقِمْ إلّا بقتليفيا سيوفُ خُذيني/ فَلَن أُفارقَ ديني
شاعر: دکتر محسن رضوانی
زیور زخم
إن كانَ دينُ محمدٍ لمْ يَستقِمْ إلّا بقتليفيا سيوفُ خُذيني/ فَلَن أُفارقَ ديني
فهمیدم از پیشونی پیمبراز روی حمزه، از تن ابوذرفهمیدم از زخمای بال جعفراز پلک مالک، از وجود حیدر
فهمیدم اینکه اخم:زینت ابروی مردهلازمهی هر نبرده
فهمیدم اینکه زخم:زیور مردای مردهدنیا رو در مینوردهدنبال عاشق میگرده
آن زخم که زیب فرق حیدر شدهاستدر عرصهی کربلا مکرر شدهاستبی زیور زخم قامت شیعه مباداین کوه به زخم تیشه خوگر شدهاست
إن كانَ دينُ محمدٍ لمْ يَستقِمْ إلّا بقتليفيا سيوفُ خُذيني/ فَلَن أُفارقَ ديني
از تیغ و آهن واهمه ندارماز بانگ دشمن واهمه ندارمترسی نه از تیر و تفنگ و ترکشاز جون سپردن واهمه ندارم
میترسم از خودم:اینکه یقینم بلرزهاینکه پشیزی نیرزه
میترسم از خودم:اینکه تو دنیا اسیرمجواز عشقو نگیرمجز با شهادت بمیرم
در مسلخ عشق جز نکو را نکشندروبه صفتان زشت خو را نکشندگر عاشق صادقی ز کشتن مگریزمردار بود هر آنکه او را نکشند
إن كانَ دينُ محمدٍ لمْ يَستقِمْ إلّا بقتليفيا سيوفُ خُذيني/ فَلَن أُفارقَ ديني
شاعر: دکتر محسن رضوانی
۱۷:۴۹
در این لحظه تاریخی؛ زلالتر از این نمیشود گفت که: ایران و ایمان در جان توحیدی شما یگانهاند.
۲۱:۴۳
بازارسال شده از
یار با صولت حیدر سوی خیبر آمد ای شغالان بگریزید که حیدر آمد
بنگر شور و جنون شب عاشورا را یار در خیمهگه سید و سرور آمد
یارب این سرو که گلزار وطن خرم از اوست نگهش دار کزو باغ معطر آمد
گوییا عطر خمینی ست در آفاق جهانچشم یعقوب مرا یوسف دیگر آمد
پیر ما دست ابالفضل نگهدارش بادکه جوانانه به دلداری لشکر آمد
#علیمحمدـمودب
@alimohammadmoaddab
بنگر شور و جنون شب عاشورا را یار در خیمهگه سید و سرور آمد
یارب این سرو که گلزار وطن خرم از اوست نگهش دار کزو باغ معطر آمد
گوییا عطر خمینی ست در آفاق جهانچشم یعقوب مرا یوسف دیگر آمد
پیر ما دست ابالفضل نگهدارش بادکه جوانانه به دلداری لشکر آمد
#علیمحمدـمودب
@alimohammadmoaddab
۲۱:۴۷
به آرزویت رسیدی علمدار... مَردان خدا در میدان و ایستاده به لقاءالله میرسند.
