مکیال
قدمهای کوچک تربیت | شماره ۱
مناسب والدینِ کودکان و نوجوانان ۴ تا ۱۵ سال گاهی کودک درست زمانی سراغمان میآید که مشغول آشپزی، کار یا رسیدگی به بچههای دیگر هستیم. طبیعی است که همیشه نتوانیم همان لحظه همهچیز را کنار بگذاریم؛ اما نباید حرفش را بیاهمیت نشان بدهیم. اگر فرصت دارید، چند لحظه به چهرهاش نگاه کنید و بگویید: «دارم گوش میدم، بگو.» اگر هم فرصت مناسبی نیست، زمان مشخصی بدهید: «پنج دقیقه دیگه کارم تموم میشه و کامل حرفت رو میشنوم.» مهم این است که بعداً واقعاً سراغش بروید.
محور اول: شنیدنِ واقعی حرف کودک ┈••✧❁

❁✧••┈ سید علی میرلوحی مشاور آموزشی و پژوهشگر حوزه حقوق و رسانه https://zil.ink/samirlohy
وقتی کودک از اتفاقی تعریف میکند، ممکن است از همان جمله اول حدس بزنیم خودش مقصر بوده است. بااینحال، اگر وسط حرفش بگوییم: «معلومه باز خودت شروع کردی»، احتمالاً ادامه ماجرا را دیگر نخواهیم شنید.
اجازه بدهید حرفش تمام شود و بعد بپرسید: «خودت فکر میکنی ماجرا از کجا شروع شد؟» شاید باز هم به این نتیجه برسید که اشتباه کرده؛ اما این بار کودک احساس میکند پیش از قضاوت، حرفش شنیده شده است.
┈••✧❁
۴۷۴
۶:۵۲