۵:۰۸
بازارسال شده از
۵:۰۹
بازارسال شده از
۵:۰۹
بازارسال شده از
۵:۰۹
بازارسال شده از
خردنامه ایران شماره دوم.pdf
۲۳۰.۹۹ کیلوبایت
نسخه باکیفیت و چاپی خِرَدنامه ایران، شماره دوم#خردنامه#مقاومتراویان خِرَد ایران
راویان خِرَد ایران۲۲:۰۵
#روایت_وطن
امت در مدار امامتدیروز در آن راهپیمایی شکوهمند قدس که در شهر شکل گرفته بود، میدیدم چگونه در روزی که دشمن میکوشید ارادهی یک امت را با فشار و تهدید فرسوده کند، خیابانها صحنهی ظهور حقیقتی دیگر شده بود. مردم آمده بودند برای بازسازی روح جمعی خود؛ روحی که نه بر اثر انگیزههای زودگذر، بلکه از پیوندِ عمیق میان ولایت و امت نیرو میگرفت. در این لحظه، امت فقط مجموعهای از افراد نبود؛ به یک «ارادهی واحد» تبدیل شده بود، ارادهای که از ایمان به محور هدایت الهی تغذیه میکرد. امام شهیدمان، در این معنا، نه صرفاً نماد سیاسی، بلکه نقطهی تمرکز ارادهها بود همان که توانست در دل فشارها، جهتِ واحد را حفظ کند و امت را از پراکندگی به همافزایی برساند. گامهایی که کنار هم برداشته میشد، تجسم همان نیرویی بود که جامعه را از ترس و تفرق بیرون میآورد؛ مقاومتی اجتماعی که سرچشمهی آن ایمان و وحدتِ حولِ محور ولایت بود.در این صحنه، حضور زنان فقط یک مشارکت معمولی نبود؛ بلکه تجلی حیات امت در قالب ارادهی زنانه بود. زن در متن جامعه، نه صرفاً کنشگر اجتماعی، بلکه حامل جهت معنوی و پایداری بود؛ نیرویی که ارادهی جمعی را تثبیت و شجاعت را در تار و پود جامعه جاری میکرد. مادرانی را میدیدم که با فرزندان خود در میان جمعیت حرکت میکردند؛ آنان تنها تصویری عاطفی نمیآفریدند، بلکه استمرار ولایت را در نسل آینده حمل میکردند. از همینرو، حضور زن در این میدانها کارکردی تمدنی داشت: او پیوندِ زندگی روزمره با حقیقت هدایت را برقرار میکرد، امت را از انفعال به حرکت و از تفرقه به وحدت سوق میداد. در آن لحظه روشن بود که زنان، با حضور خود، نه حاشیهی امت بلکه قلب تپندهی آناند.وقتی راهپیمایی به پایان رسید، آنچه باقی مانده بود، تنها تجمع خیابانی نبود؛ قیام «امت در مدار امامت» بود. در این قیام، انسان درمییافت که قدرت حقیقی نه در ابزارها، بلکه در روح جمعیِ جهتدار است؛ روحی که از سوی رهبر و ولی هدایت و از ایمان توحیدی تغذیه میشود. جامعهای که توانسته است ارادههای پراکندهی خود را در لحظهای تاریخی بر محور ولایت جمع کند، توان تبدیل تهدید به فرصت را دارد. این قیام، از سطح یک کنش سیاسی فراتر رفته بود؛ تجلی ایمان اجتماعی و عزتی بود که در مقاومت معنا پیدا میکند. و من در آن لحظه دیدم که غایتِ این حرکت، بازگشت امت به بنیان توحیدی خود است؛ امتی که زندگی و ایمان را در پیوند با ولایت نگه میدارد و همین وحدت است که او را شکستناپذیر میکند." />:الهه تاجیان
راویان خِرَد ایران
امت در مدار امامتدیروز در آن راهپیمایی شکوهمند قدس که در شهر شکل گرفته بود، میدیدم چگونه در روزی که دشمن میکوشید ارادهی یک امت را با فشار و تهدید فرسوده کند، خیابانها صحنهی ظهور حقیقتی دیگر شده بود. مردم آمده بودند برای بازسازی روح جمعی خود؛ روحی که نه بر اثر انگیزههای زودگذر، بلکه از پیوندِ عمیق میان ولایت و امت نیرو میگرفت. در این لحظه، امت فقط مجموعهای از افراد نبود؛ به یک «ارادهی واحد» تبدیل شده بود، ارادهای که از ایمان به محور هدایت الهی تغذیه میکرد. امام شهیدمان، در این معنا، نه صرفاً نماد سیاسی، بلکه نقطهی تمرکز ارادهها بود همان که توانست در دل فشارها، جهتِ واحد را حفظ کند و امت را از پراکندگی به همافزایی برساند. گامهایی که کنار هم برداشته میشد، تجسم همان نیرویی بود که جامعه را از ترس و تفرق بیرون میآورد؛ مقاومتی اجتماعی که سرچشمهی آن ایمان و وحدتِ حولِ محور ولایت بود.در این صحنه، حضور زنان فقط یک مشارکت معمولی نبود؛ بلکه تجلی حیات امت در قالب ارادهی زنانه بود. زن در متن جامعه، نه صرفاً کنشگر اجتماعی، بلکه حامل جهت معنوی و پایداری بود؛ نیرویی که ارادهی جمعی را تثبیت و شجاعت را در تار و پود جامعه جاری میکرد. مادرانی را میدیدم که با فرزندان خود در میان جمعیت حرکت میکردند؛ آنان تنها تصویری عاطفی نمیآفریدند، بلکه استمرار ولایت را در نسل آینده حمل میکردند. از همینرو، حضور زن در این میدانها کارکردی تمدنی داشت: او پیوندِ زندگی روزمره با حقیقت هدایت را برقرار میکرد، امت را از انفعال به حرکت و از تفرقه به وحدت سوق میداد. در آن لحظه روشن بود که زنان، با حضور خود، نه حاشیهی امت بلکه قلب تپندهی آناند.وقتی راهپیمایی به پایان رسید، آنچه باقی مانده بود، تنها تجمع خیابانی نبود؛ قیام «امت در مدار امامت» بود. در این قیام، انسان درمییافت که قدرت حقیقی نه در ابزارها، بلکه در روح جمعیِ جهتدار است؛ روحی که از سوی رهبر و ولی هدایت و از ایمان توحیدی تغذیه میشود. جامعهای که توانسته است ارادههای پراکندهی خود را در لحظهای تاریخی بر محور ولایت جمع کند، توان تبدیل تهدید به فرصت را دارد. این قیام، از سطح یک کنش سیاسی فراتر رفته بود؛ تجلی ایمان اجتماعی و عزتی بود که در مقاومت معنا پیدا میکند. و من در آن لحظه دیدم که غایتِ این حرکت، بازگشت امت به بنیان توحیدی خود است؛ امتی که زندگی و ایمان را در پیوند با ولایت نگه میدارد و همین وحدت است که او را شکستناپذیر میکند.
" />:الهه تاجیان راویان خِرَد ایران۱۹:۵۱
بازارسال شده از
خرد نامه ایران شماره سوم.pdf
۳۱۵.۱۵ کیلوبایت
نسخه باکیفیت و چاپی خِرَدنامه ایران، شماره سوم#خردنامه#مقاومتراویان خِرَد ایران
راویان خِرَد ایران۴:۴۸
حسین علیه السلام؛ آن خورشید لایزال را در طول تاریخ زندگیام خواندهام، شنیدهام، گریستهام؛ اما عمق آن خورشید را توان فهم و دیدنم نبود.
اکنون شهید آیتالله سید علی خامنهای؛ آن سلاله کمنظیرش با عروج حسینیاش از دنیا، ویرانم کرد... .
من همه آنچه از حسین علیهالسلام خوانده و شنیده بودم، ظهور آنان را در قامت آن سلاله پاک شهود کردم و ویرانتر از قبل، از فهم «خورشید حسین» علیهالسلام در عجز و حیرتم.
@mostafa_sokhangou
اکنون شهید آیتالله سید علی خامنهای؛ آن سلاله کمنظیرش با عروج حسینیاش از دنیا، ویرانم کرد... .
من همه آنچه از حسین علیهالسلام خوانده و شنیده بودم، ظهور آنان را در قامت آن سلاله پاک شهود کردم و ویرانتر از قبل، از فهم «خورشید حسین» علیهالسلام در عجز و حیرتم.
@mostafa_sokhangou
۲۱:۴۲